..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. BcMoviez.Com
‫در اون صورت،
‫می‌تونی منو آرایش کنی؟
‫ها؟
‫بخدا هیچ نیازی بهش نداره.
‫توی تاریخ جنگای احمقانه‌ی زیادی رخ داده،
‫ولی چندتاشون به‌خاطر زنای زیبا بوده.
‫اگه این مرد، با این حجم از زیبایی بهشتی قرار باشه آرایش هم بکنه...
‫می‌خواین یه ملتو سرنگون کنین؟
‫این دیگه از کجا در اومد؟
‫چرا تصوراتت اینطوری می‌کنن؟
‫چطوری کک‌ومک‌هات رو درست می‌کنی؟
‫آها، می‌خواد کمتر خوشگل باشه، نه که بیشتر.
‫با گِل خشک‌شده یکم پودر درست می‌کنم،
‫بعد با روغن قاطیش می‌کنم.
‫می‌تونی سریع انجامش بدی؟
‫بله، درست کردنش یه شب وقت می‌بره.
‫یکم برای شما زیادی تیره‌ست.
‫اگه یه دارویی بود که می‌تونست قیافه رو تغییر بده.
‫روی صورت شما لاک چینی جواب می‌ده.
‫ولی اون دائمی می‌شه.
‫آره خب.
‫اگه می‌خواین تظاهر کنین یه رعیتین،
‫می‌شه یه‌کاریش کرد.
‫پس می‌سپرمش به خودت.
‫می‌خوام یه آدمی کاملاً متفاوت از الانم بشم.
‫یعنی می‌خواد چیکار کنه؟
‫اما...
‫اگه قراره انجامش بدم، درست انجامش می‌دم!
‫قسمت
قسمت
۱7
17
گشت‌وگزار در شهر
‫وای ســــرده.
‫صبح بخیرــــ
‫چی شده... صبح اول صبحی اخمات توی همه؟
‫نه چیزی نیست، جینشی-ساما امروزم مثل همیشه زیبایین.
‫یه‌طور تیکه‌ی جدیده؟
‫جینشی-ساما، واقعاً می‌خواین آدم متفاوتی بشین؟
‫دیشب همینو گفتم دیگه.
‫در اون صورت، با اجازه.
‫ای وای!
‫یـ ـ یهویی چی شد؟
‫هیچ رعیتی همچین عود گرونی نمی‌سوزونه.
‫لباس‌های فعلیتون در بهترین حالت مال یه مقام پایین‌رتبه‌ست.
‫نفیس‌ترین عود خارج از کشور نباید توی دسترس شما باشه.
‫چه خوب می‌فهمی.
‫من حس بویاییم رو تمرین دادم تا بوی ‫گیاه‌های دارویی و سمی رو از هم تشخیص بدم.
‫می‌دونین توی یه فاحشه‌خونه چطوری ‫مشتری‌های خوب رو تشخیص می‌دن؟
‫نمی‌دونم. بر اساس ساختار بدن، لباس و یا چیزای اینطوری؟
‫اونا هم هستن، ولی مهم‌تر از هرچیزی بوـه.
‫اونایی که چندتا بوی خودنمایانه دارن ‫عموماً ثروتمندن ولی بیماری مقاربتی دارن.
‫ و اونایی که بوی احشام می‌دن حموم نمی‌رن و کثیفن.
‫بیشتر بازدیدکننده‌های جدید خانه‌ی یشم پرت می‌شن بیرون.
‫آه.
‫باید این سوالو پیش کسی که اون دنیا رو می‌شناسه مطرح کنین.
‫گائوشون-ساما، می‌تونین یه دست لباس دیگه بیارین؟
‫اگه ممکنه، یه دست لباسی که هنوز شسته نشدن و بو می‌دن.
‫ای وای.
‫متوجه شدم.
‫اوی..
‫تا ایشون می‌رن سراغ اون...
‫این چیه؟
‫روغن و نمک.
‫برق موها رو کم و بافتشون رو زبر می‌کنه.
‫با اجازه.
‫خب خوبه.
‫خدای من، حتماً باید برای بستنشون از تیکه‌ی پارچه استفاده کنی؟
‫رعیت جماعت تا وقتی جوابگو باشه از هرچیزی استفاده می‌کنه.
‫مطمئنین این خوبه؟
پیف پیف پیف پیف
‫می‌تونست بیشتر بو بده. ولی همینم خوبه.
‫جینشی-ساما، لطفاً لباس‌هاتون رو در بیارین.
‫بـ ـ باشه.
‫با اینکه شبیه حوریِ بهشتی‌ـه، ولی ‫بدنش موزون و عضله‌ایـه.
‫می‌تونم از اون حوله‌ها استفاده کنم؟
‫حتماً ولی برای چی؟
‫می‌خوام شکل بدنشون رو تغییر بدم.
‫ببخشید می‌شه جفتتون یکم کمکم کنید؟
‫گائوشون-ساما، اونور لطفاً.
‫بله.
‫سوئیرن-ساما، اینو بگیرین.
‫باشه.
‫حالا با پارچه‌های روش...
‫وای وای...
‫اوه...
‫صورت جینشی-ساما با این بدن ضایع یه‌طورایی عجیبه.
‫بعدی صورتتونه.
‫ها؟
‫چندتا رنگ تیره رو با هم مخلوط کردم.
‫ازشون برای درست‌کردن رنگ برنزه ‫مثل پوستِ یه رعیت استفاده می‌کنم.
‫لطفاً چشم‌هاتون رو ببندین.
‫باشه.
‫از نزدیک که بهش دست می‌زنم می‌بینم چقدر بی‌نقصه.
‫حتی یه دونه پرز هم نداره، چه برسه به موی صورت.
‫اگه مثل زنا آریشش کنم یعنی چطور‌ـــ
‫ایناهاش، چیزایی که می‌می نه-چان زوری بهم داد.
می‌گم، هنوز مونده؟
‫لطفاً لب‌هاتون رو ببندین، ولی زیاد فشارشون ندین.
‫ها؟ باشه...
چیزی شده؟
‫شکر خدا خودمون سه نفریم.
‫اگه هرکس دیگه‌ای اینجا بود واویلا می‌شد.
اوی، چی شده؟
‫نه، هیچی.
‫دردم گرفت! چی شده؟
‫هیچی نشد.
‫چیزی نشده.
‫بله. چیزی نشده.
‫برگردیم سر کار.
‫از آرایش برای ایجاد لکه‌های صورت استفاده می‌کنیم.
‫با رنگای تیره زیر چشم رو گود میندازیم.
‫یکم خال اضافه می‌کنیم و ابروها رو ضخیم‌تر می‌کنیم تا شکلشون عوض شه.
‫بقیه‌ی مواد آرایشی می‌تونه واسه جاهای ‫دیگه‌ی بدن استفاده شه تا پوست تیره‌تر به‌نظر بیاد.
‫یکمی می‌زنیم زیر ناخن‌ها تا دست‌ها به‌نظر کثیف بیان.
‫دست‌های محکم و مردونه.
‫گمونم نمی‌شه که دست‌های ظریف و دخترونه داشته باشه...
‫هوم؟ پینه بسته.
‫جز قلم و چاپستیک دیگه برای چی ازشون استفاده می‌کنه؟
‫ولی شاید شمشیرزنی یا نیزه‌ی قطبی تمرین می‌کنه؟
‫کاری نیست که عموماً نیاز باشه یه خواجه انجامش بده، پس چرا...
‫خب، نیازی نیست همچین سوال احمقانه‌ای رو بپرسم.
‫واو، چقدر کثیف به‌نظر میاد.
‫بفرمایید.
‫نوشیدنیه؟
‫وای، این چیه؟
‫لطفاً آروم بخوریدش، لیسش بزنین یه‌طوری که انگار دارین لب‌هاتون رو خیس می‌کنین.
‫این باعث می‌شه لب‌ها و گلوتون ورم کنه و صداتون تغییر کنه.
‫از چی درست شده؟
‫چندتا عامل تحریک‌کننده‌ی مختلف...
‫خیلی تنده، اما سمی نیست خیالتون راحت.
‫همه‌ش رو بخورین.
‫اینم حسن ختام.
‫پنبه‌ست.
‫لطفاً لپتونو با اینا پر کنین تا فرم صورتتون تغییر کنه.
‫تموم شد.
‫واو ارباب جوان، واقعاً خودتونین؟
‫دیگه نگو ارباب جوان.
‫ولی همچنان خیلی زیباست.
‫داشتن همچین زیباییِ طبیعی‌ای باید سخت باشه.
‫به‌ هر حال، از جون مایه گذاشتم.
‫خب، وقتشه برگردیم خونه! خیلی وقته که گذشته.
‫شائومائو، گفتین امروز برمی‌گردین خونه، درسته؟
‫بله، اجازه گرفتم تا فردا بیرون‌ــــ
‫گائوشون-ساما از این قیافه‌ها به خودش نمی‌گرفت...
‫در اون صورت، مقصد جینشی-ساما باهاتون یکیه.
‫وای!
‫حتی با اینکه لباس مبدل دارن، بودن با ملازم‌های همیشگیشون مشکوکه.
‫وای... درسته درسته.
جینشی-ساما شما موافق نیستین؟
‫حق با توـه.
‫اگه بتونی همراهیم کنی خیلی خوب می‌شه.
‫ای داد! جینشی-ساما هم راضیه.
‫متأسفم، فکر نمی‌کنم اگه من جینشی-ساما رو همراهی کنم فرقی به حال قضیه کنه...
‫درسته... اگه یه ملازم ساده یه ارباب ساده رو همراهی کنه به‌نظر طبیعی میاد، ولی...
‫ولی منم همه به‌عنوان خدمتکار شخصی شما می‌شناسن...
‫به نظرم مشکلی پیش نمیاد.
‫پس، چطوره به تو هم لباس مبدل بپوشونیم، شائومائو؟
‫ها؟
‫ایده‌ی خوبیه.
‫من همه‌ی وسایل برای آرایش کردن رو دارم.
‫ولی...
‫فقط باید زمین تا آسمون با ظاهر همیشگیت فرق داشته باشی، درسته؟
‫آه...
‫درســتــه؟
‫بـ‌ ـ بله...
‫احساس خیلی بدی نسبت بهش دارم...
‫جینشی-ساما، طرز نشستن‌تون زیادی موقرانه‌ست.
‫تو هم انقدر با لحن رسمی خطابم نکن.
‫ضمناً، اسمم رو به زبون نیار. همه‌ی زحمات‌مون رو به باد می‌دی.
‫پس چی صداتون بزنم؟
‫یه‌لحظه فکر کنم...
‫می‌تونید جینکا صدام بزنید، بانوی من.
‫هـــا؟
‫به‌نظرم، با ظاهری که داریم متناسبه.
‫راست می‌گه، این لباس واسه دختر سوئیرن-ساماست.
‫جنس و طرحش خوبه. اصلاً دمده به‌نظر نمی‌رسه.
‫گمونم بهم می‌خوره یه بانوی جوان از یه خانواده‌ی خوشنام باشم.
‫چرا انقدر از این وضعیت لذت می‌بره؟
‫این نقشه خدمت شما. شائومائو...
‫بانوی جوان رو به من بسپرید.
‫روتون حساب می‌کنم.
‫خب، جینکا-ساما...
‫هوم؟
‫جینکا.
‫بله، بانوی من!
‫طرز ایستادنت زیادی موقرانه‌ست.
‫«جینکا»، هــا؟ اونقدرام اسم مستعار عجیبی نیست.
‫ولی چه لزومی داشت حرف «کا» از اسم گل رو توی اسمش استفاده کنه؟
‫البته گمونم خود «جینشی» هم اسم چندان مردانه‌ای نیست، ولی خب بازم.
‫شاید اصلاً باید مجبورش می‌کردم خودش رو شکل زن‌ها کنه.
‫نه، به‌خاطر حفظ صلح و آرامش توی سرزمین‌مون، نمی‌تونم این‌کارو بکنم.
‫مقصدمون کجاست؟
‫یه غذاخوری درست خارج از منطقه‌ی سرگرمی.
‫اونجا با یه آشنا قرار ملاقات دارم.
‫چرا من باید محافظ شخصی‌شون باشم؟
‫اونم یواشکی؟ چرا باید-
‫ملازمی که جلوتر از بانوش راه می‌ره؟ هنوز خیلی جای کار داره.
‫جینکا.
‫خیلی عذر می‌خوام، بانوی من.
‫بسیارخب.
‫این فصل هنوز سبزیجات برگدار زیادی به بازار نیومده.
‫هوم؟
‫حالا که دستمزدمو گرفتم،
‫شاید یه مرغ هم بخرم و با همدیگه بپزمشون.
‫خرید خواربار؟
‫با اون لباس؟
‫می‌خواستم به بابام غذا بدم.
‫اون یه طبیب و داروساز برازنده‌ست که رودست نداره.
‫ولی نمی‌دونم چرا، فکر اقتصادیش اصلاً کار نمی‌کنه.
‫برای همینه که با وجود داشتن حرفه‌ای که اصولاً باید پردرآمد باشه،
‫توی اون آلونک فلاکت‌بار زندگی می‌کنه.
‫اگه یه‌وقت بخواد از گرسنگی تلف بشه،
‫ننه جون احتمالاً به‌زور یه‌چیزی به خوردش می‌ده، ولی...
‫چیه؟
‫چرا انقدر ساکتی؟
‫چون حرفی باهم نداریم؟
‫اشتباه جوابشو دادم؟
‫این بو!
‫مرغ سیخی!
‫یه‌لحظه اینجا صبر کنید!
‫عمو جون، دوتا سیخ لطفاً!
‫خدمتتون!
‫بفرمائین. قبل از اینکه از دهن بیفته بخوریدش.
‫باشه.
‫پوست لذیذ و چربی خوش‌طعم...
‫توی کاخ از این‌ها گیرت نمیاد.
‫شما نمی‌خواین بخورین؟
‫همون‌طور که می‌بینین، سمی نیست.
‫نه...
‫آه.
‫بفرمائین.
‫چطور بود؟
‫هوم، بهتر از چیزیه که از توی اردوگاه یادم میاد. نمکش به‌اندازه‌ست.
‫اردوگاه؟ خیال می‌کردم همچون چیزی برای سربازهاست، نه خواجه‌ها.
‫انگار واقعاً بهش چسبیده.
‫آه،‌ گائوشون، خوش اومدی.
‫لطفاً به جعبه دست نزن. تازه جوهر خرمالو بهش زدم.
‫اسباب‌بازی‌های ارباب جوان آدم رو یاد گذشته‌ها می‌ندازن، مگه نه؟
‫بله.
‫خب، حالشون چطور بود؟
‫به‌شدت سرکیف بودن.
‫انتظار نداشتم همچین پیشنهاد خوبی بدی.
‫وقتی ارباب جوان یه اسباب‌بازی موردعلاقه ‫پیدا می‌کردن، برای یه‌لحظه هم نمی‌تونستن ازش دل بکنن.
‫اگه قایمش می‌کردم، طوری گریه می‌کردن که انگار دنیا به آخر رسیده.
‫تو خیلی سعی کردی یه اسباب سرگرمی جدید براش ‫پیدا کنی که به نحوی باعث شه آروم بگیره.
‫پایبندِ یه چیز شدن...
‫دلخوشی‌ای‌ـه که جینشی-ساما اجازه‌ نداره به‌دست بیاره.
‫مجبوریم انقدر عجله کنیم؟
‫یادمه گفتین با یکی قرار ملاقات دارین.
‫بهتر نیست به‌موقع برسین؟
‫مثل اینکه می‌خوای هرچه زودتر راهتو از من جدا کنی.
‫که اینطور؟
‫درسته، جداً می‌خوام راهمو ازش جدا کنم و برگردم تربچه و مرغ بخرم.
‫زندگی...
‫زندگی توی کاخ در اون حد بده؟
‫گمونم بهتر از زندگی توی منطقه‌ی سرگرمی باشه.
‫قطعاً بد نیست.
‫من به خواست خودم مشغول به کار شدم،
‫و اتاقی که بهم داده شده، زیباست.
‫اما، نگران پدرخوانده‌م ام که تک‌وتنها به حال خودش گذاشتمش.
‫چیزی شده؟
‫نه، فقط انتظار نداشتم به چیزی جز دارو یا سم اهمیت بدی.
‫در زمینه‌ی داروسازی هم استادمه.
‫بهش نیاز دارم پس باید خیلی بیشتر از اینا عمر کنه.
‫حتماً باید داروساز خیلی حاذقی باشه.
‫اون نه تنها داروهای شرقی، بلکه داروهای غربی رو هم مطالعه کرده.
‫شنیدم وقتی جوون بوده، خارج از کشور توی غرب تحصیل کرده.
‫این یعنی باید خیلی بااستعداد بوده باشه.
‫فقط برگزیده‌های امپراتوری اجازه‌ی تحصیل در خارج از کشور رو دارن.
‫بله، خیلی بااستعداده.
‫می‌گن که بهشت به هر فردی فقط یه استعداد اعطاء می‌کنه،
‫اما یه‌سری‌ها بیشتر از یه‌دونه نصیب‌شون می‌شه.
‫چه تحسین‌برانگیز.
‫چرا همچین فرد شایسته‌ای، داروسازِ منطقه‌ی سرگرمی‌ـه؟
‫حتماً به‌خاطر اینه که بخت باهاش یار نبوده.
‫دو استعداد نصیبش شد، اما مردانگی‌ش رو از دست داد.
‫منظورت اینه که پدرخوانده‌ت یه خواجه‌ست؟
‫بله.
‫انگار لطیفه‌ی سبک روسپی جماعت نگرفت.
‫از قرار معلوم، به‌خاطر تحصیلات خارجه‌ش،
‫توسط ملکۀ مادر پیشین، مادر امپراتور پیشین، خواجه شده.
‫خواجه، داروساز، طبیب...
‫تاحالا چیزی درموردش نگفته بودم؟
‫آه، اینجاست؟
‫یه مهمان‌سرا طبقه بالای یه غذاخوری.
‫هی، یه سر بزن!
‫هوی، هوی، هوی.
‫آه، عجب. حالا فهمیدم چرا برای تغییر چهره و لباس انقدر به خودش دردسر داد.
‫اگه مسئله این بود، می‌تونستی بیای منطقه‌ی سرگرمی.
‫هـــه؟ منظورت چیه؟
‫هیچی.
‫داروساز، مشتری‌های ثابت خانه‌ی یشم رو می‌شناسی؟
‫هــا، خب، اون‌هایی رو که نسبت به بقیه سرترن.
‫اون‌ها کی‌ان؟
‫نمی‌تونم بگم. اطلاعات محرمانه‌ست.
‫پس...
‫چطور می‌شه ارزش یه روسپی رو پایین آورد؟
‫سؤال ناخوشایندی پرسیدین.
‫راه‌های زیادی هست، به‌خصوص برای روسپی‌های عالی‌رتبه.
‫توی خانه‌ی یشم،
‫دخترها اکثر درس‌های مهم رو حین انجام وظیفه به‌عنوان خدمتکار یاد می‌گیرن.
‫در اون موقع،
‫به دو گروهی که از اندام و چهره‌ی زیبایی برخوردارن و برخوردار نیستن تقسیم می‌شن.
‫گروه دوم، به محض شروع به کار، مشتری می‌گیرن تا تن‌فروشی کنن.
‫از سوی دیگه، اون‌هایی که بااستعدادن،
‫مراسم چای رو آموزش می‌بینن و از طریق کسبِ ‫تحصیلات بالا، مشتریان ثابت رو سرگرم می‌کنن.
‫قیمت‌شون به‌تدریج سر به فلک می‌کشه.
‫وقتی تا حد کافی بالا رفت، ‫حضورشون رفته رفته کمرنگ‌تر می‌شه.
‫در این حالت، یه روسپی عالی‌رتبه حاصل می‌شه،
‫که خرجِ چایی خوردن باهاش، حقوق یه ساله.
‫بعضی‌ها تا روزی که خریده بشن، عفت‌شون رو حفظ می‌کنن.
‫ارزش‌شون در گرو عفت‌شونه.
‫از دست دادن اون عفت، ارزش‌شون رو حدأقل نصف می‌کنه.
‫همچنین...
‫بارداری ارزش‌شون رو تقریباً هیچ می‌کنه.
بی سی موویز مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده BcMoviez.Com
.:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
‫پیش‌نمایش قسمت بعد
‫قسمت بعدی: «لاکان.»
‫قسمـــت
‫‫قسمـــت
18
لاکان