‫ای وای، ندو!
‫رینتارو-کون.
‫ببخشید منتظرت گذاشتم.
‫بـ ـ ببخشید، خیلی طول کشید.
‫نه. منم تازه رسیدم، مشکلی نیست.
‫امروز حتماً...
‫روزیه که هیچوقت فراموشش نمی‌کنم.
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫حالا که فکرشو می‌کنم...
‫اولین باره خودم دارم بهش زنگ می‌زنم.
‫آه..
‫الـ ... الو؟
‫آه، ببخشید یهویی زنگ زدم.
‫الان می‌تونی حرف بزنی؟
‫ا ـ اوهوم! می‌تونم.
‫ممنون بابت امروز! نشد شخصاً ازت تشکر کنم.
‫مـ‌ ـ منم.
‫آتیش‌بازی با بچه‌ها خیلی خوش گذشت.
‫آره.
‫و اینکه...
‫در مورد حرفی که موقع روشن کردن فشفشه‌ها گفتم...
‫معذبت کردم. ببخشید.
‫چـ‌ ـ چیزه، در اون مورد...
‫اما...
‫می‌شه یه‌بار دیگه حضوری در موردش حرف بزنیم؟
‫اگه تو هم مشکلی نداری واگوری-سان...
‫اگه بشه واسه‌م وقتتو خالی کنی خوب می‌شه.
‫اوهوم، باشه.
‫مـ ـ ممنونم.
‫چیزه...
‫می‌شه من تصمیم بگیرم کجا همدیگه رو ببینیم؟
‫اوهوم، حتماً.
‫پس...
‫ـستونی...
‫چی؟
‫می‌خوام با هم بریم جشنواره‌ی تابستونی.
‫واگوری-سان!
‫آه، بـ‌‌ ـ‌ بله.
‫چیـ ـ خب...
‫رینتارو-کون
‫گرسنه‌ت نیست؟
‫ها؟
‫سعی کرد آرومم کنه...
‫حتماً متوجه شده مضطربم.
‫خوشمزه‌ست؟
‫اوهوم!
‫واگوری-سان، روی صورتت آب‌نبات چسبیده.
‫کـ ـ کجا؟ این‌جا؟
‫لازم نیست اون‌طوری بترسی.
‫عـــه، نخند دیگه.
‫بـ‌ ـ ببخشید.
‫آه...
‫یخ در بهشت.
‫خوشمزه‌ست ها.
‫اون‌جا دیدم، بریم؟
‫بریم.
‫واقعاً وقتی واگوری-سان می‌خنده رو دوست دارم.
‫امیدوارم طعمای متفاوت داشته باشه.
‫اوهوم! اما تصمیم‌گیری سخت می‌شه.
‫خیلی خوردم ها.
‫اوهوم خیلی خوردیم.
‫خوبی؟ یه جایی بشینیم استراحت کنیم؟
‫اوه، من خوبم اما...
‫نه، یکم استراحت کنیم.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫خوشمزه‌ست!
‫واگوری-سان، پات درد نمی‌کنه؟
‫اوه، این؟
‫نه خوبم...
‫آه...
‫یه‌طورایی از جشنواره‌ لذت بردم اما،
‫در اصل از واگوری-سان خواسته بودم وقتشو واسه‌م خالی کنه...
‫باید بهش بگم.
‫واگوری-سان.
‫بله؟
‫دوستت دارم.
‫تا الان فکر می‌کردم همین‌طوری همه‌چی خوبه.
‫همینکه می‌تونستم چهره‌ی خندونت رو ببینم برام کافی بود.
‫به‌خاطر میونه‌ی بد مدرسه‌هامون هم نمی‌خواستم برات دردسری درست کنم.
‫اما... اون‌موقع که داشتیم آتیش‌بازی می‌کردیم،
‫فکر اینکه زمان با هم بودنمون آخرش تموم می‌شه...
‫باعث شد احساس غم زیادی بکنم.
‫آه... اون‌موقع بود که فهمیدم آدمایی که با هم قرار می‌ذارن...
‫حتماً همچین حسی دارن...
‫برای همین اون حرف از دهنم بیرون پرید.
‫خودم می‌دونم تا الان هم خیلی زیاده‌خواهی کردم.
‫خودمم تعجب می‌کنم چطور می‌تونم انقدر خودخواه باشم.
‫ولی بازم دیگه... نمی‌تونم به شرایط فعلی راضی باشم.
‫اگه قرار گذاشتن...
‫به این معنیه که می‌تونی از کسی که برات عزیزه ‫شجاعت و شادی بگیری...
‫و اگه اینطوری می‌شه با هم زیاد وقت بگذرونین...
‫منم می‌خوام اون‌طوری بشیم.
‫می‌خوام... همیشه باهات باشم واگوری-سان.
‫اگه می‌شه باهام قرار بذار.
‫ببخشید.
‫می‌دونم دارم بار زیادی روی دوشت می‌ذارم.
‫گفتم که دارم خودخواهی می‌کنم.
‫اما...
‫اصلاً خودخواهی نیست، رینتارو-کون.
‫ها؟
‫اولین باری که همدیگه رو دیدیم، یادته؟
‫اوهوم.
‫توی مغازه‌مون بود.
‫احتمالاً، روزی که تو یادت میاد رینتارو-کون...
‫روزی نیست که من درموردش حرف می‌زنم.
‫راستش قبل از اون روز هم با هم صحبت کردیم.
‫تو اون روز منو... نجات دادی.
‫من... نجاتت دادم؟
‫اوهوم.
‫و اینکه من مشتری همیشگی شیرینی‌فروشی شما شدم...
‫به‌خاطر اتفاقی بود که اون روز با تو افتاد رینتارو-کون.
‫من... هنوز اون روز رو واضح یادمه.
‫زمستون پارسال.
‫اون روز برفم میومد.
‫اما... من چتر و شالمو یادم رفته بود...
‫می‌خواستم زودی برگردم خونه که...
‫اتفاقی از کنار شیرینی‌فروشی شما رد شدم...
‫اون‌ روزا خیلی چیزا رو داشتم از سر می‌گذروندم.
‫برای همین حتی وقتی کیکی که انقدر دوستش ‫دارم رو دیدم، همچنان میلی به خوردنش نداشتم.
‫اما... به‌خاطر گرمایی که از اون مغازه میومد، جذبش شدم.
‫و رفتم داخل.
‫اون‌موقع کسی که داخل بود، تو بودی رینتارو-کون.
‫بعدش... زودی یه کیک سفارش دادم و یکم ازش خوردم.
‫خیلی گرم و آرامش‌بخش بود.
‫با خودم گفتم خیلی وقته همچین چیز خوشمزه‌ای نخوردم.
‫انقدری که بی‌اختیار زدم زیر گریه.
‫اون‌موقع بود که تو اومدی تا سر حالم بیاری.
‫ها؟
‫یادت نمیاد مگه نه؟
‫اوهوم، یادم نمیاد.
‫می‌دونستم.
‫بـ‌‌ـ‌ ـ ببخشید، وایسا الان یادم میاد!
‫مشکلی نیست اگه یادت نیاد.
‫اصلاً، خوشحالم.
‫الان که بهش فکر می‌کنم دیگه مطمئنم.
‫اون ‌موقع هرکس دیگه‌ای هم جز من بود...
‫تو همون‌کار رو براش می‌کردی.
‫اما اونی که منو نجات داد، تو بودی.
‫مهربونیت که توی ذاتته،
‫برای من خیلی خاص بود.
‫تا حد دردناکی خوشحالم کرد.
‫برای همین، مشکلی نیست... اگه یادت نیاد.
‫مشکلی نیست.
‫رینتارو-کون.
‫یکم پیش گفتی نمی‌خوای بابت مدرسه‌مون دردسری برام...
‫درست کنی، نه؟
‫اما، ما جایی خیلی دورتر از قوانین مدرسه‌هامون همدیگه رو دیدیم.
‫کسی که به من شجاعت و شادی داد تو بودی.
‫من...
‫عاشقت شدم.
بی سی موویز
‫هروقت که قرار بود بیام اون‌سمت، بیشتر از همیشه روی آرایشم حساسیت به‌خرج می‌دادم.
‫لباسایی رو می‌پوشیدم که تازه خریده بودم،
‫و یه‌طوری موهام رو فر می‌کردم انگار که جونم بهش بسته‌ست.
‫بعد از اینکه خودمو تو آینه بررسی می‌کردم،
‫با هیجان از خونه بیرون می‌زدم.
‫من برم.
‫امیدوارم بازم بتونم با اون شخص حرف بزنم...
‫قلبم... با همین امید به تپش می‌افتاد.
‫خوش اومدین.
‫اوه، واگوری-سان، خوش اومدین.
‫تسوموگی-سان، سلام.
‫ممنون که بازم بهمون سر زدی.
‫امروز چی برات بیارم؟
‫خب... بذار ببینم...
‫این و اینو می‌خوام...
‫چشم! می‌خوری یا می‌بری؟
‫می‌برم خیلی ممنونم.
‫باشه.
‫امروز... هستش.
‫اما توی آشپزخونه‌ست...
‫از اون روز دیگه ندیدم پشت صندوق باشه...
‫هعی...
‫کیکای اینجا رو دوست دارم.
‫گرمم می‌کنن و وقتی می‌خورمشون قلبم آروم می‌گیره.
‫اما... فقط بخاطر کیک نیست که مشتری همیشگی این‌جا شدم.
‫به‌خاطر اون کارمند بلوندیه که یه‌بار باهاش حرف زدم.
‫می‌خوام بازم باهاش حرف بزنم.
‫اما... اون روز واقعاً تصادفی بود.
‫بفرمایین.
‫آه، خیلی ممنونم.
‫کم‌کم داری همه‌ی چیزای منومون رو می‌خوری ها.
‫آخه... خیلی خوشمزه‌ن.
‫ممنونم. شوهرمم خوشحال می‌شه.
‫شوهرتون مسئول منو هستن؟
‫آره آره!
‫اونی که یونیفرم مشکی پوشیده شوهرمه.
‫و... کناریش هم پسرمه، گاهی وقتا کمکمون می‌کنه.
‫پـ ـ پسرتونن؟!
‫درسته. الان سال اول دبیرستانه.
‫همسن منه؟
‫انقدر بالغ به نظر میومد که هیچ فکرشو نمی‌کردم.
‫تسوموگی-سان، چیزه...
‫هوم؟
‫آه، نه...
‫هیچی... بازم میام!
‫تسوموگی-کون.
‫یعنی اسم کوچیکش چیه؟
‫بعد از اون من ماهی یکی دوبار می‌رفتم شیرینی‌فروشی.
‫ولی بازم فرصت صحبت دوباره با اون شخص پیش نیومد.
‫بدون اینکه حتی با هم چشم‌تو‌چشم بشیم هم چند ماهی گذشت...
‫آخرین امیدی که داشتم...
‫کم‌کم داشت تسلیم می‌شد.
‫امروز هم نتونستم باهاش حرف بزنم.
‫برای همین شاید اون روز یکم سربه‌هوایی کردم.
‫بعد از اینکه از بیمارستان برگشتم خیلی دیر شده.
‫مغازه همین نزدیکیه، چیکار کنم؟
‫آه... خوشمزه‌ان.
‫برم یکی بخورمم.
‫آه... اما لباسای امروزم خوب نیست.
‫حالا مهمم نیست.
‫معلوم نیست تسوموگی-کون اون‌جا باشه یا نه.
‫آه، واگوری-سان خوش اومدی.
‫عصر بخیر.
‫می‌بری؟
‫نه... همین‌جا می‌خورم.
‫عه واقعاً؟ خیلی دیره ها.
‫بله.
‫ولی می‌خوام همین الان بخورم.
‫ماشالا خوب می‌خوری ها.
‫کیوکو-سان!
‫آه، برگشت؟
‫من یکم برم، تو راحت نوش جان کن.
‫چشم.
‫واقعاً کیکای این‌جا رو دوست دارم.
‫و وقتی داشتم آخرین تیکه رو می‌خوردم...
‫ها؟
‫با تو چشم تو چشم شدم.
‫هـــا! ببخشید.
‫چون انتظار نداشتم ببینمت...
‫حالتون خوبه؟
‫اجازه بدین براتون آب بیارم.
‫یهویی ترسیدم و کیک پرید توی گلوم و حسابی خودمو خجالت‌زده کردم.
‫اما ولی بازم...
‫چرا دقیقاً امروز...
‫که لباسای خوشگل نپوشیدم و شیک نکردم...
‫حسرت خوردم.
‫به‌نظر تو یادت نمیومد قبلاً با هم حرف زدیم،
‫اما یه‌طوری با دقت داشتی بهم نگاه می‌کردی که خارج از تحملم بود.
‫زودی از مغازه بیرون زدم.
‫آه!
‫منِ احمق!
‫واقعاً دیگه می‌خواستم دست بکشم.
‫اما واقعاً...
‫نمی‌خواستم اوضاع،
‫این‌طوری تموم بشه.
‫اوه، واگوری-سان خوش اومدی.
‫امروز چی می‌خوری؟
‫ببخشید... امروز...
‫تسوموگی-سان... چیزه، پسرتون هستن؟
‫ها؟ اوه... هستش...
‫اومدم ایشون رو ببینم.
‫می‌خوام درموردت بیشتر بدونم.
‫سـ‌ ـ سلام.
‫آه... خب...
‫بدون اینکه اسمت رو بدونم...
‫دیروز...
‫ببخشید.
‫نمی‌تونم بذارم تموم شه.
‫اجازه بدین مهمونتون کنم!
‫نمی‌تونم تمرکز کنم...
‫ای وای من دارم به چی فکر می‌کنم.
‫رینتارو-کون به‌خاطر من آسیب دید.
‫کی دوباره برم مغازه؟
‫نه نه، باید تمرکز کنم.
‫کسی این‌جاست یه دید می‌تونم بزنم.
‫ری...
‫اوه، پرده رو کشید.
‫یعنی رینتارو-کون دانش‌آموز چیدوریه؟
‫چیکار کنم... خیلی خوشحالم!
‫رینتارو-کون انقدر بهم نزدیک بود.
‫اینطوری بود که اولین عشق من شروع شد.
‫رینتارو-کون.
‫من واگوری کائوروکوام.
‫و تو تسوموگی رینتارو-کون‌ـی.
‫چیدوری و کیکیو مهم نیستن.
‫برای من هیچ چیز دیگه‌ای مهم نیست.
‫اون کسی که می‌خواستم بشناسمش، تو بودی.
‫ممنون که بهم احساست رو گفتی.
‫اگه من قابل قبولم، پس با کمال میل قبول می‌کنم.
‫من هم خیلی دوستت دارم رینتارو-کون!
‫خدا رو شکر شجاعت به خرج دادم.
‫فراتر از پرده‌های مدرسه‌ی کناریمون،
‫دنیاییه که هیچوقت فکر نمی‌کردم سروکارم بهش بیفته،
‫تو بودی که با همه‌ی وجودت برام دست تکون دادی.
‫به‌خاطر اون بود که تونستم باهات آشنا شم.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.