« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫- شرلوک! داری اونو کجا می‌بری؟ ‫- برو کنار!
‫- به شما ربطی نداره! ‫- چرا، ربط داره! به چه اتهامی؟
‫قتل پروفسور تامپسون!
‫حالا، راهو باز کن!
‫آدم اشتباهی رو گرفتی.
‫بازی در نیار، آقای هولمز.
‫پروفسور تامپسون مرده.
‫و چاقوی تو تو کمرش پیدا شده. خون روی پیراهنت.
‫و خون روی صورتت.
‫من با شوان بودم.
‫- شاهزاده؟ ‫- آره.
‫ما…
‫شما چی؟
‫یادم نمیاد.
‫من همه چیز رو درباره مادرت می‌دونم، آقای هولمز.
‫اینجور مشکلات تو خانواده هست.
‫معلومه که دیوونه‌ای.
‫بمب رو کار گذاشتی تا بتونی با نجات دادن همه،
‫خودتو تبدیل به یه قهرمان کنی.
‫تنها مشکلی که هست اینه که ‫پروفسور دیدت.
‫به همین نتیجه رسیدم.
‫که همین انگیزه قتل رو بهت میده.
‫نتیجه‌گیری ساده‌ایه، ‫ولی متاسفانه اشتباهه.
‫با شاهزاده صحبت کن، ‫اون داستانمو تایید می‌کنه.
‫بیا بیرون، آقای هولمز.
‫حالا لخت شو.
‫چطوره اول شام بخوریم؟
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
Dark_Coffee : مترجم
‫« شـــرلـــوک جـــوان »
‫صبحونه خوردی، مایکرافت؟
‫شاید کِیپِر (ماهی دودی) دوست داشته باشی؟
‫آشپز اینجا یه نوع غذای هندی به اسم ‫کدجری (خوراک برنج و ماهی) درست می‌کنه که فوق‌العاده‌ست.
‫ممنونم. من قبلا خوردم.
‫ولی اصرار می‌کنم، خیلی خوبه که ازش گذشت. بشین.
‫بشین.
‫اگه اینطوره…
‫خب، چطور می‌تونم کمکت کنم؟
‫برادر من در قبال این جنایت مسئول نیست، قربان. اون بی‌گناهه.
‫خسته‌کننده. قبلاً خیلی سرگرم‌کننده بودی.
‫می‌تونیم درباره چیز دیگه‌ای جز این حرف بزنیم؟
‫به‌علاوه، بی‌گناهی چه ربطی به این موضوع داره؟
‫من که نمی‌تونم در روند کار پلیس دخالت کنم، مگه نه؟
‫خب، اسم شما وزن قابل توجهی داره، قربان.
‫چرا توی آکسفورد هستی، آقای هولمز؟
‫- برای کمک به شما. ‫- دقیقاً.
‫نه من به تو. پس سعی کن یادت بیاد جایگاهت کجاست. ‫اصلاً نمی‌دونی چه چیزایی در خطره.
‫- اون برادر منه. ‫- خدای من مرد. گوش نمی‌دی؟
‫از این قضیه بکش بیرون. بذارش با من.
‫نگه داشتن برادرت توی بازداشت به نفع من تموم می‌شه.
‫آقای هولمز اشتهاش رو از دست داده.
‫خیلی خب، قربان.
‫ممنون از وقتتون، قربان.
‫صبح بخیر، قربان.
‫فکر می‌کنی داری پسش می‌گیری، نه؟
‫- بورسیه؟ ‫- منطقی به نظر می‌رسه.
‫طومارها پیدا شدن، و خب، من تبرئه شدم.
‫همه‌ش بخشی از نمایش کوچیک دوست جوون تو بود.
‫دست رو من نذار، موریارتی.
‫ببخشید، قربان.
‫قبول کن، تو همیشه تو جا افتادن اینجا مشکل داشتی، نه؟
‫شاید باید شغلی پیدا کنی که بیشتر به مقامت بیاد.
‫من اینجا رو جای خودم می‌دونم، قربان.
‫فکر می‌کنم به نفع خودت باشه ‫که چمدونتو ببندی و بری.
‫زمانت توی آکسفورد تموم شده، قربان.
‫- خداحافظ. ‫- هر کاری می‌کنم…
‫لعنت بهت مرد! ولم کن!
‫حالا از سر راهم برو کنار.
‫می‌خوام همین الان از اتاقت بری بیرون.
‫به چی زل زدین؟
‫گوسفندای لعنتی.
‫جیمز، جیمز! جیمز!
‫چیه؟
‫خیلی بی‌انصاف بود.
‫این دنیا بی‌انصافیه.
‫- حالا کجا می‌ری؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- می‌ری شرلوک رو ببینی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫خب، باید بدونم ‫به پلیس چی گفته.
‫خب، من نمی‌تونم کمکت کنم.
‫تو! ملاقات کننده.
‫شرلوک.
‫می‌تونی منو از اینجا بیرون ببری؟
‫آسون نیست، این دفعه.
‫این اتهام قتل هست.
‫می‌دونی، لازم نیست ‫منو اینجا بذاری تا یه نکته رو ثابت کنی.
‫من نکته‌ای رو ثابت نمی‌کنم.
‫به نظر می‌رسه که…
‫نگه داشتن برادرت توی بازداشت به نفع من تموم می‌شه.
‫…نیروهای دیگه‌ای در کار هستن.
‫چه نیروهایی؟
‫هنوز مطمئن نیستم.
‫باید یه کم باهام مدارا کنی.
‫من به پدرم در وین تلگراف زدم. ‫شاید بتونه بند و بساطی رو راه بندازه.
‫مادر خبر داره؟
‫هنوز نه.
‫بهش نگو، لطفاً.
‫البته که نمی‌گم، شرلوک.
‫ولی پرونده‌ای مثل این ‫به روزنامه‌ها کشیده می‌شه.
‫پلیس باید با شوان صحبت کنه.
‫- شاهزاده؟ ‫- من باهاش بودم.
‫آخرین چیزی که یادمه همینه.
‫شب خوش.
‫می‌بینم چی کار می‌تونم بکنم.
‫آکسفورد تبدیل به صحنه مرگ شده.
‫خب، صادقانه بگم، این تاسف‌آوره.
‫ولی خوشحالم که گزارش می‌دم ‫وضعیت الان تحت کنترله.
‫مظنون رو دستگیر کردیم.
‫پیشاهنگ؟
‫ظاهراً اون ادعا می‌کنه ‫دیشب با تو بوده.
‫متاسفم، این درست نیست.
‫یا اشتباه می‌کنه یا توهم زده.
‫خب. حالا که حل شد،
‫شاید محبت کنی و یه تلگراف
‫برای پدرت بفرستی ‫و بهش اطمینان بدی همه چی مرتبه.
‫یه مرد مرده، و نگرانی تو ‫به خاطر معاملت با پدرمه.
‫من دوست ندارم غرق در گذشته باشم، شاهزاده.
‫همیشه به چالش بعدی نگاه کن.
‫کسانی که در خشم صبورن، ‫از صد روز غم فرار می‌کنن.
‫ببخشید؟
‫دعا می‌کنم تضمین‌های تو ‫فقط خاک و سایه نباشه.
‫چای بیشتر میل دارید؟
‫ببخشید.
‫اجازه بدید کسی رو صدا کنم.
‫ادی، اگه لطف کنی.
‫البته، قربان.
‫عذر می‌خوام.
‫اشکالی نداره.
‫خب، وقت زیادی ازت گرفتم.
‫شاهزاده.
‫یه تلگراف بزن.
‫فورا، قربان.
‫به سر سایدنی بلویت، وزیر جنگ.
‫سیدنی عزیز، ابرهای تیره تهدید می‌کنن.
‫می‌ترسم کار ما دیگه مخفیانه نباشه.
‫لباسشویی توی گاری. حرکت!
‫لباسشویی توی گاری.
‫تمیزها رو بردار.
‫بجنبید! حرکت!
‫لباسشویی توی گاری.
‫حرکت! بجنبید.
‫لباسشویی توی گاری.
‫تمیزها رو بردار. بجنب.
‫این رو پشت سرم بذار، زندانی.
‫- حرکت کن! ‫- برو جلو.
‫- حرکت کن! ‫- بعدی.
‫خب. سرت پایین، مستقیم برو جلو.
‫دقیقاً داریم چیکار می‌کنیم؟
‫من دارم نجاتت می‌دم.
‫پس اگه می‌شه، اون تشکر الکی رو ذخیره کن. منو معذب می‌کنه.
‫وایسید، خانوما.
‫ادامه بدید.
‫قطار اینجا متوقف می‌شه.
‫بیا. خودتو بپیچ.
‫از دریچه پایین می‌ری.
‫پوشیده نگهش دار. پنج دقیقه دیگه می‌بینمت.
‫ببخشید، خانم جوان.
‫گفتم، ببخشید، خانم جوان.
‫بذارید بیام بیرون!
‫فرار کرد؟ منظورتون چیه فرار کرد؟
‫برداشت من این بود که ‫هیچ‌کس نمی‌تونه از زندان آکسفورد فرار کنه.
‫ظاهراً یه همدست داشته که لباس زن رختشور پوشیده بود.
‫کی؟ کی این اتفاق افتاد؟
‫یک ساعت پیش. مأمورامون دارن شهر رو می‌گردن.
‫افسر، نمی‌خوام یه تفنگچی عجول
‫اون رو وسط خیابونِ کوفتی گلوله بزنه.
‫ببخشید آقایون. ‫کارآگاه فیتز، اسکاتلند یارد.
‫افسر لستراید هستم.
‫اینجا صحنه جرمه؟
‫همینه، قربان.
‫به نظر می‌رسه این پرونده تبدیل ‫شده به یه جور آشفته‌بازار، افسر.
‫با عرض احترام، قربان،
‫یه سستی در امنیت زندان رو به ‫سختی می‌شه مسئولیت من دونست.
‫و شما کی هستید، قربان؟
‫من برادر شرلوک هولمز هستم، ‫مایکرافت هولمز، از وزارت امور خارجه.
‫وزارت خارجه و برادرش، ‫توی یه بسته جمع و جور.
‫من حاضرم در جستجوتون کمک کنم، ‫اما با یه شرط.
‫وقتی اون رو دستگیر کردید، ‫هیچ آسیبی بهش نرسه.
‫برادر من بی‌گناهه، کارآگاه.
‫خب اگه بی‌گناهه، آقای ‫هولمز، چرا داره فرار می‌کنه؟
‫چرا اینجا؟
‫شرلوک، اینجا به اندازه هر ‫جای دیگه‌ای برای قایم شدن خوبه.
‫توی روز تاریکه.
‫می‌تونی یه دست لباس جدید برای خودت بگیری.
‫اما ما از اینجا فرار نمی‌کنیم تا ‫این وضعیت رو سر و سامون بدیم.
‫این وضعیت، وضعیت منه، نه تو.
‫تو هنوز می‌تونی آینده‌ای در آکسفورد داشته باشی.
‫فکر کنم دیگه همه از اون مرحله رد شدیم.
‫فکر کنم باید،
‫به طرز ناجوری، بگم ممنونم.
‫بابت چی؟
‫بابت اون فرار ‫بسیار پر زرق و برق و تأثیرگذارت.
‫نیازی به تشکر نیست.
‫دارم اوقات خوشی رو سپری می‌کنم.
‫- آماده‌ای؟ ‫- ببخشید؟
‫یا پیغمبر، جیمز. اون برای چی بود؟
‫باید یاد بگیری چطور از خودت دفاع کنی.
‫بیا بالا.
‫دلم نمی‌خواد اینو بهت بگم، ولی تو ‫یه جورایی مایه شرمساری هستی.
‫دست از زدن تو دماغ من بردار!
‫باید یاد بگیری چطور جلوی ‫منو بگیری که تو دماغت نزنم.
‫خیلی خوبه.
‫خب، دیشب چه اتفاقی برات افتاد؟
‫اون اومد. ما نوشیدیم.
‫من با خون پوشیده بیدار شدم ‫و به جرم قتل دستگیر شدم.
‫- پس چیز دیگه‌ای یادت نمیاد؟ ‫- نه، هیچی.
‫باشه. چند تا خوردی؟
‫- دو تا. ‫- دو تا؟
‫- یک و نیم. ‫- یک و نیم نوشیدنی؟
‫- آره. آره. ‫- همین بود؟
‫داری می‌گی اون توش دست داشته؟
‫این توضیح میده که چرا دیشب ‫اومد توی اتاق تو.
‫شرلوک. فقط می‌خواستم ازت تشکر کنم.
‫خیلی خوشگلی.
‫بد نیست.
‫خب، لیاقتت بود.
‫اون طوری که نوشیدنی‌ها رو می‌ریخت، پشتش به من بود.
‫همراهت، جیمز ‫موریارتی، خیلی باهوشه،
‫ولی نه به اندازه تو.
‫پس یه چیزی توی نوشیدنی تو ریخته؟
‫این توضیح میده چرا هیچی یادم نمیاد.
‫به سلامتی آینده خارق‌العادت.
‫شاید ما ایده درستی داریم.
‫فقط دزد اشتباهی رو گرفتیم.
‫اون طومارها رو دزدید تا مطمئن بشه ‫کتابخانه قفل می‌شه،
‫و بهش وقت بده که بمب رو کار بذاره.
‫همه چی خوبه. تا یه جایی خوبه.
‫اگه اون قصد کشتن پروفسور رو داشت،
‫چرا باید خودشو به دردسر بندازه که ‫یه بمب بسازه؟
‫چرا نباید مستقیم کارش رو توی گمی تموم می‌کرد؟
‫بیا ازش بپرسیم. من ‫دلم می‌خواد دوباره ببینمش.
‫اسم جمعی برای پلیس چیه؟
‫- یه اکیپ؟ ‫- یه اکیپ از مأمورا؟
‫یه دسته مأمور.
‫فکر کنم باید به دسته ملحق شیم.
‫مهمونی موفقیت‌آمیز نبود.
‫هیچ‌کس انتظار نداشت ‫آقای هولمز جوان وارد ماجرا بشه.
‫قصد داری با اون چیکار کنی؟
‫قبلاً انجام شده.
‫برای قتل دستگیر شده.
‫و در حال فراره، شنیدم.
‫این حتی دلیل بیشتریه که ‫فکر کنن اون مقصره.
‫اون قراره برامون دردسر بشه؟
‫من می‌تونم کنترلش کنم.
‫اون تو رو هم تحت تأثیر قرار داده، نه؟
‫روی اون دیوار ۲۶ حرف از انجیل عبری هست،
‫ارزش عددی یهووا.
‫یهووا هم مثبته هم منفی.
‫یین و یانگ.
‫پس ۲۶ رو دو برابر می‌کنیم و ۵۲ رو پیدا می‌کنیم.
‫به همین دلیله که ۵۲ هفته ‫در سال داریم، و ۵۲ کارت بازی.
‫چیزی که اینجا نیاز نداریم، یه ۵۳ اومه.
‫یه جوکر.
‫اولین رسول حذف شد.
‫نمی‌خوام بهت شک کنم.
‫تو یه هفته وقت داری. سریع عمل کن.
‫پروفسور رابرتس رو پیدا کن.
‫وگرنه خونی که ریخته می‌شه، خون ما خواهد بود، شاهزاده.
‫ببخشید.
‫پروفسور رابرتس.
‫گرمه.
‫چیز دیگه‌ای هست که بهم بگی؟
‫نه، افسر.
‫خوبه.
‫سرت به کارت باشه.
‫حتماً.
‫افسر لستراید.
‫بله. چیزی برای من داری؟
‫دفترچه‌ای که در موردش سؤال ‫می‌کردی رو پیدا کردم. در واقع کاملاً…
‫شما دو نفر.
‫اینجا. همین الان.
‫بله، قربان.
‫اون پسر جوونی که اینجا به عنوان پیشخدمت کار می‌کرد.
‫شرلوک هولمز.
‫من به اطلاعات نیاز دارم. آدرس ‫خانوادگی. پیشینه.
‫همین الان اونجاست، قربان.
‫ملک خانوادگی‌شون توی اپلتونه.
‫مسائل علمی پدرش اون رو به خارج از کشور می‌بره
‫و مادرش توی یه آسایشگاه محلیه.
‫خیلی ‫بااطلاعی به نظر می‌رسی، افسر.
‫من دوست دارم تحقیقات خودم رو انجام بدم، قربان.
‫فکر کنم منصفانه باشه بگم که من ‫جونم رو برای نیروی پلیس فدا می‌کنم.
‫منم دوست دارم تحقیقات خودم رو انجام بدم، قربان.
‫و فکر کنم منصفانه باشه بگم
‫که من دو بار جونم رو برای افسر پلیس فدا می‌کنم.
‫خیلی خوبه، مرد جوان.
‫دیگه چی می‌تونی بهم بدی؟
‫شنیدم اون به طرز خطرناکی باهوشه.
‫این چیزی نیست که تحقیقات من بهش رسیده، قربان.
‫شنیدم اون به اون اندازه‌ای که فکر می‌کنه باهوش نیست.
‫شاید نبوغ یه اصطلاح مناسب‌تر
‫برای توصیف ظرفیت فکری اون باشه.
‫شنیدم تمام بهترین ایده‌هاش رو از همکارش می‌گیره
‫که ما اون رو هنرمند واقعی می‌شناسیم.
‫فکر می‌کنم تحقیقات همکارم منو
‫به یه بن‌بست باورپذیر کشونده.
‫یک سرزمین بایر، همون‌طوره که ناجی ما ممکنه ‫این مزرعه مغزی خاص رو توصیف کنه.
‫فکر می‌کنم تحسین اغلب اوقات ‫به اشتباه به عامل ظاهری
‫در یک معادله دو تایی تعلق می‌گیره.
‫اتحاد از کثرت، قربان.
‫ماه اغلب اعتبار نوری رو می‌گیره
‫که بهش تابیده می‌شه.
‫ممنونم، بچه‌ها. ادامه بدید.
‫کلاه فوق‌العاده‌ایه، قربان.
‫ممنونم، افسر.
‫قربان.
‫وقت تلف کردن بود.
‫گشت‌های شما خیلی تأثیرگذارن، لستراید.
‫تو اون اتاق رو بگیر، منم راه‌پله‌ها رو.
بی سی موویز
‫کارآگاه فیتز گفت باید این راه‌پله‌ها رو بگردیم.
‫خب، همینجا متوقفتون می‌کنم، رفقا.
‫کار رو براتون آسون کردم. اون بالا هیچی نیست.
‫پیشنهاد می‌کنم نگاهی به راه‌پله‌های ‫شمالی بندازی. من اون طرفی رو چک می‌کنم.
‫بفرمایید برید.
‫من بچه‌های انگلیسی و بازی‌های مهدکودکشون رو می‌شناسم.
‫می‌خوای من دایه بشم و تو بچه کوچولو باشی؟
‫می‌خوای مجبورم کنی بیام و پیدات کنم؟
‫اون نیازی نیست، دایه.
‫من تسلیم می‌شم.
‫چیزی پیدا کردی که بتونه مجرمیتش رو ثابت کنه، افسر؟
‫متأسفانه جستجوی من به اندازه ‫اون چیزی که امیدوار بودم پربار نبود.
‫به نظر می‌رسه وسواس تو نسبت به من خیلی عمیقه.
‫بیشتر کنجکاویه تا وسواس.
‫اما، به‌طرز تکان‌دهنده‌ای، کنجکاوم که ‫چرا دارن منو به جرم قتل متهم می‌کنن.
‫داری به شکلی اشاره می‌کنی که من مقصرم؟
‫خب…
‫آره. آره، فکر کنم اینطور باشه.
‫اگه فریاد بزنم و اون‌ها بیان تو این اتاق، طرف کی رو می‌گیرن؟
‫یه زندانی فراری که خودشو جای یه پلیس جا زده
‫یا یه شاهزاده بسیار محترم از سلسله چین؟
‫با این حال تو فریاد نزدی، نه شاهزاده؟
‫شاید دلیلی وجود داره که نمی‌خوای کسی اینجا رو بگرده.
‫شاید چیزی هست که داری پنهان می‌کنی.
‫همه چی اونجا مرتبه، شاهزاده؟
‫حالم خوبه. فقط دارم ورزش می‌کنم.
‫آه، چه حیف. چیزی نمونده
‫تا اونا بیان و شاهزاده بی‌گناه رو
‫از دست زندانی دیوانه فراری نجات بدن.
‫به امید دیدار… شاهزاده.
‫خب، این دراماتیک بود. باید کار تو رو برمی‌داشتم.
‫- ممنونم. ‫- ممنون.
‫آقای هولمز.
‫من اومدم به دیدن مادرم.
‫این دو آقا می‌خوان با مدیر صحبت کنن.
‫اسم من کارآگاه ‫فیتز هست. اسکاتلند یارد.
‫افسر لستراید هستم.
‫من مدیر رو خبر می‌کنم.
‫اگه کارت رو درست انجام ندی،
‫ممکنه خودت رو توی جایی مثل اینجا پیدا کنی، لستراید.
‫- نه، جودی. جودی. لطفاً، لطفاً. ‫- همه چی تحت کنترله، پرستار بل؟
‫بله. متشکرم. متشکرم دکتر کلارک.
‫هفته‌ای دوبار.
‫بابت چی این سعادت نصیبم شد؟
‫می‌دونستی منم؟
‫صدای پاهات رو می‌شناسم.
‫پژواک توی اون راهرو تمام دنیای منه.
‫اون اینجا اومده بود؟
‫شرلوک؟
‫گفتی که اون با تو توی آکسفورد بود. چه اتفاقی افتاده؟
‫هیچی. فقط می‌خواستم ببینم سر زده، همین.
‫داری دروغ میگی.
‫مردی با پنجه پرنده که دنبال من اومد.
‫- لطفاً، مادر… ‫- حالا داره دنبال شرلوکه.
‫- داره شکار می‌کنه. ‫- لطفاً، مادر.
‫خودت رو ناراحت نکن. شرلوک حالش خوبه.
‫اون… داره جا باز می‌کنه. دوست پیدا می‌کنه.
‫حالا می‌دونم داری دروغ میگی.
‫شرلوک هیچ‌وقت دوست پیدا نکرد.
‫فقط می‌خواستم ببینم اومده عیادت، همین.
‫چطور غم مادر رو نقاشی کنم؟
‫اون یه دختر کوچولوی خیلی ناز بود.
‫بود.
‫اون هیچ‌وقت بزرگ نمی‌شه.
‫نه.
‫اون همیشه برای من یه بچه باقی می‌مونه.
‫- بئاتریس! ‫- بئاتریس!
‫شما خیلی کمک‌کننده بودید، قربان.
‫اون ندیدتش.
‫مدیر تأیید کرد که برادر شما، ‫در واقع اینجا نبوده.
‫اون الان باید کیلومترها دور شده باشه.
‫- اون فرار نمی‌کنه. ‫- آره؟
‫اون این کار رو با مادر ما نمی‌کنه.
‫برادر من بی‌گناهه، کارآگاه.
‫آقای هولمز، برادر شما همچنان یه فراریه.
‫تعقیب ادامه داره.
‫شوان به شدت می‌خواست که من چیزی رو نبینم.
‫- چی رو؟ ‫- یه تیکه کاغذ سوخته توی بخاری.
‫خدای من، دیدن تو اینقدر بی‌دفاع دردناکه.
‫بله، خب می‌پذیرم که یه کار در دست اقدامم.
‫یه چیز نقره‌ای. نوشته برجسته.
‫- می‌تونی حروف رو ببینی؟ ‫- آی و آر؟
‫نوشتار گوتیک. معنی داره؟
‫یه عدد هم بود. ‫امضای منشور کبیر.
‫- اون ۱۲۱۵ ئه. ‫- همینه.
‫نه، من اون حروف رو دیدم.
‫سرای نگهبانا. عکس‌های روی دیوار.
‫- آی و آر نیست. ‫- آی و کی ئه.
‫لرد و کینگزلی. عکاس‌های آکسفورد.
‫چرا باید بخواد یه عکس دانشگاهی رو آتیش بزنه؟
‫خب، تو شماره رو داری.
‫می‌تونی از صفحه اصلی یه کپی بگیری.
‫لرد و کینگزلی، یه مغازه توی خیابون اصلی دارن.
‫اگه بفهمیم اون چی رو سوزونده، شاید بتونیم بفهمیم چرا.
‫و این‌طوری «ما مثل سگ‌های تازی در جای خود، ‫برای شروع می‌جهیم.»
‫خودت رو یه پادشاه می‌دونی؟
‫اگه تاج برازنده‌ام باشه.
‫عصر بخیر، آقایون.
‫عصر بخیر، قربان.
‫ما می‌خوایم یه کپی از یه عکس سفارش بدیم،
‫فکر کنم قبلاً گرفتیدش.
‫شمارش ۱۲۱۵ ئه.
‫باشه، بذار ببینم.
‫خب. انگار صفحه اون رو ندارم.
‫متأسفانه، ما جای کافی برای
‫نگهداری همه صفحات اصلی نداریم.
‫عکس چی بود؟
‫یادم نمیاد.
‫حداقل می‌تونید بگید برای کی کپی درست کردید؟
‫یه لحظه صبر کنید، آقایون. ‫دفترچه‌های دیگه‌ام رو چک می‌کنم.
‫هی، این مدل دوربین ریچارد مدوکس نیست؟
‫عجب، قربان. قطعاً دوربین‌ها رو می‌شناسی.
‫درسته اگه بگم، این روی یه صفحه ژلاتینی
‫کار می‌کنه تا زمان نوردهی کوتاه‌تری بده؟
‫آره، و روی فرآیند کلودیون بنا شده
‫و فقط به دو تا سه ثانیه نوردهی برای تولید تصویر نیاز داره.
‫حتماً خیلی گرون بوده.
‫آره، نسبتاً گرون بود.
‫تازه رسیده بود.
‫راستش، خودم هنوز دارم باهاش ور می‌رم،
‫ولی تصویر فوق‌العاده‌ای تولید می‌کنه.
‫فکر کنم این راه رو برای کوچک‌سازی هموار می‌کنه.
‫آره، و احتمالاً امولسیون‌های ‫عکاسی سازگارتر.
‫- بله. ‫- دنیای جدیدی در راهه.
‫خب، فردا برمی‌گردیم برای برداشتن عکس.
‫ممنونم. خیلی کمک‌کننده بودید.
‫آقایون.
‫- شانسی آوردید؟ ‫- دو تا کپی ساخته شده بود.
‫شوان یکی رو سوزوند، دومی برای سرای استاد در کندلین رفت.
‫خب، میریم دم درش و در می‌زنیم؟
‫ببخشید مزاحم شدم، قربان. ‫استاد خونه هستن؟
‫اینجا نیستن. یه قرار ملاقات در لندن دارن.
‫باشه.
‫ما داریم تمام محوطه دانشگاه رو برای این ‫فراری، شرلوک هولمز، می‌گردیم.
‫آره، شنیدم.
‫خب، می‌تونم به شما اطمینان بدم که اون اینجا نیست.
‫اگه خودم چک نکنم، قربان،
‫سروان، من… من دیگه سر این قضیه راحت نمی‌شم.
‫ممنون، قربان.
‫شما اون رو می‌شناختید، قربان؟
‫پیشخدمت، شرلوک هولمز؟
‫هرگز ندیدمش.
‫می‌گن یه جور عجیب بود.
‫ببخشید، شما هم همینطور، مأمور؟
‫داشتم چای عصر خانم رو می‌بردم.
‫اگه اشکالی نداره، یه لحظه صبر کنید.
‫بابت اون متأسفم، مأمور.
‫مایلید من یه تور براتون بذارم؟
‫عصر بخیر، اسماجر.
‫عصر بخیر، اعلیحضرت.
‫باید با پروفسور رابرتس صحبت کنم.
‫می‌ترسم ایشون فعلاً توی دانشگاه نباشن.
‫من باید یه مقاله تحویل بدم.
‫«سپر حفاری که توسط ‫ایسامبارد کینگزلی برونل کامل شد، آینده هست.
‫بحث کنید.»
‫جالب به نظر می‌رسه.
‫ایشون سر ضرب‌الاجل‌ها خیلی سخت‌گیرن.
‫ممکنه لطف کنید ‫این رو به ایشون بدید؟
‫حتماً، سرورم. پسر.
‫ممنون، اسماجر.
‫باعث افتخاره، سرورم.
‫بذارش با بقیه، پسر.
‫کی می‌خوای بری ‫به خونه روستایی‌شون؟
‫امشب، قربان.
‫چرا اینقدر مخفی‌کاری؟
‫چرا آدرسش رو بهش نمی‌دی؟
‫سر به کار خودت باشه، پسر.
‫همون کاری رو بکن که بهت گفتن.
‫زمین تنیس دانشگاه کندلین، ۱۸۷۰.
‫چرا نمی‌خواست ‫کسی این رو ببینه؟
‫اون پروفسور تامپسونه. ‫قربانی فرضی تو.
‫سه نفر دیگه کی هستن؟
‫باید خودت بدونی، شرلوک.
‫تو بهشون خدمت می‌کردی.
‫من روزی ۳۰ تا شومینه تمیز می‌کردم،
‫روزی ۳۰ تا تخت مرتب می‌کردم. شاید ‫به یه لحظه استراحت احتیاج داشته باشم.
‫فکر کن، مرد. فکر کن.
‫فکر می‌کنی دارم چیکار می‌کنم؟ من دارم ‫تخم‌مرغ سرخ نمی‌کنم یا گاو شیر نمی‌دم.
‫دارم فکر می‌کنم.
‫این پروفسور به‌خصوص خیلی مرتب بود.
‫اون چیز زیادی توی اتاقش نگه نمی‌داشت.
‫چندتا کتاب روی میز بود،
‫ولی هیچ کدوم کمکی نمی‌کنه که ‫اسمش رو یادم بیاد. ببخشید آقا.
‫پروفسور رابرتس، اسمش اون بود.
‫خیلی خوب، خیلی خوب. خب، ‫ادامه بده. ادامه بده. بیا.
‫شاید من یه پیشاهنگ باشم، ولی من پیشاهنگ تو نیستم.
‫من سطل کاغذ باطلش رو خالی کردم.
‫چندتا نامه بود. ‫یکیشون از یه جان…
‫جان، جان، جان. جان کی؟
‫جان نو ول؟
‫جان هو ول؟ یا جان هو ول؟
‫جان هو ول. از کجا فهمیدی؟
‫چون جان هو ول مهندسه.
‫پس پروفسور رابرتس ‫استاد مهندسیه.
‫کار ما اینجا تمومه.
‫اون پروفسور اِنرایت هست.
‫اون هواشناسه.
‫و این پروفسور ملک…
‫استاد مهمان از ‫دانشگاه بمبئیه.
‫- تخصصش چیه؟ ‫- زمین‌شناسی.
‫پس چه چیزی هر چهار نفر رو به هم ربط میده؟
‫افتتاحیه باشکوه.
‫ساختمان علوم.
‫یه لیست مهمان کنار در بود.
‫تحقیق کردن یعنی کنجکاو شدن.
‫همه اونا سر یه میز بودن. میزی که نزدیک جلو، ‫نزدیک تریبون، نزدیک بمب بود.
‫پس این بمب ‫برای کشتن همه‌شون طراحی شده بود؟
‫بخاطر همینه که اون نمی‌خواست ما اینو ببینیم.
‫این عکس اهدافشه.
‫- راهی برای شناسایی‌شون.
‫- اما در این صورت اصل مطلب اینه که،
‫اون چرا اصلاً می‌خواد اونا بمیرن؟
‫پروفسور رابرتس! پروفسور رابرتس!
‫پروفسور ملک!
‫قربان!
‫باید آدرس خونه‌هاشون رو بهم بدید.
‫من نمی‌تونم اطلاعات خصوصی بدم.
‫اتاق‌هاشون رو بگردید.
‫فکر می‌کنی الان داشتم با این کون گندت حرف می‌زدم
‫اگه قبلاً این کار رو نکرده بودم.
‫مراقب لحنت باش، موریارتی.
‫داری به حرف من گوش نمی‌دی.
‫استخون‌ها شکسته می‌شه. امروز اینجا خون ریخته می‌شه.
‫همیشه با تو سر و کلش درامه، مگه نه؟
‫حالا، برو کنار. من کار دارم.
‫خب، خیلی کمک‌کننده بودی.
‫یه روزی اینو یادم می‌مونه.
‫آره.
‫فایده‌ای نداره. اون مرد یه کت خالیه.
‫نتونستم هیچی از زیر زبونش بکشم.
‫ببخشید.
‫واقعاً فکر می‌کنی اونا در خطرن؟
‫چرا؟ چیز خاصی هست ‫که بخوای بگی؟
‫کیه؟
‫جفکوتس. پیک غذا.
‫یه لحظه.
‫یه کم دیر اومدی، پسر؟
‫خب، بیا تو. ‫زود باش، بیارش تو.
‫خفه شده.
‫آبنبات شکری.
‫جسد گرمه.
‫ما داریم توی دود مراسم عزاخوانی قاتلانش سرگردون می‌شیم.
‫باید قبول کنی.
‫اگه آماده تشویق نیستم، منو ببخش.
‫من یه مرد تحت تعقیبم، تو باید بری پیش پلیس.
‫اون این چالش رو برای تو انداخته، شرلوک.
‫نه برای اونا. چرا بذاریم اونا ‫تمام خوشی رو داشته باشن؟
‫دو تا پروفسور بیرون هستن، هنوز زنده.
‫ما قبل از اون پیداشون می‌کنیم.
‫ما مثل «تازی‌ها توی سگ‌دون، ‫که برای شروع می‌جنبن» می‌ایستیم
‫«بازی آغاز شده.»
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.