« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
چی؟
کمه.
اینجا نیست.
داداش!
چی شده؟
بیست و یک هزار و پونصد ین.
- چی؟ - با اون ۲۱,۵۰۰ ین چیکار کردی؟
نگران نباش.
خرجِ کاری بود.
چی؟ همشو خرج کردی؟
کاهو،
فکر کنم...
یه چیز معرکه‌ای پیدا کردم.
یه سری موزیک‌ویدیوئه
از یه گروه زیرزمینی به اسم «دریم ساکوبوس».
قیمت با احتساب مالیات: ۲۱,۵۰۰ ین
چی؟ جدی می‌گی؟
پول‌ها رو برداشتی؟
قول داده بودیم واسه خریدن دوربین جدید پول جمع کنیم!
بیا با من.
چی شده؟
بیا.
می‌کُشمت، درست مثل فیلم «رقصنده در تاریکی».
آخرش می‌شم لنگه‌ی بیورک.
دریم ساکوبوس بهترین موزیک ویدیو
بی‌خیال بابا.
حالا دیگه از این چیزا خوشت می‌آد، داداش کوچیکه؟
قضیه این نیست.
این یه موزیک ویدیو از «گورو»ی کارگردانه.
می‌خواستم ببینمش، واسه همین خریدمش.
بیا. نگاه کن.
وایسا. ببین.
ببین.
اینجا.
چی؟ این که...
به خاطر خوشبختی لبخند بزن.
کاهو.
بالاخره پیداش کردیم.
یه سرنخ برای اینکه بفهمیم
این «مهِ انسانی» کیه.
پیداش کردیم،
خودِ مِهِ انسانی رو.
بالا رو نگاه کن.
بدو. حواستو جمع کن.
- ساعت نهِ. شروع می‌کنیم. - کارم تموم نشده.
- نه، منتظرمونن. - وایسا.
پنج ثانیه.
چهار، سه، دو...
پخش زنده
به بهشت وحشت خوش اومدین!
آره! «منطقه‌ی وحشتِ فوجیتا و کاهو» برگشته.
- من فوجیتا هستم. - منم کاهو.
قاتل‌های زنجیره‌ای، حال همه‌تون خوبه؟
معلومه که نیستین.
اگه بدونین این ویدیوهای نایابمون چقدر ترسناکن،
احتمالاً همین الانش دارین مثل خرگوش می‌لرزین.
چی؟ مثل بره؟
مقدمه‌چینی رو تمومش کن.
بسه دیگه، برو سر اصل مطلب.
خوب گوش کنین.
می‌دونین داغ‌ترین سوژه‌ی
حال حاضر،
چیه، مگه نه؟
درسته.
«انسانِ بخاری».
خب، همون‌طور که قول داده بودیم،
امروز قراره تصاویر نایابی رو پخش کنیم که
هویت «انسانِ بخاری» رو فاش می‌کنه.
اینا رو فقط توی «منطقه‌ی وحشتِ فوجیتا و کاهو» می‌بینین!
حاضرین که زهره‌ترک بشین؟
کاهو، پخشش کن!
نمی‌فهمم.
چه اتفاقی داره می‌افته؟ خیلی عجیبه.
فکر می‌کردم حداقل ۱۰۰ نفر بیان.
کلاً هفت نفر بودیم.
حالا چیکار کنیم؟
چشماتو ببند.
- چشماتو ببند. - باشه.
- شاید بهتره امتحانش کنی... - نه، نمی‌خوام.
گوش کن.
تو
خیلی خوشگل‌تر از اون چیزی هستی که فکر می‌کنی.
می‌دونی؟
درد داره.
ببین چی بهت میگم.
اگه همین‌طوری پیش بریم، فاتحه‌مون خونده‌ست.
می‌سوزه.
ببخشید.
ببین.
محشره.
چی؟
صبر کن. نگاه کن.
«داداشو»؟
«ویدئوی امروز جالب بود.
می‌خوام جزئیات تحقیقتون رو بخرم.»
چی؟
جدی میگی؟
حداقل بشنویم چی واسه گفتن داره؟
- آره. - آره.
خیله‌خب.
گوشیمو همین‌جا می‌ذارم.
اگه بهمون زنگ بزنه، می‌فهمیم که واقعیت داره.
- کاهو، ببین. - ها؟
محشر نیست؟
خیلی وقته اونجاست.
قبلاً هم پیداش کرده بودی، داداش.
کی؟
کی بود؟
مامان هم بود.
جدی؟
داره زنگ می‌خوره.
آره، داره زنگ می‌زنه.
داره زنگ می‌خوره.
الو؟
کاهو هستم، از منطقه‌ی وحشت فوجیتا و کاهو.
شما همون اکانت dadashow هستین؟
آره، معلومه که واقعیه.
آره، قبلاً آمارشو درآوردیم.
اون ساختمون متروکه کجاست؟
این رو نمی‌تونیم بهتون بگیم.
بستگی به مبلغ پیشنهادی داره.
آره.
چی؟
- یه میلیون؟ - چی؟
چی؟ آره.
نه. آره.
درسته.
آره، می‌فهمم.
آره. ردیفه. آره، دمت گرم.
قطع کرد.
چی گفت؟
یه میلیون می‌ده بهمون.
- یه میلیون؟ - آره.
جدی؟
جدی.
خودشه!
باورنکردنیه!
بخند که شانس بهت رو کرده.
بخند که شانس بهت رو کرده!
دیدی؟ بهت که گفته بودم!
داداشو.
بُخارِ انسانی
مگه می‌شه تو همچین خراب‌شده‌ای شرکت فیلم‌سازی باشه؟
واسه پیدا کردن ساختمون،
باید از همون شرکتی که ویدیو رو ساخته بپرسیم.
«این دِ ساکس».
اوناهاش، همون‌جاست.
ماه‌گرفتگیه؟
خیلی زیادی...
همین‌جاست.
داداش؟
دقیقاً همون چیزی رو بگو که با هم قرار گذاشتیم.
چرت و پرت تحویلشون ندی‌ها.
باشه.
در بزن.
این دیگه چیه؟
نه، همه‌اش غلطه.
باید جوری انجامش بدی که انگار داری یه مرد رو به مبارزه می‌طلبی.
بیا تو.
نه، درست نیست. این‌جوری نه.
کات.
اولش طولانی‌تره.
- سعیمو می‌کنم. - آماده‌ای؟ بریم.
شما کی باشین؟
راستش، می‌دونید...
مصاحبه داری.
آگهی رو دیدم.
- آگهی رو دیدم. - توی سایت.
برای دستیاریِ کارگردان، گورو.
از رو متن بگو، چرت و پرت اضافه نگو.
- رزومه همراهت هست؟ - بله.
رزومه
اسمم فوجیتا فوجیکاواست.
کارگردان گورو،
باعث افتخاره که می‌بینمتون.
من همیشه
طرفدار پَر و پا قرص کارهاتون بودم.
ادای منو درنیار.
چه آدم عجیبیه!
هر کاری باشه انجام می‌دم.
- رانندگی بلدی؟ - آره.
- بلدی با جکِ بالابر کار کنی؟ - آره.
- مدرک تئوری رنگ هم دارم. - به درد نمی‌خوره.
دیروز ناهار چی خوردی؟
یه همبرگر.
مخلفات مورد علاقه‌ت توی سوپ میسو چیه؟
از میسو خوشم نمی‌آد.
- تا حالا کسی رو زدی؟ - هیچ‌وقت.
تا کی با مامانت می‌رفتی حموم؟
مادرم رو به زور یادمه.
مدرک زبان انگلیسی داری؟
دارم.
- آلمانی بلدی؟ - آره.
یه چیزی بگو.
داداش، جوابشو بده. داداش؟
می‌تونی از پسش بربیای.
واقعاً.
همیشه
کارت رو تحسین می‌کردم.
در مورد موزیک‌ویدیو‌هات هم، عاشق اون ویدیوی «دریم ساکوبوس» هستم...
- «کابوس خودخواهانه». - «کابوس خودخواهانه».
همون انبار متروکه.
محشر بود.
ببخشید.
بخور.
شربت آبلیموش لنگه نداره.
مگه رنگ شربت آبلیمو نباید روشن‌تر باشه؟
صبر کن. این واقعاً آبلیموئه؟
خب؟
این که...
آب‌پرتقاله.
چی؟
درسته.
آب‌پرتقاله.
یه سرباز داوطلب که حقیقت رو میگه،
بدون اینکه زیر فشار کم بیاره.
خوش اومدی.
خودم پرتقال‌های «دکوپون» زادگاهم «اِهیمه» رو آب گرفتم.
با دستای خودم.
عجیبه، نه؟
وقتی با دست آب بگیری، خوشمزه‌تر میشه.
با دستگاه هیچ‌وقت همچین طعمی گیرت نمی‌آد.
انبار متروکه توی «کابوس خودخواهانه».
دقیقاً کجاست؟
کِنتا پیداش کرد. همون مدیرِ «ساکوبوس‌ها».
الان کجاست؟
نمی‌دونم.
می‌گفت می‌خواد بازیگر شه یا یه همچین چیزی.
این یارو دستش به همه‌جا می‌رسید.
داداش.
ـ این میمیه. ـ چی؟
میمی، یکی از اعضای «دریم ساکوبوس».
شاید اون یه چیزی بدونه.
شما...
میمی هستید؟
آره.
خانم میمی، از کِنتا خبری دارید؟
نه، چیزی نمی‌دونم.
نگاه کن.
کِنتا سومراگی
کِنتاست. می‌دونستم.
حق با تو بود.
یالا، کاهو!
ـ بجنب دیگه. چی؟ ـ عمراً!
مثل قبلاً، خودت تنهایی برو تو.
اگه برم کلابِ همراهان، خیلی تابلوعه.
پس لباس زنونه تن‌ت کن.
کاهو.
حرفِ یه میلیون پوله ها.
اگه از زیر زبون کنتا بکشیم بیرون که کجاست، یه میلیون به جیب می‌زنیم!
می‌دونم!
با این ریخت و قیافه نمی‌تونم برم تو.
خب که چی؟
قراره تمام عمرت با من حرف بزنی، با من غذا بخوری،
وقتت رو با من بگذرونی.
- همین برات کافیه؟ - معلومه که نه!
این قیافه رو من که انتخاب نکردم!
می‌دونم!
ولی اینقدر همش ناله نکن!
- راه بیفت! زود باش! - تو چی حالیت می‌شه آخه؟
بیا دیگه.
بیا، در رو باز کن!
باز کن! دارم باهات حرف می‌زنما!
کاهو!
خواهش می‌کنم! التماست می‌کنم!
باشه، فهمیدم! خواهش می‌کنم.
فوجیتا فوجیکاوا
خوش اومدید.
کنتا اینجاست؟
کنتا الان پیشِ یه مشتریه.
می‌خواید پشت یه میز منتظر بمونید؟
- باشه. - از این طرف بفرمایید.
مشتری داریم.
- خوش اومدین! - خوش اومدین!
کاهو؟
کاهو.
صدامو می‌شنوی؟
اگه صدامو می‌شنوی جواب بده. همه‌چی ردیفه؟
اون میمی بود.
خودِ میمی بود.
اون میمی نبود؟
کاهو؟
کاهو، حالت خوبه؟
خوبم. یه فکری براش می‌کنم.
کنتا درست پشت سرمه.
راست می‌گی؟ صداش کن.
خیلی‌خب! یک، دو، آره! برو بالا!
- برو بالا! - برو بالا!
یالله، بزن بریم!
- می‌تونم یه پیک دیگه بزنم؟ - همین الانشم پاتیلی.
مست نیستم!
- چرا، مستی. - بیا نزدیک‌تر.
ببخشید.
یه لحظه‌ی ابدی برای پرنسس من.
از مردهای جنتلمن خوشت می‌آد؟
من تو دنیای لذت‌های ممنوعه، میزبانتم. کنتا.
کنتا سومراگی
اجازه هست کنارتون بشینم؟
یهو ازش چیزی نپرس، وگرنه بهت شک می‌کنه.
اول ریلکس باش.
- اینجا تاریک نیست؟ - چی؟
بذار درشون بیارم.
- نه. - نگران نباش.
چشمای فوق‌العاده‌ای داری.
حیفه که قایمشون کنی.
حواست باشه. فقط داره نقششو بازی می‌کنه.
به سلامتی.
این الکله‌ها، کاهو.
اینو که می‌دونی، نه؟
الکل داره.
لازم نیست همه‌ش رو بخوری.
ایول. یکی دیگه می‌خوای؟
باشه.
کاهو، حالت خوبه؟ دیگه بسه.
برو سر اصل مطلب.
- بفرما. - ممنون.
- یکی دیگه می‌خورم. - مشکلی نیست.
بسه. لازم نیست بیشتر از این بخوری.
می‌دونم.
چی گفتی؟
هیچی.
واسه چی می‌خوای بدونی اون ساختمون متروکه کجاست؟
- می‌خوای فیلم بسازی؟ - در واقع...
- بگو آره. - راستش...
یه فیلم ترسناکِ مستقل.
قصد داریم یه فیلم ترسناک مستقل بسازیم.
- درباره‌ی روحِ انتقام‌جویِ سلبریتی‌هاست. - درباره‌ی روحِ انتقام‌جویِ سلبریتی‌هاست.
- ستاره‌های معروف رو می‌کشه. - و...
آره. سلبریتی‌های معروف رو یکی‌یکی می‌کشه.
جدی؟ بازیگر لازم ندارین؟
من اصلاً واسه این وارد این کار شدم که بازیگر بشم.
- فعلاً که دارم این کارو می‌کنم. - مدیر برنامه.
- راستش... - ما یه مدیر برنامه لازم داریم.
ما به یه مدیر برنامه احتیاج داریم.
واسه تو عالی نیست؟
واسه من عالیه؟
صحنه‌ی اول توی اون انبار متروکه شروع می‌شه.
بعدش یه روح ظاهر می‌شه...
اون اکیپی که می‌رن توی انبار فیلم بگیرن،
کاملاً غرقِ فیلم‌برداری می‌شن.
و اون مدیر برنامه هم،
که تمام مدت داره بی‌صدا تماشا می‌کنه، یهو...
یهو، یه رطوبتی رو توی فضا حس می‌کنه...
صبر کن. با رسیدنشون به لوکیشن فیلم‌برداری شروع می‌شه، مگه نه؟
و بعدش...
به یه دلیلی، اون روز یه لرزه عجیبی به تنشون افتاد.
فکر کنم هنوز همون‌جاست.
یه کارخونه قدیمی تو کاتسوشیکا.
راستشو بخوای،
از وقتی بچه بودم، همش می‌گفتن اونجا جن‌زده‌ست،
واسه همین اصلاً طرفش نمی‌رفتم.
- موتور رو روشن بذار. - باشه.
- تنگا! - بله!
اگه کسی پرسید، بگین دانشجوی سینماییم.
- حالیته؟ - آره.
خوراک فیلم‌برداری بود،
واسه همین پاشدیم رفتیم.
اصلاً نمی‌تونم با کلمات توصیفش کنم.
واقعاً جای وحشتناکی بود.
وقت نداریم. زود باش!
همون‌طور که داشتیم پشت اون جای متروکه فیلم می‌گرفتیم...
باشه.
خودم می‌گیرمش.
کِن.
از اینجا اصلاً خوشم نمیاد.
خیلی ترسناکه.
بغلم کن.
- اینجا نه. - چرا؟
می‌ترسم.
آنا.
اون‌طوری خشک نشو.
میمی، داری چی‌کار می‌کنی؟
آیدل‌ها حق ندارن با کسی قرار بذارن.
برید بریم!
شش تا شیطان میان سراغِ خواب‌هات.
- میهو! - مای!
- میمی. - آیاکا!
- یوری! - آنا!
دریم ساکوبوس!
چه خبره؟
آقای کارگردان...
بازم رقص رو یادت رفت؟
- کنتا! - شرمنده!
برمی‌گردیم از اول!
چی شده؟
کِن.
ببین...
چه مرگته؟
چیزی اون‌جاست؟
نه، خبری نیست.
یه برداشت دیگه بگیریم خلاص!
به صف شید.
مطمئنم خودمم دیدمش.
اون موقع فکر کردم فقط توهم زدم.
تا اینکه موزیک‌ویدئوی نهایی رو دیدم.
لئو، پوستت خیلی لطیفه.
جدی؟ خیلی بهش می‌رسم.
عاشق پسرای جوونم.
اون موقع‌ها بهمون خوش می‌گذشت.
چی شد؟ داری بالا میاری؟
خوبی؟
ردیفی؟
- خوبی؟ - آره.
حالت خوبه.
اصلاً حالت خوب نیست!
ای بابا. خیلی زیاده‌روی کردی، گند زدی!
- می‌دونی این گندکاری چقدر واسه‌مون آب خورد؟ - خفه شو.
ولی الان دیگه آدرسو داریم.
پول رو از «داداشو» می‌گیریم.
- اگه راست باشه. - ردیفه، نه؟
کاتسوشیکا، تاتیشی کیتا...
چی؟ می‌ریم؟
- معلومه. - بیخیالش شو.
می‌خوام برم خونه!
- راه بیفت بریم. - می‌خوام برم حموم!
- من واسه امروز دیگه تعطیلم! - باشه، فهمیدم.
دلم داره آشوب می‌شه.
بیست...
وقتی اون یه میلیونو بگیریم، می‌ریم صورتت رو ردیف می‌کنیم.
باشه.
دمت گرم.
اگه اینجوریه،
مشکلی ندارم که بیام تو فیلم.
چی؟ توی ویدیوها؟
همین الان قول دادی!
- ولم کن! - آره! قول دادی!
آره!
به خاطر خوشبختی لبخند بزن.
واسه خوشبختی بخند!
- خیلی خب! - داد نزن!
بریم واسه یه میلیون دنبال‌کننده!
بسه! الانه که بالا بیارم!
اینطوری رانندگی کردن خیلی خطرناکه!
ناموساً اینجا خیلی ترسناکه.
بیا مدارک رو برداریم و بزنیم به چاک.
ایناهاش! کاهو، نگاه کن.
چی؟
همینه؟
خب؟ مگه همون نیست؟
یه درِ آبیه.
داداش.
چیه؟
ببین.
- آره، خودشه. همون در آبیه. - آره.
اوناهاش.
چی؟
- بیخیال، بس کن. - نور لازم داریم.
- خیلی تاریکه. - چی؟
بریم چند تا چراغ دیگه بیاریم.
وایسا، ترسیدی؟
فقط کسایی که با ترس اَجین شدن، معنی واقعی وحشت رو می‌فهمن.
- چی؟ - نگاه کن.
چرا چراغا روشن شدن؟
فکر می‌کنی کسی اینجا زندگی می‌کنه؟
منظورت همون «مردِ بخاری»ئه؟
خیلی مسخره‌ست که اینجا زندگی کنه و هر ماه پول برق بده.
آره والا.
- داداش! نگاه کن. - چی؟
- ببین. - چی؟
این دیگه چیه؟
باشه.
می‌ریم پایین.
اینجا دیگه کدوم گوریه؟
عجب جاییه.
اونجا چیه؟
- یه چیزی اونجاست. - چی؟
- یه گربه‌ست. - گربه؟
ای بابا.
تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
داداش.
می‌تونیم رد شیم.
حله.
ضبط
چی؟ یه چیزی اونجاست.
- کجا؟ - اونجا، اون ته.
داداش.
چی شده داداش؟
کاهو.
بیا اینجا.
بگیر اینو.
پیداش کردیم.
خودِ همون «بخارِ انسانیه»؟
باید خودش باشه. نگاه کن.
صورتش رو ببین.
چرا این‌قدر سفته؟
خوابیده.
این‌طوری می‌خوابه؟
عجیبه.
در حال تماس داداش‌اُف
- شماره‌ای که با آن تماس گرفتید... - چی؟
جواب نداد.
رو پیغام‌گیر براش پیغام بذار.
داداش‌اُف اونجایی؟
من کاهو هستم، از برنامه «منطقه وحشت».
می‌تونم بهت بگم اون ساختمون کجاست.
فیلم هم گرفتم، پس بهم زنگ بزنید.
نمی‌تونم زیاد منتظر بمونم...
چی؟ این دیگه چیه؟
چی؟ کجاست؟
- اونجا. - کی؟
- وایسا. کیه؟ چی؟ - صبر کن.
- چی؟ - این چه کوفتیه؟
نه، اونجا.
چی؟
- دومینو؟ - چه خبره؟
- کیه؟ کجا؟ چی؟ بنال دیگه! - چی؟
باورم نمی‌شه.
چی؟
این صدای چیه؟
- کپ کن. - کجا؟
- زود باش. - صبر کن.
این چه آهنگیه؟
- «اِلی عشق من». - این دیگه چیه؟
یکی از آهنگ‌های قدیمی و خفنِ «ساترن آل استارز»ـه.
تو اون موقع هنوز تو کمر بابات بودی.
شنونده عزیز،
لطفاً،
یه آرزو کن.
اون مردی رو که برات فکس کردم بکش، یعنی همون «سابورو اوتومو» رو.
- چی گفت؟ - شنیدم گفت: «بکش».
داداش، خطرناکه. نرو.
نرو!
داداش.
این دیگه چی بود؟
به نظرم...
که آهنگِ «ساترن»...
مثل یه جور محرک عمل می‌کنه.
چی؟ یعنی وقتی این آهنگ پخش می‌شه،
شکلِ آدم به خودش می‌گیره؟
آره.
و از اونجا دستور می‌گیره
و بعد اجراشون می‌کنه.
یعنی...
امکان نداره.
«بخارِ انسانی» از خودش اراده‌ای نداره.
یه نفر
داره کنترلش می‌کنه.
ببین چی بهت می‌گم.
- شاید باید به پلیس بگیم. - چی؟
یه نفر دیگه رو هم می‌کشه.
اگه زود خبر بدیم، شاید بتونیم جلوشو بگیریم.
جلوشو بگیریم؟
گوش کن ببین چی می‌گم.
گوش کن آبجی.
تازه قسمت قشنگش شروع می‌شه.
اگه از اون مغزی که «مردِ بخاری» رو کنترل می‌کنه فیلم بگیریم،
ده‌ها میلیون به جیب می‌زنیم، نه فقط یکی.
خطرناک نیست؟
همه‌چی ردیف می‌شه.
سریع پول رو می‌گیریم
و با هم از این زندگی نکبت‌بار و سگی خلاص می‌شیم!
وحشتناکه.
- مگه نه؟ - گوش کن.
فکر نمی‌کنم الانم زندگی‌مون اونقدرها داغون باشه.
شاید تو اینجوری فکر کنی، ولی من نه.
فهمیدم.
امروز، کمی بعد از ساعت ۷:۳۰ عصر...
باید بریم دوربین رو کار بذاریم.
فوجیتا، نگاه کن.
طبق گزارش پلیس، مقتول «سابورو اوتومو» بوده،
رئیس سازمان یاکوزای «فوجیشیرو».
بیهوش به بیمارستان منتقل شد،
جایی که مرگش تایید شد.
- به آقای اوتومو حمله شده. - باورنکردنیه.
اولش با ماشینش فرار کرد، اما «مردِ بخاری»...
- بزن بریم! - چی؟
- سریع باش! - صبر کن.
دوباره داره مثل مجسمه خشکش می‌زنه.
جدی می‌گم،
این یکی رو دیگه هیچ احدی ندیده.
اما اگه کسی داره کنترلش می‌کنه،
چطوری باز برگشته اینجا؟
میشه گفت اینجا همون محلِ ظاهر شدنِ دوباره‌شه، یا همون ریسپاون.
- «ریسپاون»؟ - یه جورایی یعنی بازگشتِ خودکار.
شاید یه دلیلی داره که همش برمی‌گرده اینجا.
چی؟
کی اونجاست؟
حالا که داره الان میاد،
حتماً همونیه که داره کنترلش می‌کنه.
چی؟
صبر کن.
برو تو.
چی؟
چه مرگته؟ صدامون رو می‌شنون.
- داداشو. - خفه‌اش کن.
پس، اینجایین.
کاهو از فیلم «منطقه وحشت».
«این دِ شاکس» تقدیم می‌کند
به کارگردانیِ گورو
با هنرمندیِ...
دریم ساکوبوس
توی راهرو ساکت!
کابوس خودخواهانه
شش اهریمنی که خواب‌هاتون رو تسخیر می‌کنن.
- میهو! - مای!
- میمی. - آیاکا!
- یوری! - آنا!
دریم ساکوبوس!
« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.