« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫نمی‌دونم چی باید بگم
‫باید یه سپتون باشه صحبت کنه
‫یه شوالیه‌ی حقیقی بودی
‫فقط وقت‌هایی کتکم می‌زدی ‫که حقم بود
‫لعنتی
‫بجز اون یه دفعه توی میدن‌پول
‫کارگر مسافرخونه ‫شیرینی اون بیوه رو خورده بود
‫نه من. منم بهت گفتم
‫حقته چنان بزنمت که...
‫دیگه مهم نیست
‫دلم می‌خواد شمشیرت رو بذارم، ولی...
‫توی زمین فقط زنگ می‌زنه
‫ای‌کاش نمی‌مردی، سِـر
‫مراقب اسب‌ها هستم
‫اگر شما سه تا رو بفروشم ‫می‌تونم مثل یه شاه دلی از عزا دربیارم
‫برای یکی دو سال
‫بعدش چی؟
‫همچین مسیری آخرش ‫یا به یاغی‌گری ختم میشه یا گدایی
‫می‌تونیم بریم به یه شهر
‫کینگز لندینگ؟ لنیس‌پورت؟
‫می‌تونیم به نگهبانان شهر ملحق بشیم
‫دست از تجاوز بکش، جناب
‫توی دست منم ‫به خوبی دست اون می‌شینه
‫یه سری مسابقات توی ‫دشت اشفورد برگزار کردن
‫« شـوالـیـه‌ی هـفـت پـادشـاهـی »
کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫سلام. تو کارگر اصطبلی؟
‫می‌خوام اسب پالفریم تیمار بشه
‫و به هر سه تاشون جو بده ‫بهشون رسیدگی می‌کنی؟
‫می‌تونم، اگر دلم بخواد
‫مسخره‌بازی درنیار ‫به اسب‌ها رسیدگی کن
‫اگر خوب مراقبشون باشی یه سکه‌ی مسی ‫گیرت میاد و اگر نباشی یه توگوشی می‌خوری
‫هرجا دلت خواست بشین
‫گوشت بره‌ی خوب داریم ‫که با سبزیجات کباب شده
‫و یکم اردک که پسرم شکار کرده ‫کدوم رو می‌خوای؟
‫جفتش
‫به هیکلت می‌خوره
‫- تا اشفورد چقدر دیگه راهه؟ ‫- سواره یه روز
‫پسرم مراقب اسب‌هاته ‫یا بازم زده به چاک؟
‫نه، اونجاست
‫نصف مردم شهر رفتن دیدن مسابقات
‫اگر اجازه می‌دادم خانواده‌ی منم می‌رفتن
‫به‌خدا نمی‌دونم چرا
‫شوالیه‌ها هم مثل بقیه‌ی آدمان
‫و تابحال ندیدم مبارزه با نیزه ‫قیمت تخم‌مرغ رو تغییر بده
‫خودتم داری میری مسابقات؟
‫خوابت رو دیدم
‫نزدیکم نشو لعنتی. فهمیدی؟
‫بله سرورم؟
‫توجهی به اون نکن، سِـر
‫میرم غذات رو برات میارم
‫بگیر که اومد!
‫- هی! ‫- سرورم
‫- پسره‌ی دزد! ‫- نمی‌خواستم ناراحتتون کنم
‫این زره رو دربیار ببینم! زود باش!
‫و خوشحال باش که رعـد ‫با لگد نزد توی اون کله‌ی پوکت
‫این اسب جنگیه، نه اسبچه‌ی بچه‌ها
‫منم به خوبی شما می‌تونم سوارش بشم
‫دهن بی‌ادبت رو گل بگیر
‫من...
‫محض اطلاعت من شوالیه‌م
‫به قیافه‌تون نمی‌خوره شوالیه باشین
‫- مگه تمام شوالیه‌ها شبیه همدیگه‌ن؟ ‫- نه
‫ولی شبیه شما هم نیستن
‫به جای کمربند، طناب بستین
‫همین که غلاف شمشیرم رو نگه داره کافیه
‫پس دارین میرین مسابقات؟
‫می‌خواین ثبت‌نام کنین؟
‫آره، گمونم همین‌کارو بکنم
‫منم با خودتون ببرین، سِـر ‫خواهش می‌کنم
‫اونوقت مادرت چی میگه؟
‫چیز چندانی نمیگه
‫مادرم مُرده
‫مگه صاحب مسافرخونه...؟
‫تو یتیمی
‫شما هم هستی؟
‫بودم. یه زمانی
‫تا اینکه سِـر من ‫منو زیر پر و بالش گرفت
‫بهم شمشیرزنی و سوارکاری یاد داد و...
‫حقیقتش هرچی یاد گرفتم اون بهم یاد داده
‫تا جایی که در توانش بود
‫اگر بتونین منو ببرین اشفورد
‫می‌تونم ملازم‌تون باشم، سِـر
‫و شما هم می‌تونین ‫در حد توان‌تون بهم یاد بدین
‫نه، ملازم لازم ندارم، پسرجون
‫تمام شوالیه‌ها ملازم لازم دارن
‫و به‌نظر میاد شما بیشتر از همه ‫ملازم لازم دارین
‫و به‌نظر میاد توام ‫باید یه توگوشی محکم بخوری
‫یه کیسه جو برام پُر کن
‫دارم میرم اشفورد. تنها
‫ببین پسرجون، بهت قول میدم...
‫به‌نفعته ملازم امثال من نباشی
‫برای کمکت
‫هرچقدر می‌خوای اخم و تخم کن
‫می‌دونم به محض اینکه رفتم برش می‌داری
‫ببخشید
‫برین گم‌ شین
‫عذر می‌خوام، آقایون
‫می‌خوام با مسئول مسابقات صحبت کنم
‫آخ!
‫چی می‌خوای آقا؟
‫بازم زدمت!
‫اومدم تو مسابقات شرکت کنم
‫مسابقات ارباب من مخصوص شوالیه‌هاست
‫تو شوالیه‌ای؟
‫هی!
‫جناب آقای شوالیه اسم هم داره؟
‫دانک
‫سِـر دانک
‫از دوران بچگیم ملازم ‫سِـر آرلن اهل پنی‌تری بودم
‫قبل از اینکه از دنیا بره ‫با شمشیرش من رو شوالیه کرد
‫این نشانشه که توی دسته‌ی شمشیره
‫آره خب، قطعاً یه شمشیره
‫ولی تابحال اسم آرلن ‫اهل پنی‌تری به گوشم نخورده
‫میگی ملازمش بودی؟
‫همیشه دلش می‌خواست ‫یه روز شوالیه بشم...
‫درست مثل خودش
‫منم یه روز شوالیه میشم، سِـر؟
‫مثل شما؟
‫وقتی در بستر مرگ بود ‫گفت شمشیرش رو براش بیارم
‫و بهم گفت زانو بزنم
‫ازم خواست شوالیه‌ی خوبی باشم
‫که از ناتوان‌ها و بی‌گناهان دفاع کنم
‫و با تمام توانم به قلمرو خدمت کنم
‫و قسم خوردم این‌کارو می‌کنم
‫هر شوالیه‌ای می‌تونه ‫یه نفر دیگه رو شوالیه کنه، درسته
‫کسی شاهد شوالیه شدنت بود؟
‫فقط یه سینه‌سرخ توی یه درخت خاردار
‫اینجا شهر اشفورده، پسرجون
‫می‌دونی سر کسایی که تظاهر می‌کنن ‫سوگند مقدس رو خوردن چه بلایی میاد؟
‫- من... من تظاهر... ‫- آویزونت می‌کنیم
‫لخت دست‌ها و پاهات رو می‌بندیم ‫ و می‌کشیمت بالا
‫سوراخ کونت رو مستقیم میاریم پایین ‫روی یه نیزه‌ی تیز
‫و خشک خشک می‌کنیمت
‫بهش میگیم صندلی اشفوردی ‫پس دوباره ازت می‌پرسم
‫بجز یه پرنده‌ی آوازخوان کوفتی
‫کس دیگه‌ای شاهد شوالیه شدنت بود؟
‫خب، آخه... داشت بارون میومد
‫دارم سربه‌سرت می‌ذارم
‫"صندلی اشفوردی"
‫سرت جایی خورده؟
‫اینجا "ریچ"ـه، نه ریورلندز
‫- صندلی اشفوردی ‫- خیال کردی
‫روستایی‌ها گله‌ گله میان
‫و توی مسابقات ثبت‌نام می‌کنن؟
‫سکه لازم داری، و زره
‫و اسب، و افراد
‫و تمرین، اگر قرار باشه ‫خدایان بهت نظر کنن
‫اون کشاورز بیچاره‌ای رو تصور کن
‫که جلوی لاینل باراتیون قرار می‌گیره
‫آره واقعاً...
‫سرگرمی متفاوتی از آب درمیاد
‫خب، من کشاورز نیستم
‫ولی لباس‌هات عین کشاورزهاست
‫ببین پسر، اربابم اشفورد
‫خودش رو آدم خیلی مهمی می‌دونه ‫خدا می‌دونه چرا
‫این یعنی باید تمام شوالیه‌های زمین‌دار
‫و مزدورهایی که دنبال رقابت هستن رو ‫دست به‌سر کنم
‫متوجه میشی؟ ‫چند تا شاهزاده اینجا داریم
‫نه، معلومه
‫ارباب مرحومت
‫شوالیه‌هایی که اینجا جمع شدن می‌شناسنش؟
‫چادری دیدم
‫که پرچم خاندان دانداریون جلوش آویزون بود
‫آره، سِـر منفرد از اون خاندان
‫سـر آرلن چند سال پیش توی دورن
‫به پدرش خدمت کرده بود
‫سـر منفرد قطعاً ما رو یادشه
‫مطمئنم با این بویی که میدی می‌شناست
‫اگر حاضره ضمانتت رو بکنه ‫قبل از فردا صبح
‫که مسابقات شروع میشه ‫بیارش اینجا
‫بدون همراهانتون بیاین
‫- هرچی شما بگین ‫- باشه
‫می‌دونی که کسایی ‫که توی مسابقات شکست می‌خورن
‫باید سلاح و زره و اسب‌هاشون رو
‫به برنده بدن ‫و برای پس گرفتنشون باید پول بدن؟
‫- بله ‫- و سکه‌ی کافی داری
‫- که بابتشون بدی؟ ‫- نه بابا اصلاً
‫منظورم اینه که ‫نیازی به سکه پیدا نمی‌کنم
‫محض رضای خدایان کوفـ...
‫حواست به اون دو تا باشه ‫آفرین دختر خوب
‫ببخشید آقایون
‫باید با سـر منفرد صحبت کنم
‫خوبه
‫داره چرت می‌زنه، سِـر ‫اگر یه استگ میدی تا بیدارش کنم ‫(سکه‌ی نقش گوزن)
‫من...
‫من... استگ ندارم
‫چجور شوالیه‌ای یه سکه‌ی استگ نداره؟
‫- شوالیه‌ی سرگردونه، مگه نه؟ ‫- چی؟
‫عین شوالیه‌های دیگه‌ست ‫ولی غم‌انگیز‌تره
‫نه، من... من غم...
‫مجبوره بین بوته‌ها بخوابه ‫چون هیچ اربابی اونو به خدمت نمی‌گیره
‫آخی. واقعاً غم‌انگیزه
‫و سـر منفرد زنش رو هم کرده
‫- نه، من... من زن ندارم ‫- عـه!
‫آخه زیاد پیش میاد ‫شوهرهاشون بیان سروقت ما
‫عاشق کردن زن‌های مردمه
‫نه به اون اندازه‌ای ‫که عاشق کردن ماست
‫بهم گفته قصد داره ‫تمام دنیا رو موقرمز کنه
‫- خب، ما همین الانشم موقرمزیم ‫- آره هستیم
‫خب... به‌نظرتون سر منفرد ‫کی بیدار میشه؟
‫شاید بهتر باشه سر شب بیای
‫سر شب
‫- خداحافظ ‫- باشه
‫ای بابا
‫چرا همچین حرفی زد؟ ها؟
‫ما که غم‌انگیز نیستیم
‫قطعاً نه اونقدری ‫که کسی بخواد حرفشو پیش بکشه
‫بعلاوه، سـر آرلن همیشه می‌گفت...
‫شوالیه‌های سرگردان حقیقی‌ترین شوالیه‌هان
‫با اولین پیروزی‌مون ‫زره و اسب
‫یا طلاهای بازنده گیرمون میاد
‫اون‌موقع دیگه غم‌انگیز نیستیم
‫آره می‌دونم. گفتم اگر برنده شدیم
‫جرم که نیست
‫که یه بارم که شده به چیزای خوب فکر کنم
‫مسخره‌بازی درنیار، ریمون
‫پسره‌ی بی‌مصرف به‌درد نخور
‫تو به چی خیره شدی ‫مرتیکه‌ی چشم‌آبی؟
‫درازشمشیر داری؟
‫آره، قانوناً متعلق به منه
‫چه حرف عجیبی
‫من سر استفون فاسووی هستم
‫بیا باهام مبارزه کن
‫همینطور که می‌بینی ‫پسرعموم هنوز عرضه نداره
‫باهاش مبارزه کن، جناب
‫شاید من عرضه نداشتم باشم ‫ولی پسرعموم عرضه‌ی هر کثافت‌کاری رو داره
‫- بزن حالشو جا بیار ‫- دهنتو ببند!
‫ممنونم، ولی کار دارم
‫مطمئنم می‌خوای بری ‫واسه خودت سرگردون بگردی
‫لامصب چه هیکلی هم داری
‫حرومی احمق
‫سـر گرانس!
‫شاید بهتر باشه بریم ‫یه جای آروم‌تر پیدا کنیم
بی سی موویز
‫اوه. گندش بزنن
‫هنوزم داره چرت می‌زنه
‫- هنوزم؟ ‫- اوهوم
‫بخاطر نقرس انگشت‌های پاش
‫واقعاً یکی از بدبختی‌های مسخره‌ی زندگیه
‫باعث میشه بیچاره‌ ‫تمام شب آروم و قرار نداشته باشه
‫آره درسته، ولی آخه...
‫خب، یه صحبت فوری باهاش دارم
‫تا بتونم فردا صبح ثبت‌نام کنم
‫- چی میگه؟ ‫- منظورش مبارزه با نیزه‌ست
‫خیلی خطرناکه
‫آره خب...
‫چندان انتخاب دیگه‌ای که ندارم، دارم؟
‫و اگر قرار باشه ‫توی یه قلعه خدمت کنم...
‫باید برای سرگرمی و لذت غریبه‌ها ‫سلامت جسمیش رو به‌خطر بندازه
‫مگه این شغل ما نیست؟
‫خفه‌شو!
‫مثلاً مُردی
‫یه شغل بی‌خطرتر پیدا کن، پسرجون ‫اینطوری زندگی شادتری داری
‫اینو از همکارهای فاحشه‌ت بشنو
‫لازمه مسخره‌م کنین؟
‫فقط یکم ازتون کمک خواستم
‫فردا صبح برمی‌گردم ‫با سر منفرد صحبت کنم
‫ببخشید جوون
‫آره
‫نمی‌خواستیم مسخره‌ت کنیم
‫هر سری توی مسابقات ‫ تازه‌کارهای زیادی می‌بینیم
‫همه‌شون رویای شهرت و افتخار تو سرشونه ‫ولی هیچوقت بهش نمی‌رسن
‫خب، شاید من فرق داشته باشم
‫مراقب بدنت باش، شوالیه
‫بدن دیگه‌ای گیرت نمیاد
‫قهرمان شجاع ما به‌پیش میره
‫و از تمام دار و ندارش دل می‌کنه
‫یک پدر و یک دوست ‫به سوی دنیایی نامهربان
‫تقدیر مسیر پر از تنهاییش رو
‫در پیچ و خم شانس و اقبال تعیین کرده
‫پسری گمنام همه‌چیزش رو به‌خطر می‌اندازه ‫و نگاه‌های تحقیرآمیز رو نادیده می‌گیره
‫شاید داره حماقت می‌کنه...
‫درحالی‌که سپر آیینه‌ایش رو محکم گرفته
‫آرزو داره عزت و افتخار زیادی کسب کنه ‫ولی باید حقیقتی رو مخفی نگه داره
‫چرا که اگر وجود محقرش آشکار بشه
‫مرگی دردناک و آتشین در انتظارشه
‫اگر اژدها متوجه بشه
‫که یک انسان ساده ‫پشت این ظاهر پنهان شده
‫نیمه‌انسان! نیمه‌انسان!
‫به قیافه‌م می‌خوره نیمه‌انسان باشم؟
‫آره. نیمه انسانی نیمه غول
‫ببین، معذرت می‌خوام
‫نباید اصرار می‌کردم ‫با پسرعموم مبارزه کنی
‫اگر می‌تونست دستت ‫یا زانوت رو می‌شکست
‫خوشش میاد توی میدان تمرین ‫بقیه رو ناقص کنه
‫که شاید توی مسابقات ‫باهاشون روبه‌رو بشه
‫ولی تو رو ناقص نکرده
‫من فامیلشم
‫البته اون جایگاهش ‫توی خاندان‌مون خیلی بالاتره
‫که همیشه بهم یادآوری می‌کنه
‫تو و پسرعموت ‫توی مسابقات شرکت می‌کنین؟
‫اون شرکت می‌کنه ‫منم اگر می‌تونستم شرکت می‌کردم
‫ولی من فقط ملازمشم
‫نسبت به یه ملازم خیلی خوب مبارزه می‌کنی
‫ رقیب توانایی به‌نظر میای
‫قصد داری با کی مبارزه کنی؟
‫برام فرقی نمی‌کنه
‫این حرفیه که بقیه انتظار دارن بزنی
‫ولی خیلی فرق می‌کنه
‫گرسنه‌ای؟
‫همیشه هستم
‫ممنون
‫لاینل باراتیون ‫بهش میگن طوفان خندان
‫فکر می‌کردم گنده‌تر باشه
‫چهار هزار سال پیش...
‫- چهار هزار سال... ‫- کجا میری؟
‫پیش... بی‌شرفا. خودمم صدای خودمو نمی‌شنوم
‫اگر کسی دلش می‌خواد گوش بده ‫فکر تاثیرگذاری به‌ذهنم رسیده
‫چهار هزار سال پیش
‫اجدادمون در اون...
‫دشت بزرگی که بیرونه جمع شدن
‫تا همدیگه رو با چوب خونین و مالین کنن
‫و یکم خوش بگذرونن
‫و میگن اون اولین مسابقات ‫مبارزه با نیزه‌ی این سرزمین بوده
‫خب من که میگم...
‫چه کوفتی می‌خواستم بگم؟
‫"اولین مسابقات مبارزه با نیزه..."
‫آها
‫امکان نداره همچین لذتی ‫ساخته‌ و پرداخته‌ی انسان‌ها باشه
‫پس کار کی بوده؟
‫ها؟
‫کار کی بوده؟
‫همم
‫به درک
‫صد سکه‌ی طلا گیر مرد، هیولا
‫یا خدایی میاد که منو شکست بده
‫حالا پرنده‌هاتون رو بخورین ‫تا بتونیم برقصیم!
‫تابحال مشت خورده تو صورتت؟
‫ببخشید... ببخشید چی فرمودین، سر لاینل؟
‫آدمای درشت‌هیکل ‫بیشتر از ریزنقش‌ها مشت می‌خورن
‫اینو می‌دونستی؟
‫نه، ولی... ولی مطمئنم همینطوره
‫برای همین قوز می‌کنی؟ ‫که مشت نخوری؟
‫من... من قوز نمی‌کنم
‫تمام شب عین یه دوشیزه
‫توی شب عروسیش ‫خودتو از ترس جمع کردی
‫قصد بی‌احترامی نداشتم، سـر ‫جدی میگم
‫آخه جایی که بزرگ شدم ‫آدم یاد می‌گیره تو چشم نیاد
‫هفت خدا بهت قد رعنا دادن
‫پس بلندقامت باش
‫وگرنه میگم مرتدی ‫و میدم آتیشت بزنن
‫غرقت کنن. از یه بلندی پرتت کنن...
‫نمی‌دونم. با مرتدها چیکار می‌کنن؟
‫آتیششون می‌زنن، سرورم
‫باشه
‫چی برام آوردی؟
‫خب...
‫سـر، من... عذر می‌خوام
‫متوجه نبودم...
‫می‌خوای نظر منو جلب کنی
‫ولی دست‌خالی اومدی
‫ارباب کفرن
‫اون بی‌شرف متکبری ‫ که لباس قرمز پوشیده...
‫سکه نداره خراج‌هاشو پرداخت کنه
‫مردمش هر زمستون گرسنگی می‌کشن
‫ولی حتی اونم این...
‫ماسماسک تزئینی رو ‫از سرداب خانوادگیش آورده
‫چون می‌دونه که همه، به شیوه‌ی خودشون
‫یا دنبال کمکت هستن ‫یا کشتنت
‫پس اومدی منو بکشی
‫چی؟
‫نه! نـه
‫پس توی چادر من چه غلطی می‌کنی؟
‫اومدم... اومدم شام بخورم
‫خیلی‌خب
‫واقعاً منطقی بود
‫- اومدم شام بخورم ‫- اسمت چیه، پسر؟
‫دانک... سـر دانک
‫چه مسخره
‫از رقصیدن خوشت میاد؟
‫همه خوششون میاد
‫دریا چنان متلاطم شده بود ‫که هوا طعم نمک می‌داد
‫ولی می‌خواستم بفهمم وقتی آدما ‫توی دریا می‌میرن چیکار می‌کنن
‫برای همین با کله رفتم توی طوفان
‫نترسیده بودی؟
هر آدم وجهه‌های مختلفی داره
‫همم
‫ولی اون کاری که باید می‌کردم
‫کاری بود که استورم‌لندی‌ها از قدیم‌الایام انجام می‌دادن
‫و اگر اونا تونسته بودن ‫پس منم می‌تونستم
‫می‌دونی، بهتره زیاد ‫با خودت کلنجار نری
‫آره، من... من زیاد با خودم کلنجار میرم
‫گاهی اوقات فکر می‌کنم ‫دارم زیادی با خودم کلنجار میرم
‫و آخرش می‌بینم دارم سر همین ‫با خودم کلنجار میرم
‫و من فرز و قوی هستم، درسته
‫- آره ‫- ولی شما هم هستین
‫آره
‫علاوه بر اون، توسط بهترین استادان مملکت
‫با شمشیر و نیزه تعلیم دیدین
‫آخه...
‫من واقعاً چه شانسی برای پیروزی دارم؟
‫هیچ شانسی نداری
‫ولی محک زدن خودت در مقابل ‫یه حریف شایسته، مایه‌ی سربلندی و افتخاره
‫- قصد توهین ندارم، سـر ‫- همم
‫ولی گفتنش برای شما راحته
‫از خاندان اصیلی هستین ‫و مال و منال دارین
‫من اگر یه بار ببازم، سکه‌ی کافی ‫برای پس گرفتن اسبم ندارم
‫یه شوالیه‌ی بدون اسب ‫که اصلاً شوالیه نیست
‫- آره ‫- همم
‫پس باید چیکار کنم؟
‫نمی‌دونم
‫بدجوری مست کردم
‫خیلی‌خب
‫ممنون
‫ببخشید
‫سر آرلن اهل پنی‌تری
‫ایشون... ایشون برای از پا درآوردن
‫پادشاه لاشخورها توی ‫کوهستان سرخ به پدرتون خدمت کرد
‫اون زمان یه پسربچه بیشتر نبودم، ولی...
‫مگه نگفته بودی دورنی هستی؟
‫نه، گفت آلتش عین دورنی‌ها گنده‌ست
‫نه، گفتم دورنی‌ها رو به دار کشیدم
‫اگر میشه فردا صبح صحبت کنیم
‫شوالیه‌ای که میگی رو نمی‌شناسم
‫تو رو هم نمی‌شناسم، داداش ‫برو پی کارت
‫ولی سر آرلن در خدمت پدرتون زخمی شد
‫چطور ممکنه اونو فراموش کرده باشین؟
‫پدرم با 800 نفر به اون کوهستان رفت
‫کسانی رو فراموش کردیم ‫که خیلی بیشتر از یه زخم خوردن
‫خواهش می‌کنم، سـر... ‫نمی‌تونم توی مسابقات شرکت کنم
‫مگر اینکه یه شوالیه ‫یا ارباب ضمانتم رو بکنه
‫چه ربطی به من داره؟
‫تویی!
‫چی...؟
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫دارم ماهی می‌پزم. می‌خورین؟
‫نه، منظورم اینه که... ‫چطوری اومدی اینجا؟
‫اسب دزدیدی؟
‫سوار گاری شدم و اومدم
‫گاری
‫- پس برو یه گاری دیگه پیدا کن ‫- نمی‌تونین مجبورم کنین برم
‫دیگه از اون مسافرخونه خسته شدم
‫گوش کن چی میگم پسر ‫دیگه حوصله‌ی زبون‌درازی‌هات رو ندارم
‫حقته بندازمت روی اسبم و برت گردونم خونه
‫اینطوری باید تا خود کینگز لندینگ برین
‫- مسابقات رو از دست میدین ‫- کینگز لندینگ؟
‫- اهل فلی‌باتومی؟ ‫- نـه
‫صحیح
‫چرا اونا رو گذاشتی اونجا؟
‫شستمشون. آتیش درست کردم
‫ماهی گرفتم، و اسب‌ها رو تیمار کردم
‫می‌خواستم چادرتون رو برپا کنم
‫ولی چادری پیدا نکردم
‫- چادرم همینه ‫- این که درخته
‫آره، و یه شوالیه‌ی حقیقی ‫چادری بهتر از این گیرش نمیاد
‫ترجیح میدم زیر ستاره‌ها بخوابم ‫تا توی یه چادر پر از دود
‫اگر بارون اومد چی؟
‫زیر درخت پناه می‌گیرم
‫از درخت آب می‌چکه
‫آره درسته
‫اسمتون چیه؟
‫- دانک ‫- سـر دانک
‫اسم مناسبی برای یه شوالیه نیست ‫مخفف "دانکن"ـه؟
‫آره. آره
‫سـر دانکن...
‫سـر دانکن بلندقامت
‫تابحال اسمشو نشنیده بودم
‫مگه تمام شوالیه‌های ‫هفت پادشاهی رو می‌شناسی؟
‫خوبا رو می‌شناسم
‫- اسم تو چیه، پسره‌ی دزد؟ ‫- اِگ (تخم‌مرغ)
‫اِگ
‫خب، اگ، حقته بزنم سیاه و کبودت کنم
‫و بفرستمت بری پی کارت
‫ولی به ظاهرت می‌خوره کم‌خوراک باشی
‫و اگر قسم بخوری ‫حرف گوش کنی...
‫اجازه میدم توی مسابقات بهم خدمت کنی
‫بعد از اون...
‫می‌بینیم چی پیش میاد
‫چیز چندانی ندارم، ولی اگر ‫لیاقتت رو اثبات کنی...
‫بی‌لباس و گرسنه نمی‌مونی
‫شاید لباس‌های خوبی نباشن
‫و شاید غذا چیزی جز ‫گوشت و ماهی نمک‌سود نباشه
‫ولی گرسنه نمی‌مونی
‫قول میدم کتکت نزنم
‫بجز وقت‌هایی که حقته
‫چشم، سرورم
‫بگو "سـر"
‫یه شوالیه‌ی سرگردان بیشتر نیستم
‫شهاب‌سنگ برای کسایی ‫که می‌بیننش خوش‌شانسی میاره
‫بگیر بخواب، پسر
‫بقیه‌ی شوالیه‌ها همه‌شون ‫تا الان رفتن توی چادرهاشون
‫و جای آسمون به پارچه‌های ابریشمی خیره شدن
‫هوس توگوشی کردی؟
‫پس... یعنی شانسش فقط نصیب ما میشه؟
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.