« ارائه شده توسط وب سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
‫خیلی وقت پیش فهمیدم که قصه‌ها ‫نه کاملاً درست هستن و نه کاملاً غلط.
‫اونا با نیمه‌هایی از حقیقت، دروغ‌هایی که به خوبی تعریف شدن،
‫یا خاطرات مبهم آدما تغذیه میشن.
‫خاطراتی که تو دود اجاق‌ها ‫گم میشن...
‫با بوی ادویه‌ها عجین میشن ‫و مثل یه دستور غذا...
‫به مشابه یه مواد اولیه‌ی دیگه ‫با غذا قاطی میشن.
‫«سال 1892»
‫این داستان خاله مادرم تیتاست.
‫مطمئن نیستم دقیقاً همینجوری ‫اتفاق افتاده باشه.
‫یه بخشیش رو برام تعریف کردن ‫و بقیه‌ش رو تو دفتر خاطراتش...
‫و کتاب دستور غذای قدیمی آبی رنگش خوندم.
‫هرچند با گذر زمان، اون کتاب به یه جور خاطره تبدیل شد.
‫خاطره‌ای از زندگی‌ای که تجربه نکرده بودم،
‫ولی به نوعی، الان دیگه بخشی از زندگیم شده.
‫میگن تیتا حتی وقتی تو شکم مادربزرگم بود،
‫یه رابطه‌ی خیلی نزدیکی با غذا داشت.
‫موقع خرد کردن پیاز گریه می‌کرد.
‫باید نصف پیاز بذاری رو سرت.
‫دوباره بچه داره گریه می‌کنه.
‫مسخره‌بازی درنیار، ناچا.
‫یه روز گریه‌ش اونقدر شدید بود ‫که باعث شد زودتر به دنیا بیاد.
‫نفس بکش، نفس بکش، نترس. ‫زود باش.
‫برو بالا، بالا.
‫برو بالا، بالا. آفرین. بالا، بالا.
‫نفس بکش، نفس بکش.
‫نفس بکش. نفس عمیق بکش. ‫نترس.
‫میگن مادربزرگم النا،
‫با درد خیلی بیشتری از حد معمول زایمان کرد.
‫انگار یه چیزی تو وجودش ‫مانع زایمان می‌شد.
‫یه کم دیگه مونده. داره تموم میشه.
‫نگام کن! نگام کن! نفس بکش.
‫اینجوری بود که تیتا با سیل عظیمی از اشک...
‫به معنای واقعی به این دنیا هل داده شد.
‫میگن اشک‌ها اونقدر زیاد بودن ‫که وقتی تبخیر شدن،
‫ناچا تونست یه کیسه پنج کیلویی نمک پر کنه...
‫که تا چند سال باهاش غذا می‌پختن.
‫تیتا با گریه به دنیا اومد.
‫شاید چون حس می‌کرد مادرش اون رو نمی‌خواد.
‫شاید چون تو دنیایی به دنیا اومد ‫که مردها توش حکمرانی می‌کردن.
‫یا شاید چون می‌تونست حس کنه ‫که سرنوشتش از قبل تعیین شده...
‫و زندگیش یه نبرد سخت و طولانی ‫برای به دست آوردن خوشبختی خواهد بود.
‫«مثل آب برای شکلات»
‫یک...
‫دو...
‫سه...
‫چهار...
‫پنج...
‫شیش...
‫هفت...
‫هشت...
‫نه...
‫نه، نرو اونجا. اون اتاق مامانه.
‫- خب که چی؟ ‫- اجازه نداریم بریم اونجا.
‫چه بهتر، گرترودیس اینجا دنبالمون نمی‌گرده.
‫ده! دارم میام!
کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫کجایین؟
‫- پیدات کردم! ‫- قبول نیست.
‫کی رفته تو اتاق من؟
‫تیتا، مامان جون.
‫خبرچینی نکن، روسورا.
‫چطور جرئت کردی، تیتا دلا گارزا! ‫دفعه آخرت باشه.
‫مامان...
‫تیتا!
‫تیتا، ناراحت نباش.
‫ناراحت نیستم. از دست روسورا عصبانیم.
‫می‌دونی که روسورا فقط می‌خواد ‫پیش مامان خودشیرینی کنه.
‫بیا بریم مزرعه ذرت ‫با بچه‌ها بازی کنیم.
‫خواهش می‌کنم، تیتا.
‫اون کیه؟
‫اون پدروئه، پسر همسایه‌مون، ‫موزکیزه.
‫تازه از مدرسه شبانه‌روزی برگشته.
‫هی، شرط می‌بندم نمی‌تونین ‫برسین اون طرف مزرعه ذرت.
‫هر کی برنده شد می‌تونه ‫ده بار بقیه رو بزنه.
‫- من دخترا رو نمی‌زنم. ‫- ولی من می‌زنم.
‫مثل شکلاتی که با فلفل خشک ‫ذوب میشه تا سس رو آماده کنه،
‫روح تیتا و پدرو ‫تو ابدیت اون لحظه ذوب شد.
‫تیتا و پدرو بدون اینکه حرفی بزنن،
‫به هم قول دادن ‫تا ابد همدیگه رو دوست داشته باشن.
‫«سال 1908»
‫تیتا بدون مراقبت مادرش،
‫تو آشپزخونه و کنار ناچایی بزرگ شد...
‫که تمام دانش آشپزیش رو ‫بهش منتقل کرد.
‫میراثی که از نسل‌های زیادی به ارث رسیده بود.
‫دو قاشق غذاخوری خامه اضافه کن.
‫تو کتاب دستور غذا نوشته که ‫برای درست کردن کیک خامه‌ای،
‫باید زرده رو از سفیده جدا کنی
‫و با خامه هم بزنی تا مایه نازک بشه.
‫آروم. ‫آروم هم بزن تا خوب مخلوط بشه.
‫بعد، چند دقیقه میذاری تو یه ظرف آغشته به کره بمونه.
‫یادت باشه، فقط دو تا، باشه؟
‫سفیده‌های باقی مونده رو با شکر، پوست پرتقال،
‫رازیانه و میخک قاطی می‌کنیم تا شیرع درست بشه.
‫بفرما.
‫خوبه؟
‫ناچا همه‌ی ترفندها رو به تیتا یاد داد.
‫چیزی که هیچکدومشون نمی‌دونستن،
‫این بود که تیتا یه توانایی باورنکردنی داشت...
‫و می‌تونست احساساتش رو به غذاهایی که ‫درست می‌کرد منتقل کنه.
‫این شیرینی‌ها رو برای کی درست می‌کنی؟
‫چه شادی بود چه غم، ‫همه چیز با وجودش عجین می‌شد.
‫انگار خود تیتا هم ‫یکی از مواد اولیه‌ی غذا بود.
‫کیک خامه‌ای
‫ببین چی واسه‌ت آوردم.
‫از کجا می‌دونستی شیرینی مورد علاقمه؟
‫یه بار بهم گفته بودی، یادم مونده بود.
‫وقتی رفتی شهر، واسه‌م نامه می‌نویسی؟
‫معلومه! چرا ننویسم؟
‫- هر روز؟ ‫- هر روز، تیتا.
‫هر روزِ روز.
‫این شیرینیا دارن دیوونه‌م می‌کنن.
‫شیرینیا پر بودن از همه چیزایی...
‫که تیتا نمی‌تونست با کلمات بیان کنه.
‫اضطراب دوری از پدرو.
‫ترس از دست دادن پیوندی که ‫بینشون شکل گرفته بود.
‫ولی امید به اینکه این فاصله ‫باعث بیشتر شدن عشقشون بشه.
‫وقتی برگردم، ‫دیگه هیچی نمی‌تونه ما رو از هم جدا کنه.
‫شهر پوئبلا
‫دیروز، دیکتاتور پورفیریو دیاز
‫جرئت کرد آقای فرانسیسکو مادرو رو ‫تو مونتری دستگیر کنه.
‫«دو سال بعد» ‫دیاز فکر می‌کنه با دستگیر کردنش ‫قدرتشو نشون میده. اشتباه می‌کنه
‫مشخصاً از جنبش ما ترسیده، ‫و مجبوره همه‌مون رو دستگیر کنه...
‫تا صدای انتخابات مؤثر و عدم انتخاب مجدد رو خفه کنه.
‫انتخابات مؤثر، عدم انتخاب مجدد!
‫دوستان، جایگزین شدن دیاز با قانون ‫به دست ما انجام میشه.
‫قانون انتخابات آزاد. ‫قانون رای برای حکومت.
‫قانون رای مردم. ‫انتخابات مؤثر، عدم انتخاب مجدد!
‫به جرم تحریک به شورش دستگیر میشی.
‫اینجا چیکار می‌کنید؟ ‫کسی شما رو خبر نکرده.
‫سزار!
‫سزار! سزار! کمک!
‫سزار! سزار، جواب بده! سزار!
‫بیا بریم. پدرو!
‫ببخشید.
‫حالا تو بزن، گرترودیس.
‫گرترودیس...
‫فکر کنم امروز به اندازه کافی تمرین کردی.
‫- بله مامان. ‫- در واقع، پیِر،
‫فکر کنم دخترم می‌تونه ‫به تنهایی تمرین کنه.
‫اگه بازم به آموزش احتیاج داشتیم، ‫خبرت می‌کنیم.
‫- مامان... ‫- نه...
‫آموزش به شما باعث افتخارم بود، گرترودیس.
‫مادام. مادمازل
‫- بدرقه‌تون می‌کنم. ‫- نه، نیازی نیست.
‫خودم می‌خوام. از این طرف.
‫- می‌خوای باهاشون برم، مامان؟ ‫- تیتا، تو برو.
‫نذار از جلوی چشمت جُم بخورن.
‫هی.
‫پنج دقیقه وقت دارین.
‫خیلی ازش کار می‌کشید، رئیس.
‫مورو اسب خیلی نجیبیه.
‫و از پس هر کاری برمیاد.
‫ولی اگه بهش استراحت ندی ‫و مدام سوارش بشی...
‫اگه نتونم سوارش بشم، پس اسب می‌خوام چیکار،‌خوان؟
‫نگاه کن.
‫این استخون داره می‌زنه بیرون.
‫مطمئنی نعل رو اشتباه نبستی ‫یا سُمش رو درست تمیز نکردی؟
‫اگه جاتون بودم سر اسب با خوان بحث نمی‌کردم.
‫- پسرم! ‫- پدرو.
‫صبح بخیر.
‫حالتون چطوره، عمو؟ ‫از دیدنتون خوشحالم.
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫می‌بینی وکیلای این دوره زمونه چقدر زود بیدار میشن؟
‫این دفعه به خاطر سفر اشتباهت رو نادیده می‌گیرم، ‫ولی از فردا...
‫صبح اول وقت بیدار میشی، ‫وگرنه یه سطل آب میریزم روت.
‫باشه، قبوله.
‫پس می‌مونی؟
‫کجا می‌خواستی بره؟ ‫زیادی حقوق و قانون تو مخ پسرم رفته.
‫وقتشه که اینجا پیش پدرش باشه،
‫و این مزرعه رو اداره کنه، مگه نه؟
‫درسته.
‫خوان! کی می‌تونیم یه سواری حسابی ‫تا تپه داشته باشیم؟
‫- فردا. ‫- خوبه.
‫به بابات بگو در انبار رو باز بذاره. ‫می‌خوام چند تا عقرب نقاشی کنم.
‫وقتی بهش بگم خیلی خوشحال میشه، پدرو.
‫خوشحال شدم دیدمتون، عمو. ‫به خانمتون سلام برسونید.
‫می‌رسونم، پدریتو. سلامت رو می‌رسونم.
‫دیگه بسه، خوان. ‫بذار مورو استراحت کنه.
‫کارامِلو رو زین کن. ‫و اون مادیون رو برای برادرم آماده کن.
‫خوان، پسرم دیگه بچه نیست، ‫تو هم نیستی.
‫پس از این به بعد می‌خوام ‫بهش بگی جناب پدرو، درست مثل خودم.
‫یا حداقل رئیس صداش بزن، فهمیدی؟
‫فهمیدم، رئیس.
‫فکر کنم شما و دخترای دوست داشتنیتون رو
‫تو جشن صدمین سال استقلال می‌بینیم.
‫از این رقص‌های مسخره بدم میاد. ‫ولی آره، باید بریم.
‫چطور نمیشه بریم؟
‫اونجا پر از مردای محترم آماده ازدواجه.
‫درسته. به همین درد می‌خوره.
‫داره میاد.
‫تیتا، میشه با هم صحبت کنیم؟
‫حالت چطوره، پدرو؟
‫خانم النا. حال شما چطوره؟
‫- خوبم. حال پدرت چطوره؟ ‫- خیلی خوبه، ممنون.
‫- سلام برسون. ‫- سلامت باشین.
‫کاری که گفتم رو انجام بده.
‫کل شهر به خاطر این جشن صدساله‌ی مسخره ‫به هم ریخته.
‫رقص خسته‌کننده‌ترین چیز ممکنه، مامان.
‫ولی اگه اصرار داری، خب، ‫شاید مجبور باشیم بریم.
‫اگه بریم، به خاطر خواهرت روسورا میریم،
‫پس زیادی ذوق نکن.
‫موزکیز جوان برای چی می‌خواست ‫باهات حرف بزنه؟
‫نمی‌دونم، مامان.
‫و راستش واسه‌م مهم نیست.
‫- با این لباس شبیه مادربزرگ شدم. ‫- خب، اینا مال مادربزرگ لولا بودن.
‫مامان تا حالا بیست بار ‫وصله‌پینه‌شون کرده.
‫چرا نمی‌تونیم لباس نو بخریم؟
‫به همون دلیلی که مامان نمی‌تونه ‫سقف انبارها رو تعمیر کنه.
‫از پرداخت حقوق کشاورزها ‫عقب می‌مونه.
‫قدیما چه خوب بوده، حاضر بودم واسه پوشیدن همچین لباسی ‫به جشن رقص برم.
‫شاید یکی رو پیدا می‌کردم ‫که به خاطر قدیمی بودنش بخواد درش بیاره.
‫- هی، فینا! ‫- چطوره همین الان تنت کنی؟
‫- نه... ‫- کمکم کن
‫نه، صبر کن، صبر کن.
‫- این اینجوریه. ‫- پشت و روئه.
‫حتماً پدرو میاد جشن.
‫- به من چه؟ ‫- چه خبر از پدرو؟
‫قول داد نامه بنویسه، ولی ننوشت.
‫حتماً شهر پر از دخترای خوشگل بوده، تیتا.
‫که چی؟ منم خوشگلم.
‫به فرض که زشتبودم، تو دو سال ‫یه نامه هم به دستم نرسید.
‫- پدرو دوستت داره، تیتا. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫خب، چون دیدم چجوری نگاش می‌کنه.
‫هنوز آماده نشدین؟
‫این چه لباسیه، فینا؟ ‫همین الان درش بیار.
‫چشم، خانم.
‫امشب شب خواهرته.
‫پس، می‌دونید که اگه کسی ‫ازتون درخواست رقص کرد،
‫باید بگید نه و بگید ‫از اون درخواست کنن.
‫خیلی زیبا شدی، عزیزم. ‫فهمیدید؟
‫- بله مامان. ‫- بله مامان.
‫دکتر براون، غروب بخیر.
‫گرترودیس.
‫روسورا.
‫تیتا، باورت نمیشه کی رو دیدم.
‫- کی رو؟ ‫- دکتر براون یادته؟
‫آره
‫- خیلی فرق کرده. ‫- واقعاً؟
بی سی موویز
‫- از طرف دیگه نگرانیم. ‫- چرا؟
‫یه خبرایی مبنی بر شورش مردمی ‫به گوشم رسیده.
‫بهتون که گفتم.
‫خبر خوب اینه که مادرو ‫الان تو زندانه.
‫شاید تو زندان باشه ‫ولی اون مادروهای شورشی
‫هنوز دارن ذهن مردم رو شستشو میدن.
‫قرار بود دموکرات باشن، نه؟
‫انتخابات می‌خواستن، ‫حالا باید شکست رو قبول کنن.
‫نظر موزکیز جوان چیه؟
‫فکر می‌کنم دیاز با این نتایج ‫به خودش کمکی نکرده.
‫فکر نمی‌کنید مسخره‌ست که ‫با 18000 رای برنده شد
‫و مادرو حتی 200 تا هم نگرفت؟
‫حق با اونه. ‫نمایش مسخره‌ای از قدرت بود.
‫غروب بخیر، آقایون.
‫- غروب بخیر. ‫- فلیپه.
‫- خوشحالم می‌بینمت، برادرشوهر. ‫- منم همینطور، زن برادر.
‫پدرو، شنیدم دانشگاه رو ول کردی.
‫- مطمئنی؟ ‫- موقتیه.
‫الان اینجا بهم نیاز دارن.
‫خوبه. فلیپه، فکر کنم رقص شروع شده.
‫فکر کنم داره شروع میشه. آقایون.
‫- با اجازه. ‫- خواهش می‌کنم.
‫پس تو مزرعه می‌مونه.
‫بالاخره این اتفاق باید یه روزی میفتاد.
‫یه روز، همه چیزایی که متعلق به تو هست ‫رو تصاحب می‌کنه.
‫بیا برقصیم.
‫پدرو؟
‫- رفیق. ‫- خیلی وقته ندیدمت.
‫باید حرف بزنیم.
‫بذار واسه بعداً.
‫از دیدنت خوشحال شدم، سانتیاگو.
‫و اون یاغی‌ها تا همین چند وقت پیش ‫کارگر بودن.
‫نظرت درباره اون سیبیلوئه که اونجاست چیه؟
‫اگه ریش میذاشت بهتر بود، ‫اینطوری کل صورتش پوشیده می‌شد.
‫خانم‌های جوان، شما رو همه ‫عیب و ایراد میذارید.
‫دکتر براون داره میاد.
‫روسورا.
‫- گرترودیس. ‫- دکتر.
‫تیتا.
‫کی فکرشو می‌کرد؟
‫همین چند وقت پیش ‫یه دختربچه بودی، و حالا...
‫خب، حالا تبدیل به یه خانم زیبا شدی.
‫شما لطف دارید، دکتر براون.
‫افتخار یه رقص رو بهم میدین؟
‫- بله، دکتر براون. ‫- ببخشید؟
‫می‌خوام باهاتون برقصم. بیاید.
‫- گرترودیس... ‫- این رو که بلدید.
‫- اینجوری حرف گوش می‌کنی؟ ‫- من که اشتباهی نکردم.
‫نکردی؟
‫می‌دونستی نباید برقصی...
‫و باید همه درخواست‌ها رو ‫به خواهرت معرفی می‌کردی.
‫- پدرو از من خواست برقصم، نه روسورا. ‫- تو هم قبول کردی.
‫اجازه نداری بری باهاش برقصی، تیتا.
‫- گرترودیس هم داشت می‌رقصید. ‫- خواهرت رو قاطی این ماجرا نکن.
‫همین بالا می‌مونی، و وای به حالت، ‫تیتا دلا گارزا،
‫اگه برگردی و دوباره خجالتم بدی.
‫بله، مامان.
‫پدرو.
‫با من بیا.
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- کارهامون چطور پیش میره؟
‫خوب. تازه با چند تا گروه ارتباط گرفتم.
‫اونا کشاورزن، کارگرن.
‫کسایی که مزرعه‌های اربابا رو ‫ترک کردن.
‫پر از خشمن، چیزی برای از دست دادن ندارن.
‫هدف ما بدون این کارگرها ‫ارزشی نداره.
‫ با این نفرتی که دارن ‫بدون اسلحه کاری از دستشون برنمیاد.
‫همین روزا میرم تگزاس.
‫می‌خوام پول و اسلحه جمع کنم.
‫مطمئناً یه جایی به کمکت ‫احتیاج پیدا می‌کنم، پدرو.
‫البته، برای همین برگشتیم اینجا. ‫نگاشون کن.
‫فکر می‌کنن می‌تونن تا سی سال دیگه ‫همینجوری حکومت کنن.
‫مادرو حق داره. ‫باید مردم رو هدایت و مسلح کنیم.
‫به یاد سزار.
‫مراقب خودت باش.
‫- تو فوق‌العاده‌ای. ‫- ممنون، ولی بهتره وقت رو تلف نکنیم، باشه؟
‫باشه.
‫هیچوقت فراموشت نمی‌کنم. ‫تا آخر عمر تو خاطرم می‌مونی.
‫- چیز دیگه‌ای هم هست؟ ‫- دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، پیِر.
‫می‌تونی قبل از اینکه مامانم بیاد و پیدامون کنه ‫باهام عشقبازی کنی؟
‫البته.
‫تیتا، اون روز تو کلیسا ‫باهام مثل یه غریبه رفتار کردی.
‫ولی همین الان،
‫وقتی داشتیم می‌رقصیدیم، خودمون بودیم.
‫مثل همیشه بودیم.
‫من عوض نشدم، پدرو.
‫منم نشدم.
‫مطمئنی؟
‫چون پدرویی که من می‌شناختم ‫سر قولش می‌موند.
‫- گفت برام نامه می‌نویسه. ‫- نوشتم.
‫- حتی یه نامه هم به دستم نرسید. ‫- تیتا، من چندین نامه نوشتم.
‫چندین نامه؟
‫هر روز نامه می‌نوشتم.
‫هر روز هفته، بعدش از اینکه به هیچ کدومشون ‫جواب نمی‌دادی خسته شدم.
‫پس...
‫یعنی تو شهر با کسی آشنا نشدی.
‫یه روز، موقع قدم زدن ‫تو یه بازار تو زوکالو...
‫یه بوی آشنا حس کردم.
‫تو یه دکه داشتن کیک خامه‌ای می‌فروختن.
‫یکی رو امتحان کردم.
‫مجبور شدم بهشون بگم که اصلاً نمی‌دونن ‫کیک خامه‌ای واقعی چجوریه.
‫تیتا، هیچی بدون تو ‫مزه‌ی همیشگی رو نداره.
‫هیچی معنی نمیده.
‫دوستت دارم.
‫این دختر همیشه عجله داره.
‫ناچا!
‫پدرو دوستم داره.
‫پدرو موزکیز دوستم داره.
‫چی شده، دختر؟
‫کلی نامه نوشته بود، ‫ولی هیچ‌کدوم به دستم نرسیده.
‫بعدش چی شد؟
‫می‌خواد باهام ازدواج کنه.
‫واقعاً خوشبخت میشیم، ‫و تو هم میای با ما زندگی می‌کنی.
‫اگه خدا بخواد.
‫بین وظایف زیادی که مادربزرگم ‫به تیتا تحمیل کرده بود...
‫به طور مشکوکی باید به حمام کردنش هم کمک می‌کرد.
‫تیتا تنها کسی بود که اجازه داشت ‫اون رو لخت ببینه.
‫زمانی بود که نجابت یه فضیلت بود، ‫عجیب نیست؟
‫- مامان... ‫- بله؟
‫پدرو موزکیز و پدرش می‌خوان به دیدنتون بیان.
‫برای چی؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط یه یادداشت فرستادن ‫که می‌خوان شما رو ببینن.
‫خب، بهشون بگو لازم نیست زحمت بکشن.
‫- چرا؟ ‫- هیچ موزکیزی پاش رو...
‫تو این خونه نمی‌ذاره، شنیدی چی گفتم؟
‫موزکیزها آدمای بدی هستن.
‫از من سوءاستفاده کردن، ‫اونا دزدن.
‫از ما دزدی کردن.
‫- چی دزدیدن؟ ‫- این آب سرد شده.
‫روساریو، حالت چطوره؟
‫صبح بخیر، آمانسیو.
‫- صبح بخیر، خانم. ‫- صبح بخیر.
‫رمدیوس.
‫- خانم تیتا. ‫- سوپی که فرستادم خوب بود؟
‫- آره، دخترم خوابید. ‫- خوبه.
‫با اجازه.
‫دلفینو، حالت چطوره؟
‫خیلی خوبم، خانم تیتا. ‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫هیچی، فقط می‌خوام یه کم ‫باهات حرف بزنم.
‫البته.
‫چی شده؟
‫می‌دونی بین مامانم و موزکیزها ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫گاوها رو یادته؟
‫خب، اون حیوونا مایه افتخار این مزرعه بودن.
‫مامانت پول زیادی نداشت.
‫آقای پدرو فهمید و براشون ‫یه قیمتی پیشنهاد داد.
‫یه پیشنهاد توهین‌آمیز، مثل اونایی که ‫اول یه معامله میدن.
‫بعدش چی شد؟
‫مامانت به پول نیاز داشت، ‫پس قبول کرد.
‫زیر قیمت فروختشون.
‫ولی حقیقت اینه که ‫خودش معامله رو قبول کرد.
‫آقای پدرو می‌تونست با یه بیوه زن ‫مهربون‌تر باشه، ولی می‌دونی که چجوریه؟
‫یه آدم طمع‌کاره، و خیلی هم مغروره.
‫ممنون، دلفینو. روز خوبی داشته باشی.
‫هر کاری بود در خدمتم.
‫هر وقت تیتا نیاز داشت ‫افکارش رو جمع و جور کنه،
‫به آشپزی رو می‌آورد.
‫برخورد بوها و طعم‌های خورشت‌ با آتیش،
‫تیتا رو به تصمیم‌گیری وا می‌داشتن.
‫- سلام. ‫- کِساديا آوردم.
‫بیا اینجا.
‫تیتا، فوق‌العاده‌ن.
‫با مامانم حرف زدم.
‫کار رو برامون سخت می‌کنه.
‫انگار یه مشکلاتی با بابات داره ‫که حل نشده.
‫می‌دونم.
‫میشه وقتی میای خواستگاریم، ‫به عنوان هدیه نامزدی...
‫به مامانم گاوهایی که به بابات فروخته رو ‫پیشنهاد بدی؟
‫گاوها؟ نه، نه، تیتا ‫این خیلی زیاده.
‫می‌دونم ‫ولی مطمئنم مامانم نه نمیگه.
‫مطمئنم بابام نه میگه.
‫ولی اگه ازدواج کنیم، ‫گاوها تو خانواده می‌مونن.
‫به نظرت راه‌حل خوبی نیست؟
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- چی؟
‫فکر کنم جواب بده.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫حتماً باید یه دلا گارزا رو انتخاب می‌کردی؟
‫نمی‌تونم این زن رو تحمل کنم، ‫اصلاً نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم اجازه بدم وارد خانوادمون بشه. ‫ مسخره‌ست.
‫دختر آقای خنارو، فرماندار رو میگم، خیلی زیباست.
‫یا خواهرزاده آقای مائورو. ده‌ها دختر ‫از خانواده‌های خوب وجود دارن، پدرو.
‫من انتخابمو کردم.
‫آره، تصمیم‌گیری با اموال دیگران راحته.
‫ببین، من برای اون گاوها به خانم النا ‫یه پیشنهاد دادم
‫- اونم قبول کرد. ‫- مسئله این نیست.
‫چرا، مسئله همینه.
‫باید با دخترش و یه جهیزیه خوب ‫میومد اینجا.
‫باید خوشحال باشه که دخترش ‫یه موزکیز میشه.
‫ولی به جاش، من باید چیکار کنم؟
‫گاوها رو بدم؟ گاوهای خودم رو!
‫چطوری این چیزا رو هضم کنم؟
‫- بابا. ‫- چیه؟
‫چه بخوای چه نخوای، من با تیتا ازدواج می‌کنم.
‫نمی‌خوای از شر این گاوها خلاص شی؟
‫باشه، یه راهی پیدا می‌کنم.
‫- خیلی خوشمزه‌ست. ‫- تیتا درست کرده.
‫بابا، تیتا تنها زنیه که دوستش دارم.
‫فقط اون رو دوست دارم.
‫می‌تونیم اون زن رو از توافق ‫بیرون بذاریم.
‫و گاوها برای شما دو تا ‫و بچه‌هاتون باشه.
‫فکر کنم آره. آره.
‫خب، پس، در این صورت...
‫مهم نیست چی بشه، بازم تو خانواده باقی می‌مونه.
‫واقعاً فکر می‌کنی چند تا گاو ‫از خوشبختی تو...
‫واسم مهم‌تره، پدرو؟
‫این همه سال به خاطر کی جون کندم؟ ‫واسه تو نکنم واسه کی بکنم؟
‫هر چی دارم مال توئه.
‫مطمئنی؟
‫خب، پس باشه.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫اونطور که خانوادم تعریف می‌کردن،
‫هیچوقت معلوم نشد ‫آیا حرف‌های پدرو بود
‫که در نهایت پدرش رو متقاعد کرد
‫یا خواسته عمیق تیتا بود ‫که تو اون کِسادیاها ذوب شده بود.
‫تیتا نه تنها رویای خواستگاری پدرو رو داشت،
‫بلکه با برگشتن گاوها...
‫برای اولین بار، مامانش بهش افتخار می‌کرد.
‫خانم، آقای پدرو موزکیز ‫و پسرش اینجان.
‫- می‌خوان شما رو ببینن. ‫- بهت چی گفتم، تیتا؟
‫نمی‌دونم چی می‌خوان.
‫خب، فینا، ‫بفرستشون به اتاق پذیرایی.
‫کیک خامه‌ای.
‫خب، آقای پدرو، دلیل این دیدار غیرمنتظره چیه؟
‫خب، خانم النا،
‫من رو که می‌شناسید، ‫زیاد اهل حاشیه نیستم.
‫پسرم پدرو عاشق دخترتون تیتا شده
‫و اومدیم خواستگاریش.
‫متاسفم که الکی تشریف آوردین.
‫قصد ندارم با ازدواج دخترم تیتا ‫موافقت کنم.
‫از اونجایی که کوچکترین دخترمه، ‫برنامه‌های خودم رو براش دارم.
‫خانم النا، ‫من تیتا رو دوست دارم و می‌خوام باهاش ازدواج کنم.
‫بهتون اطمینان میدم که همه نیازهاش ‫برآورده میشه.
‫اصرار می‌کنم، این ازدواج غیرممکنه.
‫حالا، اگر اجازه بدید، ‫کارهایی دارم که باید انجام بدم.
‫خانم النا، متوجهم.
‫ولی به نفع خودتونه که ‫به پیشنهاد پدرم گوش کنید.
‫بله، خب، پسرم...
‫منظورم اینه که، ما پیشنهاد می‌کنیم...
‫به عنوان شیر بهای عروس برای دخترتون تیتا، ‫گاوهامون رو بهتون بدیم...
‫همون گاوهایی که قبلاً از شما خریدم.
‫پیشنهاد سخاوتمندانه‌ایه.
‫ولی در حال حاضر، فقط قصد دارم ‫دختر بزرگم، روسورا رو شوهر بدم.
‫کار درست همینه.
‫خانم النا، فکر می‌کنم عاقلانه‌ست...
‫اصرار می‌کنم، ‫تیتا از این خونه نمیره.
‫ولی می‌تونیم یه راه حل پیدا کنیم.
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫موزکیزها دارن میرن.
‫اومده بودن خواستگاری تیتا.
‫و بله، یه عروسی در راهه.
‫ولی همونطور که براشون توضیح دادم، ‫خیلی وقت پیش
‫تصمیم گرفتم که تیتا ‫تو این خونه می‌مونه...
‫و تا وقتی بمیرم ازم مراقبت می‌کنه.
‫چی می‌گی، مامان؟
‫پدرو موزکیز قراره با روسورا ازدواج کنه.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.