« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
اوه، جرج، تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
- چطوری؟ چطور ما رو پیدا کردی؟ - تو قید منو زدی، چارلی.
من نزدم.
بابا؟
بابا.
داشتی با کی حرف می‌زدی؟
هیچ‌کس.
بیا، راه بیفت بریم.
مادرت می‌گفت همین که راه افتادی،
نصفه‌شب نیم مایل اون‌طرف‌تر تو جاده پیدات می‌کرد.
می‌گفت پاهات آروم و قرار نداشتن.
خب، امیدوارم پسرمون به تو بره نه به من.
داشتم به اسم جرج فکر می‌کردم.
خوشم اومد.
اینو نمی‌شه عقب انداخت.
خبر خوبیه.
منتظر چی هستیم؟
آه! دختره! می‌دونم دختره. حتماً باید دختر باشه.
- فکر نمی‌کنی دیگه وقتش رسیده یه پسر بیاریم؟ - نه.
می‌تونم من اسمشو انتخاب کنم؟
خواهش می‌کنم. فکر می‌کنی بتونم یکم پارچه بگیرم و براش یه کلاه درست کنم؟
- هول نشو، بذار اول به دنیا بیاد. - مامان!
تو چی فکر می‌کنی، فسقلی؟ شرط می‌بندی؟
نه.
در هر صورت، اون خوش‌شانسه که خواهری مثل تو داره.
- عمو جورجم همیشه اینو می‌خوند. - با دستِ پر اومدم.
قهوه، آب‌نبات و گل‌های سرخارگل.
بفرما، اینم برای شما.
آبنبات نعنایی!
اینا هم...
واسه مامانته.
دستت درد نکنه.
قرارمون همون اولِ صبح بود، مگه نه؟
آره، همین‌طور بود.
آره.
مالِ خودمو نگه می‌دارم واسه بعد.
بخور بره.
تو جیبت بمونه کلش نوچ و چسبناک می‌شه.
تو نجارِ بهتری نسبت به منی.
تا الان راحت می‌تونستی یه خونه رو علم کنی.
آره خب، همون‌طور که گفتم، مطمئن نبودم موندنی‌ام یا نه. حاضری؟
ولی این تعریفت رو می‌ذارم رو جفت چشام.
همش دارم به اون حرفت فکر می‌کنم. اینکه گفتی این زمین جای اسکانِ آدم‌ها نیست.
من اینو گفتم؟
نه، من همچین حرفی نزدم.
گفتی این زمین‌ها متعلق به قبیله «اوسیج»ـه. گفتی اونا برمی‌گردن.
خب، اگه مال اونا باشه، لابد برمی‌گردن.
یه نگاه به اطرافت بنداز، اینگالز.
این مهاجرها مثلِ آتیشِ دشت می‌مونن. هیچ‌جوره نمی‌شه جلوی آتیشِ دشت رو گرفت.
کلی گاوچرون هم از سمت مکزیک سرازیر شدن این‌طرف.
اینجا همه جوره آدم هست؛ سرخ‌پوست، دورگه، بچه‌سوسولای پولدارِ شرق...
...قاتل و خانواده،
مردای خداشناس، آره، و حتی بیوه‌زنا.
سربازایی هم هستن که توی جنگ له و لورده شدن.
اینم از این.
شاید اصلاً لازم نباشه مال هیچ‌کدوممون باشه.
شاید فقط باید زندگیمونو تو آرامش بکنیم.
- کجای این کار امنیته؟ - هوم. کی گفته اصلاً همچین چیزی وجود داره؟
هان؟
جنگیدی؟
توی جنگ؟
برادرام جنگیدن.
کوچیکترینشون ۱۳ سالش بود. جرج.
فرار کرد که بره طبل‌زنِ ارتش بشه.
خب، عقل داشتی که خودتو قاطی اون کثافت‌کاری نکردی.
کاش منم همین کارو کرده بودم.
یا می‌تونیم اسمشو بذاریم جِین، به یاد جِین ایر.
یا نظرت درباره دالی چیه؟ مثل دالی واردن. اگه چشماش آبی بود،
می‌تونی روبان‌های صورتیتو بدی بهش. اگه قهوه‌ای بود، من مال خودمو بهش می‌دم.
من روبانامو به بچه‌ای که نمی‌خوایمش نمی‌دم.
من می‌خوامش.
یه خواهر واقعی می‌خوام؛ کسی که بذاره بهش خوندن و خیاطی یاد بدم،
و بذاره موهاشو ببافم،
و بغلم کنه، نه اینکه اذیتم کنه یا برام دردسر درست کنه،
یا اینکه همه‌ش توجه بابا رو واسه خودش قرق نکنه.
بابام دختر نمی‌خواد.
اون پسر می‌خواد.
فکر کنم اون‌وقت دیگه سوگلی و عزیزدردونه نباشی.
فکر کردم شاید شکمت به قاروقور افتاده باشه.
بابات می‌گه این خرگوشِ خوشمزه رو مدیونِ توایم...
...چون تو یه شکارچیِ درجه‌یکی.
پارسال واسه تولدم بهم یه تیرکمون سنگی داد.
شاید بتونی چندتا فوت‌وفن یادم بدی، تا این‌جوری کمتر گلوله هدر بدم.
بابام بدجوری پسر می‌خواد، واسه همین...
اگه داداش‌دار شم، لابد باید بدمش به اون.
خب، اینجا کانزاسه.
تا اون بخواد به سن بلوغ برسه، تو رو واسه داشتنِ تفنگِ خودت آماده می‌کنم،
شاید حتی تیر و کمون.
تا حالا با تیر و کمون شلیک کردی؟
خب، من تقریباً با هرچی که فکرشو کنی شلیک کردم.
به نظر می‌رسه آدمِ ماجراجویی باشی. هنوز جاده مخفیه رو پیدا نکردی؟
عجب.
یه جاده‌ی اوسیج.
تابستونا علفزار درسته قورتش می‌ده.
وقتی شکار تموم می‌شه، از این راه برمی‌گردن خونه.
- به کجا می‌رسه؟ - نمی‌دونم.
ولی همیشه دلم می‌خواست دنبالش کنم ببینم به کجا می‌ره.
- شاید به یه دنیای دیگه می‌رسه. - هوم.
اگه یه وقت غیبم زد، بدون که همین‌جام.
دنبالِ آخرِ این جاده می‌گردم.
دنبال اون یکی دنیا می‌گردم.
هوم.
ممنون.
هوم.
همیشه فکر می‌کردم نون‌ذرت‌های زنم تو کل دنیا تکه،
ولی مری، انگار باید تو نظرم تجدیدنظر کنم.
لطف کردی.
به سلامتی رفقای جدید.
ممنون.
خب، اِم، یکی بهم گفت ویولن می‌زنی.
♪ نه گندمِ آفت‌زده‌ت رو می‌خوام، نه جویِ تو رو ♪
♪ یه نیم‌ساعت دیگه آرد می‌گیرم و واسه چارلی کیک می‌پزم ♪
♪ چارلی یه جوونِ گُله، چارلی خیلی خوش‌تیپه ♪
♪ هر وقت می‌ره شهر، واسه دخترا آب‌نبات می‌خره ♪
♪ نه گندمِ آفت‌زده‌ت رو می‌خوام، نه جویِ تو رو ♪
♪ یه نیم‌ساعت دیگه آرد می‌گیرم و واسه چارلی کیک می‌پزم ♪
هی!
فردا می‌بینمت.
- آقای ادواردز! - هی.
- هی! - سلام، سلام، سلام. چطوری، چطوری.
بجنب دیگه.
ایول!
همینه. تا جایی که می‌تونی سفتش کن.
نه؟
- آقای ادواردز! - هی!
دمت گرم، عالی بود.
ممنون.
هی، هی. آروم.
- ممنون. - آره.
آره.
هی.
- با اینا رفیقی؟ - آره.
اون دختره رو می‌شناسم.
اسمشو نمی‌دونم، ولی عروسکشو پیدا کردم.
ننه می‌گه نباید برم ببینمش، چون نمی‌خواد دردسر درست شه.
خب، اسمش «عقاب نیکه». فکر کنم از هم خوشتون بیاد.
یه چندتا بچه‌گربه هم تازه برام به دنیا اومدن.
هنوز خیلی کوچیکن که از ننه‌شون جدا بشن، ولی شاید بخوای بیای یه سر بهشون بزنی،
یکی‌شون رو سوا کنی.
«عقاب نیک» می‌خواد یکی برداره.
شاید بتونید با هم انتخاب کنید.
از بابات می‌پرسم، باشه؟ دیگه بسپرش به من.
کارولین اینگلز.
جما جیمز.
آمار بهم رسیده که این اواخر حسابی سختی کشیدی،
واسه همین فکر کردم باید بیام خودم رو درست‌وحسابی معرفی کنم.
با دست پُر اومدم.
خب، ممنون. این... واقعاً لطف کردید. ام...
- قهوه می‌خوری؟ - اوه! بله.
البته، اصلاً دلم نمی‌خواست سنت‌لوئیس رو ول کنم، ولی شوهرم مأمور راه‌آهنه.
- هر جا بره، منم دنبالشم. - درکت می‌کنم، می‌فهمم چی می‌گی.
این‌جا خیلی آدم تنها می‌شه. نه هم‌صحبتی، نه یه ذره آسایشی.
انگار مردا عین خیالشون نیست، نه؟
نه.
واسه همینه که خودِ زنا باید آستین بالا بزنن.
انجمن زنان ما نقشه‌های بزرگی واسه این استقلال داره.
یه کلیسا، مدرسه، کتابخونه و یه انجمنِ منعِ الکل.
حتی داریم تلاش می‌کنیم حق رأی بگیریم.
تو قدیما تو ویسکانسین معلم بودی، نه؟
- آره، قبل از این‌که بچه‌دار بشم. - هیچ‌وقت دلت واسش تنگ نمی‌شه؟
دلم واسه خیلی چیزا تنگ شده.
خواهرام، مادرم، خونه‌م،
یه جا که بهش تعلق داشته باشم، یه پایِ سالم.
تنها نیستی.
همه‌مون دلمون واسه زندگی قبلیمون لک زده.
ولی می‌تونیم یه زندگی جدید بسازیم، نه؟ یه زندگی بهتر.
- امیدوارم. - هوم.
اوه، فکرشم نکن.
می‌بینم که جان ادواردز رو آوردی سرِ کار.
آره. اون و چارلز دارن با هم معامله می‌کنن.
کارِ این خونه که تموم بشه، می‌رن سرِ خونه‌ی اون.
خدا فرستادش. دخترا که بدجوری خاطرخواهش شدن.
هوم. آره.
اگه جای تو بودم، بیشتر احتیاط می‌کردم.
واقعاً دلم نمی‌خواد پشتِ سرِ مردم حرفای زشت بزنم،
اما اون از اون آدمایی نیست که بخوای دور و بر خونواده‌ت پلک بزنه.
ویسکی می‌سازه. خودشم بدجوری میره بالا.
نمی‌دونی تا حالا چند بار ملت پیداش کردن...
در حالی که مستِ مست وسط خیابون اصلی افتاده بوده.
فقط چون تهِ دنیا گیر افتادیم...
دلیل نمیشه از اصول و ارزش‌هامون دست بکشیم.
موافق نیستی؟ ولی شاید من دارم اشتباه می‌کنم. شایدم آدم شده باشه.
اصلاً من کی‌ام که بخوام غیبت کنم؟ بازم اجازه میدی بیام اینجا، کارولین؟
معلومه، حتماً.
اوه.
نگران نباش. یه جوون از یه خونواده‌ی خیلی سرشناس تو بوستون می‌شناسم...
که می‌تونه تو کارای خونه به شوهرت کمک کنه.
فقط لب تر کن.
اوه.
- ممنون. - خواهش می‌کنم، حتماً.
- حالت خوبه؟ - ببخشید، معذرت می‌خوام.
اون... بی‌دقتی بود.
- استراحت می‌خوای؟ - نه، نه. ادامه بدیم.
آره.
آقای ادواردز؟
بله؟
راستی چیزی در مورد اون پسره تو فروشگاه می‌دونی؟
کِی‌لِب؟
چند ماه پیش، در حالی که یه پوست و استخونِ زخمی و زیلی بود پیداش شد، واسه همین امیلی آوردش پیش خودش.
زیاد حرف نمی‌زنه. ولی شطرنجش حرف نداره.
اعتراف می‌کنم شطرنج‌باز افتضاحی‌ام، واسه همین شاید اونم بازیش در حد معمولی باشه.
میشه اینو بهش بدی؟
اینو بذار پیش من بمونه.
- امروز ملاقاتی داشتی. - اوم‌هوم.
جما جیمز.
اون انجمنِ زنان شهر رو می‌چرخونه.
دارن یه کلیسا، یه مدرسه و یه کتابخونه عمومی می‌سازن.
- ازم پرسید دوست دارم عضو بشم یا نه. - شانس آوردن که تو رو داشته باشن.
دوتا هم دختر تو خونه داره.
می‌گفت لورا و مری رو دعوت می‌کنه که بیان پیشش.
خوبه آدم دور و برش کسایی رو داشته باشه که مثل خانواده‌ش باشن، نه؟
اوه! فکر کنم به کتم احتیاج دارم.
سه سوت برمی‌گردم.
هوم.
مم.
طول روز لب به یه قطره‌ش هم نمی‌زنم، اما شبا...
...فقط یه چیزی می‌خوام که این لرزشِ بدنمو بند بیاره.
وقتی دختربچه بودم، پدرم با جابه‌جا کردنِ بار توی دریاچه‌ی میشیگان نون درمی‌آورد.
ناخدای کشتیش همیشه یه چیزی لازم داشت که لرزشِ بدنشو بند بیاره.
یه شب، اونا رو زد به دلِ طوفانی که هر احمقِ هوشیاری می‌تونست پیش‌بینیش کنه.
قایق متلاشی شد.
همه‌شون غرق شدن.
متأسفم.
نمی‌تونی تصور کنی بعدش تو چه زندگیِ نکبتی افتادیم.
تک و تنها.
از گشنگی مُردم. استخونام دارن یخ می‌زنن.
همه خیلی متاسف بودن.
به جونم قسم می‌خورم، هیچ‌وقت کاری نمی‌کنم که خونوادت به خطر بیفته.
این همون حرفیه که کاپیتان به مادرم زد.
خب، دیگه وقتشه شال و کلاه کنیم بریم خونه.
واسه یه آهنگ دیگه می‌مونی؟
اوه، باید یه سری به اون بچه‌گربه‌ها بزنم.
- یه مسیری رو باهام بیا. - حتماً.
فردا می‌بینمت! شب بخیر!
شب بخیر!
همه چی ردیفه؟ دارم زیادی ازت کار می‌کشم؟
نه، اصلاً این حرفا نیست.
می‌دونی، به‌جز تو و میچل،
فکر نکنم این دور و برا کسی واسش مهم باشه که من فردا صبح بیدار می‌شم یا نه.
من راحت با کسی رفیق نمی‌شم.
خودم نمی‌ذارم راحت با کسی رفیق بشم.
چرا نیومد بابا؟
احتمالاً فقط لازم داشته یه روز با خودش خلوت کنه.
شاید بهتره بریم یه آمار بگیریم.
ممنون.
خیلی بامزه‌ان.
اون یکی شبیه سیب‌زمینیه.
- من لورام. - گود ایگل.
از کلاهت خوشم می‌آد.
مال پسرعموم جین بود، ولی سرش زیادی گنده شد،
آره، کریسمس قبلی بود که بهم دادش.
وقتی تنمه، کمتر دلم براش تنگ میشه.
وقتی این توله گربه‌ها بزرگ شدن، یکی‌شون رو می‌بری؟
شاید.
- نمی‌دونم سگم ازش خوشش بیاد یا نه. - خوش‌به‌حالت. کاش ما هم یه سگ داشتیم.
اسمش جکه.
می‌تونی هر وقت خواستی بیای ببینیش.
ادواردز چند روزیه که پیداش نیست.
عادتشه ماهی یه بار میزنه به جاده که ویسکی‌هاشو بفروشه،
بعضی وقتا تا خودِ آزویگو هم میره.
شایدم رفته پیِ شکار گرگ.
نه بابا، من که نگران نیستم.
اون کلاً... یهو پیداش میشه.
من بیشتر نگران این توله گربه‌هام.
دختر من یه هفته‌ست کچلم کرده بس که درباره‌شون حرف زده.
اگه نذارم حداقل دوتاشون رو ببره، نمی‌دونم قراره چه بلایی سرم بیاره.
اون‌جایی که ما بودیم، اگه کسی چند روز غیبش می‌زد، ککِ کسی هم نمی‌گزید.
ادواردز فقط عادت داره طبق ساز خودش برقصه.
مطمئنم همین زودیا پیداش میشه.
اون دیگه برنمی‌گرده.
چی؟
داشت همین‌جا تو خونه‌مون عرق می‌خورد. می‌گفت وقتی تو سر کاری لب بهش نمی‌زنه.
- اما من... من حرفشو باور نکردم، واسه همین... - چی بهش گفتی؟
بهش گفتم دیگه این‌ورا پیداش نشه،
مگر این‌که دیگه واسه لرزش دستاش، محتاجِ اون کوفتی نباشه.
این‌طوری‌ها نیست. این‌جوری نیست که یه بشکن بزنی و همه چی غیب بشه.
زنش دیگه نیست.
دختراش رفتن. این جنگ لعنتی جویدش و تفش کرد بیرون.
- خبر داشتی؟ - خب که چی؟
- می‌دونستی و هیچی نگفتی؟ - کارولین، ما وسط دریا تک و تنهاییم.
اینجا دیگه جایی واسه وسواسِ اخلاقی نداریم.
بحثِ اخلاقیات نیست!
- نمی‌خوام دوباره خانواده‌ام رو از دست بدم. - بدون اون نمی‌تونیم این خونه رو تموم کنیم.
باید چشمات رو باز کنی، وگرنه همه‌مون اینجا غرق می‌شیم.
کاری که می‌کنی خطرناکه.
خطرناکه! ببین حتی وقتی کاملاً هم هوشیاری چه اتفاقی ممکنه بیفته!
نمی‌ذارم به خاطر نجات دادن یه آدمِ داغونِ دیگه، به کشتن بری.
اون جورج نیست. نمی‌تونی برادرت رو برگردونی.
- بذار باهات بیام. - نه.
خواهشم می‌کنم.
همین‌جا بمون و هوای مامانت رو داشته باش.
سلام.
چارلز اینگالز هستم. ببخشید بی‌هوا مزاحم شدم. دنبال شوهرتون می‌گردم.
لورا با توئه؟
- با غریبه‌ها حرف نزن. - اون غریبه نیست.
ایشون آقای اینگالزه.
اینجا نیست.
به کمکت احتیاج دارم.
منم می‌تونم تو گشتن کمک کنم.
یه مقدار از اون کیک و مربایی که خانم جیمز آورده بود رو کنار گذاشتم.
تو و مری زود برید لبِ رودخونه واسه آب. بقیه‌ش با ما.
حله؟
بابا پیداش می‌کنه. اون همیشه می‌دونه کجا رو بگرده.
عمو جورج رو یادته؟
همیشه‌ی خدا جیم می‌شد، بابا هم همیشه برش می‌گردوند خونه.
آقای ادواردز همین‌طوری الکی غیبش نمی‌زنه.
چی؟
این دیگه چیه؟
یه جاده مخفیِ «اوسیج».
آقای ادواردز می‌گفت اگه یه وقت غیبش زد، حتماً همین‌جاست.
نمی‌دونم.
خیله‌خب. پس باید همین راه رو بریم.
بجنب، راه بیفت.
نمی‌دونستم غیر از تو سراغ کی برم. می‌دونم تو رو رفیق خودش می‌دونه.
یه حدس‌هایی می‌زنم کجا ممکنه باشه.
فکر نکنم زنت زیاد ازم خوشش اومده باشه.
به دل نگیر. کلاً از هیچ‌کدوم از این غریبه‌ها خوشش نمیاد،
که مثل ملخ ریختن تو زمینش و دارن همه‌چی رو بالا می‌کشن.
عینِ حرفِ خودشه.
تو اوسیجی هستی.
- درسته. - تو این‌طوری فکر نمی‌کنی؟
عقلم می‌گه نباید با کسایی دشمنی کرد،
که هرجور شده چیزی که می‌خوان رو به چنگ میارن.
نمی‌خوام مدام از این‌ور به اون‌ور آواره بشم.
ترجیح می‌دم سعی کنم بخشی از آینده‌ی این مملکت باشم.
خونه‌ات قشنگ‌ترین خونه‌ایه که تا حالا دیدم.
پدرم کمکم کرد بسازمش، درست بعدِ جنگ.
هر چی داشت و نداشت رو پای این کار گذاشت.
بعدِ مرگِ مادرم، طاقت نداشت این‌ورا بمونه.
زنم هنوز باهاش کنار نیومده. منظورم آینده‌ست، نه این خونه.
می‌فهمم چی می‌گی.
اوه.
داریم می‌ریم اونجا؟
بینِ بقیه‌ی چیزها، این معتمدترین خریدارشه.
همم.
تا کجا ادامه داره؟
نمی‌دونم.
شاید بهتره برگردیم؟
آقای ادواردز!
از این طرف!
عجله کن!
بدو دیگه.
کسی اینجا نیست.
باید برگردیم.
لورا، باید برگردیم.
اینگالز، درسته؟
اصلاً فکر نمی‌کردم یه هفته هم اینجا دووم بیاری.
ویلیام.
این دیگه کیه؟
چارلز اینگالز، این لیسی اوبرته.
اون و ادواردز همدیگه رو می‌شناسن.
یه چیزی تو همین مایه‌ها.
برگرد بیا عقب.
مواظب سرت باش.
رفته.
بساطشو جمع کرد و زد به چاک سمت شمال.
نگفت کجا می‌ره.
هر چی داشت رو به من فروخت.
آخرش هم یه اسب خرید.
تنها چیزی که از خودش جا گذاشت یه جعبه بچه گربه بود.
جدی فکر می‌کردم دیگه پیش تو و خونواده‌ت موندگار شده.
حرفی از ما زد؟
یه بند داشت درباره تو و دخترات حرف می‌زد.
باعث شدی حس کنه یه آینده‌ای داره که می‌تونه بهش امیدوار باشه،
انگار واسه یکی مهم بوده.
آدم خوبیه،
با وجود اینکه ظاهرش اینو نشون نمی‌ده.
- این‌طور فکر نمی‌کنی، ویلیام؟ - همین‌طوره.
یه رفیق خوب.
خوبه که می‌شنوم حالش خوبه.
رسم این‌جا همینه، آقای اینگالز.
آدما می‌آن و می‌رن.
و باید با این قضیه کنار بیای.
رد کجاست؟
از این طرف.
ما از این طرف اومدیم.
مطمئنی؟
مری!
لورا!
اوه...
فکر کردم بهتره چندتا کتاب برات بیارم.
یا حداقل یه گلچینی ازشون. حتی روزنامه هم داریم.
چی شده؟ چه خبره؟
دخترا رفتن آب بیارن، هنوز برنگشتن.
من سریع می‌رم لب رودخونه دنبالشون. نگران نباش، همه‌چی درست میشه.
اصلاً نمی‌دونی کجاییم، نه؟
لابد یه خواهرِ درست‌وحسابی نمی‌ذاشت این‌طوری گم بشی و گرسنگی بکشی.
شایدم اون خواهر اصلاً اون‌قدری جگر نداشت که از همون اول راه بیفته دنبالت.
فقط باید قبل از اینکه هوا تاریک بشه یه جاده پیدا کنیم.
آخرین چیزی که می‌خواستم این بود که یه آدمِ گرفتار رو بندازم تو دردسرِ بیشتر.
یه بار این اشتباه رو کردم.
ببین، اون خیلی وقت بود که داشت فرار می‌کرد، قبل از اینکه پاش به اینجا برسه.
فکر نمی‌کنم اصلاً قصدی برای موندن داشت.
چارلز اینگلز، دخترات غیبشون زده.
رفتن آب بیارن و دیگه برنگشتن. دارم یه گروه جست‌وجو جمع می‌کنم.
بفرستشون سمت رودخونه. از اونجا پخش می‌شیم.
متأسفم. معذرت می‌خوام.
پیداشون می‌کنیم.
- مری! - لورا!
بقیه تا تهِ اون پیچ رفتن.
- دخترا! - مری!
- لورا! - مری!
- لورا! - لورا!
- مری! - اون پایین، می‌بینی؟ از اون‌طرف رفتن.
مری!
لورا!
- لورا! - لورا!
مری!
لورا!
مری؟
لورا!
- لورا! - مری!
لورا!
مری!
خب، اون کیه که داره دید می‌زنه؟
بیا جلوتر.
بیا دیگه.
بیا.
ما دنبال آقای ادواردز می‌گردیم.
اوه، حتماً! ادواردز پیش ماست.
- واقعاً؟ - آره بابا.
رفته شکار،
اما دیگه هوا داره تاریک می‌شه، زود برمی‌گرده.
چرا نمی‌آید کنار آتیش بشینید و منتظر بمونید؟
گشنته؟
بخور.
خوشمزه‌ست.
اسمت چیه عزیزم؟
مری.
خب مری، راه بیفت. بیا پیش من بشین.
- باید برگردیم پیش بابامون. - باباتون؟
نه!
اون بیرون با وجود گرگ‌ها اصلاً امن نیست!
ولم کن!
- کَنه‌ی نمک‌نشناس! - هوی!
بکش عقب!
نمی‌خوام شر بشه.
اینجا دنبال شر نمی‌گردیم.
چیزی نیست مری. باشه.
برو.
مری! لورا!
بدو برید خونه.
اوه.
برین. من هواتونو دارم.
کجا بودی؟
چرا گذاشتی رفتی؟
مامانت راست می‌گفت.
جای من اینجا نیست.
جای تو همین‌جاست.
من خونواده‌ی تو نیستم.
من خونواده‌ی هیچ‌کس نیستم.
فکر می‌کردم با هم رفیقیم.
تو به رفیقی مثل من نیاز نداری.
اشتباه می‌کنی.
می‌دونم فکر می‌کنی بابات یه پسرو بیشتر از تو دوست می‌داشت، ولی این‌طور نیست.
من دخترامو با هیچی تو این دنیا عوض نمی‌کردم.
آقای ادواردز!
خواهش می‌کنم... خواهش می‌کنم صبر کن!
خواهش می‌کنم.
ببخشید.
حالت خوبه؟ حالت خوبه؟
اوه!
- میگم جست‌وجو رو کنسل کنن. - بابا!
- زخمی شدی؟ - نه.
ادواردز گفت نمی‌خواد جزوی از خونواده باشه.
اشکالی نداره.
خونواده‌ی ما همین‌جوری که هست عالیه.
روبه‌راه می‌شیم.
همه‌مون روبه‌راه می‌شیم.
نخوابیدی؟
خیلی فکر و خیال کردم.
دخترا رو پیدا کردن؟
هی...
خوبه.
آقای اینگلز، همون کسی که برای ساختنِ خونه‌ت لازم داری رو برات پیدا کردم.
با آدام اسکات آشنا شو. لطف کرد و برای پیدا کردنِ دخترا به تیمِ جستجو ملحق شد.
ممنون.
زیاد چیزی بارم نیست، ولی یاد می‌گیرم.
بی‌صبرانه منتظرم.
اه.
ممنون، خانم جیمز.
- قهوه می‌خوری؟ - آره، لطفاً.
♪ یه نیم‌ساعت دیگه آرد رو برمی‌دارم ♪
♪ و یه کیک برای چارلی می‌پزم ♪
بیشترِ خونه ساخته شده.
در امان می‌مونیم.
خوشبخت می‌شیم.
« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.