..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
‫راه نداره.
‫عمراً راه نداره.
‫عمراً کسی نمی‌تونه به‌خاطر چیز جزعبلی مثل «دوست داشتن» قوی‌تر بشه.
‫من... شیزوکا رو خیلی دوست دارم!
‫یکمی عجول و دست‌وپا چلفتیه... یکمی هم ‫خجالتیه، اما با همه مهربونه.
‫و جدای همه‌ی اینا، وقتی هیچی خوب پیش نمیره و اوضاع سخته هم...
‫به چیزایی که دوستشون داره، پایبند می‌مونه.
‫من وقتی این طوری بودنشو می‌بینم، ‫به خودم می‌گم «منم باید بیشتر تلاش کنم.»
‫عشق یه آدم، همه‌ی اطرافیانش رو قوی‌تر می‌کنه.
‫تو قصد داری چیزی که شیزوکا دوست داره رو ازش بگیری.
‫پس یعنی، از منم می‌خوای بگیریش.
‫همش زر زر، خفه شو.
‫از دست دادن چیزی که دوستش داری...
‫در برابر این درد...
‫حتی یه ذره هم درد نداره.
‫سوزوری-سان. ‫خوبی؟
‫نگران نباشین، عقب وایسین.
‫چه مرگشونه؟
‫وقتی بقیه‌ی رفیقاشون پخش زمین شدن، به هیچ‌جاشون نبود.
‫ولی واسه اون یه طور دیگه رفتار می‌کنن.
‫لعنتی...
‫همش داری ور می‌زنی و ور می‌زنی.
‫اما...
‫حرفایی که می‌زنی...
‫درست مثل چرت‌وپرتایی که توی بازی می‌شنوی، سطحی‌ان.
‫ممنون.
‫واقعاً وقتی یه کوکی رو بین شش نفر تقسیم می‌کنی به همه یه‌ذره می‌رسه.
‫ای کاش بیشتر از این نشیم.
‫بیشترم بشیم اشکالی نداره.
‫اگه بیشتر شدیم فقط باید به تعداد بیشتری تقسیمش کنیم.
‫تنها غذای درستی که می‌گرفتیم، ناهار مدرسه بود.
‫آخرین باری که یه دل سیر غذا خوردیم، کی بوده؟
‫همه‌ی بچه‌‌های این شهر وضعشون همینه.
‫به حال خودشون بذاریشون، سر یه کوکی یقه‌ی همو پاره می‌کنن.
‫من از اینکه شاهد همچین چیزی باشم، بدم میومد.
‫حالا که اینطور بود، ترجیح می‌دادم همه گرسنه ولی حداقل خوشحال باشن.
‫چون به لطف این بچه‌ها،... احساس تنهایی نمی‌کردم.
‫الان که بهش نگاه می‌کنم حماقت محض بود.
‫اما یه تصور مبهمی داشتم که دنیای منم یه روزی ‫مثل دنیای بازی‌ها که روی اون پوسترا کشیده شده بود...
‫شاد و روشن می‌شد.
‫ولی... واقعیت هی بدتر و بدتر شد.
‫دستایی که برای گرفتن کوکی دراز می‌شد، بیشتر و بیشتر شد.
‫و سهم هر نفر هم کوچیک و کوچیک‌تر.
‫بعدش یه روز، اون نور رو دیدم.
‫توی این شهر هیچ‌کسی اونقدر تو و ناز و ‫ نعمت نیست که بخواد کسی رو نجات بده.
‫حتی اگه منتظر بمونم هم، یه دنیای شاد ‫ و روشن مثل توی بازی‌ها از راه نمی‌رسه.
‫و تأسف خوردن بابت این سختی‌ها، شکم منو سیر نمی‌کنه.
‫تغییرش می‌دم... این واقعیت زباله رو.
‫تیم درست می‌کنی؟
‫درسته. اگه همینطوری ادامه بدیم، عین سگ کف خیابون می‌میریم.
‫اینو می‌گی خب ولی...
‫حتی اگه جمع بشیم هم، چیزی نداریم.
‫داریم. تعداد.
‫همینو می‌کنیم نقطه قوتمون تا کار بگیریم.
‫بعدم هر اتفاقی هم که بیفته، پاداشو مساوی بین همه تقسیم می‌کنیم.
‫این میشه تنها قانونمون.
‫اینطوری، حتی اگه یه نفر بیفته و یکی دیگه به دست بیاره، همه رشد می‌کنیم.
‫همه‌مون به عنوان یه نفر کار می‌کنیم.
‫بهم اعتماد کنین.
‫از اون روز از تعدادمون به عنوان نقطه قوت برای انجام هرکاری استفاده کردیم.
‫اگه خبر دعوای تیما به گوشمون می‌رسید،
‫می‌رفتیم سراغ هر دو طرف دعوا و یه مزایده می‌ذاشتیم تو دامنشون.
‫اگه قرار بود کسی رو پیدا کنیم،
‫آدم می‌ذاشتیم تا همه‌جا رو خوب زیر نظر داشته باشیم.
‫هرچی بیشتر اینکارو کردیم، کارای بیشتری ‫گرفتیم و درگیریهای داخلیمون هم کمتر شد.
‫اینطوری خوبه. تصمیم درست همینه.
‫تا وقتی شکم همه سیر باشه و همه با هم‌ کنار بیان...
‫خوبه، همینطوری خوبه.
‫حتی اگه داریم از کسی چیزی رو می‌گیریم، ‫این تنها راهیه که می‌تونیم به سمت جلو پیش بریم.
‫توی واقعیت، عین بازی نمی‌تونی از جادو استفاده کنی.
‫معجزه‌‌ای هم پیش نمیاد.
‫تو... از «درد از دست دادن چیزی حرف زدی.»
‫اما اینا حرفای کساییه که اول داستان یه چیزی داشتن.
‫من اصلاً هیچوقت چیزی نداشتم.
‫پس...
‫تو... به شیزوکا حسودیت می‌شه.
‫تو هرچی هم بگی...
‫در اصل اونایی که آدمای دیگه رو بابت چیزایی که دوست دارن ‫ مسخره می‌کنن، عموماً از زندگی خودشون راضی نیستن.
‫یه مشت ور ور اضافه‌ست.
‫ور ور؟
‫پس چرا انقدر داری درد می‌کشی؟
‫مثل اینکه کلاً در موردت اشتباه کردم.
‫تو هم درد خودتو داری.
‫من... دوست دارم بیشتر در موردت بدونم.
‫بیشتر از خودت واسه‌م بگو.
‫منو دست ننداز.
‫اولین باره می‌بینم سوزوری-سان انقدر آشفته‌ست.
‫یـ ـ یه‌طورایی، حال و هواشون...
‫اوهوم...
‫دعوا یه طور «مکالمه‌»ـست، ساکورا-کون.
‫مثکه اونم از پسش بر میاد.
‫تو هم «درد خودتو داری» دیگه چه مزخرفیه؟
‫یه‌طوری زر نزن انگار می‌فهمی.
‫آدمایی که چیزی دارن، عمراً نمی‌تونن درکی از کسایی که چیزی ندارن، داشته باشن.
‫نمی‌تونیم درکی داشته باشیم؟
چطور داشته باشم؟
‫تو خودتم هیچی در مورد من نمی‌دونی.
‫شرایطمون فرق داره و طرز فکرمون هم فرق داره.
‫اصلاً امکان نداره یه نفر بتونه همه چیزو در مورد یه آدم دیگه درک کنه.
‫ولی اینو می‌فهمم که داره بهت سخت می‌گذره.
‫این ربطی به جنسیت یا اینکه تو چه محیطی به دنیا اومدی، نداره.
‫ربطی به اینکه چیزی داری یا نداری، نداره.
‫وقتی اوضاع سخته، اونی که بیشتر از همه توی دنیا سختی می‌کشه، تویی.
‫ولی بازم، نمی‌تونم بذارم چیزی که یه نفر دوست ‫ داره، با همچین منطق بیخودی ازش گرفته بشه.
‫برای همینم من تو رو شکست می‌دم.
‫سـ ـ سوزوری-سا‌ـــ
‫عقب وایسین.
‫نمی‌تونم ببازم.
‫اگه من ببازم، بازم به اون اوضاع برمی‌گردیم.
‫تا این حد جلو اومدیم، همه‌چی به فاک فنا می‌ره.
‫چرا...
‫نمی‌تونم تکون بخورم.
‫ببخشید.
‫چی گفتی؟
‫من الان... می‌تونم هرکاری دوست دارم بکنم، اما قبلاً اینطوری نبود.
‫مثل الان تو، واقعاً درد می‌کشیدم.
‫اما...
‫آدمایی بودن که نجاتم دادن.
‫الان به لطف اون آدما، اینی‌ام که الان هستم.
‫خب که چی؟ الان باید بگم «خوشبحالت»؟
‫دلیل اینکه تو چرا هیچوقت چیزی نداشتی ‫ که واقعاً دوستش داشته باشی رو نمی‌دونم.
‫اما می‌‌دونم که تو هم مثل منِ قدیما داری درد می‌کشی.
‫برای همین... می‌خوام بهت کمک کنم.
‫مهم نیست چی باشه. ‫کاری هست که بتونم برای کمک بهت بکنم؟
‫تسوباکی-چان...
‫ای بابا، تسوباکی همینطوریه.
‫ها؟ یعنی چی...
‫دردِ نداشتن هیچی...
‫اگه یه‌طور دیگه معنیش کنیم، ‫یعنی می‌خوای چیزی داشته باشی، درسته؟
‫شاید چیزی باشه که دوستش داشته باشی؟ ‫یا کاری هست که بخوای انجامش بدی؟
‫اگه کاری هست که من بتونم بکنم، هرچی باشه پایه‌ام.
‫بیا کاری که می‌خوای بکنی رو با هم بکنیم.
‫چند بار دیگه بهت بگم تا حالیت شه؟
‫همه‌ی حرفایی که داری می‌زنی ساده‌لوحانه‌ست.
گیریم منو نجات دادی بعد اونا رو چیکار می‌کنی؟
‫هیچکسی به آدمایی مثل ما یه کار آبرومند نمی‌ده.
‫آدمی که هر روز جون می‌کنه تا شکمشو سیر کنه، ‫چطوری می‌تونه کاری که دلش می‌خوادو بکنه؟
‫آه...
‫راستی مدیر ما گفت چندتا نیروی جدید می‌خواد.
‫اون رامن‌فروشی اون‌جا هم کارمند کم‌ آورده.
‫مغازه‌ی خیابون دوم همین روزاست که ‫باز بشه، ولی هنوز نیروهاش کافی نیستن.
‫منم از چندتا از مغازه‌ها شنیدم که می‌خوان کارشونو گسترش بدن.
‫چـ ـ چی؟
‫اشتباه نکنی ها.
‫اینطور نیست که ما شما رو بخشیده باشیم.
‫اصلاً نمی‌دونم در آینده امکانش باشه بتونم ببخشمتون یا نه.
‫ولی... یه چیزایی از شرایطتتون دستگیرم شد.
‫منم روزگاری رو داشتم که وقتی راهمو گم کردم یکی دستمو گرفته.
‫مثل کاری که الان تسوباکی داره واسه تو می‌کنه.
‫کانجی.
‫شرمنده، و ممنون.
‫دیدی که کانجی چی گفت. ‫من هرکاری بتونم می‌کنم. پس...
‫از چیزی که دوستش داری دست نکش.
‫دیگه بسه، بسه.
‫چه رئیس به درد نخوری.
‫الان گفت بسه.
‫پس یعنی...
‫سوزوری-سان، باخت؟
‫ممنونم.
‫تسوباکی-چان. کان‌چان.
‫سو-سان.
باید چیکار کنم تا بتونم مثل هوای بقیه رو داشته باشم.
‫در مورد کانجی-سان چیز زیادی نمی‌دونم.
‫ولی مطمئنم... هردوشون از سختی‌های زیادی سربلند بیرون اومدن.
‫برای همین انقدر بزرگ و قوی‌ان.
‫هی... یهویی تکون نخور.
‫من سوزوری‌ام.
‫سوزوری شوهی. شماها؟
‫ناکامورا کانجی.
‫تسوباکی تاسوکو.
‫که این‌طور.
‫ناکامورا، تسوباکینو.
‫یه لحظه بهم وقت بدین.
‫می‌خوام باهاشون حرف بزنم.
بی سی موویز ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫می‌خواستم اوضاع رو تغییر بدم.
‫اون زندگی که سر یه دونه کوکی با هم دعوا می‌کردیم...
‫یه زندگی که فقط می‌تونستیم خواب یه دنیای قشنگ رو ببینیم.
‫«تا وقتی همه سیر بشن، برام مهم نیست.»
‫«مهم نیست برای بقیه چی پیش بیاد.»
‫من شماها رو هم کشوندم توی همین مسیر.
‫ولی می‌دونستم این راه درستی نیست.
‫واسه همین همه‌ی احساساتم رو ‫سرکوب کردم و خودمو زدم به بی‌خیالی.
‫چون نتونستم راه دیگه‌ای پیدا کنم.
‫ببخشید.
‫ولی فکر نکنم تنهایی بتونم راه دیگه‌ای پیدا کنم.
‫واسه همین، می‌خوام راهی رو برم که اونا نشونم دادن.
‫شاید گستاخی باشه که همچین حرفی بزنم...
‫ولی شماها هم توی این مسیر باهام همراه می‌شین؟
‫هنوزم دلم می‌خواد توی آینده با هم بمونیم.
‫چی داری می‌گی آخه؟
‫سوزوری-سان، اگه تو نبودی، همه‌مون کف خیابونا تلف شده بودیم.
‫اگه تو بهمون بگی، معلومه که انجامش می‌دیم.
ما همه یه نفریم، نه؟
‫همه‌مون به‌عنوان یه نفر کار می‌کنیم.
‫ممنونم.
‫ولی واقعاً می‌تونیم از پسش بربیایم؟
‫اگه خراب کردیم و—
‫احمقا!
‫هیچ‌کس از اول کامل نیست.
‫آدم تازه‌کار باید اشتباه کنه.
‫اگه قرار بود یه تازه‌کار از همون اول همه‌چی ‫رو بلد باشه، دیگه واسه ما کاری نمی‌موند!
‫خب، اگه این‌قدر فروتنی دارین، مطمئنم مشکلی پیش نمیاد.
‫سوزوری.
‫تو... بهم دروغ گفتی.
‫گفتی چیزی نداری؟ اصلاً اینطوری نیست.
‫خسته نباشین.
‫عــــا! دست شماها هم درد نکنه!
‫کان‌چان.
‫اوه. خوشحالم حالت—
‫تسوباکی-چان.
‫تو... می‌دونی الان چی کار کردی؟
‫تو همین الان احساسات همه‌ی این آدم‌ها رو لگدمال کردی.
‫اوی، تسوباکی—
‫کانجی، تو هیچی نگو.
‫می‌دونم که کانجی و بقیه چه‌قدر برات مهمن.
‫می‌فهمم چه حسی داشتی که نمی‌خواستی توی دردسر بندازیشون.
‫ولی همون‌قدر که اونا برای تو مهمن، ‫تو هم برای کانجی و بقیه مهم هستی.
‫اونا می‌خوان تو همین‌جا بمونی.
‫می‌دونن که تو هم دلت می‌خواد اینجا بمونی.
‫برای محافظت از این احساساتت، با تموم وجود جنگیدن.
‫گروه ساکورا همه تلاششون رو کردن ‫تا جواب احساسات کانجی اینا رو بدن.
‫ولی بازم...
‫تو می‌خواستی خودتو فدا کنی.
‫یه تصمیم گرفتی که باعث می‌شد همه‌مون بدبخت بشیم.
‫بـ ــ بیخیال دیگه.
‫آخرش که همه‌چی خوب تموم شد.
‫اشکالی نداره، کان‌چان.
‫درست همون‌طوره که تسوباکی‌چان گفت.
‫ساکورا-کون هم بهم گفت باید خودمو آماده کنم.
‫دلم نمی‌خواست کسی آسیب ببینه.
‫ولی من فقط می‌خواستم راه آسون‌تر رو انتخاب کنم.
‫اون‌قدر اراده نداشتم که به همه اعتماد کنم،
‫یا اون‌قدر مصمم نبودم که بخوام به آرزوهام برسم.
‫همه‌ی کارهام نصفه‌نیمه بود. من افتضاحم.
‫واقعاً متأسفم.
‫چرا بهمون چیزی نگفتی؟
‫از اول می‌دونستم که داری یه چیزی رو مخفی می‌کنی.
‫ولی فکر نمی‌کردم لازم باشه ازت سؤال کنم.
‫فکر می‌کردم وقتی واقعاً به مشکل بخوری، خودت بهمون می‌گی.
‫اگه چیزی می‌گفتی، هرموقعی که بود برای نجاتت میومدم.
‫لطفاً وقتی اذیت می‌شی، به ما تکیه کن!
‫اگه دوباره فکر کنی مزاحمی، تا خود قیامت دست از سرت بر نمی‌دارم.
‫من خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کنی دوستت دارم!
‫ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫ممنونم، تسوباکی-چان.
‫خیلی حرف زدم، ولی دیگه احساساتی‌شدن بسه.
‫خب حالا...
‫نمی‌خوای از کسی که به‌خاطر دختری که دوستش داره ‫جلوی همه وایساد، یه تشکر درست‌و‌حسابی بکنی؟
‫عه؟ چـی؟ چـی داری می‌گی آخه؟
‫شما دوتا باید دیگه با هم باشین.
‫این‌طوری نگو. بذار طبق روال خودشون پیش برن.
‫نه، منم با تسوباکی موافقم.
‫زود باشین برین سر قرار دیگه!
‫شما دوتا زوج فوق‌العاده‌ای می‌شین.
‫آره، خیلی!
‫مگه نه؟ ساکورا-کون، تو هم...
‫عه‌وا؟ رادار عاشقانه‌ی ساکورا-کون کار نمی‌کنه.
‫راست می‌گه! معمولاً این‌جور مواقع سرخ می‌شد. یعنی خراب شده؟
‫نه بابا!
‫فقط...
‫داشتم به این فکر می‌کردم که اصلاً مدل دعوا کردنتونو دوست ندارم.
‫چـ ـ چی‌ می‌گی، ساکورا-سان.
‫چت شد یهویی؟
‫نه، سو-سان؟
‫منظورت از این حرف چیه؟ بگو ببینم، ساکورا.
‫براتون مهم نبود کی دعوا رو می‌بره یا می‌بازه.
‫حرفی بود که خودت زدی.
‫گفتی تا وقتی که شهر و اون دختره رو نجات بدی، ‫حتی اگه همه هم بیفتن زمین مهم نیست.
‫آره. همینو گفتم.
‫اولش فکر می‌کردم، «همچین طرز فکری ‫هم داریم مگه؟ دمش گرم بابا.»
‫ولی وقتی که درگیر اون مبارزه شده بودم یه چیزی فهمیدم.
‫نمی‌تونم تحمل کنم رفیقام کتک بخورن و بیفتن زمین.
‫ولی از اون طرف، اینم می‌دونم همچین وضعیتی ‫نداریم که توش هیچ‌کس آسیبی نبینه.
‫ولی چیکار کنم؟ من بدم میاد از این وضعیت!
‫می‌دونم که دارم ساده‌لوحانه فکر می‌کنم!
‫نه نه، هیچ اشکالی نداره. باید همین روحیه رو حفظ کنی.
‫آخه، اینکه ببینی رفیقات همه دارن کله‌پا می‌شن، اصلاً حس خوبی نداره.
‫ولی واسه رسیدن به هدفم، یاد گرفتم احساسمو سرکوب کنم.
‫درسته، شاید چیزی که گفتی ساده‌لوحانه باشه.
‫ولی اگه بتونی واقعاً بهش برسی، هیچی بهتر از اون نیست.
‫تو همین‌طوری که هستی بمون.
‫اگه قوی و بااراده باشی، و تصمیم بگیری که هیچ‌وقت تسلیم نشی،
‫شاید واقعاً بتونی اون رؤیاتو به واقعیت تبدیل کنی.
‫لازم نکرده بهم بگی. انجامش می‌دم!
‫ساکورا-سان! این‌قدر خاطرمون برات عزیزه؟
‫خیلی خوشحالم، ساکورا-کون.
‫اگه جونم در خطر باشه تو ازم محافظت می‌کنی.
‫تـ ـ تو آخرین‌نفری هستی که ‫انتظار دارم کتک بخوره! چی می‌گی مشتی؟
‫عـــــه! چه خشن!
‫چه‌قدر معصومن.
‫بهترینن، مگه نه؟
‫اوه، ولی بهتره فکر جذب‌کردنشون به سرت نزنه.
‫معلومه که نمی‌زنه. اون‌قدرا خنگ نیستم ‫که بخوام دست بذارم روی عزیزای دلت.
‫ولی واقعاً مشتاقم ببینم…
‫که آخرش چه‌جور آدمی ازش درمیاد.
‫ناکامورا.
‫اوه؟ چی شده، بچه‌ها؟
‫بازم بابت اتفاقات امروز معذرت می‌خوام.
‫ممنونم با اینکه خیابون رو به‌هم ریختیم، ‫بازم حاضر شدی بهمون کمک کنی.
‫مشتاق همکاری‌مون هستیم.
‫حله.
‫ولی راستش نمی‌تونم همه‌تونو قبول کنم، ‫هرچند که اون لحظه همچین حرفی زدم.
‫متوجه‌م.
‫اولش اونایی که می‌تونن کار کنن، از بقیه حمایت می‌کنن.
‫از اونجا به بعدش دیگه به عهده‌ی خودمونه.
‫و اینکه، ناریتا شیزوکا.
‫واقعاً بابت همه‌ی اتفاقات امروز متأسفم.
‫اوه. بـ ـ باشه.
‫مهم‌تر از اون، مطمئنم از اینکه ما قراره ‫توی این شهر کار کنیم، حس خوبی نداری.
‫مطمئنم تا یه‌مدت هم قراره ازمون بترسی.
‫پس اگه یه‌وقت چیزی شد یا یه‌ذره از بابت بچه‌های من...
‫احساس ناراحتی کردی، فقط لب تر کن.
‫من مسئولیت تمام کارهایی که می‌کنن رو به عهده می‌گیرم.
‫قول می‌دم که نذارم هیچ‌وقت آسیب ببینی.
‫همون‌طور که گفتی، می‌ترسم.
‫ولی درک می‌کنم که شماها هم سختی کشیدین.
‫و از همه مهم‌تر، منم یکی مثل خودتونم. ‫خود من رو هم مردم همین خیابون نجات دادن.
‫من هیچ حقی ندارم که بخوام در مورد کمک‌کردن آدما به شما،
‫یا کار کردن‌تون توی این شهر چیزی بگم.
‫پس بهتره همگی با هم، لطف اهالی روپّو ایچیزا رو جبران کنیم.
‫ممنونم.
‫راستی، مطمئنی مشکلی براتون پیش نمیاد؟
‫یکی ازتون خواسته بود که شیزوکا رو بدزدین، مگه نه؟
‫راست می‌گه.
‫عـــا.
‫اوضاع خراب می‌شه، مگه نه؟
‫مشکلی نیست. خودم باهاش حرف می‌زنم و قضیه رو حل می‌کنم.
‫حرف می‌زنی، ها؟
‫کی به حرفای یه بازنده گوش می‌کنه؟
‫کارو نصفه‌نیمه ول کردی به امون خدا.
‫واقعاً تو آدم‌‌شناسی زارم.
‫ولی رواله.
‫هنوزم یه برگ برنده‌ی دیگه دارم واسه فورین رو کنم.
‫از کجا فهمید ما با فورینیم؟
‫حتی یونیفرم هم تنمون نیست.
‫تو...
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫ببند بابا. هرجایی عشقم بکشه می‌رم.
‫همیشه همین‌طوری بودم، نه؟
‫می‌رم یه‌جایی که خوش بگذره و حالمو خوب کنه.
‫زندگی، در نهایت فقط یه راهه برای اتلاف وقت، تا زمانی که بمیری.
نجات
‫تسوباکینو-سان و کانجی-سان واقعاً آدمای بزرگی‌ان.
‫جدی؟
‫به نظرم اون‌قدرا هم بزرگ نیستن ها.
‫مثلاً، اون یارو هیداکا از جفت‌شون گنده‌تر نیست؟
‫عــــا، منظورم از اون لحاظ نبود.
‫شرمنده. ولش کن اصلاً.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: BcMoviez.com ::.