« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫خیلی‌خب، برو بریم. نقشه‌ی عملیات.
‫مجسمه‌ی حالت‌گرایانه‌ی پسامدرن که ‫بالای صد میلیون دلار ارزش‌گذاری شده.
‫مگه به‌اندازه کافی مجسمه ندزدیدیم؟
‫چیه؟ خیلی خوشگلن.
‫خیال کردی «پنجه قرمزی» به مجسمه‌هایی ‫که داره نگاه میکنه و میگه
‫«گمون کنم این یکی دیگه زیادیه»؟
‫حالا، شما باید تغییر قیافه بدید ‫و حواس نگهبان رو پرت کنید.
‫من منتقد آثار هنری هستم... و اومدم ‫نظر و دیدگاهم رو نسبت به توالت‌هاتون بگم.
‫شنیدم خیلی آوانگاردن.
‫من رو ببر. سریع!
‫عنکبوت، مسلما تو هم باید ‫سیستم امنیتی رو هک کنی.
‫اینطوری من و مار، ‫سیستمِ کِشنده‌ی قابل‌حمل رو وصل میکنیم.
‫بعدش توی ماشینِ پیرانا همدیگه رو میبینیم
‫و مستقیم میریم خونه.
‫دوباره تونستم یه سرقتِ بی‌نظیر ‫رو برنامه‌ریزی کنم.
‫انگار یه چیزی رو از قلم انداختیم.
‫عه... پیرانا، مو لای درز نقشه‌مون نمیره. ‫فکر همه‌جاش رو کردیم.
‫هوم، مطمئنم همینطوره!
‫حالا چرا انقدر عصبانی‌ای؟
‫عصبانیت از سر گرسنگیه داداش؟
‫یه‌خرده از اون کنسروِ ماهیِ عجیب‌غریبی ‫که دوست داری بخور.
‫سورسترامینگ؟
‫اون رو فقط برای ‫مناسبت‌های خیلی خاص میخورم.
‫میدونی، مثل تولد...
‫خیلی‌خب. وقت سرقته.
‫فردا صبح که بیدار شیم، ‫یه مجسمه‌ی جدید داریم که تحسینش کنیم.
‫چی...
‫اینجا چه خبره؟
‫ها؟
‫این بویِ گندِ چیه؟
‫من الان لباس دلقک پوشیدم؟
‫من از دلقک متنفرم!
‫کفش‌هاشون زیادی بزرگه... ‫ماشین‌هاشون هم زیادی کوچکه.
‫خب، خیلی... عجیبه.
‫آهای بچه‌ها، میله‌ای چیزی ندارید ‫من رو بکشید پایین؟
‫دیروز دقیقا چی شد؟
‫هیچی یادم نمیاد.
کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫[سریال بچه‌های بد]
‫نمیدونم چرا، ولی حافظه‌ی همه‌مون پاک شده.
‫- عنکبوت چه بوی گندی میده. ‫- شاید.
‫هنوز مطمئن نیستیم بوی منه.
‫خب... مگس که دورته.
‫معلوم نیست!
‫نمیدونم چطور اینطوری شده ‫ولی آقا ماره توی هواست...
‫کوسه شده شبیه بزرگ‌ترین ترسش، یعنی دل‍ـ...
‫اسمش رو نیار!
‫با گفتن این کلمه‌ی ممنوعه، ‫بقیه‌شون هم میان.
‫و میمونه پیرانا. وایسا ببینم. ‫پیرانا اصلا کجاست؟
‫ندیدمش. ولی احتمالا این ‫بوی گند مال خودش باشه.
‫آبزی! اینجایی؟
‫ایناهاشش. فسقلی شیطون.
‫این بالشت رو میگی؟
‫اوه، خودِ خودشه.
‫نه. این کوسن‌ـه.
‫عه... چرا یه‌دفعه‌ای بابت ‫نبودِ پیرانا عذاب‌وجدان گرفتم؟
‫میرم فیلمِ دیروزِ دوربین‌ها رو ببینم.
‫و قبل از اینکه بپرسید، آره...
‫مسلما هر اتفاقی توی ‫لونه‌ی جدید می‌افته رو ضبط میکنم.
‫درست مثل لونه‌ی سابق.
‫از جمله اتاق خواب‌ها و دستشویی‌ها.
‫بازم عجیبه...
‫ولی توی این مورد که نه چیزی یادمونه ‫و نه میدونیم پیرانا کجاست، اوکی باشه.
‫عه...
‫رمزعبورم رو یادم نمیاد.
‫«کوسه خوشتیپه‌ی 2000» رو زدی؟
‫«رمز مار. عجب رمز خوبی. آفرین آقا ماره» چی؟
‫لعنتی! عجب رمزی گذاشتم!
‫یه فایروالِ هک‌نشدنی درست کردم.
‫نمیتونم وارد کامپیوتر خودم بشم!
‫اگه چیزی به کسی بگید... کارتون رو میسازم.
‫موشِ سایبورگ!
‫- این رو از من دورش کنید. ‫- من که رفتم.
‫کمک! کمک!
‫به کار میاد.
‫پس «ربات شیطانی» رو هم اضافه کنید ‫به لیستِ «این دیگه چه کوفتیه؟»
‫پیرانا کجاست؟
‫اوه، خودشه. پیرانا!
‫کمک! من رو از اینجا نجات بده! ‫با خودت چه فکری میکردی...
‫آبزی!
‫کجایی پیرانا؟ پیرانا؟
‫جواب نمیده.
‫این‌همه استرس داره حالم رو خراب میکنه.
‫پیرانا بدجور توی خاطره و همه‌ش هم ‫به‌خاطر ماست. مطمئنم.
‫امکان نداره! بچه‌های بد ‫همیشه هوای همدیگه رو دارن.
‫ما هیچ‌وقت پیرانا رو به خطر نمی‌اندازیم.
‫خب... راستش...
‫سر عملیات کوه آتش‌فشان، خیلی تصادفی ‫بالای ماده‌ی مذاب ولش کردیم.
‫یا اون دفعه که وسط سرقت، ‫بدون اینکه بهش بگیم نقشه رو عوض کردیم
‫و بدبخت توی ماشین منتظرمون موند.
‫اونم سه روز.
‫یا همین پنج دقیقه پیش که آقا ماره، ‫پیرانا رو با بالشت اشتباه گرفت...
‫که راستش رو بخوای... منم اشتباه کردم.
‫- ما دوست‌های بدی هستیم؟ ‫- معلومه که نه.
‫ما دوست‌های محشری هستیم. ‫میدونید چرا؟ چون پیرانا رو پیدا میکنیم.
‫ولی اگه نکردیم... ‫میشه اتاقش مال من بشه؟
‫این نقشه... حرف نداره.
‫تضمینیه. مو لای درزش نمیره.
‫چقدر هم خوش‌خط نوشتم. درود بر خودم.
‫خیلی‌خب.
‫خب... میخواستیم این ماموریت رو انجام بدیم
‫که یه مشکلی پیش اومده... ما حافظه‌مون رو ‫از دست دادیم و پیرانا هم گم شده.
‫اگه میخوایم بفهمیم چی شده... ‫باید ببینیم چی کارها کردیم.
‫میدونم خیلی نگرانِ پیراناییم
‫ولی... هیچ‌کس براش ‫سوال نیست من چرا توی هوام؟
‫ناسلامتی توی هوام‌ها!
‫آقا ماره، مطمئنی نمیخوای...
‫چی؟
‫یه بادی در کنی؟
‫برامون شیپورِ طبیعی بزنی؟
‫یه فشاری به خودت بیاری؟
‫مطمئنم.
‫بچه‌ها، تمرکز کنید!
‫باید دست بجنبونیم. ‫پیرانا بهمون نیاز داره.
‫- نه، دوباره نه! ‫- بمیر هیولای پلید!
‫خبری از ماشین نیست... ‫ولی مطمئنم همین‌جا بود.
‫این جایِ چرخ‌هاشه.
‫آره. صد درصد مال پیراناست.
‫الان جایِ چرخ رو مزه کردی؟
‫باید مطمئن میشدم.
‫پس با عجله رفته.
‫ردش تا اون ته هست. ‫این وروجک سبکِ رانندگیش همینه.
‫مثل خُرده نون. شاید ما رو برسونه بهش.
‫کوسه، مار... جایِ چرخ‌ها رو دنبال کنید.
‫عنکبوت، من و تو میریم داخل موزه ‫یه سر و گوشی آب میدیم،
‫شاید فهمیدیم چه اتفاقی افتاده.
‫وقت استراحته. بدم نشد. ‫یه دستشویی باید برم.
‫من نگهبانی میدم. ‫فقط چند دقیقه زمان برای هک...
‫هک شد.
‫چیز غیرعادی‌ای نیست.
‫حتما موقعِ سرقتِ دیروز، ‫فیلم دوربین‌ها رو گذاشتم روی تکرار.
‫حتما یه سرنخی از موقعیتِ پیرانا ‫یه جایی توی موزه هست.
‫انگار باید دقیق‌تر بررسی کنیم.
‫خبری از نوارِ پلیس نیست، ‫نگهبان اضافه نکردن، هیچ‌کس اضطراب نداره.
‫انگار اصلا نیومدیم اینجا.
‫فکر نمیکنم اومده باشیم. یوهو.
‫مجسمه رو ندزدیدیم.
‫همیشه مجسمه رو میدزدیم. ‫اصلا منطقی نیست.
‫آهای!
‫شما دوتا سیبیل اینجا چی کار میکنید؟
‫پرسیدم... شما اینجا چی کار میکنید؟
‫- عه... ‫- عه...
‫چون میتونید از آثار هنری لذت ببرید! ‫یه خوشامدِ گرم میگم به هر دوتون!
‫همه‌جا رو گشتیم.
‫افتادیم دنبال یه ماهی وحشی.
‫که از قضا اسم یکی از نمایش‌هام هم هست.
‫منتقدها گفتن توهینی به تئاتر بوده.
‫حواست رو جمع کن توی فضای باز از دستت در نرم.
‫میدونی که مارها دوست دارن نزدیک زمین باشن.
‫شاید لباسم شبیه دلقک‌ها باشه، ‫ولی هنوزم کوسه‌ام.
‫امکان نداره یه نسیمِ بهاری بتونه من رو...
‫وای!
‫ای وای.
‫اگه سوالی داشتید، حتما بپرسید.
‫میشه بپرسم... من برات آشنام؟ من نه‌ها!
‫یعنی، دیروز یه نسخه‌ی همین‌قدر خوشتیپ اما
‫به‌شدت شرورتر از من رو توی موزه ندیدی؟
‫به احتمال زیاد با یه دلقک.
‫به مگس‌ها کاری نداشته باش.
‫هوم. میدونید چیه؟
‫راستش هیچی از دیروز یادم نمیاد.
‫انگار یه‌دفعه ذهنم از کار افتاده.
‫هی. نمیدونم چرا ولی توی ‫دفتر نگهبانی بوی گند میاد.
‫فکر کنم یه نفر اونجا بوده.
‫وایسا ببینم.
‫شما همون‌هایی هستید که ‫«پسر غمگین» رو دزدیدن!
‫واقعا باعث افتخاره که من رو میشناسید.
‫بگیرشون!
‫آخه یعنی باد از تو قوی‌تره؟ ‫باشگاه میری چی کار میکنی رفیق؟
‫حسابی وزنه میزنم!
‫الان چون این لباس‌ها تنمه، ‫حالم خوش نیست.
‫خب این لباس لامصب رو دربیار.
‫به لباسِ دلقکی دست بزنم؟
‫چندش!
‫وای!
‫میگم، الان که اون بالایی ‫دنبال پیرانا هم بگرد.
‫خیلی‌خب. آروم باش. آروم باش.
‫تو یه مارِ پرنده‌ای.
‫اولین مارِ پرنده.
‫برای خودت پیشگامی هستی.
‫اصلا این وضع رو دوست ندارم.
‫- ها؟ ‫- سلام عرض شد.
‫اینجا... اینجا چه خبره؟
‫نکنه بادکنکِ هلیومی‌ای چیزی خوردی؟
‫- نه. چرا باید همچین کاری بکنم؟ ‫- هوم.
‫اسکل‌ها برای اینکه بتونن فقط ‫پرواز رو تجربه کنن، دست به هر کار عجیبی میزنن.
‫وای! هی!
‫همه‌مون که به‌اندازه‌ی تو ‫خوش‌شانس نیستیم.
‫من... من درسم رو گرفتم.
‫هی ریکی...
‫امکانش هست من رو ‫ببری پایین پیش رفیقم؟ هوم؟
‫اونم بعد از اون‌همه بلایی که ‫تو و تیمت سر باشگاه جغدها آوردید؟
‫هرچی دوست داری بگو. برام مهم نیست!
‫- مراقب تیر برق باش! ‫- ها؟
‫گرفتمش!
‫اوه!
‫مراقب باش! قدمتش چند صد ساله.
‫نه!
‫کجا با این عجله؟ محاصره شدید.
‫این دفعه دیگه راهِ فراری ندارید.
‫- هی! ‫- اوه، بی‌خیال!
‫شانس آوردیم.
‫کوسه پیام داد. ‫ماشین رو پیدا کردن. بریم.
‫اوه. چی شده؟
‫آره، آره، دیگه برقی شدم.
‫فقط خوشحالم که برگشتم روی زمین. ‫وقتی داشتم می‌افتادم پایین، ماشین رو دیدم.
‫اما به‌نظرتون عجیب پارک نکرده؟
‫آخه چرا باید ماشین رو قایم کنه؟
‫وقتی مجسمه رو هم ندزدیدیم، ‫برای چی انقدر با عجله از موزه رفته؟
‫زود باش. جواب بده پیرانا.
‫اوه، باز همون‌طوری شدم.
‫دل‌پیچه‌های عذاب‌وجدان.
‫ما هیچ کاری نکردیم... احتمالا.
‫بیاید بازم بگردیم. ‫حتما یه جایی همین نزدیکی‌هاست.
‫پیرانا... تویی؟
‫دور شید!
‫وای. یه‌لحظه زهره‌ترک شدم بچه‌ها.
‫د... د... د...
‫دلقک!
‫عه... ما الان اسکالی رو کُشتیم؟
‫فکر نمیکنم بزهای بدخلق با کُشتن رئیس‌شون ‫به دستِ تیم رقیب خوب کنار بیان.
‫اوه! این قتل‌عام دلقک کِی تموم میشه؟
‫اسکالی نمُرده. ‫فقط انقدر ترسوندیمش که غش کرد.
‫من فکر میکردم بزهای غش‌کُن یه افسانه‌ان...
‫مثل پیتزای سفید یا فیزیوتراپ، ‫ولی انگار اشتباه میکردم.
‫اینا هر دوشون واقعی‌ان.
‫واقعا واقعی‌ان؟
‫آخ.
‫آخه چرا اسکالی توی صندوق‌عقب بود؟ ‫هیچی با عقل جور درنمیاد!
‫کم‌کم دارم حس میکنم شدیم ‫همون سارق‌های تازه‌کار.
‫یا بدتر... شدیم دوست‌های بد.
‫ما دوست‌های بدی نیستیم.
‫فقط نمیدونیم پیرانا کجاست... ‫چرا پشت تلفن انقدر از دست‌مون عصبانی بود...
‫یا بعضی وقت‌ها کوسن میشه یا نه.
‫پس، زود باشید. ‫بیاید عقل‌هامون رو بریزیم روی هم و حلش کنیم.
‫نظرات... بگید.
‫خب، اگه اسکالی اینجا پیش ماست، ‫پس شاید پیرانا پیش بزهای بدخلق‌ـه.
‫نمیشه گفت چرا همه‌چیز خراب شده
‫یا کدوم آدم عاقلی سس الفردو روی پیتزا میزنه،
‫ولی این فرضیه‌ی منه.
‫اتفاقا منطقیه.
‫باید به بزهای بدخلق بگیم که ‫یکی از اعضاشون رو داریم...
‫و ببینیم حاضرن در ازاش پیرانا رو بدن یا نه.
‫جدا؟
‫کسی شماره‌ی بزهای بدخلق رو نداره؟
بی سی موویز
‫جنس‌تون رو آوردیم. مال ما رو آوردید؟
‫نه.
‫آره!
‫دیدید چه‌جوری حالِ طرف رو گرفتم؟
‫خوب حالش رو گرفتی!
‫- آره. ‫- بدجور ضایع شد. آره!
‫یه‌خرده خشونت به خرج دادن ‫پیرانا رو گذاشتن توی اون ساک.
‫ولی گمون کنم همین چیزهاست ‫که بزهای بدخلق رو بزهای بدخلق میکنه.
‫الان اون تو حالش خوبه؟ ‫گفتیم بلایی سرش نیاد.
‫معلومه. تا حالا اینا رو با دست جابه‌جا کردی؟
‫حالا معامله میکنیم یا نه؟
‫وای، وای، وای!
‫شما اسکالی رو آوردید؟ عه...
‫فکر کردیم میخواید شاخِ بریده‌شده‌ی ‫اسکالی رو بیارید، نه خودش رو.
‫اسکالی رو نمیخواید؟
‫بعد از اینکه با خواهرهای همه‌مون دوست شد، ‫از گروه بیرونش کردیم.
‫تازه، وقتی شاخش رو بریدید، وجهه‌اش خراب شد.
‫معامله کنسله داداش.
‫این کوچولو رو میبریم و ‫برای تفریح میزنیم سیاه‌وکبودش میکنیم.
‫به‌به!
‫- مُشت اول رو من میزنم! ‫- چه خفن!
‫زود باشید. باید بریم دنبال‌شون.
‫مهمون داریم ستون‌ها!
‫داریم میایم پیرانا. طاقت بیار.
‫زورم به این یارو نمیرسه. هی رفیق...
‫وزنه چند کیلویی میزنی؟ ‫روتینِ باشگاهت رو برام میفرستی؟
‫انقدر دلقک‌بازی درنیار. بسپرش به من.
‫ترجیح میدادم یه جور دیگه بگی.
‫وایسا ببینم. چی کار...
‫آبزیِ من! نه!
‫وای پسر! پینیاتا خراب شد!
‫گندش بزنن!
‫درستش... پیراناست.
‫- ها؟ ‫- ها؟
‫وایسا ببینم. ‫واقعا پینیاتا آوردید؟ برای چی؟
‫خودت گفتی این رو میخوای.
‫گفتی «چیزی که میخواید، دستِ ماست. ‫در ازاش یه پینیاتا میخوایم».
‫آره. همین رو گفتی.
‫نگفتم پینیاتا. گفتم پیرانا!
‫دوست‌مون...
‫که با شماها درگیر شده... برای همین ‫اسکالی رو توی صندوق‌عقب‌مون پیدا کردیم.
‫چیزی در مورد دوستِ پیرانات نمیدونم. ‫البته اگه اسمش همین باشه.
‫به‌نظرم دوست‌های واقعی باید بدونن ‫رفیق‌شون کجاست.
‫- درست میگم؟ ‫- آره!
‫قبلا هم گفتم... چند هفته پیش ‫حالِ اسکالی رو گرفتیم.
‫با... باورم نمیشه.
‫هی، اشکالی نداره الان که ناتامون رو خراب کردید، ‫اسکالی رو ببریم و
‫دوباره یه گوشمالیش بدیم؟
‫اوه، ببخشید که اونجا ضایعت کردم. ‫خیلی بی‌انصافی بود.
‫بای!
‫اصلا دوست ندارم این رو بگم ولی ‫شاید واقعا دوست‌های بدی هستیم.
‫اصلا خجالتی نداره.
‫باشه. یه‌خرده زشته.
‫دیگه نمیتونم انکار کنم.
‫بویِ گندم داره دیوونه‌ام میکنه!
‫میرم یه دوش بگیرم... شاید هم بیش‌تر.
‫از صبح توی این زندانِ دلقکی بودم... ‫حالا هم تنها آبزیم رو از دست دادم؟
‫فکر کنم الان بالا بیارم.
‫ها؟
‫یادم نمیاد موبایل خورده باشم.
‫این یه گوشی ساده نیست. ‫گوشی پیراناست!
‫چند ساعت پیش بهمون زنگ زد.
‫یعنی وقتی گوشیش توی شکمت بوده، پس...
‫- بالا بیار پسر! ‫- تخ کن!
‫چی؟ کل مدت توی شکمم بوده؟
‫چیزی نمونده بود اون تو هضم بشم!
‫برای چی من رو خوردی؟ ‫چرا انقدر طول کشید بیاریم بیرون؟
‫میدونم عجیب به‌نظر میاد... ‫ولی هیچ‌کدوم یادمون نمیاد دیروز چی شد.
‫بیدار شدیم... تو نبودی
‫و از صبح این مگس‌ها دارن دور من میچرخن.
‫دلیلش رو هم نمیدونیم.
‫پس یادت نمیاد برای سرقتِ مجسمه اومدی؟
‫همه‌تون رفتید داخل... 20 دقیقه بعدش
‫گفتید بیام لونه که اصلا منطقی نبود.
‫منم برگشتم و به‌محض اینکه ‫اومدم داخل، کوسه خوردم!
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫دقیقا داداش! ‫بدترین تولد دنیا بود!
‫تولد؟
‫باورم نمیشه دوباره یادتون رفت!
‫نقشه... خیلی بی‌نقصه.
‫دست‌خطم... شاهکاره.
‫عه...
‫تولدت مبارک؟
‫اون دست‌خط منه.
‫کمک!
‫محاله امروز یه دوستِ دیگه ‫رو هم از دست بدم.
‫هوف! هی... تمیز شدم؟ تمیزم کرد؟
‫اوه!
‫- عالی شد. ‫- خیلی بهتر شد!
‫وایسا ببینم. کم‌کم داره یادم میاد.
‫منم همینطور.
‫منم همین‌طور.
‫همه‌چیز از پارسال شروع شد... ‫که به‌کُل تولد پیرانا رو یادمون رفت.
‫پیرانا هم اصلا خوب برخورد نکرد.
‫حالا این رو فراموش کنید!
‫قسم خوردیم سال بعد یادمون نره.
‫ولی دیروز که روزِ تولدش بود...
‫دوباره به‌کُل تولدش رو یادمون رفت!
‫ما دوست‌های بدی هستیم!
‫- حالا چی کار کنیم؟ ‫- الان‌هاست که بیدار بشه!
‫تصمیم گرفتیم یه مهمونیِ غافل‌گیرانه بگیریم.
‫و برای این کار، باید پیرانا رو ‫از لونه خارج میکردیم
‫که من سریع یه نقشه‌ی سرقتِ الکی ترتیب دادم.
‫انگار یه چیزی رو از قلم انداختیم.
‫حالا که پیرانا توی ماشینِ جلوی موزه بود،
‫ما رفتیم سراغِ کارهای تولد.
‫همه‌مون میدونیم که پیرانا عاشق دلقکه...
‫برای همین قورباغه‌ام رو قورت دادم ‫و لباسِ دلقکی خریدم
‫تا تولدش خاص‌تر از خاص بشه.
‫منم یه‌مُشت بادکنک هلیومی رو
‫خوردم که بتونم بدزدم‌شون.
‫اما بعدش...
‫برای یه کادویِ ویژه،
‫جدیدترین جاروبرقیِ خودکار رو که تحویلِ فوری ‫هم داشت از بازار سیاه سفارش دادم.
‫طرف قول داد که سالمِ سالمه.
‫راستش من ازش نپرسیدم.
‫الان که فکر میکنم شک‌برانگیزه.
‫گرفتمت!
‫حالا که مهمونی آماده بود، ‫فقط باید پیرانا رو برمیگردوندیم لونه.
‫منم خوب میدونستم چطور این کار رو بکنم.
‫پیرانا! سریع بیا لونه ‫وگرنه همه‌مون میمیریم!
‫و وقتی که پیرانا توی راه بود، ‫خوراکی موردعلاقه‌اش رو درست کردم.
‫سورسترامینگ. همون ماهی کنسروی.
‫چی شده؟
‫اما یه‌دفعه... پیرانا زودتر ‫از اینکه حاضر بشیم، رسید.
‫منم ترسیدم و خوردمش که نتونه ببینه.
‫قرار بود یه چیز موقتی باشه.
‫اصلا موقتی نبود!
‫آخرین چیزی که یادمه، این بود که عنکبوت ‫اون ماهی کنسروی عجیب‌غریب رو باز کرد.
‫آره. برای چی حافظه‌مون پاک شده؟
‫به‌خاطر اینکه سورسترامینگ ‫به‌شدت بوی بدی میده
‫و این برندش انقدر قویه که نباید ‫توی فضای بسته خوردش. متوجهید؟
‫روش برچسب هشدار هم داره.
‫«فقط در فضاهای باز بخورید، ‫وگرنه دچار فراموشی میشوید».
‫میدونی که این یعنی چی، نه؟
‫یعنی ما دوست‌های بدی نیستیم!
‫خب، چیزی نمونده بود بذارید ‫توی روده‌ی بزرگ کوسه، بپوسم...
‫ولی تولدم رو یادتون بود
‫و در نهایت نذاشتید اون تو بپوسم.
‫پس نظر من اینه که...
‫واقعا دوست‌های خوبی هستید؟
‫قبوله.
‫ممنون رفیق. بزن قدش.
‫وایسا ببینم.
‫گمون کنم هنوز یه چیزی روشن نشده.
‫آره! من بدجور خسته‌ام.
‫میرم یه چشمی روی هم بذارم.
‫ممنون بابت تولد رفقای عزیزم.
‫چرا اسکالی توی صندوق‌عقب بود؟
‫بعد از اینکه گرگ بهم زنگ زد، ‫انقدر استرس گرفتم
‫که شاید یه کوچولو ‫با عجله رانندگی کرده باشم.
‫میرم رفقای احمقم رو نجات بدم.
‫همه‌چیز به من بستگی داره.
‫با اینکه هیچ‌وقت تولدم رو یادشون نمیمونه.
‫خیلی ترسیده بودم، ‫برای همین ماشین رو قایم کردم!
‫نمیدونستم چی کار کنم!
‫دوباره آهنگ میخوندی و رانندگی میکردی، نه؟
‫حرفی توی دلت مونده؟ ‫توی روم بگو داداش!
‫پس گمون کنم همینه. معما حل شد.
‫بچه‌های بد شاید استادِ جرم و جنایت باشن...
‫ولی بد نیست یه کوچولو مهارت‌هامون ‫توی تولد گرفتن رو بهتر کنیم.
‫هنوز برای مهمونی دیر نیست.
‫حدس بزنید کی هشت‌تا پا داره و ‫یه قوطی سورسترامینگ اضافه آورده؟
‫نکن!
« ارائه شده توسط وب سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.