« ارائه شده توسط وب سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫نمی‌فهمم.
‫اون که من رو دوست داره.
‫می‌دونم.
‫واسه همینه که مطمئنم ‫حتماً یه دلیلی داشته.
‫ازش طرفداری نکن، ناچا.
‫پدرو بدون اینکه مسئولیتی قبول کنه گذاشت رفت.
‫چرا نمی‌تونم ازدواج کنم ‫یا خانواده تشکیل بدم؟
‫چرا مامانم اینجوری منو تنبیه می‌کنه؟
‫خب، متوجه نمیشم.
‫چرا به حرف اون زنیکه‌ی لعنتی گوش دادی؟
‫چه چاره‌ای داشتم؟
‫خودت شنیدی که گفت ‫«تیتا هیچوقت از این خونه نمیره!»
‫آره، ولی اینم شنیدم که گفتی
‫چه بخواد چه نخواد ‫باهاش ازدواج می‌کنی.
‫-گفتی یا تیتا یا هیچکس. ‫-واسه همینه، بابا.
‫فکر می‌کنی این چرت و پرتا ‫جواب میده، پدرو؟
‫نمی‌دونم، همینجوری گفتم.
‫هیچ آدم عاقلی کاری که تو می‌خوای بکنی رو نمی‌کنه.
‫پس حتماً دیوونه شدم.
‫ولی جز این، هیچ جوره نمی‌تونم نزدیک تیتا زندگی کنم.
‫خیلی قشنگه، میگل.
‫هفته‌ی دیگه میریم ‫سن گابریل دِ لوس هورنوس.
‫به این زودی؟
‫اگه هنوز می‌خوایم ‫با هم ازدواج کنیم،
‫باید با پدر و مادرم آشنا بشی.
‫«سال 1869»
‫الِنا؟
‫خوب گوش کن.
‫یاد بگیر از خونه‌ت دفاع کنی.
‫مزرعه‌ی لاس پالوماس
‫کم‌کم داری به تصمیمت شک می‌کنی؟
‫نه، چطور ممکنه شک کنم؟
‫ناچا! مگه کار نداری؟ ‫همین الان برو آشپزخونه!
‫خانم! خواهش می‌کنم! قسم می‌خورم، داره میره ‫و دیگه برنمی‌گرده.
‫چند بار بهت گفتم نباید نباید بیاد اینجا؟
‫برو آشپزخونه.
‫دختره رو هم با خودت ببر.
‫این آخرین اخطارمه.
‫ناچا اینجا به دنیا اومده.
‫اون به اینجا تعلق داره، ‫و هیچوقت از اینجا نمیره.
‫روشن شد؟
‫تیتا وقتی فهمید قراره پدرو ‫با خواهرش ازدواج کنه،
‫احساس کرد زمستون به قلبش هجوم آورده.
‫حس می‌کرد اون سرما از نسیمی که ‫روی بلندترین تپه‌ها می‌وزه، بدتره.
‫این سرما رو تا مغز استخونش ‫حس می‌کرد.
‫بدون عشق پدرو،
‫هیچ چیزی نمی‌تونست گرمش کنه.
‫آرزو می‌کرد کاش تمام عشقی که ‫به پدرو داشت
‫تبدیل به نفرت می‌شد.
‫ولی مگه می‌شه از کسی که عاشقش هستیم، متنفر بشیم؟
‫مثل آب برای شکلات
‫نمی‌فهمم چرا نمی‌تونیم ‫خودمون انتخاب کنیم با کی ازدواج کنیم.
‫فکر کنم وقتشه این رسم مسخره رو برداریم.
‫من که هر کی رو بخوام دوست دارم.
‫هیچکس نمی‌تونه برام تصمیم بگیره.
‫حداقل می‌تونی یه روزی ازدواج می‌کنی.
‫متاسفم، تیتا.
‫زود باش، عجله کن.
‫خوان!
‫این اسب رو با خودت ببر.
‫خوان! کجایی؟
‫پاسکوال!
‫حالتون خوبه ارباب؟ چی شده؟
‫این اسب لعنتی منو انداخت زمین!
‫بهتون گفتم ارباب.
‫گفتم که حالش خوب نیست.
‫پس یعنی تقصیر منه؟
‫-اگه درست نعلش کرده بودی... ‫-نعلش درست بود ارباب.
‫چی؟
‫خوان...
‫اگه ارباب میگه درست نبوده، ‫حتماً درست نبوده.
‫عذرخواهی کن.
‫من کار اشتباهی نکردم، بابا.
‫می‌دونی مشکل چیه، پاسکوال؟
‫جوونای این دوره فکر می‌کنن ‫همیشه حق با اوناست.
‫عذرخواهی کن!
‫گفتم عذرخواهی کن!
‫دیگه از عذرخواهی کردن خسته شدم.
‫ببخشید، جناب پدرو.
‫باهاش حرف می‌زنم، عذرخواهی می‌کنه.
‫لازم نیست.
‫می‌خوام از خونه‌م بری بیرون.
‫-جناب پدرو... ‫- همین امروز تو و خانواده‌ت از اینجا می‌رین!
‫دیگه نمی‌خوام تو مزرعه‌م باشین.
‫-چیزی بهش بگم؟ ‫-نه.
‫-تیتا! ‫-باید مثل یه خوک باهاش رفتار کرد.
‫من میرم داخل.
‫اگه کمک خواستی داد بزن.
‫تیتا!
‫باید حرف بزنیم.
‫تیتا، خواهش می‌کنم. به حرفام گوش کن!
‫گاوها رو که آوردی. ‫مامانم خوشحال می‌شه.
‫حداقل بذار توضیح بدم.
‫مامانم گفته نمی‌تونم ازدواج کنم ‫و تو هم تصمیم گرفتی با خواهرم ازدواج کنی.
‫این توضیحشه، ‫هیچکس نظر من رو نپرسید.
‫باشه.
‫امیدوارم خوشبخت بشی.
‫بیا اینجا.
‫نگاش کن، داری می‌لرزی.
‫پدرو!
‫اومدی نامزدت رو ببینی؟
‫البته.
‫واسه همین اینجام.
‫النا، با نیکولاس حرف زدم.
‫با سرکارگر من حرف زدی؟
‫از دستمزد و غذا راضی نیستن.
‫کی راضی بودن؟
‫خسته شدن.
‫-می‌تونم باهاشون حرف بزنم... ‫-قضیه رو بسپر به خودم.
‫و زیادی باهاشون صمیمی نشو.
‫بعداً می‌بینمت.
‫بیا پدرو. وقت زیادی نداریم
‫که قبل عروسی همدیگه رو بشناسیم.
‫-روسورا. ‫-بله؟
‫ببین...
‫نمی‌خوام احساس کنی مجبوری.
‫می‌فهمم اگه نخوای ‫باهام ازدواج کنی.
‫نگران نباش، پدرو.
‫می‌دونم یه روز با هم ‫خیلی خوشبخت می‌شیم.
‫بریم؟
‫حتماً.
‫من از اینجا میرم. ‫میرم یه جای دور.
‫-کجا می‌خوای بری؟ ‫-نمی‌دونم.
‫هر جایی.
‫دختر جون، می‌دونم دوستش داری.
‫و اونم همینطور دوستت داره،
‫از همون بچگی دوستت داست.
‫حالا چیکار کنم؟
‫چیکار می‌تونم بکنم؟
‫اگه می‌خوای برو.
‫ولی اول باهاش حرف بزن.
‫به حرفاش گوش کن.
‫هرچی تو دلته بهش بگو.
‫به حرف این پیرزن گوش کن.
‫چی شده؟
‫بابات دستور داده.
‫از خودش بپرس.
‫بابام؟
‫چرا؟
‫ارباب بیرونمون کرد.
‫امکان نداره.
‫چرا این کارو بکنه؟
‫چون پسر من خیلی مغروره ‫و جایگاه خودشو نمی‌دونه.
‫-بهت گفتم با ارباب بحث نکن! ‫-نه، بابا!
‫بحث کردم چون حق با من بود!
‫خسته شدم از اینکه ازمون سوءاستفاده می‌کنن.
‫دیگه باید خودت مسئولیت کارات رو بعهده بگیری.
‫بریم مامان.
‫دیگه اینجا کاری نداریم.
‫خوان!
‫بذار با بابام حرف بزنم.
‫کار از کار گذشته.
‫بذار کمکت کنم.
‫ما با هم رفیقیم.
‫رفیق؟
‫یه نگاه به خودت تو آینه بنداز، پدرو.
‫بعد به من نگاه کن.
‫وقتی بچه بودیم رفیق بودیم.
‫می‌تونم با النا حرف بزنم!
‫همتون می‌تونید با من بیاید مزرعه!
‫نه، ممنون.
‫دیگه ارباب نمی‌خوام.
‫من به هیچکس تعلق ندارم!
‫از امروز کارای عروسی رو ‫شروع می‌کنیم.
‫به خیاط گفتم هر چه زودتر ‫خودشو برسونه.
‫گرترودیس، تو مسئول گلدوزی ‫ملحفه‌ی عروسی هستی.
‫روسورا هم کمکت می‌کنه.
‫یه جشن ساده می‌گیریم.
‫با این کشور که در آستانه‌ی جنگه،
‫هر پنی ارزش داره.
‫فقط خدا می‌دونه چی می‌شه.
‫تیتا، ‫تو مسئول دعوت‌نامه‌ها هستی.
‫و تو تهیه‌ی غذاهای جشن ‫به ناچا کمک می‌کنی.
‫مامان، می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫چی می‌خوای بدونی؟
‫واقعاً مادر من هستی؟
‫چون عجیبه که مادرم اینجوری ‫باهام رفتار می‌کنه.
‫بس کن، تیتا.
‫چرا می‌خوای اذیتم کنی؟
‫-چیکار کردم که مستحق اینم؟ ‫-بسه، تیتا! خفه شو!
‫خفه شو.
‫چشم، مامان.
‫من دیگه حرفی ندارم.
‫تیتا همیشه بی‌مهری مادرش رو ‫حس می‌کرد.
‫ولی هیچوقت هیچکس ‫دلیل این نفرت رو بهش نگفت.
‫مادر النا رازی در قلبش داشت...
‫که باعث می‌شد نتونه ‫دخترش رو دوست داشته باشه.
‫رازی که با خودش به گور می‌برد.
‫باز که اینجایی، تیتا؟
‫صورتت رو نشون بده.
‫صورتت رو نشون بده!
‫انقدر گریه زاری نکن. ‫هر چقدر می‌خوای گریه کن،
‫و وقتی تموم شد آستینات رو بزن بالا،
‫چون کلی کار داریم.
‫من گریه نمی‌کنم.
‫یه تصمیمی گرفتم.
‫تو کنار خواهرت تو کلیسا می‌ایستی. ‫ساقدوشش می‌شی.
‫و دعوت‌نامه‌ها رو یادت نره.
‫وقتی تیتا به دنیا اومد،
‫قلب مادر النا دیگه سنگ شده بود.
‫روزهای قبل عروسی ‫سخت‌ترین روزها برای تیتا بودن.
‫نه تنها باید با این واقعیت ‫کنار می‌اومد
‫که پدرو با خواهرش ازدواج می‌کنه،
‫بلکه باید این واقعیت رو هم ‫قبول می‌کرد
‫که سرنوشتش اینه که ‫از مادرش مراقبت کنه.
‫روزها می‌گذشتن، ‫ولی سوال‌ها تو سرش می‌موندن.
‫چرا نمی‌تونست ازدواج کنه؟
‫چرا نمی‌تونست مثل خواهراش ‫خوشبخت باشه؟
‫چرا پدرو قبول کرد با روسورا ازدواج کنه؟
‫خورش پیپیان سبز، سوپ نخود،
‫پوره‌ی سیب‌زمینی شیرین، دنده‌ی مزه‌دار.
‫بلدرچین با سس سبز،
‫آگزولوتل میچموله، ‫و کیک عروسی چابلا.
‫بیست نوع غذا، ناچا.
‫همونایی که واسه عروسی خودم درست کردیم.
‫تیتا، صبر کن! به حرفام گوش کن!
‫-جز دروغ چیزی بهم نگفتی. ‫-من هیچوقت دروغ نگفتم.
‫دوستم داشتی، می‌خواستی باهام ازدواج کنی.
‫وقتی نبودی هر روز برام نامه می‌نوشتی. ‫همش دروغ بود.
‫تفنگ مادربزرگ فشنگ داره، مامان؟
‫معلومه که نداره، دخترم.
‫اونطوری خطرناک می‌شد.
‫می‌خوام تیراندازی یاد بگیرم.
‫باشه.
‫بِکشش.
‫این ملحفه‌ی عروسی توئه، روسورا.
‫از این سوراخ،
‫مرد می‌تونه با همسرش همبستر بشه.
‫درد داره، مامان؟
‫-می‌خندی؟ ‫-به خواهرت نخند، گرترودیس.
‫بغل کردن کاکتوس درد داره.
‫این پارچه بدن زن و شوهر رو ‫از هم جدا نگه می‌داره.
‫اینجوری از شهوت جلوگیری می‌کنیم، ‫که یه گناه کبیره‌ست
‫و فقط بدبختی میاره.
‫یه گلدوزی قشنگ درست کن.
‫ناچا بعد از سه روز آشپزی،
‫حسابی خسته شده بود.
‫مدت زیادی بود که خسته بود.
‫سال‌های عمرش روی دوشش سنگینی می‌کردن،
‫و همینطور مهمونی‌هایی که واسه ‫خانواده دِلا گارزا آماده کرده بود.
‫ولی بیشتر از همه، خاطره‌ی عشقی ‫روی دوشش سنگینی می‌کرد
‫که جرئت نکرده بود ‫به خاطرش بجنگه.
‫برای روکش کیک چابلا،
‫فقط چهار تا چیز لازم داری.
‫آب،
‫شکر،
‫چند قطره لیمو، و رنگ قرمز.
‫درست کردن خامه به نظر آسون میاد،
‫ولی باید خیلی مراقب باشی،
‫چون هر لحظه ممکنه خراب بشه.
‫رازش اینه که رنگ قرمز رو ‫سر موقع اضافه کنی،
‫و نذاری مخلوط آلوده بشه.
‫ناچا.
‫بعد از میگل،
‫عاشق کسی نشدی؟
‫نه، بعد از میگل کسی نبود.
‫منم همینطوری میشم.
‫نه، دختر جون.
‫این حرف رو نزن.
‫گوش کن.
‫نذار خانواده‌ت همون کار رو باهات بکنن.
‫نذار کسی بهت بگه کی رو دوست داشته باشی.
‫ترجیح می‌دم تو رو دور ولی خوشبخت ببینم،
‫تا اینکه اینجا در حالی ببینمت که داری درد می‌کشی.
‫ولی، خواهش می‌کنم، اگه می‌ری،
‫از روی خواسته‌ی خودت برو.
‫هیچوقت به پشت سرت نگاه نکن.
‫حس عشق از دست داده، همیشه اینجا می‌مونه.
‫نمی‌دونی چه حسی داره.
‫قلبت رو خفه می‌کنه.
‫گریه نکن.
‫برو بخواب، من مراقب اینا هستم.
‫تو خسته‌ای.
‫برو. به خاطر من.
‫باید فردا خوشگل باشی.
‫تفنگ رو بذار پایین، جناب پدرو.
‫نیومدیم به کسی صدمه بزنیم.
‫از اینجا برید بیرون.
‫بیرون!
‫چه خبر شده؟
‫خوان، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫رفیقت یه جنایتکار و دزده!
‫تنها دزد اینجا تویی.
‫سال‌هاست داری سلامتی‌مون رو می‌دزدی.
‫همینطور زندگی‌مون رو.
‫به ازای چی؟
‫به خاطر تورتیا و تاج خروس.
‫وقتشه یه چیزی گیرمون بیاد.
‫ما از گرسنگی اینجاییم!
‫-می‌کشمت، لعنتی! ‫-آروم باش!
‫می‌خوای آروم باشم؟
‫نصف شب اومدن همه چیز رو ببرن!
‫اومدن ما رو بکشن!
‫قرار نیست کسی کسی رو بکشه.
‫هر چی لازم دارید بردارید و برید.
‫بریم!
‫بابا. بابا!
‫لعنت...!
‫یا مسیح!
‫-دیوونه شدی؟ ‫-چی می‌خوای؟
‫خون به پا بشه؟
‫باید از اموال خودمون دفاع کنیم!
‫اگه باهاشون منصفانه رفتار کرده بودی، ‫هیچکدوم از این اتفاقا نمیفتاد.
‫بیا اینجا.
‫چت شده؟
‫خائن شدی!
‫ازت خجالت می‌کشم!
‫خدا رو شکر فردا ‫واسه همیشه از این خونه میری!
‫کیک چابلا
‫می‌خوای گره‌ی موهات رو باز کنم؟
‫حالت خوب نیست.
‫چی شده؟ خوبی؟
‫به خاطر اینکه کل دیشب کار کردم، خسته شدم.
‫نمی‌خوام امروز کسی مزاحمم بشه.
‫می‌خوام کل روز رو استراحت کنم.
‫کاش منم می‌تونستم همین کار رو بکنم.
‫بیا.
‫دیگه حاضر شو، داره دیر می‌شه.
بی سی موویز
‫ناچا، من بدون تو چیکار می‌کردم؟
‫زود باش، دختر جون.
‫اینطوری استخونام رو می‌شکنی.
‫امروز باید روز خاص تو می‌بود.
‫قول بده قوی باشی.
‫باشه.
‫برو یه کم استراحت کن.
‫خیلی خوشگل شدی، دخترم.
‫چی شده؟
‫استرس داری؟
‫آره.
‫نمی‌دونم.
‫شما و بابا موقع ازدواج ‫عاشق هم بودین؟
‫ازدواج و عشق ربطی به هم ندارن، روسورا.
‫هیچوقت؟
‫حتی یه زن از طبقه‌ی ما هم نیست
‫که از روی عشق ازدواج کرده باشه.
‫عشق یه توهمه.
‫و همه‌ی توهم‌ها از بین می‌رن.
‫ازدواج یه توافق بین دو خانواده‌ست.
‫تجارته.
‫موزکیزها یه خانواده‌ی محترمن.
‫قدرتمندن.
‫پسراشون همه چیز رو به ارث می‌برن،
‫و دو تا از بزرگترین مزرعه‌های کواهویلا رو ‫به هم می‌رسونن.
‫اگه تیتا عروس بود هم همین اتفاق می‌افتاد.
‫به خواهرت فکر نکن، روسورا.
‫تیتا باید کنار من بمونه تا ازم مراقبت کنه،
‫ولی تو مال پدرویی.
‫تویی که ازدواج می‌کنی.
‫بچه‌دار می‌شی.
‫و کمک می‌کنی لاس پالوماس ‫رشد کنه و دووم بیاره.
‫این همیشه وظیفه‌ی من بوده.
‫و وظیفه‌ی تو هم هست.
‫بله، مامان.
‫وظیفه‌م رو انجام می‌دم.
‫ولی به نظرتون یه روزی ‫پدرو عاشقم می‌شه؟
‫دیگه آماده شدی، دخترم.
‫قوی باش، تیتا.
‫به اون عوضی حتی نگاه هم نکن.
‫پدرو موزکیز،
‫آیا روسورا دِلا گارزا رو ‫به همسری قبول می‌کنی،
‫که در سلامتی و بیماری دوستش داشته باشی
‫و بهش احترام بذاری،
‫و تا زمانی که هر دو زنده هستید، همه رو رها کنی؟
‫بله،
‫قبول می‌کنم.
‫روسورا دِلا گارزا،
‫آیا پدرو موزکیز رو ‫به همسری قبول می‌کنی،
‫که در سلامتی و بیماری دوستش داشته باشی ‫و بهش احترام بذاری،
‫و تا زمانی که هر دو زنده هستید، همه رو رها کنی؟
‫بله، قبول می‌کنم.
‫حلقه‌ها لطفاً.
‫روسورا، این حلقه رو...
‫به نشانه‌ی عشق و وفاداری من...
‫قبول کن.
‫پدرو،
‫این حلقه رو به نشانه‌ی عشق....
‫ و وفاداری من قبول کن.
‫لطفاً همه سر جای خودشون بشینن.
‫با این پیوند مقدس،
‫من شما را
‫زن و شوهر اعلام می‌کنم.
‫همه چیز خوب پیش میره؟
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫نوش جان.
‫ممنون.
‫خانم النا،
‫عجب مهمونی عالی‌ای!
‫همه‌ی غذاها عالی هستن.
‫دستپخت ناچاست.
‫همه‌ی غذاها رو اون درست کرده.
‫لطفاً سلام من رو بهش برسونید.
‫حتماً.
‫با اجازه. میرم تو سرو شراب کمک کنم.
‫منم باهات میام.
‫با اجازه.
‫ناچا هنوز خوابه.
‫چه روز خوبی رو واسه مریض شدن انتخاب کرده.
‫به خاطر کارای دیشب مریض شده.
‫باید بیشتر شراب بریزیم.
‫شراب؟ باید بهشون تکیلا بدیم ‫و بفرستیمشون بخوابن.
‫زود باش.
‫راسته که دیروز به مزرعه‌ی برادرت حمله کردن؟
‫این سومین حمله این هفته بود.
‫-تلفات هم داشتید؟ ‫-فقط تو یکی از مزرعه‌ها.
‫چی شد، سرهنگ؟ برامون تعریف کنید!
‫یه زن شلیک کرد.
‫به سلامتیش می‌خورم.
‫یه پیرزن صاحب مزرعه رو کشته ‫اونوقت خوشحالی؟
‫خوشم میاد که زن‌ها یاد می‌گیرن ‫با تفنگ از خودشون دفاع کنن.
‫اون از خودش دفاع نمی‌کرد، ‫جنایت کرده بود.
‫ولی گرفتیمش.
‫به زودی دارش می‌زنن.
‫پس راسته که داره انقلاب میشه؟
‫یه مشت سرخپوست ‫چه انقلابی می‌تونن بکنن؟
‫همش ادا و اصوله.
‫-به سلامتی عروس و داماد! ‫-آره!
‫-به سلامتی!
‫داماد یه چیزی بگه!
‫آره، بذارید داماد حرف بزنه!
‫عروس یه چیزی بگه!
‫نه، نه! داماد یه چیزی بگه!
‫چند تا کلمه حرف بزن، پدریتو!
‫سلامتی! بذارید داماد حرف بزنه!
‫آره! چند تا کلمه!
‫خب،
‫حالا که مجبورم می‌کنید...
‫به سلامتی همه‌تون!
‫و ممنون که امروز کنارمون هستید.
‫و اگه اجازه بدید،
‫می‌خوام بگم به سلامتی ناچا،
‫آشپز لاس پالوماس.
‫و همه‌ی کسایی که کمکش کردن ‫تا این غذاهای خوشمزه رو درست کنن.
‫ممنون.
‫به سلامتی همه!
‫-به سلامتی! ‫-به سلامتی!
‫بابا، جامت رو بزن به جامم.
‫یه چیزی بگو، جناب پدرو!
‫به سلامتی همه!
‫-به سلامتی! ‫-به سلامتی!
‫اگه مادرت اینجا،
‫به اندازه‌ی من ازت ناامید می‌شد.
‫حالا چونه‌تون رو بالا بگیرید.
‫آماده‌این؟
‫-آفرین! ‫-آفرین!
‫ناچا، واسه‌ت کیک آوردم.
‫فینا کل روز داشت فحش می‌داد.
‫اگه پا نشی یه سطل آب یخ میاره.
‫ناچا.
‫ناچا؟
‫نه!
‫ناچا!
‫♪ قشنگ‌ترین چیز تو زندگی من ♪
‫♪ اینه که کنار تو باشم ♪
‫♪ آسمونم خاکستری می‌شه ♪
‫♪ وقتی تو اینجا نیستی ♪
‫♪ حالا مشتاقانه منتظرم ♪
‫♪ برای بارون‌های اردیبهشت ♪
‫وقتی کیک رو چشیدن،
‫یه دلتنگی عظیمی ‫وجود همه‌ی مهمون‌ها رو گرفت.
‫اونایی که عشقی رو از دست داده بودن،
‫تسلیم اثر اشک‌های تیتا شدن.
‫♪ لطفاً ♪
‫♪ اگه فردا ♪
‫♪ افق من بی‌پایان بود ♪
‫♪ من رو ♪
‫♪ تو دعاهات نگه دار ♪
‫♪ منم قول می‌دم با یه آهنگ دیگه ♪
‫♪ دلتنگت بشم ♪
‫♪ یه ستاره رو به اسم تو می‌کنم ♪
‫توی این کیک چی ریختی؟
‫عروسی خواهرت رو خراب کردی، ‫تیتا دِلا گارزا!
‫ناچا مرده!
‫-چی گفتی؟ ‫-ناچا مرده!
‫♪ قشنگ‌ترین چیز تو زندگی من ♪
‫♪ اینه که کنار تو باشم ♪
‫♪ شب این امکان رو می‌ده ♪
‫♪ که تو صدای من ذو بشنوی ♪
‫♪ روزهای خیلی بیشتری ♪
‫♪ تو تقویم می‌مونه ♪
‫♪ تا یادت بیاره ♪
‫♪ که قلب من مال توئه ♪
‫مرگ ناچا قلب تیتا رو ‫غرق تنهایی کرد.
‫اونقدر غمگین بود،
‫که حتی آسمون هم اون روز ‫تو لاس پالوماس باهاش گریه کرد.
‫ببخشید، خیلی استرس دارم.
‫تا حالا با هیچ مردی نخوابیدم.
‫حتی یه بوسه هم نداشتم.
‫خوبه. اولین بارت باید ‫شب عروسی باشه.
‫-آره. ‫-آره.
‫اشکال نداره یه وقت دیگه ‫این کار رو بکنیم؟
‫خیلی خسته‌ای؟
‫نه، ولی...
‫با مرگ ناچا...
‫بچه‌دار شدن بعد از یه مرگ ‫شگون نداره، درسته؟
‫هر جور تو بخوای.
‫آره. شاید بعداً.
‫شب بخیر، شوهرم.
‫شب بخیر.
‫کجا میری؟
‫به نظرت کجا میرم؟
‫میرم تشییع جنازه‌ی ناچا.
‫اون مراسم واسه خدمتکاراست، ‫تیتا، نه واسه خانواده‌ی ما.
‫-به هر حال میرم. ‫-من هم رفتنت قدغن می‌کنم.
‫این بار نمی‌تونم به حرفت گوش کنم.
‫می‌خوای پنج تا شلاق بخوری؟
‫پنج تا یا پونصد تا، هر چی تو بخوای. ‫من به هر حال میرم.
‫قدغن می‌کنم از این خونه بری بیرون، ‫تیتا دِلا گارزا!
‫به هر حال میرم.
‫ناچا من رو بزرگ کرد.
‫بهم غذا داد.
‫وقتی مریض بودم ازم مراقبت کرد.
‫هیچوقت منو نزد.
‫همیشه چیزای قشنگ بهم می‌گفت.
‫وقتی می‌ترسیدم برام آواز می‌خوند،
‫و هزار تا قصه برام می‌گفت.
‫ناچا مثل یه مادر که دخترش رو ‫دوست داره، دوستم داشت.
‫پس، حتی اگه سعی کنی جلوم رو بگیری،
‫یا اگه بعداً تنبیهم کنی،
‫بازم میرم پیش خدمتکارا ‫تا همونطور که لیاقتش رو داره
‫باهاش خداحافظی کنم.
‫♪ حالا داری می‌ری به بهشت ♪
‫♪ حالا رفتی به خونه‌ت ♪
‫♪ یه نوری اون بالاست ♪
‫♪ تو بهشت ♪
‫♪ که روشن می‌کنه ♪
‫♪ روز من رو ♪
‫♪ عشق ♪
‫♪ و رنج ♪
‫♪ نبردهای سخت خودشون رو ♪
‫♪ پشت سر میذارن ♪
‫♪ اونا دفن می‌شن ♪
‫♪ در عمق روح من ♪
‫♪ مثل یه خار ♪
‫♪ که تو بیابون پیدا شده ♪
‫♪ نمی‌دونم چطور تموم می‌شه ♪
‫♪ من ادامه می‌دم ♪
‫♪ بدون دیدن تو ♪
‫♪ راهم جلوی رومه ♪
‫♪ باید دنبالش کنم ♪
‫♪ من فقط اینجام ♪
‫♪ نتونستم جلوت رو بگیرم ♪
‫♪ چون این سرنوشت تو بود ♪
‫♪ و تو باید می‌رفتی ♪
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌دونم ناچا رو دوست داشتی.
‫می‌خوام پیشت باشم.
‫هر چی می‌خوای بگو، ‫ولی هیچی باعث نمی‌شه ببخشمت.
‫مادرت چاره‌ای واسه‌م نذاشت.
‫گفت سرنوشت تو اینه که ‫کنارش باشی،
‫که نمی‌تونی عاشق کسی بشی، ‫یا ازدواج کنی، یا بچه‌دار بشی.
‫می‌تونم با ازدواج با روسورا بهت نزدیک باشم.
‫و تصمیم گرفتم این کار رو بکنم.
‫اونوقت فکر کردی با این قضیه ‫کنار میام؟
‫برات مهم نبود این نقشه‌ی احمقانه رو ‫بهم بگی؟
‫تیتا...
‫دوستت دارم.
‫می‌خوام هر روز زندگیم رو ‫کنارت باشم.
‫با خوابیدن با خواهرم ‫و بچه‌دار شدن باهاش؟
‫من روسورا رو دوست ندارم!
‫تیتا.
‫شاید اشتباه می‌کنم.
‫ولی وقتی تو نزدیکم نیستی ‫همه چیز واسه‌م بی‌معناست.
‫می‌خوام برم، ‫تا دیگه مجبور نباشم ببینمت.
‫کاش می‌تونستم ازت متنفر باشم.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.