..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫این یک داستان تماماً تخیلی است. نام تمامی شخصیت‌ها، سازمان‌ها و... .‫ساختگی‌ است. ‫همچنین هیچ ارتباطی با هیچ رویدادی در دنیای واقعی ندارد
‫مائومائو، معرفی می‌کنم.
‫این‌ها ندیمه‌های جدیدی هستن که به کاخ یشم ملحق شدن.
‫سه‌تاشون خواهرن.
‫هاکو هستم.
‫کوکو هستم.
‫سِکیو هستم.
‫عجیب شبیه همن.
‫حالتون خوبه؟
‫بله، خیلی وقته ندیدمتون.
‫همدیگه رو می‌شناسین؟
‫آره، همه‌مون همشهری هستیم و همدیگه رو می‌شناسیم.
‫خواهر بزرگ‌ترشون، هاکو-سان، همسن بانو گیوکویوـه.
‫پس همه ندیمه‌ها رو از همشهری‌های خودشن گلچین کردن.
‫این‌طوری امنیتش هم بیشتره، مخصوصاً برای گیوکویو-ساما،
‫که نزدیک بود کشته بشه.
‫شما؟
‫پیش‌مرگ غذا، مائومائو هستم، کوکو-ساما.
‫من کوکو نیستم.
‫عـــه؟ پس، سِکیو-ساما؟
‫هاکو هستم.
‫از الان به بعد، ما دستمال سرهایی به رنگ مرتبط با اسم‌هامون می‌بندیم،
‫که بدونی کی هستیم.
‫بله، متوجه شدم.
‫اصلاً نمی‌دونم کی به کیه.
‫خب، گمونم وقت برای آشنایی زیاده.
‫مهم‌تر از اون...
‫مائومائو! پاشو برگرد اتاقت!
‫نه، همین‌جا توی انباری راحتم.
‫تازه هونیان-ساما هم گفتن اینجا دیگه اتاق منه.
‫می‌خوام همین‌طوری لذتشو ببرم!
‫همچین چیزی شدنی نیست!
‫شوخی رو زیادی جدی گرفتی!
‫ولی، من که دیگه تمام بند و بساطمو آوردم تو انباری...
‫داری روی ندیمه‌های جدید هم تأثیر بد می‌ذاری!
‫هیچ معلومه شما دوتا دارین چیکار می‌کنین؟!
‫قسمـت
قسمـت
34
داستان یک روح
‫عه‌وا عه‌وا، پس الان دیگه انباری شده لونه‌ی مائومائو؟
‫هرطور دوست داری ازش استفاده کن.
‫ولی لطفاً برای خوابیدن از اتاق خودت استفاده کن.
‫متوجه شدم.
‫واقعاً رئسای خوبی‌ان.
‫با اومدن ندیمه‌های جدید،
‫حجم کار هر نفر به‌شدت کم شد.
‫باتوجه به بارداری گیوکویو-ساما، کاخ یشم الان ‫بیشتر از هر زمان دیگه‌ای به نیروی بیشتر نیاز داره.
‫نیروهای تازه‌نفس به کار میان، ولی...
‫این کار برای ایجاد تعادل هم هست،
‫چون کاخ همنشین لولان، یعنی لعل، نیروهای خیلی بیشتری داره.
‫همگی خسته نباشین.
‫خب، بااجازه برم انباری.
‫عــــا، مائومائو!
‫اینفا-سان، مائومائو-سان به‌جای اتاقش توی انباری زندگی می‌کنه؟
‫راست می‌گه؟ حتی با اینکه ندیمه‌ی گیوکیو-ساماست؟
‫نه، چیزه... هــه‌هــه...
‫از اینکه اینفا-ساما منو از انباری می‌کشه بیرون خوشم نمیاد،
‫ولی می‌دونم که این کارو از روی مهربونی انجام می‌ده.
‫دلش می‌خواد که من زودتر با ندیمه‌های جدید صمیمی بشم.
‫اینفا-ساما همیشه خیلی باملاحظه‌ست.
‫ببخشید که همیشه خودخواهانه رفتار می‌کنم.
‫اشکالی که نداره.
‫می‌گم مائومائو. حتی یه ذره هم از کاری که کردی پشیمون نیستی؟
‫عــه؟ معلومه که هستم.
‫واقعاً؟ یعنی حس می‌کنی که دینی به من داری؟
‫عــ ـ عه، بله کاملاً...
‫دقیقاً!
‫خب، اگه این‌طوره، امشب همراهم میای!
‫عــه؟
‫من و تو تنها کسایی هستیم که امشب وقت آزاد داریم.
‫چی از این بهتر!
‫گیرم انداخت...
‫می‌گم، هونیان-ساما از این گردش شبانه‌مون خبر دارن؟
‫نگران نباش بابا. اجازه‌ش رو گرفتم.
‫ضلع شمالی کاخ اندرونی...
‫فقط ساختمون‌های قدیمی باید این اطراف باشن.
‫اوه! مائومائو، اینو این‌شکلی بذار روی سرت.
‫گرمتون نمی‌شه؟
‫نگران نباش، چشم‌به‌هم بزنی سرد می‌شه.
‫رسیدیم.
‫خوش اومدین. دو نفرتون بهمون ملحق می‌شین؟
‫بله، خیلی ممنون.
‫با تشکر.
‫چراغ‌تون رو خاموش کنین، و به‌جاش این رو بگیرین.
‫خوشگله، ولی برای بانوی دربار بودن زیادی پیره.
‫خب، بفرمایین.
‫از این محل در دوره‌ی امپراتور فقید استفاده می‌شد.
‫نسبت به اون دوران، تعداد بانوان دربار خیلی کم‌تر شده.
‫ولی برای موقعیت‌هایی مثل امشب، اینجا عالیه.
‫یه جا پیدا کنین و بشینین.
‫همه‌مون جمع شدیم.
‫دوازده‌ نفر توی چنین روز گرمی، توی یه اتاق سربسته...
‫دوستان، همه‌تون داستان‌هاتون رو آماده کردین؟
‫بیاید امشب از سیزده داستان هولناک‌مون لذت ببریم.
‫سیزده داستان؟
‫و از اون‌موقع...
‫هرشب، در خندق دروازه‌ی شمالی...
‫می‌دیدن که خدمتکاری خودش رو بارها و بارها میندازه توی آب.
‫وقتی یکی از بانوهای درباری که دلش به حالش سوخته بود، ‫رفت که روی آب گل پرپر کنه،
‫از جایی صدایی شنید.
‫و زمانی که برای پیداکردن منبع صدا به خندق زل زد...
‫چهره‌ رنگ‌پریده‌ی دختر خدمتکار روی آب ظاهر شد...
‫وقتی که اون ندیمه سعی کرد فرار کنه، یه‌دفعه چیزی پاش رو گرفت!
‫دختر خدمتکار از آب بیرون اومد و گفت...
‫«اون‌روز... کسی که من رو انداخت توی آب...
‫تو بودی!»
‫داستانش آشنا به‌نظر میاد.
‫اینفا-ساما هم زود می‌ترسه هم ازشون لذت می‌بره.
‫به‌نظر می‌رسه که توی این مراسم نوبتی داستان‌های ترسناک تعریف می‌کنن،
‫و بعدش که داستانت تموم شد شمع رو فوت می‌کنی.
‫هرچند، این داستان‌ها بیشتر شایعاتی‌ان ‫که توی کاخ اندرونی شنیده می‌شن.
‫اون‌قدرها هم ترسناک نیستن.
‫پیداکردن سرگرمی توی کاخ اندرونی سخته.
‫مثل اینکه، صحبت‌کردن توی چنین شرایطی مجازه.
‫شب بخیر!
‫شیسویی.
‫یه گاز می‌خوای‌؟
‫ممنون.
‫خب.
‫این داستان مربوط به زادگاه منه.
‫نزدیک روستا، یه جنگل بود،
‫که همیشه به روستایی‌ها گفته می‌شد واردش نشن.
‫اگه کسی واردش بشه، نفرین می‌شه، ‫و شیاطین روحش رو می‌بلعن.
‫ولی یه روز، کودکی این قانون رو شکست،
‫اون سال، برداشت محصول کم بود.
‫کودک این‌قدر گرسنگی کشیده بود، که به امید ‫پیداکردن غذا وارد جنگل شد.
‫اون به مادرش گفت،
‫«بذار یه راز خوب بهت بگم، توی اون جنگل غذاهای زیادی هست.»
‫اما وقتی اهالی روستان فهمیدن که اون پا به جنگل گذاشته بود،
‫پسرک و مادرش رو طرد کردن.
‫اون دوتا، که حالا تنها بودن، هیچ غذایی برای ‫خوردن نداشتن و روزبه‌روز لاغرتر می‌شدن،
‫اما باز هم هیچ‌کس بهشون کمکی نکرد.
‫یک شب، کسی دید که نوری به خونه‌‌ی اون مادر و پسر وارد شد.
‫صبح روز بعد، بزرگِ روستا خبر رو شنید و به دیدنشون رفت.
‫کودک از دنیا رفته بود، و مادرش هم در آستانه‌ی مرگ بود.
‫مادر به بزرگ روستا گفت،
‫«بذار یه راز خوب بهت بگم.»
‫اما در همون لحظه، مادر هم جون داد.
‫درست لحظه‌ی مرگش، لبخند عجیبی روی لبش داشت.
‫و این‌طور شد، که هیچ‌کس نفهمید اون سعی داشت چی بگه.
‫مردم محلی هنوزم از اون جنگل می‌ترسن.
‫هرکسی که وارد اونجا بشه، توی خونه‌ش مورد حمله‌ی یه شیطان قرار می‌گیره،
‫و روحش بلعیده می‌شه.
‫هـــوم، فهمیدم.
‫چی رو فهمیدی؟
‫بعداً بهت می‌گم.
‫نمی‌دونم چرا خوابم گرفته.
‫شاید چون آدمای زیادی توی این فضای تنگ جمع شدن.
‫شایدم چون این‌قدر آدم دورم جمع شده سرگیجه گرفتم.
‫بعدش نوبت توـه.
‫چــــــشــــــم.
‫این داستانی‌ـه از سرزمینی دوردست، در شرق خیلی دور.
‫راهبی از کشوری بیگانه، مراسم تدفینی در سرزمینی دور رو تموم کرد.
‫توی راه برگشتش یک‌دفعه متوجه شد خورشید غروب کرده.
‫اطرافش رو بیشه‌های بلند احاطه کرده بود، ‫و از نزدیکی صدای سگ‌های وحشی رو می‌شنید.
‫راهب می‌خواست هرطور شده از خطر نجات پیدا کنه، که ناگهان...
‫خانه‌ای قدیمی در برابرش ظاهر شد.
‫عذر می‌خوام که این موقع شب مزاحمتون می‌شم.
‫چه اتفاقی افتاده جناب؟
‫می‌خواستم از کوهستان رد بشم، اما به تاریکی خوردم.
‫می‌تونم فقط برای یک شب این‌جا بمونم؟ ‫کنج کپرتون هم کفایت می‌کنه.
‫وای... حتماً خیلی خسته‌این.
‫زن راهب رو به خونه آورد و بهش غذا و جای خواب داد.
‫راهب بابت میزبانی صمیمانه‌ش قدردان بود، اما چیزی برای اینکه در ازاش بده نداشت.
‫برای همین با خودش گفت، حداقل می‌تونه براش دعا بخونه.
‫صدای زنگه...؟
‫نه، مثل صدای یه زنگه، اما این... صدای یه آدمه؟
‫بعد می‌خوای چیکار کنی؟
‫هیچی. مشکلی نیست.
‫نمی‌تونی همچین کاری بکنی. من نمی‌خوام تنها بمونم.
‫پس می‌خوای چیکار کنیم؟
‫دیگه به حد خودم رسیدم.
‫دارن بحث می‌کنن؟ دخالت کنم؟
‫نه، یه حسی بهم می‌گه نباید همچین کاری بکنم، نباید دعا خوندنم رو متوقف کنم.
‫بیا به جاش از اون راهب استفاده کنیم.
‫تنها راه چاره همینه.
‫خب... انجامش بدیم.
‫کجاست... اون راهب؟
‫فرار کرد؟
‫این‌جا نیست... این‌جا نیست!
‫باید پیداش کنم! وگرنه... من...
‫من... به‌جاش تورو...
‫راهب... تا وقتی که صدای جویدن متوقف شد به مناجات ادامه داد.
‫وقتی ساکت شد، راهب به بیرون اومد.
‫هیچ اثری از زوج جوان نبود، و به‌جاش...
‫تنها چیزی که پیدا کرد بال‌های حشره بود.
‫راهب دست‌هاش رو به‌هم قلاب کرد، و به راه افتاد...
‫در حالی که تا طلوع به مناجات ادامه داد.
‫چه خوب داستان می‌گه. انگار کلاً یه آدم دیگه‌ست.
‫هوممم؟ صورتش از این زاویه... ‫یه‌طورایی به‌نظر آشنا میاد؟
‫مائومائو، بعدی تویی.
‫ها؟ آه راستی.
‫در مورد چی حرف بزنم؟
‫اینو از پدرخونده‌م شنیدم.
‫شایعاتی بر این مبنا وجود داشت که روح‌های معلق توی گورستان دیده شده.
‫چون موضوع مشکوکی بود، چند نفر از جوانان ‫برای تحقیق کردن داوطلب شدن.
‫بعدش...
‫فقط یه مرد دیگه از همون شهر بود که با یک مشعل حرکت می‌کرد.
‫همین؟
‫بله.
‫مرد سارق گور بود. یه علاقه‌ی ناسالم به یه نفرین عجیب پیدا کرده بود،
‫می‌رفت نبش قبر می‌کرد تا جنازه‌ها رو سلاخی کنه...
‫و جیگرشون رو در بیاره چون معتقد بود برای درمان‌ــــ
‫بسه دیگه!
‫همین!
‫بعدی شمایی اینفا-ساما.
‫ها؟ آه... خب...
‫یکی بود یکی نبود، یه مردی بود که...
‫نه... شایدم پیرزن بود؟
‫خب...
‫خب، بعدی منم.
‫راستی، اولش گف «سیزده داستان».
‫اینجا فقط دوازده‌ نفریم، یعنی چی؟
‫داستان مربوط به دوران امپراتور فقید هست.
‫اون‌موقع کاخ اندرونی همیشه در حال بزرگ شدن بود و مدام بخش‌های جدید بهش اضافه می‌شد.
‫به چه دلیل؟
‫همچنین اون‌موقع، ملکه‌ی مادر اعظم، که به بانوی امپراتور ‫ نیز معروف بودن، قدرت خیلی زیادی داشتن.
‫ایشون به دنبال دختری می‌گشتن که مطابق با سلیقه‌ی امپراتور فقید باشه.
چی شده...؟
‫امپراتور کم‌سن‌ترین دختران رو انتخاب می‌کردن، ‫و یکی بعد از دیگری بکارتشون رو می‌گرفتن.
‫دخترها عمرشون رو توی کاخ می‌گذروندن، ‫و حق ترک کردن قصر رو نداشتن.
‫یکی از این دختر‌ها... باردار شد.
‫از امپراتور فقید درخواست کرد، اما...
‫به اون دختر هیچوقت اجازه‌ی ترک کاخ اندرونی داده نشد.
‫درست قبل از مرگش، گفت...
‫«دفعه‌ی بعدی نوبت شماهاست!»
‫مائومائو!
‫پس بگو چرا داشتم سرگیجه می‌گرفتم!
‫اینفا-ساما! شیسویی!
‫زنای بیهوش رو بیارین نزدیک در یا پنجره‌ها.
‫ها؟ چی شده؟
‫یالا! دود آتش هوای اتاق بسته رو آلوده می‌کنه!
‫بـ ـ باشه!
‫خیلی طول کشید تا متوجه بشم.
‫آه، فقط یکم دیگه مونده بود...
‫اون بانوی دربار...
‫عجب شبی بود. مدیر هم یهویی غیبش زد.
‫مائومائو.
‫تو همونی...؟
‫یکی از آشناهامه.
‫هی مائومائو. داستان یکم پیش در مورد چی بود؟
‫داستان؟
‫عه، همون داستان جنگل ممنوعه دیگه.
‫آها.
‫«جنگل ممنوعه» احتمالاً فقط یه خرافه‌ست.
‫اما بعضی چیزا برای ممنوع شدن دلیلی دارن، ‫اینم حتماً یکی از همون‌ها بوده.
‫ها؟
‫جنگل‌ها پر از چیز خوردنی‌ان، ‫اما چیزهای غیر خوراکی هم توشون زیاده.
‫اگه یکی از بیرون وارد جنگلی بشه، یه چیزی بخوره و مریض بشه،
‫طبیعتاً حرف اینکه باید موقع خوردن خوراکی‌های جنگلی...
‫احتیاط به خرج بدی، پخش می‌شه.
‫و خب بعد از چندین سال، می‌تونه تبدیل به یه چیز «ممنوعه» بشه.
‫بعد‌ها وقتی قحطی شروع شد،
‫کسی دیگه نمی‌دونست چیو باید بخوره و چیو نباید بخوره.
‫مادر و پسر توی اون داستان، به‌خاطر برداشت ناکافی گرسنه بودن.
‫حتماً چون داشتن قانون‌شکنی می‌کردن، موقع ‫تاریک شدن هوا به جنگل می‌رفتن.
‫دنبال غذا می‌گشتن و با فرا رسیدن شب به خونه برمی‌گشتن.
‫نوعی قارچ هست که به قاچ نورماه معروفه.
‫به‌نظر خیلی خوشمزه میان و شبیه به قارچ صدفن،
‫اما سمی هستن و توی تاریکی می‌درخشن.
‫اگه یه روستایی از دور کسی رو ببینه ‫که توی تاریکی داره این‌ قارچ‌ها رو حمل می‌کنه،
‫احتمالاً شبیه روح معلق به‌نظر بیاد.
‫سمش اونقدرها قوی نیست، اما اگه ‫توسط یه شخص گرسنه و ضعیف خورده بشه...
‫مادر ممکنه موقع مرگ، سعی داشته بگه...
‫توی جنگل قارچ‌‌های خوشمزه‌ای هست.
‫برای اینکه به طریقی از روستایی‌هایی که ‫اون و ‫ پسرش رو به حال خودشون گذاشتن، انتقام بگیره.
‫پس این بودش!
‫اوهوم، الان فهمیدم!
‫خب دیگه من از این طرف برم!
‫ها. الان که داستانو فهمیدم دیگه اصلاً ترسناک نیست!
‫شرط می‌بندم بقیه‌ی اون داستاناها هم همچین چیزی پشتشون بوده.
‫والا... از کجا معلوم؟
‫یه بارم که شده همراهیم کن!
‫برگشتیم.
‫آه، از چیزی که فکر می‌کردم زودتر اومدین.
‫یه جریاناتی شد.
‫وای... آره خب.
‫وقتی مدیر جدیده، از این جریانا پیش میاد.
‫مدیر جدید؟
‫بانوی درباری که ترتیب این دورهمی‌ها رو می‌داد پارسال مرد.
‫من یکم نگران بودم که امسال قراره کی مسئولش بشه.
‫ها؟
‫آدم خیلی مهربونی بود، به منم خیلی کمک کرد.
‫فکر کنم هیچوقت از کاخ اندرونی بیرون نرفت.
‫راستش... با امپراتور فقید رابطه داشت.
‫گفت اون دورهمی‌ها تنها چیز جالب زندگیشه.
‫اگه این مراسما درست سال بعد از مرگش تموم می‌شدن خیلی بد می‌شد.
‫خوشحالم که یه نفر داره ادامه‌ش می‌ده.
‫اون داستان...
‫امپراتور کم‌سن‌ترین دختران رو انتخاب می‌کردن، ‫و یکی بعد از دیگری بکارتشون رو می‌گرفتن.
‫دخترها عمرشون رو توی کاخ می‌گذروندن، ‫و حق ترک کردن قصر رو نداشتن.
‫داستان اون بانوی دربار... تجربه‌ی خودش بود.
‫یا یه شوخی توسط کسی بود که از جریان خبر داشت؟
‫دنیا پر از چیزاییه که خوب نمی‌فهممشون.
‫بیاید امشب از سیزده داستان هولناک‌مون لذت ببریم.
‫به اضافه‌ی خودش، فقط دوازده‌نفر اون‌جا بودن.
‫به هر حال... خوشحالم که خودمون سیزدهمین داستان روحی نشدیم.
‫مـ ـ مائومائو...
‫بله؟
‫امشب... بیا با هم بخوابیم.
‫جدای ترسناک بودن، شب گرم و خفه‌کننده‌ای هم شد.
‫خفه شدم به‌‌خدا...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫قسمت بعدی
‫قسمـت
قسمـت
35
شکــــار
‫قسمت بعدی: «شکار»