« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫همه‌چیز عوض شده.
‫ریپر با نقشه‌ی خودمون شکست‌مون داد
‫و به قولش برای پاک‌سازی خیابون‌ها ‫از مجرم‌ها عمل کرد.
‫مردم شهر ازش قدردانی کردن
‫و بدتر از اون، فرماندار بهش اختیارِ تام داد.
‫به امید ریشه‌کن کردن جرم و جنایت ‫و تبدیل کردن اینجا به بهترین شهر.
‫آره!
‫حتی دزدهای خُرد هم ‫گیرِ این زن افتاده بودن.
‫ها؟
‫وایسا! میتونم یه سکه‌ی دیگه بندازم!
‫خواهش میکنم!
‫حالا شهر دیگه اون شهر سابق نیست.
‫تیفانی فلافیت هستم به‌طور زنده از موزه...
‫جایی که چون دیگه دزدی نمیشه، ‫این نگهبان‌ها از کار بی‌کار شدن.
‫باید شکمِ خانواده‌ام رو سیر کنم!
‫خیلی بده.
‫خوش‌بختانه به‌عنوان گزارشگر جنایی، ‫شغلِ من در امانه.
‫وایسا ببینم...
‫روزِ سرقتِ مجسمه قرار بود ‫پایانِ کار ریپر باشه...
‫روزی که بچه‌های بد برمیگشتن به رکوردشون.
‫به‌جاش... روزی بود که ریپر برنده شد.
‫اصلا یه روزی از اینجا خارج میشیم؟
‫بچه‌های بد دوباره بد میشن؟ اصلا...
‫نمیخوای ساکت بشی؟
‫الان تنهایی خیلی چیز ارزشمندیه.
‫میشه لطفا تمرکزمون رو ‫بذاریم روی پیدا کردن یه راه خروج از اینجا؟
‫خیلی وقته روش کار میکنم. ‫آزادیِ شیرین، ما داریم میایم!
‫خیلی هم شیرین نیست.
کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫[سریال بچه‌های بد]
‫باید از اینجا بریم. ‫ولی چطور؟ هوم.
‫شاید من... هوم.
‫بعدش میتونم... فهمیدم!
‫هر کاری کردیم، شکست خورد!
‫عملا تونلِ فرارِ من شکست نخورده،
‫صرفا هنوز موفق نشده.
‫مار بگو که یه راه خروج ‫از توی لوله‌ها پیدا کردی.
‫نه، به جایی نمیرسه.
‫ولی یه خبر خوب هست.
‫میتونم از طریق لوله‌های توالت، ‫برم سلول‌های دیگه و چیز میز معامله کنم.
‫شماها چی میخواید؟ کیک؟ ‫ژل مو؟ نودل؟
‫اوه! خوراکی توالتی!
‫میتونم درِ سلول‌مون رو هک کنم، ‫اگه کامپیوترم توی اتاق مدارک نبود.
‫لپتاپ صابونی‌ای هم که درست کردم، ‫درست کار نمیکنه.
‫یه بار دیگه میگم، خیلی ممنون میشم ‫بذاری از اون صابون برای دوشِ توالتی استفاده کنم.
‫بدنم چسبون شده!
‫مار... شاید بتونی این رو ‫با لپتاپِ واقعی معامله کنی.
‫کارم درسته، ولی نه دیگه انقدر.
‫برای گرفتن لپتاپِ واقعیت نیاز ‫به یه چیز درست‌وحسابی داریم.
‫صبح بخیر مجرم‌ها.
‫عجب صبح قشنگی هم هست.
‫اون بیرون، شهر از همیشه بی‌نقص‌تره
‫و این تو، همه‌تون جایی هستید ‫که بهش تعلق دارید.
‫تا ابد زندانی‌اید.
‫شانس آوردی تو اون بیرونی ‫و ما این تو.
‫بهتره کم‌کم عادت کنید.
‫ولی نه خیلی زیاد.
‫چون قراره اینجا حسابی شلوغ بشه.
‫نگهبان گری؟ نه!
‫اوه، این مردِ نازنینِ گوگولی چی کار کرده که
‫لایق اینجا بودنه؟
‫شب، حینِ ورود غیرقانونی به موزه گیر افتاد...
‫بعد از اینکه اخراج شد.
‫میتونی من رو اخراج کنی، ‫ولی هیچ‌وقت دست از نگهبانی برنمیدارم.
‫خب، غیرقانونی وارد شدی. ‫پس الان یه مجرمی.
‫و شماها چیزی جز مجرم نیستید.
‫ولی بقیه‌ی مردم شهر هنوز فرصت دارن.
‫فرصت برای بی‌نقص بودن...
‫مخصوصا الان که من اومدم ‫تا این آشغال‌دونی رو تمیز کنم.
‫- عه جدی؟ اون وقت زندگی خودت چقدر آشغاله؟ ‫- ها؟
‫چون کل زندگیش سروکله‌زدن با ماست. ‫من حتما یه راه فرار پیدا میکنم!
‫آها! آها! میدونستم!
‫بالاخره یه...
‫مسواک قدیمی پیدا کردم.
‫عوق!
‫اوه! مال منه!
‫کم‌کم دندون‌هام دارن...
‫کُند میشن.
‫وایسا ببینم. ‫این به درد میخوره.
‫آها! دستمال توالت!
‫باارزش‌ترین دارایی توی زندان.
‫فکر میکنی حاضر باشن ‫با لپتاپم عوضش کنن؟
‫توالتی هست که وقتی سیفون میزنی، ‫آبش خلاف عقربه‌های ساعت بگرده؟ معلومه.
‫اصلا و ابدا.
‫ولی واقعا باید برم!
‫تونستی بیاریش؟
‫یوهو! آره!
‫چی بهتون گفتم؟ ‫شما در محضر پادشاه توالت هستید.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. ‫معمولا موقع دزدی، وارد ساختمون میشیم.
‫اما امروز باید خارج بشیم. ‫عنکبوت، اوضاع درها چطوره؟
‫کدوم در؟
‫ریپر برنامه‌ی خیلی منظم برای اینجا چیده.
‫خیلی منظم.
‫همه‌چیز هر روز سر ‫یه ساعت مشخص اتفاق می‌افته.
‫و سه، دو...
‫بیق بوق بوق بیق بوق.
‫بوق بوق بوق بیق هوم هوم.
‫این کِی یاد گرفت زبونِ مایکروویوی حرف بزنه؟
‫بیق بوق بیق بوق بوق.
‫بیق بیق بوق بوق. بیق بیق.
‫خب، عه...
‫بریم، بریم، بریم!
‫آهای اوشکول‌بات! بگیر که اومد!
‫همین‌طوری زل نزنید. ‫زود باشید فرار کنید!
‫یه بعدازظهر کارها رو بهت سپردم،
‫اون وقت گذاشتی بچه‌های بد فرار کنن؟
‫همه‌ش به‌خاطر اینکه حواست ‫به‌خاطر مشکل غذایی پرت شده بود؟
‫یه بار گرفتم‌شون... ‫دوباره هم میتونم.
‫ولی این دفعه از اشتباهاتم درس گرفتم.
‫خیلی بهشون آسون گرفتم.
‫پنل کنترلت رو نشون بده.
‫آره، مطمئنم!
‫میخوام حساسیتت رو بذارم روی حداکثر.
‫از الان به بعد، فقط سراغ تبهکارها نمیریم.
‫هرگونه بدرفتاری، اشتباه، تابو
‫و اونی که بیش‌تر از همه ‫ازش متنفرم، یعنی خطا رو ردیابی میکنیم.
‫دوست دارم ببینم این دفعه بچه‌های بد ‫چطور میخوان از دستم فرار کنن.
‫فرار کردیم!
‫اوه، هوای این بیرون چقدر خوبه.
‫مزه‌ی آزادی میده.
‫به‌نظرتون ریپر متوجه شده فرار کردیم؟
‫چه اهمیتی داره؟ ‫امیدوارم دیگه قیافه‌ش رو نبینیم.
‫یارو زندانی‌مون کرد و ‫رکوردِ محشرمون رو خراب کرد.
‫خب، حالا چی کار میکنیم؟
‫کاری که ما مجرم‌ها همیشه میکنیم.
‫از شهر میریم، هویت جدید دست‌وپا میکنیم ‫و یه جای دیگه مشغول دزدی میشیم.
‫اوه! شاید بد نباشه دوباره سبیل بذارم.
‫مار، دفعه‌ی قبل که سبیل گذاشتی، ‫بیش‌تر یه‌جور پرزِ چندشِ بالای لب بود.
‫بعد از شهر بریم؟ جدی؟
‫واقعا لازمه؟ خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫توی این شهر یه‌عالمه خاطره ساختیم.
‫ولی چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫هنوز یه‌عالمه چیزی مونده ‫که دلم میخواد هک کنم.
‫یه‌عالمه حریم شخصی که بهشون تجاوز نکردم.
‫اون کوچه‌ایه که اولین ‫جیب‌بُریم رو توش انجام دادم.
‫اونم کوچه‌ایه که برای ‫اولین جیب‌بُریم دستگیر شدم.
‫لونه‌ی قدیمی‌مون هم پیداست.
‫باورم نمیشه تصادفی منفجرش کردم.
‫لونه‌ی قدیمی‌مون اونجا بود.
‫اوه، هیچ‌وقت فراموشش نمیکنم.
‫اگه... یه راه دیگه باشه چی؟
‫اینجا بخشی از وجودِ ماست.
‫عه... گرگ؟
‫بهش فکر کنید.
‫- ریپر هنوز نمیدونه فرار کردیم. ‫- گرگ؟
‫ما دستِ برتر رو داریم. ‫عنصرِ غافل‌گیری.
‫گرگ!
‫از دستِ تو!
‫نمیشد یه‌لحظه صبر کنید و ‫وسطِ نطقم نپرید؟
‫احساس حماقت میکنم.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫اشتباه گرفتید!
‫اسم من... جانی تراپیکانایِ سبیلوئه.
‫خب، به امتحانش می‌ارزید.
‫سوار شید!
بی سی موویز
‫ممنون که نجات‌مون دادی. ‫ریپر و ربات‌هاش بدجور افتادن دنبال‌مون.
‫ریپر دیگه فقط نمیخواد ‫جلوی مجرم‌ها رو بگیره.
‫دیگه رفته سراغ هرکسی که بی‌نقص نیست.
‫جویدن آدامس رو ممنوع کرده، ‫تا دیروقت بیدار موندن، موسیقی با صدای بلند،
‫باز بودن دکمه‌ی پیرهن،
‫آناناس روی پیتزا.
‫خب، این رو موافقم راستش. ‫هیچ‌کس در امان نیست!
‫راستش دلم برای مسخره‌بازی‌هاتون تنگ شده.
‫وقتی جرمی برای گزارش نباشه، ‫منِ خبرنگار بیکار میشم.
‫فقط یه‌مُشت مسخره‌بازی و افتتاحیه میمونه.
‫اوه، ریپر حتی استفاده از قیچی بزرگ رو هم ‫ممنوع کرده. دیگه به هیچ دردی نمیخوره.
‫تا شهر کاملا بی‌نقص نشه، ‫ریپر دست‌بردار نیست.
‫من دیگه نمیتونم.
‫هرجا بخواید میرسونم‌تون، به‌جز بارستو.
‫هیچ‌وقت توی بارستو توقف نمیکنم.
‫ممنون بابت پیشنهادت تیفانی
‫و ممنون بابتِ افشاگریِ شخصی مرموزت... ‫اما ما جایی نمیریم.
‫نمیریم؟
‫نمیتونیم دست روی دست بذاریم ‫تا ریپر شهرمون رو با این ایده‌ی
‫عجیب‌غریبش از بی‌نقص بودن، خراب کنه.
‫میدونید، فکر میکردم ما باید ‫مجرم‌های بی‌نقصی باشیم...
‫بهترین رکورد رو داشته باشیم...
‫ولی الان که خراب شده، متوجه شدم...
‫آره، بی‌نقص نیستیم.
‫خب که چی؟
‫این یعنی مجرم‌های خوبی نیستیم؟
‫آره.
‫نه؟
‫شاید.
‫گزینه چهار. همه‌ی موارد.
‫اگه بخوای بی‌نقص باشی، ‫خوب و بد رو با هم میسوزونی.
‫دقیقا.
‫من متوجه شدم که کمال‌گرایی...
‫کمال‌گرایی یه‌جور زندانه
‫و یه شهر بی‌نقص، صرفا یه زندان گنده‌ست ‫که ریپر میخواد بسازه.
‫اما اینجا شهر ماست و به نجاتش می‌ارزه. ‫نظر شماها چیه؟
‫پایه‌ایم... ولی چطور میخوایم انجامش بدیم؟ ‫خب، ریپر یه ارتش از ربات داره.
‫یه فکری دارم.
‫ولی تنهایی از پسش برنمیایم.
‫کمک‌مون میکنی جنجالی‌ترین ‫خبر دنیا رو درست کنیم؟
‫کوسه، پیرانا، به کمک‌تون نیاز دارم.
‫به روی چشم کوسه.
‫حالا که از اون زندانِ تاریکِ بوگندویِ فلاکت‌بار ‫اومدیم بیرون، حاضریم هر کاری بکنیم.
‫میخوام برتون گردونم همون زندان.
‫موقتیه.
‫میخوام اون یکی گروه رو هم فراری بدید ‫که بتونن کمک‌مون کنن.
‫خیلی طول کشید تا ‫یه راهی برای فرار پیدا کنیم.
‫قصد توهین به آبزی‌ها نداریم، ولی ما ‫باهوش‌ترین ماهی‌های دنیا نیستیم.
‫درسته.
‫من سیستم امنیتی رو هک کردم.
‫زندان تمامِ سیگنال‌های ورودی رو مسدود میکنه. ‫یعنی نمیتونید با بیسیم باهام تماس بگیرید.
‫ولی فقط کافیه این رمزعبور رو ‫وارد کامپیوتر مرکزی کنید
‫تا درِ همه‌ی سلول‌ها باز بشه.
‫کاری نداره. محاله گند بزنید.
‫نگو چی کار نمیتونم بکنم!
‫خیلی‌خب بچه‌ها. بریم کلک ریپر رو بکنیم ‫و شهرمون رو نجات بدیم.
‫بد بودن همیشه انقدر حال میده؟
‫تعجبی نداره شغل‌تون اینه دیگه!
‫ربات ریپر. ‫باید یواشکی بریم و خنثیش کنیم.
‫آروم. آروم.
‫آروم...
‫برای چی من تو رو نگه داشتم؟
‫میدونم قلچماقِ گروهم، ‫ولی تو پنج برابرِ منی.
‫- نزدیک بود گیر بیفتیم! ‫- ببخشید. دیگه تکرار نمیشه.
‫خیلی‌خب... عنکبوت سیستم رو هک کرده
‫پس باید بتونیم با رمزعبوری ‫که بهمون داد، وارد بشیم.
‫- برگه رو بده. ‫- چی؟ مگه دست تو نبود؟
‫نه. وظیفه‌ی تو بود.
‫باهات مخالفم آبزی. ‫ولی وقت برای بحث نداریم.
‫ببین، رمزعبورش رو خیلی راحت ‫میشد به یاد آورد،
‫پس باید به یاد میاریمش.
‫هوم.
‫فقط کلمه‌ی «برگر» به ذهنم میاد ‫رمزعبورش «برگر» بود؟
‫انگار توی مغزم یه تابلوی نئونی بزرگ چشمک میزنه ‫که روش نوشته «برگر! برگر! برگر!»
‫برگر نیست.
‫یه چیز دیگه‌ست. مثلا... هوم.
‫شاید واقعا برگر باشه.
‫لعنتی.
‫مطمئنم همین بود.
‫نظرته بزنیم «برگر برگر»؟
‫اوه، صد درصد خودشه.
‫سیستم اعلامیه ریپر رو هک کردم. ‫وقتِ شروعه.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫دویدن، لیز خوردن یا پریدن، ممنوعه.
‫یادتون باشه،
‫ترکیب کردن لباس راه‌راه و چهارخونه ‫اصلا قابل تحمل نیست.
‫همه‌تون شبیه من باشید که بتونیم ‫یه شهر بی‌نقص‌تر ایجاد...
‫سلام. منم. مجرمِ موردعلاقه‌ی محله‌تون.
‫یا حداقل قبلا بودم... قبل از اینکه ‫ریپر بخواد از شرمون خلاص بشه.
‫شاید اولش با خودتون گفتید کار خوبیه.
‫ولی حالا که ریپر به همه‌تون ‫انگ مجرم بودن زده، چه حسی دارید؟
‫توی این ماموریتِ عجیبش برای ‫بی‌نقص کردنِ همه‌چیز،
‫دیگه نمیتونه چیزهای خوب رو ببینه.
‫چون هیچ‌کس واقعا بی‌نقص نیست.
‫همه‌مون ترکیبی از ویژگی‌های خوب و بدیم.
‫راستش رو بگید، واقعا میخواید ‫همیشه بی‌نقص باشید؟
‫خیلی کسل‌کننده‌ست.
‫باحال‌تر نیست تا دیروقت بیدار باشید؟
‫بعد از روز کارگر، لباس سفید بپوشید؟
‫قبل از شام، دسر بخورید؟
‫همه‌ی دکمه‌های آسانسور رو بزنید؟
‫قوطی نوشابه رو تکون بدید!
‫با دهنِ باز غذا بخورید.
‫جوراب و دمپایی بپوشید.
‫از صدای درون‌تون استفاده نکنید.
‫بدون کفش و لباس هیچ مشکلی نیست.
‫درسته.
‫شاید بی‌نقص نباشید، ‫ولی چه اهمیتی داره؟
‫شما یکی از ماهایید.
‫یه جوری این آشغال رو خاموش کنید!
‫میدونید، کمال‌گرایی یه زندانه... ‫و وقتشه ازش فرار کنیم.
‫همه‌مون روی شما حساب کردیم.
‫برای شهر هم که شده، یه کوچولو بد باشید.
‫خیلی‌خب دوستان.
‫انگار هنوز یه عنصرِ تبهکار توی شهره.
‫ولی... نه خیلی زیاد.
‫حالا... برگردید سر کارتون.
‫همین‌طوری مات نگاه نکنید! ‫خلاف قوانینه.
‫اگه جای تو بودم، ‫این کار رو نمیکردم.
‫تکون دادن نوشابه؟ نه، نه، نه.
‫ربات‌ها!
‫نه!
‫اون بچه‌های بد رو پیدا کنید.
‫خیلی‌خب. نه «برگر»ـه، ‫نه «برگر برگر» و نه «همبرگر»
‫به‌نظرت «برگرهم» رو بزنیم؟ ‫یا دیوونگیه؟
‫خب، اصلا برگر چیه؟ ‫پروتئینی که بین کربوهیدراته.
‫پس یعنی برگر، یه‌جور ساندویچه؟
‫یه‌جور تاکوئه؟
‫اصلا کالزونه، همبرگره؟
‫نکنه رمزعبور «کالزونه» باشه؟
‫تمومش کن!
‫باید رمز رو پیدا کنیم!
‫شهر و مردم شهرمون به ما تکیه کردن.
‫هی، این چیه؟
‫چی چیه؟ ها؟
‫خب... یه چیز جالب. ‫انگار کل مدت رمزعبور همراهم بوده.
‫«رمزعبورِ عنکبوت اینه که عجب ‫رمزعبور خوبیه. آفرین بهت عنکبوت».
‫[سیستم امنیتی غیرفعال شد]
‫بریم زندان رو بترکونیم!
‫یوهو!
‫داداش‌های آبزی!
‫کی دسر میخواد؟
‫اونم قبل از شام.
‫وای!
‫این ربات‌ها از من، بعد از جلسه‌ی ‫سولاردومم هم حساس‌تر شدن.
‫فکر کنم ریپر نباید ‫انقدر حساس‌شون میکرد.
‫امکان نداره بتونن این چیزها رو تحمل کنن.
‫آهای تو! اینجا رو باش!
‫من یه مجرمم
‫که از زندان فرار کرده!
‫منم تازه از زندان فرار کردم
‫ولی بدونِ پوشیدنِ لباس زیرِ تمیز ‫این کار رو کردم.
‫من زیر لیوانم، زیرلیوانی نمیذارم.
‫من بوریتوم رو از وسط گاز میزنم.
‫حقت بود.
‫کجان؟ تو که گفتی اینجا دیده شدن.
‫اوه سلام.
‫میخواستیم حروف الفبا رو با آروغ بگیم. ‫شما هم همراهی میکنید؟
‫الف... ب... پ... ‫نه. اینا بچه‌های بد نیستن.
‫ما همه‌مون بچه‌های بدیم!
‫دیدید؟ بهتون نگفتم؟ ‫این ربات‌های فسقلیش تحمل ندارن.
‫مردم شهر با مان. ‫ولی چطور ریپر رو کله‌پا کنیم؟
‫حالا میرسیم به بخش باحالش، ‫دوستِ باله‌دار عزیزم.
‫کاری رو میکنیم که توش استادیم. ‫بد بودن.
‫صبحونه‌تون رو سفت بچسبید!
‫مهمون داریم!
‫برام سوال شده بود ‫بالاخره کِی میبینیمت.
‫سلام بچه‌های بد.
‫وای... انگار خیلی دوست دارید ‫مثل اسم‌تون بد باشید، نه؟
‫بیاید ببینیم...
‫تا اینجا جرائم‌تون... فرار از زندان،
‫هکِ تجهیزات صوتی بصریم...
‫و پوشیدن لباس سفید بعد از روز کارگره.
‫خجالت‌آوره.
‫به‌نظرتون خوشگله؟ ‫خودم که دوست دارم نگهش دارم.
‫- حرف نداره. ‫- اوه آره. خیلی قشنگه.
‫کافیه! الان برتون میگردونم زندان. ‫جایی که بهش تعلق دارید.
‫ربات‌ها!
‫هوم. خیلی‌خب. ‫میتونی این کار رو بکنی...
‫ولی یه حسی بهم میگی بدون ما
‫نمیتونی این وضعیت رو جمع‌وجور کنی.
‫یه پیشنهادی داریم که ‫ممکنه به نفع همه باشه.
‫گمون کنم شرایطش برات قابل‌قبول باشه.
‫حالا میبینیم.
‫خیال کردید خیلی بامزه‌اید.
‫ولی وقتی دوباره برگشتید پشت میله‌های زندان، ‫میبینیم کی به کی میخنده.
‫هیچ‌کس! چون خندیدن خلافِ قوانینِ منه!
‫اوه! الان آشغال ریختی زمین؟
‫مطمئنم خلافِ قوانینه.
‫واقعا کار زشتی کردی.
‫حتی منم زباله نمیریزم.
‫آره. باید مراقب محیط‌زیست بود!
‫صبر کنید. نه. من رو گول زدید.
‫نمیدونم کوسه. ‫هرچی تو بگی.
‫بیق بوق بوق بوق بیق.
‫آهای، شما برای من کار میکنید. ‫دست نگه دارید.
‫مجبورم نکنید کار دست‌تون بدم ربات‌ها.
‫حال‌تون رو میگیرم!
‫خب، خودت پاسوز شدی. ‫به معنای واقعی کلمه.
‫خداحافظ ریپر.
‫جرم، جرمه... مجرم هم مجرمه...
‫ولی بعضی‌هامون نسبت به بقیه کارشون بهتره.
‫حالا که ریپر به لطف ‫قانونِ «جرم بی‌جرم» خودش افتاده زندان،
‫شهر بالاخره برگشت به بی‌نقصیِ محض.
‫حتی قراره یه نمایش از تمام
‫قانون‌شکن‌های معروف تاریخ در موزه برگزار بشه.
‫حدس بزنید کی قراره ربان رو بِبُره؟
‫قیچی بزرگ رو بدید ببینم!
‫یوهو!
‫کارتون خوب بود بچه‌ها. ‫شهر رو پس گرفتیم.
‫دم‌تون گرم که همبرگر گرفتید بچه‌ها.
‫- خواهش میکنم. ‫- هوم. نمیدونم چرا هوس کرده بودم.
‫خوشحالم مجبور نیستیم از شهر بریم.
‫به دزدی با شما اوشکول‌ها ‫توی این شهر عادت کردم.
‫شاید واقعا بد نباشه سبیل بذارم.
‫- واقعا ناراحت‌کننده‌ست. ‫- این کار رو نکن رفیق.
‫- من باشم، نمیکنم. ‫- حالا ببینیم بعدا چی میشه.
‫خب، عه... گرگ، حالا چی کار کنیم؟
‫با یه سرقتِ سنتی چطورید؟
‫وقت دزدیه.
‫از الان به بعد، هیچی دیگه ‫سرعت‌مون رو نمیگیره.
« ارائه شده توسط وب سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.