‫گرمـــــــــــه...
‫اگه ماه مِی انقدر گرمه، می‌میریم که...
‫رینتارو بیا بریم دفتر سراغ اسپلیت...
‫اگه یه خوش‌گذرونی‌ای نداشته باشیم من دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
‫هـــا!
‫جشنواره‌ی ورزشی رو داریم!
‫اوه، راست می‌گی!
‫خیلی هیجانشو دارم! بریم واسه قهرمانی.
‫شماها جفتتونم نمی‌تونین توی جشنواره‌ی ورزشی شرکت کنین ها.
‫ها؟
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫ها... چرا فقط ما نمی‌تونیم شرکت کنیم؟
‫کسایی که امسال میان‌ترم رو میفتن، باید قید ‫مسابقات ورزشی رو بزنن و امتحان جبرانی بدن.
‫اما... هنوز معلوم نیست که ما میفتیم که...
‫خب... پس یعنی نمی‌افتین؟
‫می‌افتیم.
‫من که می‌گم.
‫پـ ـ پس... تلاشمونو می‌کنیم، یه جایزه‌ی چیزی واسه‌مون بذارین.
‫هـــــــــــوم.
‫اگه تونستین توی مسابقات ورزشی به قهرمانی برسین، براتون بستنی می‌خرم.
‫تسوکا-چان، عاشقتم.
‫ای وای ای وای ای وای ای وای...
‫الان روزی چند ساعت باید درس بخونم؟
‫من کلاً بیشتر از 10 دقیقه نمی‌تونم تمرکز کنم.
‫فایده نداره پس...
‫ساکو... بهم درس بده، دوستیم ناسلامتی.
‫نمی‌خوام!
‫پارسال پدرم در اومد تو درسا کمکتون کنم ولی بازم جفتتون افتادین.
‫این‌بار همه‌ی تلاشمو می‌کنم!
‫عمراً کمک نمی‌کنم.
‫رینتارو تو از پسش بر میای؟
‫عمراً اگه بتونم.
‫یوریتا... می‌شه تو یادم بدی؟
‫شرمنده...
‫این بار خیلی جاها هست که خودمم درست نمی‌فهممشون.
‫جدی... اگه بنا به یاد دادن باشه، ساکو-کون بهتره‌ـــ
‫آهــــــــــــا! پس اینطوریه؟
‫اگه انقدر دلت نمی‌خواد ما تو جشنواره‌ی ورزشی باشیم، مشکلی نیست...
‫خودمون دوتایی درس می‌خونیم.
‫ها؟
‫بسیار عالی! هرکاری دوست داری بکن.
‫بازم شروع کردین...
‫دوتایی همه‌ی تلاشتونو بکنین دیگه.
‫امروز که روز تخفیفمونه، چطوره واگوری-سان‌ـو هم دعوت کنیم؟
‫منم دوست دارم بعد از مدت‌ها ببینمش.
‫این اواخر... نیومده مغازه...
‫خب... دختر پولدار باشه بازم دلیل نمی‌شه...
‫راحت بتونه پول خرج کنه.
‫برای حل این، خب...
‫اول باید معادله رو طوری ساده کنیم که دیگه جمله‌ی درجه یکِ X توش نمونه.
‫اگه بفرستمش اشکالی نداره، نه؟
‫اصلا وایسا... پیامی که نوشتم، اوکیه؟
‫اگه توی جمله‌ی قبل b عدد زوج باشه...
‫وقتی به دوره‌ی میجی می‌رسیم...
‫اصلاً وایسا ببینم، بچه‌های کیکیو می‌‌تونن موبایل ببرن مدرسه؟
‫خیلی ممنون که دعوتم کردین ‫ولی شمرنده این ماه سرم خیلی شلوغه.....
‫خب بالأخره واگوری-سان هم کار و گرفتاری داره.
‫آها... باشه پس، نمی‌تونه بیاد.
‫من چرا... ناراحت شدم؟
‫بیا بریم کتابخونه.
‫کولر مدرسه کار نمی‌کنه...
‫هوا هم گرمه دیگه.
‫این پسره... می‌خواد دم پر ناتسوساوا نباشه؟
‫بدون کمک گرفتن از ساکو هیچ درسی رو نمی‌افتیم.
‫لازم نیست انقدر لجبازی کنی...
‫خیلی‌خب، بیا درس بخونیم.
‫هوم.
‫نمی‌تونم حلش کنم...
‫جدی... بهتر نیست از ناتسوساوا کمک بگیریم؟
‫تنها کسی که پارسال زحمت درس دادن بهمون رو به خودش داد...
‫ناتسوساوا بودا...
‫با وجود اون‌همه لطفی که در حقمون کرد،
‫بازم مردود شدیم، منم خب بابتش ناراحتم...
‫قراره همه با هم بستنی بخوریم ها...
‫ناتسوساوا هم فقط داره ناز می‌کنه.
‫غیرممکنه واسه جشنواره‌ی ورزشی ذوق نداشته باشه.
‫تو... رینتاروی خودمونی؟
‫به هر حال قراره همه‌مون بریم واسه قهرمانی دیگه...
‫احتمالاً ساکو اینا دارن پشت مدرسه درس می‌خونن...
‫می‌رم یه نگاهی بندازم.
‫باش.
‫و اینکه...
‫رینتارو چون تو هم هستی... من واسه‌ش ذوق دارم.
‫زودی عذرخواهی می‌کنم و جفتشونو میارم.
‫اوهوم.
‫جا نیست...
‫اوهوم...
‫الان واسه ما جا باز کرد؟
‫آره انگار...
‫نشد تشکر کنیم.
‫می‌گم کائوروکو... اینو می‌فهمی؟
‫کائورو؟
‫این‌جا رو با این فرمول جایگزین کن...
‫هوم... آها فهمیدم.
‫آفرین داری واقعاً...
‫ها؟
‫گفت سرش شلوغه... پس برای امتحان بود؟
‫بالأخره یه مدرسه‌ی معتبر می‌ره...
‫حتما خیلی درس می‌خونه...
‫آه... بازم داری نقاشی می‌کشی؟
‫اوه...
‫هی... نکنه این کیمورا-سنسی‌ـه؟
‫اونی که کنارشه زرافه‌ست؟
‫نه... یه گربه‌ست که صبح دیدم
‫پس اونم نقاشی می‌کشه... ‫این‌بار سگ بکش.
‫باشه...
‫بعدم رسمی حرف نمی‌زنه، یه‌طورایی حس تازگی داره.
‫کائوروکو... تو زیاد از این چیزا می‌کشی ها.
‫اوهوم... وقتای استراحت.
‫آره خب... تو هم وقتای استراحت داری.
‫کائورو بالأخره باید شاگرد ممتاز سال بمونی.
‫اما خب... من خودم بودم که گفتم همه‌ی تلاشمو براش می‌کنم.
‫آفرین واقعاً کائوروکو.
‫راستی این دختر چرا برنگشت؟
‫آه... بینی کجا رفته؟
‫واگوری-سان خیلی خفنه ها...
‫حتی بین بچه‌های کیکیو هم خیلی باهوشه.
‫اونوقت من حتی توی چیدوری هم ته مه چاهم.
‫پارسال ناتسوساوا کلی بهمون درس داد...
‫ولی فایده‌ای نداشت...
‫مردود نشیم...
‫رینتارو چون تو هم هستی... من واسه‌ش ذوق دارم.
‫رینتارو-کون...
‫اینجا دارین استراحت می‌کنین؟
‫واگوری-سان؟ مگه همین یکم پیش داخل نبودین؟
‫پس واقعاً شما بودین رینتارو-کون.
‫خیلی وقته ندیدمتون.
‫یه لحظه حس کردم ازپشت دیدمتون، کنجکاو شدم اومدم بیرون.
‫گرسنه‌ هم بودم...
‫گفتم بیام بیرون ناهارمو هم بخورم.
‫آها...
‫آه... بفرمایین.
‫خیلی ممنونم.
‫رینتارو-کون شما هم اومدین درس بخونین؟
‫اوه... می‌شه گفت...
‫اوه... راستی، روز تخفیف...
‫با اینکه خبرم کردین بازم نتونستم بیام...
‫آه... اصلاً اشکالی نداره.
‫هرماه داریم...
‫پس ماه دیگه میام.
‫تا اون‌موقع باید با کار پاره‌وقتم یکم پول جمع کنم.
‫با اینکه پولدارین کار می‌کنین؟
‫این دیگه چه تصوریه که از من دارین؟
‫من... پولدار نیستم.
‫با بورسیه‌ی تحصیلی کیکیو درس می‌خونم.
‫برای همین نباید توی نمراتم افت کنم.
‫با همه‌ی اینا هنوز خودم شاگرد اولم.
‫همیشه شاگرد اولین؟ ایولا.
‫ولی این امتحانای اخیر باعث شده خوابم کم بشه.
‫سر کلاس هم برای اینکه خوابم نبره، اینطوری خودمو نیشگون می‌گیرم.
‫واقعا... ماشالا دارین.
‫با اینکه از یه خانواده‌ی معمولی‌ام، ‫تونستم توی دبیرستان معتبر کیکیو قبول شم.
‫برای همین... باید بیشتر از بقیه‌ی بچه‌ها زحمت بکشم.
‫چرا تا این حد پیش می‌رین؟
‫پیش پدرم اصرار کردم...
‫تا اجازه بده به کیکیو بیام...
‫برای همین... نمی‌خوام فرصتی که پدرم بهم داد رو حروم کنم.
‫این چیزیه که وقتی تازه به کیکیو اومده بودم توی وجودم شکل گرفت، اما...
‫موضوع غرور خودمه.
‫هرچی بیشتر با واگوری-سان وقت می‌گذرونم...
‫این حقیقت که چقدر با پیش‌داوری بهش نگاه می‌کردم...
‫می‌خوره توی صورتم.
‫من از کی...
‫شبیه کسایی شدم که بیشتر از همه ازشون متنفر بودم؟
‫از این رفتار خودم بدم میاد...
‫واگوری-سان...
‫ها؟
‫می‌شه... به من درس بدین؟
‫من... اگه این‌دفعه میان ترممو مردود بشم، اوضاعم خیلی خراب می‌شه...
‫اما... این‌بار نباید بیفتم.
‫نمی‌خوام به جا زدن، عادت کنم.
‫هروقتی آزاد باشین، خوبه.
‫آه... ولی خب حتی وقت برای خوابم ندارین...
‫بفرمایین.
‫هرموقع وقت داشتم، زودی بهتون خبر می‌دم.
‫بیاین هر دومون همه‌ی تلاشمونو بکنیم.
‫چشم.
‫من... کم‌کم باید برگردیم پیش دوستام.
‫ببخشید... پیش همون دختری که موهاش بافته بود؟
‫درسته درسته.
‫یه دوست دیگه هم دارم البته...
‫دختره رفته بغالی ولی هنوز برنگشته.
‫گمونم دیگه باید برگرده.
‫کائوروکو...
‫اون... کیه؟
‫کائوروکو، این کیه؟
‫سوبارو...
‫موی نقره؟ نکنه خارجیه؟
‫پشمام... چقدر خفنه.
‫اوه...
‫تو احیاناً... از بچه‌های چیدوری هستی؟
‫د ـ درسته...
‫پس... می‌شه دیگه اطراف کائوروکو نپلکی؟
‫نمی‌خوام آدمای چیدوری نزدیکش بشن...
‫هی سوبارو...
‫مشکلی نیست، خیالت راحت، خودم ازت محافظت می‌کنم.
‫موضوع این نیست...
‫اوی، رینتارو!
‫ها؟
‫اون یونیفرم...
‫وای...
‫احمقا اومدن.
‫گـ ـ گاوم زائید!
‫هی... شماها از کیکیواین، نه؟
‫با رینتارو کاری دارین؟
‫شک دارم اون خودش سر صحبتو با دو نفر از کیکیو باز کرده باشه.
‫اوسامی...
‫کائوروکو... بریم دیگه.
‫وقتی برای هدر دادن واسه این وحشیا نداریم.
‫سوبارو...
‫هــــا؟ به کی گفتی وحشی؟
‫ها؟ تو رو کجا....
‫به کائوروکو نزدیک نشو!
‫ها؟
‫چـ ـ چیه بابا... کاری نمی‌کردم که.
‫شرمنده!
‫بدونم یهویی واکنش نشون داد.
‫اوسامی هم فقط نزدیکش شد...، چرا...
‫برای همین می‌گم نباید به آدمای چیدوری نزدیک شد.
‫ها؟
‫هـ ـ هی سوبارو.
‫سوالی که همین الان ازت پرسیدن، از ذهنت رفت؟
‫گویا اهالی کیکیو هم یه تخته‌شون کمه.
‫این حرفو الان... به کائوروکو هم گفتی؟
‫چی بگم؟ یکمم خودت فکر کن...
‫واقعاً مغزت کار نمی‌کنه ها.
‫وایسا ببینم، این دیگه چه رنگ موییه؟
‫این چیزا تو کیکیو مشکلی نداره؟
‫خب گویا به دانش‌آموزاشون زیادی رو می‌دن.
‫عجب زندگی راحتی... بالأخره شازده‌خانوم‌این.
‫ببخشید...
‫اوی... زیاده‌روی کردی، ناتسوساوا...
‫تو که از اون آدما نیستی که همینطوری الکی توهین کنه.
‫مگه یادت نیست؟ این دختر همونه که جلوی چیدوری منتظر بود.
‫هــــا! حالا یادم اومد، اون‌روزی بود.
‫اتفاقی توی کتابخونه دیدمش،
‫خواستم عذرخواهی کنم که ترسوندمش.
‫من سر صحبتو باش باز کردم،
‫برای همین پیش هم بودیم.
‫اون دوتا نیومدن پیش من.
‫اون‌موقع اونی که ترسوندش...
‫تو نبودی، اوسامی؟
‫حله.
‫چـ ـ چیه؟
‫ببخشید!
‫من اون‌موقع یهویی خونسردیمو از دست دادم..
‫دیگه چشمام جایی رو نمی‌دید...
‫حتی اگه از بچه‌های کیکیو هستی هم نباید باهات اون‌طوری رفتار می‌کردم.
‫شرمنده‌ام.
‫اوه... عه؟
‫منم عذر می‌خوام.
‫کـ ـ کائوروکو.
‫من باعث اون جنجال شدم.
‫همه‌ی این مدت می‌خواستم از بچه‌های ‫چیدوری بابت ناراحت کردنشون عذرخواهی کنم.
‫خیلی متأسفم.
‫بسه دیگه...
‫اگه یکی ببینتمون چی...؟
‫سوبارو...
‫سوبارو تو هم...
‫من جلوتر می‌رم!
‫سوبارو!
‫خیلی ببخشید! منم باید برم.
‫آه... راحت باشین.
‫واقعاً دیگه بچه‌های کیکیو رو درک نمی‌کنم...
‫اگه اون دختر کوچولوـه خودشو به موش مردگی زده باشه، چی؟
‫دیگه نمی‌تونم به آدما اعتماد کنم.
‫عمراً بابا.
‫راستی... ما هم یه نفرو داریم که عذرخواهی نکرد، نه؟
‫خب خب... به‌خاطر ماها بود دیگه.
‫ساکو-چان!
‫همه‌ش تقصیر توـه که می‌ذاری ازت یه احمق بسازن.
‫ای بابا، چرا راستشو نمی‌گی؟
‫می‌گم... الان برنامه‌تون چیه؟
‫بریم یه رستورانی چیزی درس بخونیم!
‫نه، ساکو-چان؟
‫آخ...
‫انقدر ما رو دوست داشتی؟
‫آه... سوبارو درست نیست ها.
‫می‌دونم رابطه‌ت با پسرا خوب نیست، ولی...
‫همه‌ی پسرا مثل همن.
‫کائوروکو تو واسه چی ازشون عذرخواهی کردی؟
‫وحشی‌ان، خیلی راحت به آدما آسیب میزنن و حتی متوجه نمی‌شن.
‫همه‌ی بچه‌های چیدوری احمقن...
‫ازشون بدم میاد.
‫زیاده‌روی کردی، ناتسوساوا!
‫می‌گم، کائوروکو...
‫ها؟
‫با اون پسر بلونده حرف زدی، نه؟
‫چطور آدمیه؟
‫ها! خب...
‫خیلی آدم مهربونیه...
‫بقیه‌شون هم... فکر نمی‌کنم آدمای بدی باشن..
‫سوبارو؟
‫عـ ـ عه... ببخشید.
‫راستی... با اون خوراکی‌ها قراره چیکار کنیم؟
‫با خودم گفتم دوتایی بخوریمشون و درس بخونیم.
‫این‌جا خوراکی خوردن ممنوعه...
‫اوه...
‫خیلی دیر کردین.
‫هرچی حل می‌کنم غلط می‌شه.
‫این‌همه ناتسوساوا یادمون داد...
‫حداقل جاهایی که باهامون کار کرد...
‫هرطور شده باید از پسش بر بیام.
‫هوم؟
‫‫ببخشید که دیر وقت مزاحم می‌شم، می‌شه یه کم تلفنی صحبت کنیم؟
‫‫ببخشید که دیر وقت مزاحم می‌شم،می‌شه یه کم تلفنی صحبت کنیم؟
‫آخ!
‫آه... بله!
‫آه... رینتارو-کون؟
‫چیزه... کائوروام.
‫یکم... صداش از همیشه بلندتره.
‫رینتارو ام.
‫احیاناً چیزی شده؟
‫چـ ـ چیزه... بابت امروز خب...
‫حس کردم اگه زنگ بزنم، سریع‌تر می‌شه.
‫امروز؟
‫ببخشید... دوستم بی‌ادبی کرد.
‫واقعا دختر خوبیه.
‫شاید فکر کنین دارم دروغ می‌گم، ولی راست می‌گم.
‫نه بابا، اینطوری فکر نکردم، مشکلی نیست.
‫من عذر می‌خوام. رفتارم دوستام درست نبود.
‫به هرکسی اون حرفا رو می‌گفتی، عصبانی می‌شد.
‫و و اینکه... ببخشید که مجبور شدین به‌خاطر من دروغ بگین.
‫اونی که باهاتون سر صحبتو باز کرد، من بودم.
‫آه... نگرانش نباشین...
‫من اصلاً یادم رفته بود.
‫واقعاً که خیلی مهربونین...
‫نمی‌دونم حالا که هوامو داشتین درسته اینو بگم یا نه، ولی...
‫خیلی خفن بودین، رینتارو-کون.
‫اوه...
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫خفن...
‫آه... اولین باره یکی اینو بهم می‌گه.
‫جدی این اواخر عجیب شدم... هروقت با واگوری-سان حرف می‌زنم...
‫الو؟ الو؟
‫اوه... بله؟
‫خدا رو شکر، شنیدین؟
‫درس خوندنمون که عصر گفتین...
‫گفتم بپرسم ببینم شنبه چطوره؟
‫ها؟ چی شده؟
‫نه خب چیزه...
‫این اواخر هی از دستم در می‌ره، خودمونی حرف می‌زنم.
‫ببخشید، حواسمو جمع می‌کنم.
‫چرا؟
‫ها؟
‫چرا باهام رسمی حرف می‌زنین؟
‫خب آخه...
‫من فقط مشتری شیرینی‌فروشی‌ـتونم.
‫درست نیست خودمونی حرف بزنم... دیگه...
‫تو ذهن واگوری-سان، من هنوز...
‫کارمند شیرینی‌فروشی‌ای‌ام که گاهی وقتا بهش سر می‌زنه...
‫پس این‌طوریه...
‫یهویی حس کردم خیلی ازم دوره...
‫من... فکر می‌کردم داریم خیلی با هم صمیمی می‌شیم.
‫بـ ـ ببخشید...
‫آه... گفتین شنبه؟ مشکلی نیست.
‫پس فعلاً بیاین همدیگه رو توی ایستگاه آساگی ببینیم.
‫باشه فهمیدم.
‫بله! خب دیگه...
‫ببخشید که دیروموقع مزاحم شدم. ‫آه... الان حرفامون تموم می‌شه.
‫واگوری-سانِ همیشه خندون... الان پشت گوشی، چه قیافه‌ای داره؟
‫بعد از شنیدن حرفی که الان می‌خوام بزنم،...
‫واگوری-سان... چه قیافه‌ای به خودش می‌گیره؟
‫شبتون بخیر
‫ببخشید... از دفعه‌ی دیگه...
‫هوم؟
‫اگه می‌شه دیگه رسمی حرف نزنین!
‫همینو می‌خواستم بگم.
‫مطمئنین؟
‫اوهوم.
‫باشه! دیگه پس رسمی حرف نمی‌زنم!
‫خب دیگه... شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫آه...
‫چه قیافه‌ای... از کجا بفهمم آخه؟
‫واقعاً حرف خجالت‌آوری زدم!
‫گرمه!
‫واگوری-سانی که دیگه رسمی حرفی نزنه...
‫یکم واسه‌ش ذوق دارم.
‫آه... استرس داشتم.
‫نکنه فهمیده داشتم زیرزیرکی ذوق می‌کردم؟
‫گرمه...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: BcMoviez.com ::.