« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫مطمئنی رفیق؟‬
‫موج‌ها رو نگاه کن! هیچ‌کس‬ ‫دیگه‌ای هم اینجا نیست داداش.‬
‫آره، هیچ‌کس اینجا نیست‬ ‫چون هشدارِ هیولا دادن.‬
‫برو بابا. گودزیلا که موج‌سواری نمی‌کنه.‬
‫آره، امیدوارم.‬
‫[ساحل اوفو - ساموای آمریکا]
‫- آره.‬ ‫- فکر کنم اوکیه. بیا بریم.‬
‫چی بهت گفتم؟ تا صدها کیلومتر‬ ‫فقط ما هستیم و طبیعت.‬
‫شوخیت گرفته؟‬
‫توجه، موج‌سوارانی که توی آب هستید.‬
‫توجه، موج‌سواران. ساحل بسته‌ست.‬
‫برای امنیتِ خودتون از آب خارج بشید.‬
‫آره، بهت که گفته بودم داداش.‬
‫فقط یه موج. مگه می‌خوان چیکار کنن؟‬
‫همین الان، بچه‌ها. اینجا‬ ‫منطقه‌ی هشدارِ جدی تایتانه.‬
‫- بیخیال پسر. بیا بریم.‬ ‫- خیلی خب، داریم میریم، رفتیم.‬
‫- پسر.‬ ‫- چی؟‬
‫این دیگه چه صدای کوفتی‌ایه؟‬
‫این دیگه چه کوفتیه؟‬
‫کمکم کنید!‬
‫- بپیچید! سریع بپیچید!‬ ‫- مِیدِی، مِیدِی.‬
‫با تموم سرعت به جلو!‬
‫مشاهده در نزدیکیِ ساحلِ اوفو،‬ ‫ساموآی آمریکا.‬
‫یه کشتی گشتیِ مونارک باهاش‬ ‫تماس داشته و احتمالاً موردِ حمله قرار گرفته.‬
‫هی، ممکنه همون رفیق‌مون باشه.‬
‫به رئیس زنگ بزن و‬ ‫بهش خبر بده.‬
‫و همین‌طور به تیمِ مشترکِ واکنش به تایتان.‬
‫هی، برگشتی. ندیدمت.‬
‫درست به موقع شد.‬
‫این بهترین فرصته تا تجهیزاتِ‬ ‫جدیدمون رو کالیبره کنیم. حواست بهش باشه.‬
‫تونستیم با اون کشتی گشتی‬ ‫تماس بگیریم؟‬
‫منفیه. هیچ جوابی نمیاد.‬
‫خب، توی یه همچین کشتی‌ای چند نفر خدمه هست؟‬
‫تعدادِ معمولش ۱۴ نفره، قربان.‬
‫آره، و مطمئنم که تیمِ جست‌وجو‬ ‫و نجات دارن پیگیری می‌کنن.‬
‫اوکی؟ بچه‌ها، روی ماموریت تمرکز کنید.‬
‫هنوز تایتان رو رویت نکردیم؟‬
‫منتظر بمونید. الگوریتمِ پیش‌بینی‬ ‫داره داده‌های سونار رو پردازش می‌کنه.‬
‫پیداش کردیم. یه چیزِ بزرگ درست زیرِ‬ ‫سطحِ آب داره حرکت می‌کنه. به سمتِ صفر-دو-صفر.‬
‫الگوریتم‌ت می‌تونه بر اساسِ مسیرِ فعلیش،‬ ‫مقصدش رو پیش‌بینی کنه؟‬
‫قراره... قراره به جایی که‬ ‫آدم‌ها زندگی می‌کنن برسه؟‬
‫مدلِ ما نشون می‌ده که‬ ‫محتمل‌ترین نقطه برای عبور‬
‫۳۷.۷۵ درجه‌ی شمالی در‬ ‫۱۲۲.۸ درجه‌ی غربی هست.‬
‫اونجا سان‌فرانسیسکوئه.‬
‫چقدر وقت داریم؟‬
‫واقعاً داره با سرعت میاد. بر اساسِ‬ ‫سرعتِ فعلیش، ۲۳ ساعت.‬
‫بفرما، اینم اثباتِ ادعای ما.‬
‫- داری درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟‬ ‫- دارم میگم که چرا اینجاییم.‬
‫دارم میگم که چرا به‬ ‫شراکت با ایپکس سایبرنتیکس نیاز دارید.‬
‫بیا، اینو نگاه کن.‬
‫این هنوز توی مرحله‌ی آزمایشیه،‬
‫و ما همون دفعه‌ی اول زدیم به هدف.‬
‫حالا، باید به باریس زنگ بزنی‬
‫و بهشون بگی که ۲۰ هزار تن دردسر‬ ‫داره به سمت‌شون میاد،‬
‫و تو امروز می‌تونی یه قهرمان باشی.‬
‫به بازارِ آزاد خوش اومدی.‬
‫[پنساکولا، فلوریدا]
‫خیلی خب، مِی فکر می‌کنه ‫دستگاهِ هیرو‬ تو همین خیابونه،‬
‫توی مرکزِ تحقیقاتیِ ایپکس.‬
‫پنج ستاره‌ست واقعاً! کی اینجا رو انتخاب کرده؟‬
‫قبلاً مجبور شدیم توی جاهای بدتری‬ ‫بمونیم. اینم بخشی از کاره.‬
‫آره، یادت نره که بعضی از ما‬ ‫هنوز فراری هستیم.‬
‫لامصب، فردا همین موقع ممکنه همه‌مون فراری باشیم.‬
‫خیلی خب، تونستی هر چی‬ ‫خواسته بودم رو جور کنی؟‬
‫اگه تا الان توی لیستِ تحت‌نظرِ اف‌بی‌آی نبودم،‬
‫- قطعاً الان هستم. پس...‬ ‫- این خوبه.‬
‫خیلی خب، آسپرینِ بچه کجاست؟‬
‫هی، خبری نشد که دستگاهِ من رو‬ ‫کجا نگه می‌دارن؟‬
‫نمی‌دونم، اما به احتمالِ زیاد توی‬ ‫بخشِ فنیِ طبقه‌ی زیرزمینه.‬
‫هی بچه‌ها، دارن تایتانِ ایکس رو ردیابی می‌کنن.‬ ‫داره می‌ره سمتِ سان‌فرانسیسکو.‬
‫- چی؟‬ ‫- ۲۳ ساعت وقت داریم تا برسه به خشکی.‬
‫کسی از کیت خبری نداره؟‬
‫من... آره. بهم زنگ زد‬ ‫اما نتونستم حرف بزنم.‬
‫سلام، پدرت هستم.‬
‫فوراً بهم زنگ بزن.‬
‫صداش چطوری بود؟‬ ‫چیزی لازم داشت؟‬
‫نمی‌دونم... نمی‌دونم... نمی‌دونم.‬
‫لازم داشت حرف بزنه و‬ ‫من مشغولِ انجامِ این کار بودم.‬
‫- من می‌رم دنبالش.‬ ‫- هووی، هووی! هی، هیروشی...‬
‫این خانواده‌ی منه، نه تو.‬
‫نه. درسته. اما فقط یه لحظه فکر کن.‬ ‫واقعاً این هوشمندانه‌ترین کاره؟‬
‫کلِ کشور رو پرواز کنی تا‬ ‫سعی کنی کیت رو پیدا کنی،‬
‫بعدش که چی؟‬
‫یا اینکه طبقِ نقشه پیش بریم و اون تایتان رو‬ ‫قبل از اینکه به ساحل برسه، بکشونیم یه جای دیگه.‬
‫نمی‌تونیم همین‌طوری به حالِ خودش رهاش کنیم.‬
‫ما رهاش نکردیم. خودش گذاشت رفت.‬
‫اون خواهرته.‬
‫مگه عاقل و بالغ نیست؟!؟‬
‫- پس برات مهم نیست چه بلایی سرش میاد؟‬ ‫- من همچین حرفی نزدم!‬
‫ولی اینطوری به نظر می‌رسه!‬
‫الان وقتِ این حرفا نیست...‬
‫با پدرت اینطوری حرف نزن.‬
‫ببینید بچه‌ها، این بحثا اصلاً کمکی نمی‌کنه.‬
‫بهتره یکم آروم باشیم ‫و دوباره روی کارمون تمرکز کنیم، باشه؟‬
‫دیگه بحثِ مخفی نگه داشتنِ این موضوع نیست.‬
‫بحثِ نجات دادنِ جونِ آدم‌هاست.‬
‫اگه کیت تو خطره، این بهترین ‫راهیه که می‌تونیم بهش کمک کنیم.‬
‫منحرف کردنِ اون تایتان، ‫قبل از اینکه اصلا به اونجا برسه.‬
‫اما می‌خوام همین الان همه یه چیزی رو بفهمن.‬
‫هیچ تضمینی وجود نداره.‬
‫آره، ممکنه اوضاع بیریخت بشه،‬
‫ولی اگه با هم همکاری کنیم، ‫می‌تونیم ظرفِ ۲۳ ساعت تمومش کنیم.‬
‫باشه.‬
‫توجه، مونارک وضعیتِ تایتان رو ‫از حالتِ دیدبانی به هشدار تغییر داده.‬
‫...تخلیه در حالِ انجامه.‬
‫خانمِ راندا؟ خانمِ راندا!‬
‫فکر کردم خودتی. حالت خوبه؟‬
‫آره، ببخشید، من...‬
‫استر کین هستم. پسرم مایکل توی کلاسِ شما بود.‬
‫اون روز توی اتوبوس بود. روی پل.‬
‫متأسفم.‬
‫نه. ممنونم.‬
‫ازت ممنونم.‬
‫مایکل، مایکل! خانمِ رانداست.‬
‫خانمِ راندا!‬
‫خدای من. مایکل؟‬
‫اگه تو نبودی، اون الان یه نوجوان نبود. ‫ تو از اون اتوبوس نجاتش دادی.‬
‫کاش می‌تونستم کارِ بیشتری بکنم.‬
‫می‌تونستی فرار کنی و خودت رو نجات بدی. گکاری که اکثرِ مردم اون روز کردن.‬
‫ولی تو... تو یه کاری کردی. ممنونم.‬
‫خب، اولین چیزی که لازم داریم دسترسیه.‬
‫می، چی داری؟‬
‫کسی رو پیدا کردم که به طبقه‌های زیرزمین دسترسی داره.‬
‫همون‌جایی که ایپکس احتمالاً دستگاه رو نگه می‌داره.‬
‫می‌شه یه کاریش کرد.‬
‫هیرو، ازت می‌خوایم یه حواس‌پرتی درست کنی، یه چیزِ بزرگ.‬
‫- حله.‬ ‫- بعدش، نیاز به دسترسی
‫ زیرزمین نیاز داریم، ‫که می‌دونیم امنیتش خیلی بالاست.‬
‫پس می باید ما رو بدونِ اینکه لو بریم، ببره تو و بیاره بیرون.‬
‫می، یه بارِ دیگه هدف رو بهمون نشون بده.‬
‫باشه.‬
‫همه ردیفن؟‬
‫آخه تا حالا توی دعوای بار نبودم.‬
‫خب، اگه همه‌چی طبقِ نقشه پیش بره، نیازی نیست باشی.
‫اینجا عجب غوغاییه.‬
‫آره.‬
‫تمومش کنین. بیاین از اینجا بریم.‬
‫نه، نه. ما خونه نمی‌ریم.‬
‫خدایا. یه لحظه صبر کن.‬
‫این چیه؟ چی... چی داری اینجا؟‬
‫- این دیگه چه صیغه‌ایه؟‬ ‫- آدم عروسکی، آره.‬
‫دمشون گرم که اسمِ یه نوشیدنی رو از روی شماها گذاشتن.‬
‫هی پسرخاله. دوتا آدمک ‫واسه عموباب و برادرزاده‌ی زن‌ذلیلش بیار.‬
‫شرمنده داداش، یکی اینجا نشسته.‬
‫- آره، نشسته. منم.‬ ‫- جدی می‌گم رفیق، این صندلی رزرو شده.‬
‫- جدی می‌گم، بکش عقب.‬ ‫- هی، هی.‬
‫بیاین بریم سرِ یه میز بشینیم، باشه.‬
‫من همین‌جا می‌شینم.‬
‫هی رفیق، چقدر طول می‌کشه ‫یه آدمکِ تستِ تصادف درست کنی؟‬
‫می‌شه بلند شی؟ روی صندلیِ من نشستی.‬
‫اینجا چی داریم؟‬
‫هی، دختر.‬
‫می‌دونی، اگه حدودِ نیم قرن جوون‌تر بودم‬
‫و یکم پول توی جیبم بود، می‌خریدمت.‬
‫فکر کنم وقتشه که بری، پیرمرد.‬
‫- بیخیال.‬ ‫- بیخیال دیگه مرد.‬
‫باشه. باشه، مرتیکه‌ی فلان‌فلان‌شده.‬
‫بیا... عمو باب.‬
‫- لعنتی.‬ ‫- خدای من.‬
‫یکی کمک کنه. داره سکته‌ی قلبی می‌کنه.‬
‫- کی احیای قلبی بلده؟‬ ‫- من غریق‌نجات بودم.‬
‫- زود باش. بیا کمکش کن.‬
‫واسه چی بروبر نگاه می‌کنین؟ زنگ بزنین اورژانس!‬
‫می‌شه برین عقب؟‬
‫یکی زنگ بزنه اورژانس. زنگ بزنین اورژانس!‬
‫برو، برو، برو، برو.‬
‫خب، راهِ تنفسیش بازه.‬
‫می‌تونیم تنفسِ دهان‌به‌دهان رو امتحان کنیم.‬
‫یه لحظه صبر کن.‬
‫- درسته؟ باشه.‬ ‫- تو انجامش بده.‬
‫قرص‌ها!‬
‫نیتروگلیسیرین.‬
‫لعنتی. شرمنده رفیق.‬
‫بیا، بیا، بیا. مراقب باش. مراقب باش.‬
‫منو می‌بینی؟ عمو باب. بیا از اینجا بریم.‬
‫بیا از اینجا بریم. بدشگونه.‬
‫بآمابین
‫مونارک بیانیه‌ای صادر کرده‬
‫که یک تایتان به سمت این منطقه ردیابی شده.‬
‫ناوگانِ اقیانوس آرام ایالات متحده‬ ‫در سن‌دیگو...‬
‫می‌شه تمومش کنی؟ فقط‬ ‫خاموشش کن، خواهش می‌کنم.‬
‫اصلاً به باریس زنگ زدی؟‬
‫آره، تخلیه توی سن‌فرانسیسکو‬ ‫داره انجام می‌شه.‬
‫ولی اینطوری نیست که‬ ‫نه میلیون آدم‬
‫بتونن بپرن تو ماشین‌هاشون‬ ‫و برن سمت نوادا.‬
‫آره، خب خوشبختانه کل ناوگانِ‬ ‫اقیانوس آرام همون‌جا مستقره.‬
‫تنها اتفاقی که قراره واسه‬ ‫ناوگانِ اقیانوس آرام بیفته‬
‫اینه که ته اقیانوس غرق می‌شه.‬
‫خب، پس پیشنهادت چیه؟‬
‫بذاریم این هیولاها‬ ‫همین‌طوری با هم بجنگن‬
‫- و امیدوار باشیم زیر پا له نشیم؟‬ ‫- نه.‬
‫بیخیال. این... این...‬
‫- این نقشه‌ته؟‬ ‫- نه.‬
‫چون نقشه‌ی سریزاوا هم همین بود.‬
‫- خب، سریزاوا درست می‌گفت.‬ ‫- آره حتماً. یه بار.‬
‫یه بار. دفعه‌ی بعد و‬ ‫دفعه‌های بعدش چی؟‬
‫اونم به شرطی که‬ ‫از این یکی جون سالم به در ببریم.‬
‫آره، درسته. ایپکس، ما داریم‬ ‫واسه آینده‌ی دور نقشه می‌کشیم.‬
‫شما... هی، ایپکس داره واسه آینده...‬
‫خب روشنم کن.‬ ‫این نقشه‌ی بلندمدت چیه؟‬
‫همزیستی. از اون چیزی که‬ ‫فکر می‌کنی نزدیک‌تریم.‬
‫فکر می‌کنی رئیس من‬ ‫چه پیشنهادی به رئیس تو داده؟‬
‫اگه نمی‌تونیم این موجودات رو بکشیم،‬ ‫چه چاره‌ای داریم‬
‫جز اینکه بفهمیم چطوری‬ ‫می‌تونیم باهاشون زندگی کنیم؟‬
‫ردیابی‌شون کنیم، مطالعه‌شون کنیم و‬ ‫بفهمیم مغزشون چطوری کار می‌کنه.‬
‫بیخیال. این شعار خودتونه.‬ ‫شعار. شعارتون چیه؟‬
‫کشف و دفاع.‬
‫آره، کشف کردن دفاعِ ماست.‬
‫این فرصتِ ماست که ثابتش کنیم.‬
‫باتری‌های زاپاس‬ ‫توی رخت‌شوی‌خونه‌ست.‬
‫حله.‬
‫کیت، برگشتی.‬
‫کیت. خدای من. کجا بودی؟‬
‫کلی بهت زنگ زدیم.
‫باید برم.‬
‫آره، داریم می‌ریم سمت کوه‌های سیرا.‬
‫- منتظر بودیم تو برگردی.‬ ‫- نه.‬
‫باید برگردم.‬
‫بهشون نیاز دارم.‬
‫جیمز.‬
‫- نه. نه.‬ ‫- مامان.‬
‫تنهاشون گذاشتم.‬
‫تو منو تنها گذاشتی.‬
‫تو غیبت زد، کیت.‬
‫اول پدرت و بعدش هم تو.‬
‫خدای من، ما برات...‬
‫برات مراسمِ یادبود گرفتیم.‬ ‫فکر کردم مردی.‬
‫و حالا دوباره قراره نگرانم کنی‬ ‫که اصلاً برمی‌گردی یا نه؟‬
‫نه.‬
‫روز جی دنیا رو عوض کرد.‬ ‫منو هم عوض کرد.‬
‫بله، فاجعه‌ی وحشتناکی بود،‬ ‫ولی چشمام رو هم باز کرد.‬
‫نمیتونم دوباره همون آدمی بشم ‫که قبل این ماجراها بوده.
‫پس اصلاً چرا برگشتی اینجا؟‬
‫د-داشتم فرار می‌کردم.‬
‫حق با تو بود. نمی‌تونم از‬ ‫کاری که کردم فرار کنم.‬
‫دلیلِ اینکه تایتان اینجاست منم.‬
‫مسئولیتش با منه. باید درستش کنم.‬
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.‬
‫چطور ممکنه مسئولیتش با تو باشه؟‬ ‫چطوری می‌خوای درستش کنی؟‬
‫فقط اینو می‌دونم که دوستام اون بیرونن‬ ‫و دارن سعی می‌کنن جلوی این موجود رو بگیرن.‬
‫باید کمک کنم.‬
‫پس می‌خوام بهشون ملحق شم.‬
‫دوستت دارم.‬
‫تا چشم به هم بزنی برمی‌گردم.‬
‫چهار ساعت تا رسیدنِ تایتان وقت داریم.‬
‫اونجاست.‬
‫خب، کنتارو، می‌دونی باید چیکار کنی.‬
‫فکر کنم.‬
‫خب. توی اینترنت چکش کردم.‬
‫خب، پس چه اشتباهی ممکنه پیش بیاد؟
‫هی، هی، هی.‬
‫میتونیم یه فکر دیگه بکنیم.
‫مشکلی نیست. بلدم.‬
‫می‌خواد کاری کنه پدرش بهش افتخار کنه...‬
‫میکنم.‬
‫ولی...‬
‫اون اینو می‌دونه؟‬
‫یه لحظه صبر کنید، خانم.‬
‫- می‌شه نشان‌تون رو ببینم، لطفاً؟‬ ‫- آره.‬
‫چی شده، مشکلی پیش اومده؟‬
‫من یه جلسه‌ی خیلی مهم‬ ‫با برندا هالند دارم.‬
‫این...‬
‫فقط اسمتون توی سیستم جدیده.‬ ‫بعضی وقتا پیش میاد.‬
‫آره. ممنون.‬
‫روز خوبی داشته باشید.‬
‫آره، شما هم همین‌طور.‬
‫- لیام.‬ ‫- خب، ببین کی اینجاست.‬
‫تحت‌تعقیب‌ترین آدمِ ایپکس؟‬
‫نه، ببین. دیگه رسمی شدم.‬
‫- صبر کن. اون نشانِ کیه؟‬ ‫- بسه دیگه. اون توئه یا...‬
‫این ساعت؟ نه، هنوز کلاسِ‬ ‫اسپینینگش هم تموم نشده.‬
‫اوکی...‬
‫می‌دونی چیه؟ تا بخوام برگردم‬ ‫به میزم خیلی راهه.‬
‫اشکالی نداره همین جا... تلپ شم‬ ‫تا برگرده، نه؟‬
‫اصلاً راه نداره.‬
‫لیام... منم‌ها.‬
‫بی‌خیال. من دوره‌ی آزمایشی‌ام.‬ ‫خودت که می‌دونی اون چطوریه.‬
‫روحت هم خبر نداره.‬
‫ممنون.‬
‫ببین، اصلاً نمی‌فهمی من اینجام.‬
‫حواسم بهت هست.‬
‫- کسی دیدت؟‬ ‫- نه.‬
‫- این باید یکم برامون زمان بخره.‬ ‫- باریکلا پسرم.‬
‫لعنتی.‬
‫- قهوه؟‬ ‫- نه، نریز... من...‬
‫ببخشید. همین الانشم کلی کافئین تو خونمه.‬
‫- خوبم، مرسی.‬ ‫- باشه. پس همه‌اش مالِ خودم.‬
بی سی موویز
‫اون چیه؟ آتیش‌سوزیه؟‬
‫- نه، این یکی جدیده.‬ ‫- باید...‬
‫نشتِ تشعشعاته. زود باش.‬ ‫باید از اینجا بزنیم بیرون.‬
‫- یا خدا.‬ ‫- همین الان!‬
‫باید از اینجا بریم بیرون!‬
‫- بزن بریم!‬ ‫- منظورت چیه تشعشـ... بریم.‬
‫زود باش، زود باش، زود باش.‬
‫یالا.‬
‫توجه، تمامِ پرسنلِ ایپکس.‬
‫سطحِ خطرناکی از تشعشعات‬ ‫شناسایی شده.‬
‫بدو. عجله کن.‬
‫آره، درسته. همه خارج شدن.‬ ‫آره، تیمِ مقابله با تشعشعات دارن می‌رن تو.‬
‫برو.‬
‫همه جا امنه.‬
‫امنه.‬
‫فکر می‌کنی با دستگاهِ هیروشی‬ ‫اینجا چیکار می‌کنن؟‬
‫ازمون مخفیش کردن.‬
‫دوربین‌ها و ضبط‌کننده‌ها، کنتارو.‬
‫ردیفیم.‬
‫اون چیه؟‬
‫خدای من.‬
‫انگار دوستامون توی ایپکس توی جزیره‌ی جمجمه‬ ‫دارن یه کارایی بیشتر از‬
‫فقط نجات دادنِ ما انجام می‌دن.‬
‫ایپکس مدام تیم‌هایی داشت که‬ ‫می‌رفتن و می‌اومدن.‬
‫حتماً داشتن قاچاقی از‬ ‫جزیره خارجشون می‌کردن.‬
‫فکر می‌کردم توی اکسیس ماندی همه چی دیدم،‬ ‫ولی اینارو تا حالا ندیده بودم،‬
‫- تو دیدی؟‬ ‫- نه.‬
‫خب، اینا نیدل‌واکر هستن.‬
‫خیلی بد چپوندنشون اون تو.‬
‫این وحشیانه‌ست.‬
‫خب، حالا داریم بهتر می‌فهمیم‬ ‫دقیقاً با کی طرفیم.‬
‫بسیار خب، کی، هیروشی،‬
‫اینارو روی کانالِ سه و ولومِ دو نگه دارید.‬
‫- من و کنتارو بهتون آدرس می‌دیم.‬ ‫- صبر کن.‬
‫نمی‌خوایم برای این کاری بکنیم؟‬
‫اون بمونه برای یه وقتِ دیگه.‬
‫- خب، همه وظیفه‌شون رو می‌دونن؟‬ ‫- آره.‬
‫- اوکی.‬ ‫- ردیفیم؟‬
‫- آره، ردیفیم. بزن بریم.‬ ‫- بریم.‬
‫هی، ببین می‌تونی یه شبکه‌ی خبری بگیری‬
‫تا بفهمیم اون بیرون چه خبره.‬
‫- شاو، اونجایی؟ ‬ ‫- دقیقاً به موقع.‬
‫آره، صداتو دارم، می. اوضاع چطوره؟‬
‫تأیید کردی که دستگاهِ سوزوکی‬ ‫توی زیرزمینه؟ ‬
‫اوکی، من رسماً توی دفترِ هالند هستم.‬
‫دارم واردِ کامپیوترش می‌شم.‬ ‫تا یه لحظه‌ی دیگه تأیید می‌کنم.‬
‫می؟ ‬
‫می.‬
‫دارم روش کار می‌کنم.‬
‫رسماً واردِ شبکه‌ی برندا شدم.‬
‫الان دیگه باید بتونم جای‬ ‫دستگاه رو تأیید کنم.‬
‫قفلِ امنیتی می‌گه باید توی طبقه‌ی منفیِ ده‬ ‫باشه، مگر اینکه جابه‌جاش کرده باشن.‬
‫- سفت و سخت قفل شده.‬ ‫- باید بتونم‬
‫امنیتش رو دور بزنم، فکر کنم.‬
‫- با من حرف بزن، می.‬ ‫- فقط یه دقیقه بهم وقت بده.‬
‫خب، کلاً دو ساعت تا‬ ‫رسیدنِ تایتان وقت داریم‬
‫و هیروشی باید اون دستگاه رو‬ ‫به دست بیاره.‬
‫واردم شدم.‬
‫اوکی، الان باید درِ امنیتیِ‬ ‫جناحِ شرقی رو باز کنی.‬
‫مستقیم برو تهِ راهرو، دومین خروجی سمتِ‬ ‫راست. می‌رسی به آسانسورها.‬
‫شاید اگه همه‌ی درهای اینجا رو‬ ‫باز کنم سریع‌تر باشه.‬
‫فکرِ خوبی نیست، می.‬
‫- ما جلوی آسانسورهاییم.‬ ‫- اونجا.‬
‫برو طبقه‌ی منفیِ دو،‬ ‫بعد از پورتاپک استفاده کن.‬
‫خیلی عجیبه.‬
‫من و تو داریم این کارو با هم انجام می‌دیم.‬
‫وقتی بچه بودم، همیشه خوابِ این لحظه رو می‌دیدم.‬
‫که با مامان و بابام توی یه مأموریتِ‬ ‫مخفی برای نجاتِ دنیا همراه بشم.‬
‫از کجا می‌دونستی داریم دنیا رو نجات می‌دیم؟‬
‫باید باور می‌کردم که فقط به‌خاطر این منو‬ ‫ول می‌کنی و می‌ری‬
‫که پای یه چیز به این مهمی وسط باشه.‬
‫- این باید اینطوری باشه.‬ ‫- آره.‬
‫ناوگان اقیانوس آرام تو راهِ‬ ‫سان‌فرانسیسکوئه.‬
‫- چقدر وقت داریم؟‬ ‫- نود و شش دقیقه.‬
‫خبر فوری.‬
‫تایتانی که هفت کشته و پنج‬ ‫مفقودی به جا گذاشته...‬
‫واقعاً امیدوارم این آشغالای ایپکس جواب بده.‬
‫الانه که بفهمیم.‬
‫کجا دارن می‌رن؟‬
‫نه. مشکلی نیست.‬
‫هی، هی!‬
‫هی، چه خبر؟‬
‫بیست هزار تُن تایتان داره می‌ره که‬ ‫بخوره به پنج هزار تا ملوان.‬
‫خبر اینه. کدوم گوری‬ ‫داری می‌ری؟‬
‫چی؟ اوه، اوه، وایسا.‬
‫دارم می‌رم تیم اصلیِ ایپکس رو‬ ‫توی سان‌فرانسیسکو ببینم،‬
‫تا وقتی نیروی دریایی این موجود رو منفجر کرد،‬
‫ما بریم اونجا رو جمع‌وجور کنیم‬ ‫و یه سری آنالیز انجام بدیم.‬
‫نه، نه، نه، نیروی دریایی‬ ‫نمی‌تونه اینو منفجر کنه.‬
‫صاف از وسط اون کشتی‌ها رد می‌شه، بعدش چی؟‬
‫خب، اون‌وقت باید منو برای آنالیز‬ ‫از رو زمین جمع کنی.‬
‫- فکر می‌کنی شوخیه؟‬ ‫- نه، نه. این یه بیزنسه.‬
‫ریسک در برابر پاداش.‬
‫دارم ریسک خیلی بزرگی می‌کنم چون‬ ‫معتقدیم پاداشش ارزشش رو داره.‬
‫- چی؟‬ ‫- ناراحتی؟‬
‫تو که در هر صورت منو توی کشتیت نمی‌خوای،‬ ‫پس دیگه مزاحمت نمی‌شم.‬
‫چی بود که تو پیشتازان فضا‬ ‫می‌گفتن؟ فرماندهی با شماست.‬
‫کان. کان با شماست.‬
‫هر چی تو بگی، همون کان.‬
‫آره، باید همین جلو باشه.‬
‫چی شده؟‬
‫مِی باید بهمون دسترسی بده.‬
‫هی، چه خبره؟‬
‫- مِی، اونا دمِ آخرین درن. بازش کن.‬ ‫- باشه.‬
‫یه کد امنیتیِ اضافه هست. فقط یه دقیقه بهم وقت بده.‬
‫توجه، کارکنانِ ایپکس سایبرنتیک.‬
‫- لعنتی.‬ ‫- هشدار تشعشعات لغو شد.‬
‫زودتر از چیزی که فکر می‌کردیم فهمیدن‬ ‫تشعشعات الکی بوده.‬
‫- آره.‬ ‫- لی؟ ‬
‫- اون بالا چه خبره؟‬ ‫- لی؟ ‬
‫هی، شاو.‬
‫منتظر بمون، هیروشی.‬
‫مِی، یکی داره میاد. هالنده.‬
‫هی. وای. خدای من.‬
‫پسر. چقدر خوب شدی. عالی به نظر می‌رسی.‬
‫ببخشید، مگه قرار قبلی داشتیم؟‬
‫نه، من... ببخشید. همین‌طوری اومدم یه سری بزنم.‬
‫می‌خواستم، می‌خواستم درباره‌ی یه چیزی حرف بزنم.‬
‫خب، دیشب یکی داشت با کدها ور می‌رفت.‬
‫زود باش.‬
‫لی، می‌تونی بگی اوضاع چطوره؟‬
‫- لی؟ ‬ ‫- صبر کن، کِی. مِی داره روش کار می‌کنه.‬
‫خب، بیا بریم سر اصل مطلب.‬
‫نباید از اینجا بریم؟ زیاد امن نیست.‬ ‫تشعشعات هست...‬
‫انگار هشدارِ اشتباه بوده.‬
‫تیم واکنش گفتن حتماً نقص فنیِ‬ ‫دستگاهِ ردیاب بوده.‬
‫پسر. این نگران‌کننده‌ست.‬
‫شرکتِ تکنولوژی بدونِ چند تا باگ‬ ‫که نمی‌شه، مگه نه؟‬
‫باید از اونجا بیاریمشون بیرون.‬
‫سرهنگ؟‬
‫- یه دقیقه بهش وقت بده.‬ ‫- باشه، دو تا از این خط‌ها‬
‫قراره با رابط‌های کاربریِ‬ ‫خیلی پیچیده‌ای وصل بشن.‬
‫منظورم اینه که...‬
‫تو فقط داری یه باگ رو رفع نمی‌کنی،‬ ‫داری بخش بزرگی ازش رو از اول می‌نویسی.‬
‫کورا.‬
‫ببخشید.‬
‫اتفاقایی تو راهه.‬
‫و با این تایتانِ جدیدی که دنیا رو تهدید می‌کنه،‬
‫اون اتفاقا باید خیلی سریع بیفتن.‬
‫آره.‬
‫- سریع حرکت کن. همه چیزو بهم بریز.‬ ‫- سریع حرکت کن، قطعاً.‬
‫ولی ما نمی‌خوایم چیزی رو خراب کنیم.‬
‫ما می‌خوایم...‬
‫بازسازیش کنیم.‬
‫می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.‬
‫کجا داره می‌ره؟‬
‫سلام.‬
‫یکی داره میاد.‬
‫- بهمون بگو چه خبره.‬ ‫- هی. یـ... یکی داره میاد.‬
‫- همین الان باید بدونیم اوضاع چطوره.‬ ‫- دندون رو جگر بذار، کِی.‬
‫- داریم ردیفش می‌کنیم.‬ ‫- چیو ردیف می‌کنید؟ ‬
‫- چه خبره؟ ‬ ‫- باید یه کاری بکنیم.‬
‫- آره، باید بکنیم.‬ ‫- به یه نقشه‌ی انحرافی نیاز داریم.‬
‫آره، دقیقاً.‬
‫- ادامه بده.‬ ‫- لی.‬
‫- هر چی به ذهنت می‌رسه بگو.‬ ‫- چی شده؟ ‬
‫- هر ایده‌ای داری بگو.‬ ‫- کنتارو.‬
‫- هر ایده‌ای باشه خوبه.‬ ‫- لی.‬
‫- شاو. الو.‬ ‫- من یه ایده دارم.‬
‫صبر کن، این مالِ جزیره‌ی جمجمه‌ست.‬
‫طفلکی از لونه‌اش افتاده بود‬ ‫و مادرش هم طردش کرده بود.‬
‫مطمئنم مونارک می‌ذاشت‬ ‫طبیعت کارِ خودش رو بکنه،‬
‫اما کی گفته که طبیعت همیشه راهِ درست رو می‌ره؟‬
‫باز داری همون کثافت‌کاری‌هایی رو می‌کنی‬ ‫که توی سیاتل می‌کردی.‬
‫نه، کورا.‬
‫اصلاً مثل اون موقع نیست.‬
‫تو اینو ممکن کردی، کورا.‬
‫کدِ تو.‬
‫اون به ما اجازه داد پرخاشگریِ طبیعیِ‬ ‫این موجود رو دور بزنیم‬
‫اونم با جدا کردنِ مسیرهای عصبی‬ ‫توی قشرِ مغزش.‬
‫کثافت‌کاری نیست.‬
‫ولی متأسفانه، به بن‌بست خوردیم.‬
‫وقتی کدِت رو پاک کردی،‬ ‫برگشتیم سرِ خونه‌ی اول.‬
‫نتونستیم اون اثر رو حفظ کنیم.‬
‫کدِ تو کلیدِ این ماجراست.‬ ‫فکر کن به چه چیزایی می‌تونیم برسیم.‬
‫می‌خوای این موجودات رو‬ ‫حیوونِ خونگیِ خودت کنی؟‬
‫همزیستی یعنی این،‬
‫و ما تنها کسایی هستیم که داریم سعی می‌کنیم‬ ‫عملیش کنیم، نه مونارک.‬
‫اگه می‌خوای دنیا رو نجات بدی،‬ ‫کورا، ایپکس این اجازه رو بهت می‌ده.‬
‫وضعیت؟‬
‫تغییری نکرده.‬
‫تایتان داره با همون‬ ‫سرعت و مسیر ادامه می‌ده.‬
‫چقدر مونده تا به ناوگان برسن؟‬
‫بیست و شش دقیقه.‬
‫واقعاً فکر می‌کنی‬ ‫بتونن جلوش رو بگیرن؟‬
‫نه.‬
‫چای می‌خوری؟‬
‫نه، ممنون.‬
‫می‌دونم دارم بهت فشار میارم،‬ ‫کورا، ولی وقت داره از دست می‌ره.‬
‫سرنوشتِ دنیا‬ ‫می‌تونه توی دست‌هایِ تو باشه.‬
‫خیلی خب.‬
‫می‌دونم چرا اینجایی.‬
‫فکر می‌کنی ما دستگاهِ‬ ‫سوزوکیِ دوستت رو برداشتیم.‬
‫داری درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟‬
‫آره، برداشتیم.‬
‫به یه مشکل نیاز داشتیم،‬ ‫تا بتونیم خودمون راهِ حل باشیم.‬
‫کنتارو، از این بابت مطمئنی؟‬
‫نه، اون... اون یکی نه.‬
‫اونا قلمروطلب هستن ولی شکارچی نه.‬
‫مطمئنم دکتر راندایِ عزیز و دوست‌هات‬
‫فکر می‌کنن دارن کارِ درست رو انجام می‌دن،‬
‫که دار و دسته‌ی کوچیک و درب‌وداغونشون می‌تونه‬ ‫تنهایی از پسِ یه تایتان بربیاد،‬
‫و این حق رو دارن که برای‬ ‫کلِ دنیا تصمیم بگیرن.‬
‫ما نقشه‌ی بزرگ‌تری داریم،‬
‫و می‌خوام تو هم بخشی از اون باشی.‬
‫ولی باید همین الان‬ ‫تصمیمت رو بگیری.‬
‫می‌خوای بخشی از راهِ حل باشی؟‬
‫- آماده‌ای؟‬ ‫- آره.‬
‫برو.‬
‫برو، برو!‬
‫حالا چی؟‬
‫توی طبقه‌ی منفیِ سه،‬ ‫نشتِ زیستی رخ داده.‬
‫توجه، تمامِ پرسنلِ ایپکس.‬
‫ نشتِ زیستی‬ ‫شناسایی شده.‬
‫این تمرین نیست. لطفاً‬ ‫فوراً تخلیه کنید.‬
‫زود باش. بیا بریم.‬
‫مِی، هنوز وقت داریم‬ ‫دستگاه رو دوباره تنظیم کنیم.‬
‫فقط ده دقیقه وقت می‌خوام.‬
‫همین الان در رو باز کن.‬
‫هیروشی.‬
‫چرا باید همچین کاری بکنن؟‬
‫که ببینن چطوری کار می‌کنه؟‬
‫کاری از دستمون برنمیاد.‬
‫ردیابیِ ایپکس هدفِ بعدیِ‬ ‫تایتان رو تأیید می‌کنه.‬
‫۱۱ کیلومتر مانده.‬
‫چکِ پروازِ وایپر. وایپر-۰۲۵۵۵.‬
‫زود باش، زود باش.‬
‫...هدف‌گیری شد. ۷.۵ کیلومتر مانده.‬
‫۳.۷ کیلومتر مانده و داره نزدیک‌تر می‌شه.‬
‫مفهومه، پایگاهِ ۱۸.‬
‫رهبرِ وایپر در مرحله‌ی نهاییِ تقرب.‬
‫۱۸۰۰ متریِ هدف.‬
‫کجاست؟‬
‫رهبرِ وایپر به پایگاهِ ۱۸،‬ ‫دیدِ بصری روی هدف ندارم.‬
‫تکرار می‌کنم، دیدِ بصری روی هدف ندارم.‬
‫چطور نمی‌تونن ببیننش؟‬ ‫دقیقاً بالای سرشونه.‬
‫بچه‌ها، اینجا هیچی نیست.‬
‫تمامِ تجهیزاتِ ایپکس رو خاموش کن.‬
‫همه‌ی دستگاه‌های ایپکس رو از کار بنداز.‬
‫سیستمِ مونارک رو روشن کن.‬
‫سونارمون چی نشون می‌ده؟‬
‫- باشه، رفتم سراغش.‬ ‫- زود باش!‬
‫خب، قطعاً یه چیزی‬ ‫اونجا هست، اما...‬
‫اون‌قدری بزرگ نیست که تایتان باشه.‬
‫پایگاهِ ۱۸. دیدِ بصری داریم.‬ ‫باورتون نمی‌شه.‬
‫بیا بریم.‬
‫یه نهنگه.‬
‫چی؟‬
‫داریم یه نهنگ رو تعقیب می‌کنیم.‬
‫شاید یه جور نویزِ دیجیتالی باشه...‬
‫یه بازگشتِ شبح‌وار، یه باگِ نرم‌افزاری.‬
‫باگ نیست، قابلیتشه.‬
‫قربان؟‬
‫سرمون کلاه رفته.‬
‫- می‌تونی درستش کنی؟ می‌تونی سرِ همش کنی؟‬ ‫- نه.‬
‫کیت رو ناامید کردیم. ‫وقتمون تمومه. دیگه فایده‌ای نداره.‬
‫اصلاً نباید به حرفت گوش می‌دادم.‬
‫باید می‌رفتم و کیت رو پیدا می‌کردم.‬
‫اون می‌خواست به کیت کمک کنه.‬
‫می‌خواست به همه‌مون کمک کنه.‬
‫مونارک می‌خواد وضعیتِ هشدارِ تایتان رو لغو کنه.‬
‫چی... - چرا؟‬
‫هشدارِ اشتباه بوده.‬
‫حالش خوبه.‬
‫خیلی خب، بیاین از اینجا بریم.‬
‫کنتارو، بگو که تو راهیم.‬
‫بچه‌ها، باید اینو ببینید.‬
‫این چیه؟‬
‫این‌همه وسیله رو از کجا آوردن؟‬
‫شوخی می‌کنی.‬
‫چطوری...‬
‫یعنی... موندم چه نقشه‌ای دارن.‬
‫این کارِ بیلیه.‬
‫بابا.‬
‫نمی‌خوام برم.‬
‫ببین، می‌دونم نمی‌خوای، ولی...‬
‫یه مأموریتِ خیلی مهم دارم که باید برم.‬
‫پس بذار منم باهات بیام. منم می‌تونم کار کنم.‬
‫حتماً همین‌طوره.‬
‫ولی باید تنها برم، خب؟‬
‫یه موضوعِ فوق‌فوقِ سریه.‬
‫تا چشم به هم بزنی برمی‌گردم، باشه؟‬
‫همیشه همینو می‌گی.‬
‫و همیشه هم برمی‌گردم، مگه نه؟‬
‫مامان برنگشت.‬
‫عمو لی هم همین‌طور.‬
‫آره، آره، این... این‌دفعه فرق می‌کنه، خب؟‬
‫هیروشی، آماده‌ای؟‬
‫وقتِ رفتنه!‬
‫شاید، شاید سفرِ بعدی، باشه؟‬
‫راستش، من فقط...‬
‫نقشه‌کشی رو خوب یاد بگیر.‬
‫شاید بتونی بهم کمک کنی، باشه؟‬
‫داریم با هواپیما می‌ریم.‬
‫یه هواپیمای بزرگ!‬
‫کِی، اینو ببین.‬
‫نقشه‌اش رو کامل کرده.‬
‫آره.‬
‫نقشه‌ی چی؟‬
‫همونی که سالِ ۱۹۵۷ شروع کرد،‬ ‫مسیرِ مهاجرتِ تایتان‌ها.‬
‫تو زیرزمینِ ایپکس نشستن، در حالی که‬ ‫بقیه‌ی دنیا تو زیرزمین‌های خودشون قایم شدن.‬
‫تمامِ این مدت می‌دونستن اون داره کجا می‌ره.‬
‫مقصدِ بعدیش کجاست؟‬
‫سانتا سولداد.‬
‫اولین جایی که دیدیمش.‬
‫بیاین بالا، یه سری از این ‫وسایل رو بردارین. راه بیفتیم.‬
‫- هی. مِی کجاست؟‬ ‫- جواب نمی‌ده.‬
‫- قرار بود داخلِ ساختمون همو ببینیم.‬ ‫- باید بریم.‬
‫هی، هیروشی، ما اینجا ولش نمی‌کنیم.‬
‫- می‌دونه کجا باید بیاد؟‬ ‫- آره، می‌دونه.‬
‫- دوباره بهش زنگ بزن، کنتارو.‬ ‫- اون نمیاد.‬
‫- چی؟‬ ‫- چی؟‬
‫- جالبه. چرا نمیاد؟‬ ‫- چی؟‬
‫من پیشِ هالند می‌مونم.‬
‫اون چیزی بهم نشون داد که‬ ‫می‌تونه تایتانِ ایکس رو متوقف کنه.‬
‫شما طبقِ نقشه‌ی خودتون پیش برین.‬
‫من باید نقشه‌ی اونو امتحان کنم.‬
‫موفق باشین و مراقبِ خودتون باشین.‬
‫کیت!‬
‫- کی این خراب‌شده رو انتخاب کرده؟‬ ‫- خودت چی فکر می‌کنی؟‬
‫ببخشید که رفتم.‬
‫ترسیده بودم و نمی‌خواستم کسِ دیگه‌ای‬ ‫به‌خاطرِ من آسیب ببینه.‬
‫ولی تایتان اون بیرونه و...‬
‫فکر کنم بتونم کمک کنم.‬
‫خیلی خب، می‌تونی ‫تو خالی کردنِ بار کمکمون کنی.‬
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.