« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ t.me/BcMoviez ]
‫برو بالا. مادرم رو پیدا کن.
‫ببرش سمت اتاقک نگهبانی. ‫یه لحظه هم ازش دور نشو.
‫بیا. خودت رو خشک کن.
‫حسابی شوکه شدی.
‫ببخشید.
‫- این برای محافظت از خودمه. ‫- محافظت از تو؟
‫بیرون کشیدن جنازه خواهرت از قبر.
‫- اصلاً منطقی نیست، مگه نه؟ ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫سعی نکن... سعی نکن جوری نشون بدی
‫- که انگار من آدم خطرناکه‌م. ‫- همیشه می‌ترسیدم این روز برسه.
‫- که من قضیه رو بفهمم؟ ‫- که تو هم علائم
‫مریضی مادرت رو نشون بدی.
‫خواهرم هنوز زنده‌ست؟
‫- شرلوک. تو رو خدا. ‫- اون کسی که تو قبره، خواهرم نیست.
‫- اون جسد اون نیست. ‫- معلومه که خودشه.
‫نه، نیست! دستش شکسته بود!
‫- اون دست شکسته نیست! ‫- داری اشتباه می‌کنی.
‫دستش رو بسته بود! دستش ‫رو بسته بود، اینو قشنگ یادمه!
‫آره. آره، همین‌طور بود.
‫چون وقتی داشت سعی می‌کرد دنبال تو از ‫درخت بره بالا، افتاد و دستش رگ به رگ شد.
‫داشت سعی می‌کرد بهت برسه.
‫جای تعجب نداره که از ذهنت پاکش کردی.
‫می‌فهمم چقدر دلت می‌خواد ‫باور کنی که اون زنده‌ست.
‫من در مورد... کسب و ‫کارهای شکست‌خورده‌ت می‌دونم.
‫و اینکه چطور وقتی مادرم رو فرستادن رفت، ‫وضع مالیت زیر و رو شد. اینو توضیح بده.
‫می‌دونی چرا کار و کاسبیم خوابید؟
‫چون من اینجا بودم و داشتم ‫از مادرت مراقبت می‌کردم.
‫حالش خوب نبود، شرلوک. خیلی ‫قبل‌تر از اینکه بئاتریس بمیره.
‫و بعد از اینکه رفت، خودم رو غرق ‫کار کردم تا اینکه وضع مالیم بهتر شد.
‫- هیچ چیز مشکوکی در کار نیست. ‫- فقط دو نفر جسد رو دیدن.
‫فـ...فقط تو و سرایدار.
‫این اصلاً درست نیست. دکتر...
‫اون گواهی فوت رو صادر کرد. اون دیدش.
‫- باورم نمیشه اصلاً داریم این بحث رو می‌کنیم... ‫- دکتری که حتی نمی‌دونست
‫- بئاتریس چه شکلیه! ‫- کافیه. من دیگه خیلی صبوری کردم.
‫چرا باید یه دکتر رو از اون سر ‫دنیا، از آکسفورد بکشونی بیاری؟
‫اون ایده مادرت بود!
‫مادرت باهاش دوست قدیمی بود!
‫اون دوست قدیمی مادرت بود!
‫مادرت می‌خواست که اون اینجا باشه!
‫به من گوش کن.
‫شرلوک.
‫گوش کن. اون بدترین روز زندگیمون بود.
‫معلومه که... معلومه که برات گیج‌کننده‌ست.
‫واقعاً... واقعاً فکر می‌کنی من...
‫من... من... من... من می‌تونم ‫یه همچین کار وحشتناکی بکنم؟
‫- تخیل زیاد می‌تونه دردسر باشه. ‫- متاسفم.
‫ازش دور بمون!
‫این یه دروغه. در مورد دکتر.
‫همه‌ش دروغه!
‫چند تا دروغ دیگه گفتی؟
‫کوردلیا، عشق من. تو یادت نمیاد.
‫جیمز بهم گفت تو اون قبر چی پیدا کردن.
‫آره. بئاتریس!
‫کجاست؟
‫همه‌مون فقط باید آروم باشیم.
‫واقعاً؟
‫بگیرینش!
‫« شـــرلـــوک جـــوان »
‫این...
‫خیلی مرموزه. خیلی مرموزه.
‫چی، قربان؟
‫چی؟ چی چیه، پسر جان؟
‫چی خیلی مرموزه؟
‫خب، هیچ اثری از تغییر رنگ پوست نیست،
‫هیچ بوی موندگاری که نشون‌دهنده ‫مسمومیت باشه وجود نداره،
‫هیچ علامتی از سکته قلبی نیست،
‫هیچ رگ خونی‌ای هم اون‌طوری ‫که انتظار می‌ره نترکیده،
‫و هیچ‌جور زخم گوشتی‌ای هم روی بدنش نیست.
‫پس، این مرد به قتل رسیده و شما ‫داری به من می‌گی که نمی‌دونیم چطوری؟
‫چیزی که دارم بهت می‌گم ‫اینه که جسد تو سلامت کامله!
‫بله، البته به جز این حقیقت ‫نسبتاً تاسف‌بار که ایشون مرده‌ن.
‫- این چیه؟ ‫- این محتویات مجاری تنفسی‌شه.
‫همون چیزایی که تو بدن یه قربانی ‫غرق‌شدگی انتظار داری ببینی.
‫با این تفاوت که اون غرق نشده. ‫من اونجا بودم. روی خشکی بود.
‫می‌شه یه لحظه ما رو تنها بذارید، قربان؟
‫- بله، حتماً پسر جان. ‫- خیلی ممنون.
‫می‌دونی داشت روی چی کار می‌کرد؟ ‫چون اگه می‌دونی، الان وقتشه بگی.
‫نه. یه... یه کاری برای دولت بود.
‫- خیلی فوق‌محرمانه. ‫- پس اون و پروفسور مالک
‫با هم کار می‌کردن، درسته؟
‫آره. با اینکه هیچ‌وقت جزئیاتش ‫رو با من در میون نذاشت.
‫به تو هم چیزی نگفت؟
‫نه.
‫داریم به جایی می‌رسیم؟
‫راستش نه، لستراد. نه.
‫هر سوال به سوالای بیشتری ختم می‌شه.
‫مثل جنگیدن با اژدهای چند سر می‌مونه.
‫لستراد؟
‫چی برام داری؟
‫یه تلگراف براتون اومده، قربان.
‫احضار شدم.
‫- اون دختره کیه؟ ‫- نمی‌دونیم.
‫احتمالاً یه جسد از بیمارستان ‫یا فقیرخونه گیر آوردن.
‫کار سختی نیست.
‫فکر می‌کنی ممکنه هنوز زنده باشه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- اما احتمالش هست؟
‫آره.
‫احتمالش هست.
‫کجا داری می‌ری؟
‫که پیداش کنم.
‫و پروفسور مالک الان کجاست؟
‫متاسفانه نمی‌دونم، قربان.
‫- و اون قاتل چینی؟ ‫- از مخفیگاه اون هم خبری نیست، قربان.
‫آقای هولمز، مدیریت شما تو این قضیه
‫واقعاً افتضاح بوده.
‫خب، شاید اگه شما آقایون ‫یه‌کمی با من روراست‌تر بودید
‫از همون اول،
‫شاید بهتر می‌تونستم از ‫سر بوسفالوس محافظت کنم.
‫داری کنایه می‌زنی که این تقصیر ماست؟
‫اگه ترجیح می‌دین می‌تونم خیلی واضح‌تر بگم.
‫- هولمز... ‫- من معتقدم که هاج کشته شد
‫به خاطر یه پروژه مخفی ‫دولتی که مرکزش تو آکسفورده،
‫که شما از دادن جزئیاتش به من خودداری کردید.
‫اما حدس می‌زنم هر چیزی که داشته ‫روش کار می‌کرده به شدت خطرناک بوده.
‫هاج در حین کار برای این دولت مرد.
‫باید بدونم شما چی می‌دونید.
‫چطور یه آدم تو خشکی ‫علائم غرق‌شدگی نشون میده؟
‫سعی نکن با معما بافیدن ما رو گیج کنی، آقا.
‫تو به آکسفورد فرستاده شدی ‫تا به سر بوسفالوس کمک کنی
‫برای ساختمون جدید علوم.
‫حالا اون مرده.
‫اونم زمانی که تو مراقبش بودی.
‫کارت اینجا تمومه، آقا.
‫سابقه کاریت با دولت ‫علیاحضرت به پایان رسیده.
‫- قربان، اگه اجازه بدید... ‫- حرف نباشه، مرخصید.
‫روز بخیر.
‫هر چیزی که تا الان کشف کردی رو بهم بگو.
‫خب، ما فکر می‌کنیم این سرایدار ‫بوده که در واقع بئاتریس رو برده.
‫- نیتن نه؟ ‫- چرا، همون نیتن.
‫پدر دقیقاً بعد از ناپدید شدن ‫بئاتریس تمام بدهی‌هاش رو صاف کرد.
‫عزیزم، اون همیشه خیلی مهربون بود.
‫خب، پدر تمام مدت تو پیک‌نیک پیش ما بود.
‫پس حتماً یه همدست لازم داشته.
‫و سرایدار هم اونو یواشکی ‫از املاک برده بیرون.
‫پس مجبور بوده که... ممنون... اونو ‫تا جایی که ممکنه از اینجا دور کنه.
‫- بدون اینکه کسی متوجه بشه. ‫- ارابه یا درشکه‌ای چیزی داشت؟
‫آره، برای تحویل بارهاش یه ارابه داشت.
‫نیتن بار می‌برد؟
‫- شکار. ‫- آره.
‫پدر تو املاک شکار می‌کرد. قرقاول و خرگوش.
‫و بئاتریس هیچ‌وقت لب به گوشت خرگوش نمی‌زد.
‫برای همه‌شون اسم می‌ذاشت.
‫برای همین همیشه کلی گوشت اضافه می‌موند.
‫و نیتن هفته‌ای یه بار با ‫ارابه‌ش اونا رو می‌فروخت.
‫پس نیتن بیهوشش می‌کنه ‫و تو ارابه قایمش می‌کنه.
‫زیر کیسه‌های قرقاول و خرگوش.
‫بعدشم مثل یه تحویل بار معمولی ‫می‌ره و اصلاً جلب توجه نمی‌کنه.
‫یادت میاد این بارها رو کجا می‌برد؟
‫نه عزیزم. اصـ...اصلاً نمی‌دونم.
‫دفتر ثبت شکار.
‫دفتر ثبت شکار املاک.
‫هرچیزی که شکار می‌شده و به ‫فروش می‌رسیده توش ثبت شده.
‫نیتن بردفورد درست فردای روزی که ‫می‌گن بئاتریس مرده، یه بار تحویل داده.
‫روز عجیبی برای انجام کارای روزمره نیست؟
‫یه جفت قرقاول.
‫چهار تا خرگوش.
‫و یه خرگوش صحرایی.
‫تحویل به آدرسی تو هایگیت.
‫حدود ۶۰ مایل از اینجا دورتره.
‫جایی که هیچ‌کس اونو نمی‌شناخت.
‫به کراول می‌گم اسب‌ها رو زین کنه،
‫و قول می‌دم به محض اینکه ‫خبری شد بهت تلگراف بزنم.
‫نه.
‫منم باهات میام.
‫اگه بئاتریس اون بیرونه،
‫پیداش می‌کنم.
‫با تو یا بدون تو.
‫خب، حسابی حالت رو گرفت.
‫برید کنار!
‫برید دیگه، بچه‌های شیطون. ‫برید اون‌ور بازی کنید.
‫- شما کی باشی؟ ‫- مایکرافت هولمز.
‫می‌خواستم بدونم همسر عزیزتون خونه‌ست یا نه.
‫همسر عزیزم.
‫کلاً یدونه دارم.
‫- مهمون داریم. ‫- ممنون، نور چشمم.
‫ممنون.
‫ببخشید.
‫برای خوردن شراب سیب یه کم زود نیست، پاسبان؟
‫دارم آرزوهام رو غرق می‌کنم، آقای هولمز.
‫اسکاتلندیارد. همون چیزی که چشمم دنبالش بود.
‫اما بعد از این همه اتفاق، ‫مرگ هاج، فرار شوان،
‫همین که کارم رو تو آکسفورد ‫از دست ندم خیلی شانس آوردم.
‫پاسبان، خیلی منطقیه، مگه نه،
‫که فرض کنیم پروفسور مالیک ‫سر بوسفالوس هاج رو کشته؟
‫- همین‌طوره. ‫- خب، پس اینم منطقیه که بگیم
‫اگه بتونیم پروفسور مالیک رو دستگیر کنیم،
‫می‌تونیم شغل جفتمون رو نجات بدیم؟
‫- می‌شنوم. ‫- وقتی تو اداره پلیس آکسفورد بودیم
‫گفتی پروفسور مالیک یه پرونده داشته.
‫- خب که چی؟ ‫- توش چی بود؟
‫هیچی. فقط اسمش و آدرسش ‫تو آکسفورد، که قبلاً گشتیمش.
‫اما اگه سوءپیشینه نداشته،
‫اصلاً چرا از همون اول ‫براش پرونده تشکیل دادن؟
‫جواب.
‫یه چیزی تو اون پرونده ‫بوده که بعداً برداشته شده...
‫- پس، گزارش دستگیری کجاست؟ ‫- ارزش یه نگاه دوباره رو داره، فکر نمی‌کنی؟
‫برم کتم رو بیارم.
‫[ های‌گیت ]
‫ممنون.
‫سلام.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫بله.
‫ما دنبال یه دختر جوون می‌گردیم.
‫د...دلیلی داریم که باور کنیم
‫حدود ۱۲ سال پیش آوردنش اینجا.
‫این خودشه.
‫متاسفم تا حالا ندیدمش.
‫حالا روز خوبی داشته باشید.
‫ازتون می‌خوام دیگه مزاحمم نشید.
‫اسمش بئاتریسه.
‫مـ...من مادرشم.
‫اسمم کوردلیا هولمزه.
‫تا دیروز، فکر می‌کردم مرده.
‫الان دلیلی دارم که باور ‫کنم ممکنه آوردنش اینجا.
‫هرچی می‌دونید بهم بگید.
‫هرچیزی که هست.
‫مـ...من ازتون خواهش می‌کنم. ‫تـ...تمنا می‌کنم. لطفاً کمکم کنید.
‫ما اسمش رو نمی‌دونستیم، ‫برای همین بهش می‌گفتیم هانا.
‫چون مثل یه برکت اومد تو زندگیمون.
‫من خودم نمی‌تونستم بچه‌دار بشم، خانم هولمز.
‫و فکر می‌کردیم یتیمه.
‫و نیتن بردفورد بود که آوردش اینجا؟
‫گفت از یتیم‌خونه اومده.
‫یه تصادف وحشتناک اتفاق افتاده.
‫خونه آتیش گرفته، برای همین ‫یه مدت پیش خانم تیلکات می‌مونی.
‫سلام، کوچولو.
‫ما سعی کردیم زندگی خوبی براش بسازیم.
‫مطمئنم همین‌طوره.
‫هرچی عشق داشتم به پای اون ریختم.
‫"ریختم."
‫گفتید "ریختم."
‫اون اینجا نیست، مگه نه؟
‫رفته؟
‫بله. وقتی ۱۴ سالش بود
‫ما رو ترک کرد.
‫یه روز صبح بیدار شدیم و دیدیم ‫یه یادداشت نوشته و تشکر کرده
‫و گفته نمی‌خواد دنبالش بگردیم.
‫و اصلاً نمی‌دونید کجا رفته؟
‫- نه. ‫- خانم تیلکات،
‫می‌تونم اتاقش رو ببینم؟
‫چه جور دختری بود؟
‫باهوش.
‫مصمم.
‫لجباز.
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- هنوز نه.
‫بهتون می‌گفت مادر؟
‫- خیلی متاسفم. ‫- نه، نه. لطفاً...
‫لطفاً عذرخواهی نکنید.
‫می‌تونم ببینم که اینجا یه ‫خونه شاد و پر از عشق بوده.
‫عاشق طبیعت بود.
‫برای تولدش از اینا می‌گرفتیم. ‫هر سال یه مدل متفاوت.
‫شما اینا رو براش می‌خریدید؟
‫دیگه نیازی نیست بهمون ‫دروغ بگید، خانم تیلکات.
‫نه، خانم تیلکات، فقط هرچیزی که ‫بتونه تو پیدا کردنش بهمون کمک کنه بگید.
‫اینا رو براش می‌فرستادن.
‫از کجا میومدن؟
‫کی می‌فرستادشون؟
‫هیچ‌وقت اسمش رو نفهمیدم. هیچ‌وقت ندیدمش.
‫حامی مالیش بود. همیـ...همین‌قدر می‌دونستم.
‫و هیچ آدرسی برای برگشت روی بسته‌ها نبود؟
‫- هیچی. ‫- منو ببخشید.
‫سنجاق فولادی. لاک خورده تا رطوبت ‫داخل قفسه سینه حشره باعث زنگ‌زدگیش نشه.
‫تجهیزات تخصصی.
‫فقط یه جا تو لندن اینا رو می‌سازه.
‫سفارش سالانه.
‫هر سال روز تولد بئاتریس ‫یه پروانه براش می‌فرستادن.
‫- و سایلاس پولش رو می‌داده؟ ‫- اسمی در کار نیست.
‫ولی یه آدرس بهم دادن.
‫بدفورد رو، هلبورن. بفرمایید، آقا.
‫عزیزم؟
‫ببخشید.
‫ادب داشته باش، شرلی.
‫پاسبان لستراد.
‫مایکرافت هولمز.
‫در رو باز بذار.
‫کیشور مالیک.
‫همون‌طور که گفتم، خالیه.
‫فکر می‌کنی یکی سعی داره ازش محافظت کنه؟
‫اینو ببین.
‫وقتی این سند رو گذاشتن تو ‫پرونده، جوهرش خیس بوده.
‫خب، من نمی‌تونم بخونمش. بـ...برعکسه.
‫هیچ‌وقت بدون آینه آرایش ‫از خونه بیرون نیا، پاسبان.
‫این‌جوری...
‫دو تا اسم، دو تا آدرس.
‫اولی بدون شک مال مالیکه.
‫دومی خوندنش سخت‌تره.
‫به نظر میاد نوشته ‫"آلوی گوردون، هتل شلبورن. بیزواتر، لندن."
‫بعید می‌دونم بشناسه من کیم.
‫بعد از این همه مدت منو یادش نمیاد.
‫و یه زن دیگه بزرگش کرده، پس...
‫آروم باشید خانم هولمز. آدم ‫هیچ‌وقت مادرش رو فراموش نمی‌کنه.
‫من که قطعاً مادر خودم رو فراموش نمی‌کنم.
‫جیمز، برای مادرت چه اتفاقی افتاد؟
‫خب، خیلی وقته که از دنیا رفته.
‫سل گرفت. اون موقع من ‫فقط یه پسربچه کوچیک بودم.
‫آخی طفلکی. خیلی متاسفم.
‫اما روزی نیست که به یادش نباشم.
‫و بهتون قول می‌دم برای ‫بئاتریس شما هم همین‌طوره.
‫- شما واقعاً مرد مهربونی هستید. ‫- خب، شما باعث می‌شید بهترین روی خودم رو نشون بدم.
‫و لبخند خیلی زیبایی هم دارید.
‫درشکه‌چی!
‫می‌شه لطفاً تمومش کنی؟
‫منظورم سوت زدن نبود، جیمز.
‫- لطفاً چیو تموم کنم؟ ‫- لاس زدن با مادرم رو.
‫- من اصلاً همچین کاری نمی‌کنم. ‫- من تو رو می‌شناسم. دست خودت نیست.
‫چیزی که دست خودم نیست، شرلوک، اینه که ‫آدما نمی‌تونن در برابر جذابیتم مقاومت کنن.
‫نمی‌تونی منکر بشی که مادرت زن خیلی زیباییه.
‫و مسلماً اگه تو تخت‌خوابم ‫بیسکویت هم بخوره، بیرونش نمی‌کنم.
‫من جدیم، جیمز.
‫بس کن. و دیگه تکرار نکن.
‫خواهش می‌کنم.
‫[ بایس‌واتر، لندن ]
‫این آدرس آقای آلوی گوردونه.
‫البته اگه اون ترفند ‫بامزه آینه‌ات درست باشه.
‫عصر بخیر.
‫ما دنبال شخصی به اسم آلوی گوردون می‌گردیم.
‫- بله، البته. ‫- من آقای گوردون هستم.
‫عالیه.
‫ما دنبال پروفسور مالیک ‫می‌گردیم. کیشور مالیک.
‫متاسفم. من کسی رو به این اسم نمی‌شناسم.
‫عجیبه، آقا.
‫با توجه به اینکه این آدرس تو ‫گزارش دستگیریش ثبت شده بود.
‫شاید بهتر باشه در این ‫مورد تو دفتر من صحبت کنیم.
‫ممنون.
‫خب.
‫قضیه از چه قراره؟
‫می‌تونم زحمت یه لیوان آب رو بهتون بدم؟
‫همین‌جا منتظر بمونید.
‫خیلی ممنون.
بی سی موویز
‫یه رسید از کتاب‌فروشی هچاردز، ‫برای راهنمای مودی، آخرین نسخه.
‫می‌تونم بپرسم فکر می‌کنید ‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫همون‌طور که گفتم آقا، ما داریم سعی ‫می‌کنیم پروفسور مالیک رو پیدا کنیم.
‫و همون‌طور که من گفتم، نمی‌شناسمش.
‫اخیراً یه کتاب راهنمای سفر خریدید، آقا؟
‫با خودم گفتم شاید برم تعطیلات.
‫این رسید نشون می‌ده که ‫پول دادید تا کادوش کنن.
‫داریم با کسی می‌ریم سفر، نه؟
‫دقیقاً چه رابطه‌ای با پروفسور دارید؟
‫ما گزارش دستگیری رو داریم، آقای گوردون.
‫یه نفر سعی کرد مخفیش ‫کنه، اما اخیراً افتاده دست ما.
‫خب، تا جایی که به من مربوط می‌شه،
‫اینکه یه مرد چطور می‌خواد ‫زندگیش رو بکنه به خودش ربط داره.
‫اما خیلیا تو حرفه من ممکنه ‫کلاً نظر متفاوتی داشته باشن.
‫خوشبختانه برای شما، من می‌تونم کاری ‫کنم که گزارش دستگیری مخفی بمونه.
‫که مطمئنم شما هم همینو ترجیح می‌دید.
‫بله.
‫خیلی زیاد.
‫پس، بهم بگید، پروفسور مالیک کجاست؟
‫پاریس.
‫بَه بَه، پاسبان لستراد.
‫بلوف و باج‌گیری، اونم همزمان.
‫مطمئنم تو اسکاتلندیارد خیلی پیشرفت می‌کنی.
‫من نمی‌تونم باهات بیام پاریس.
‫حیف شد.
‫باید برگردم سر کار. نمی‌تونم خانم ‫لستراد رو با یه عالمه کار تنها بذارم.
‫بزها که دیگه بماند.
‫مالیک رو پیدا کن.
‫باشه. اگه پیداش کردم...
‫- وقتی پیداش کردی. ‫- ...مطمئن باش به مافوق‌هات می‌گم
‫که چقدر وجودت ارزشمند بود.
‫- ممنون، آقای هولمز. ‫- خواهش می‌کنم، مایکرافت صدام کن.
‫[ هولبورن، لندن ]
‫پامچال، دو دسته یه پنی.
‫بنفشه شیرین، دسته‌ای یه پنی.
‫اومد بیرون؟
‫هنوز نه.
‫اون تنها کسیه که می‌تونه ‫ما رو به مالیک برسونه.
‫- بنفشه شیرین. ‫- خیابون بِرِد.
‫- داره کجا می‌ره؟ ‫- خیابون برد، چیپ‌ساید.
‫چیپ‌ساید، لطفاً.
‫[ چیپ‌ساید، لندن ]
‫می‌تونی وایسی؟
‫بذار ببینم.
‫طاقت بیار.
‫می‌رم یکی رو بیارم.
‫وقت نیست. باید دنبالش کنی.
‫اسد تنها راه رسیدن ما به پروفسور مالیکه.
‫خیلی دیره. اسد خیلی وقته در رفته.
‫نه.
‫می‌دونم داره کجا می‌ره.
‫اینو از تو جیبش کش رفتم.
‫پاریس.
‫دختر...
‫این همون جاییه که قراره بره؟
‫دختر... تو فوق‌العاده‌ای.
‫باید بری.
‫من تنهات نمی‌ذارم.
‫باید جلوی پروفسور مالیک رو بگیری.
‫باید جلوی مرگ خزنده رو بگیری.
‫به خاطر یاد و خاطره پدر و مادرت.
‫باید قول بدی.
‫باشه.
‫قول می‌دم.
‫عجله کن.
‫[ هولبورن، لندن ]
‫پس، این همون آدرسیه که پول ‫پروانه‌های بئاتریس رو می‌داده؟
‫درسته.
‫و به نظر میاد بسته‌ست.
‫خب، معمولاً من و جیمز، البته،
‫صبر می‌کنیم تا باز کنن و صبح برمی‌گردیم.
‫که کار درست و منطقی‌ایه.
‫و اگه نخوایم درست و منطقی رفتار کنیم چی؟
‫مادر، سنجاق سر داری؟
‫حالا حواست باشه. این ‫کار تو رو همدست ما می‌کنه.
‫خوبه.
‫ممنون.
‫این کارا رو از کجا یاد گرفتی؟
‫دفتر مدیر مدرسه.
‫یواشکی می‌رفتم تو، کارنامه‌هام رو قبل ‫از اینکه بفرستن خونه دستکاری می‌کردم.
‫خب، این کار جلو اخراج شدنت ‫از مدرسه رو نگرفت، گرفت؟
‫حداقل نذاشت از مدرسه‌های بیشتری اخراج بشم.
‫می‌دونی، تازه دارم می‌فهمم ‫که اصلاً نمی‌شناسمت.
‫من پسر مادرمم.
‫- افتخارش رو می‌دی؟ ‫- برو بریم. بیا یه کم هیجانی زندگی کنیم.
‫آخرش از شما هم یه دزد می‌سازیم، خانم هولمز.
‫اینجا کجاست؟
‫بیا روشنش کنیم تا بفهمیم.
‫ایول پسر.
‫یه جور شرکت نساجیه.
‫شرلوک، نگاه کن. این بئاتریسه.
‫منظورم اینه که، بزرگتر شده، اما...
‫حدود ۱۴ سالشه؟ قطعاً خودشه. می‌دونستم.
‫حس می‌کردم که هنوز زنده‌ست.
‫اسم پدر.
‫این قطعاً امضای خودشه.
‫یه نامه از یه مشتری تو وین
‫در مورد خرید پیراهن‌های موسلین.
‫پس اینجا دفترشه؟
‫واردات پارچه؟
‫نمی‌فهمم. چرا باید اینو از ما مخفی کنه؟
‫- باید عجله کنیم. جیمز؟ ‫- بله، بله.
‫برنامه سفر سایلاس.
‫آدم پر مشغله‌ایه.
‫بروکسل، بوردو، لندن به ‫موناکو، آمستردام به مادرید.
‫اینجا یه اسم هست.
‫- ترز. ‫- شاید یه همسفر خانم.
‫خب، ترز هر کی که هست، آخر این هفته باهاشه.
‫خب، این ترز کجاست؟
‫تمام این سفرها با قطار انجام شده.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- درون‌یابی خطی.
‫بروکسل به بوردو.
‫- لندن... ‫- موناکو.
‫- ...به موناکو. آمستردام... ‫- مادرید.
‫تمام این مسافرت‌ها تو یه ‫نقطه همدیگه رو قطع می‌کنن.
‫پاریس.
‫من یه چیزی دیدم.
‫نگاه کن.
‫یه کتاب راهنمای سفر به پاریس.
‫درسته. خب، ترز یه زن نیست.
‫ترز اسم یه هتله تو پاریس، تو خیابون سنت‌آن.
‫خدای من، چقدر من باهوشم؟
‫خیلی خب. وقتشه جیم بشیم. ‫آفرین مادر. هر وقت آماده بودی.
‫- خانم هولمز. ‫- بله، نه. اول شما. از این طرف.
‫از اون طرف نه.
‫- این طبقه. ‫- بله آقا. بجنبید.
‫خوب گرفتیش آقا.
‫یا خدا.
‫- درد نداره؟ ‫- راستش تا حالا به ذهنم نرسیده وایستم و ازشون بپرسم.
‫اینا پلیس نیستن. پلیسا ‫چکمه قهوه‌ای نمی‌پوشن.
‫- خب پس کی‌ان؟ ‫- خب، می‌تونیم ازشون بپرسم.
‫- یا اینکه می‌تونیم فرار کنیم. ‫- بیاین!
‫- هی، یالا دیگه! ‫- وایسا!
‫- بدو! ‫- تکون نخور! وایسا!
‫- آره! آره! دارم می‌دوم! ‫- آره، آره.
‫شرلوک! داریم کجا می‌ریم؟
‫هنوز مطمئن نیستم!
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫فکر می‌کنم.
‫برو کنار مادر.
‫هی، هی، هی.
‫هی، هی، هی. هی!
‫این دنیای تو، شرلوک.
‫نسبتاً جالبه، مگه نه؟
‫آره. فکر کنم باشه.
‫- خب. ‫- خب...
‫پیش به سوی پاریس؟
‫ببینید، اونا وسط یه انقلابن.
‫چی؟ دوباره؟
‫یه کشور مگه به چندتا انقلاب نیاز داره؟
‫بعضی از قسمت‌های شهر ‫نسبتاً دست‌نخورده باقی موندن،
‫اما مجبوریم از یکی دوتا سنگر رد بشیم.
‫برای رسیدن به جایی که باید بریم.
‫دوست من، تو خیلی روی موانع تمرکز کردی.
‫من تا همین‌جا می‌تونم بیام.
‫چطوری باید بریم هتل ترز؟
‫باید از سنگرها رد بشید.
‫موفق باشید.
‫- مرسی. ‫- مرسی.
‫از این طرف! از این طرف! بشینید!
‫از اینجا.
‫ما دوستیم! دوست!
‫- انگلیسی هستید؟ ‫- آره، آره. ما انگلیسی هستیم.
‫ما از انگلیسیا خوشمون نمیاد.
‫نظرتون راجع به ایرلندیا چیه؟
‫از ایرلندیا خوشمون میاد.
‫چه شانسی. من ایرلندی‌ام.
‫زنده باد انقلاب!
‫خب، پیشنهادت چیه؟
‫من به تو شلیک نمی‌کنم، ‫ولی به اونا شلیک می‌کنم؟
‫نه، مـ-ما ترجیح می‌دیم اگه براتون ‫فرقی نمی‌کنه به هیچ‌کدوممون شلیک نکنید.
‫مـ-ما فقط دنبال شوهرم می‌گردیم.
‫اون طرف شماست.
‫ا-اون جونش رو برای انقلاب می‌ده.
‫پس بیاین این‌ور.
‫مرسی.
‫مادام.
‫جیمز؟
‫- اینم از این. هتل ترز. ‫- خیلی خب.
‫- بیا یه جا پیدا کنیم و اینجارو زیر نظر بگیریم. ‫- صبر کنیم تا پیداش بشه.
‫وقت برای صبر کردن نیست. ‫باید بئاتریس رو پیدا کنیم.
‫عصر بخیر آقا.
‫مادام.
‫من اومدم پیش شوهرم، آقای سایلاس هولمز.
‫مادام، آقای هولمز در حال حاضر اینجا نیستن.
‫شاید لطف کنید و بهم بگید،
‫کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫یه مرد باید اجازه داشته باشه که کارهای ‫خصوصی خودش رو داشته باشه، مادام.
‫موسیو، من خسته‌ام.
‫گرسنمه.
‫و تازگیام از یه تیمارستان فرار کردم.
‫شما اصلاً دلتون نمی‌خواد که من
‫تو این هتل قشنگتون الم‌شنگه راه بندازم.
‫اون با یه تفنگ ساچمه‌ای خیلی خطرناک می‌شه.
‫ما دنبال سایلاس هولمز می‌گردیم.
‫حدود ۱۵ دقیقه پیش از اینجا رفت.
‫- کجا می‌رفت؟ ‫- ایده‌ای ندارم.
‫با درشکه نرفت.
‫پس رفت یه جای نزدیک؟
‫کدوم طرفی؟
‫- کدوم سمت؟ ‫- بولوار دو سباستوپول.
‫شمال.
‫- چی پوشیده بود؟ ‫- پوشیده بود؟
‫کلاه بالابلند.
‫- شنل. ‫- اپرا؟
‫مسیر اشتباهیه.
‫پس کجا تو این فاصله‌ست که می‌شه پیاده رفت،
‫که یه مرد لباس بپوشه و بره شب‌گردی؟
‫آروم بگو.
‫له فولی برژر.
‫عزیزم، فقط متاسفم که ‫مجبوری با مادرت اینجا باشی.
‫کاملاً در جریانم.
‫بالاخره جایی که بهش تعلق دارم رو پیدا کردم.
‫بیرون دنیا تو آتیش می‌سوزه، اینجا می‌رقصن.
‫هیچ‌وقت نیاز انسان به ‫سرگرمی رو دست‌کم نگیر.
‫فقط سرگرمشون کن، اونوقت تو مشتت می‌گیریشون.
‫صورت یه فرشته! من تو بهشتم.
‫چیزایی که می‌تونی بهم یاد بدی.
‫هر چی که بخوای، در ازای یه مبلغی.
‫مبلغی که اون نمی‌تونه بپردازه.
‫حالا اگه ممکنه، من خیلی دلم ‫می‌خواد سایلاس رو پیدا کنم.
‫مایکرافت.
‫- سایلاس. ‫- نه.
‫مایکرافت.
‫مادر.
‫مایکرافت اینجا چیکار می‌کنه؟
‫- شرلوک؟ ‫- برادر عزیزم.
‫مادرو آوردی پاریس؟
‫بالاخره عقلتو از دست دادی، برادر عزیز؟
‫تصمیم اون نبود، عزیزم.
‫من از دست آدمایی که به جای ‫من تصمیم می‌گیرن خسته شدم.
‫خب، باید بگم، به نظر میاد که باهات موافقم.
‫آره، مـ-من فکر می‌کنم این ‫زندگی ماجراجویانه خیلی بهم میاد.
‫فقط کاش زودتر کشفش کرده بودم، عزیزم.
‫ببخشید، من فقط عادت ندارم که...
‫منو اینطوری ببینی؟ می‌دونم.
‫منم همین‌طور. برام خیلی رهایی‌بخشه.
‫- تموم شد؟ ‫- آره.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تعقیبش می‌کردم.
‫مالیک؟
‫مهم‌تر از اون، همتون اینجا چیکار می‌کنین؟
‫ما تعقیبش می‌کردیم.
‫پدر.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫به نظر میاد اون دوتا ‫پرنده همدیگه رو می‌شناسن.
‫عجیب‌تر و عجیب‌تر.
‫کسی دلش می‌خواد منو ‫روشن کنه که اینجا چه خبره؟
‫ما فکر می‌کنیم بئاتریس ‫ممکنه هنوز زنده باشه.
‫- ببخشید. چی گفتی؟ ‫- ما فکر می‌کنیم بئاتریس ممکنه هنوز زنده باشه.
‫آره، شنیدم چی گفتی ‫شرلوک. اما دقیقاً چی گفتی؟
‫عزیزم، من می‌دونم که بئاتریس ‫زنده‌ست، و سایلاس می‌دونه کجاست.
‫عزیزم. داره حرکت می‌کنه.
‫- وقت برای توضیح نیست. ‫- شرلوک.
‫یه نگهبان اونجاست.
‫- مایکرافت. ‫- بله؟ چی؟
‫مادام.
‫مادام، حالتون خوبه؟
‫سرم گیج می‌ره.
‫- موسیو... ‫- بذارید کمکتون کنم.
‫ممنون.
‫خب، هیچ‌کس همین‌طوری غیب نمی‌شه.
‫این یکی به نظر خیلی جوون میاد.
‫آقایون، از اینکه همگی امشب ‫اینجا حضور دارید سپاسگزارم.
‫می‌دونم همتون زندگی‌های پرمشغله‌ای دارید،
‫اما فکر می‌کنم متوجه می‌شید ‫که ارزش وقتتون رو داره.
‫یه لحظه سکوت. لطفاً یه لحظه سکوت.
‫لطفاً آقایون، آروم باشید، آروم باشید.
‫ممنون. امیدوارم از ‫جشن‌های بالا لذت برده باشید،
‫که بهشون برمی‌گردیم،
‫اما فعلاً، باید بریم سر اصل مطلب.
‫آقایون، می‌دونم که امروز با همون ‫سوالی تو ذهنتون اینجا وایستادید.
‫چطوری کنترل شهرتون رو پس می‌گیرید؟
‫چطوری کنترل کشورتون رو پس می‌گیرید؟
‫بعضیا ممکنه بگن غیرممکنه.
‫همون‌طور که یه مرد مشهور یه بار گفت،
‫«غیرممکن کلمه‌ایه که فقط
‫تو فرهنگ لغت احمق‌ها پیدا می‌شه.»
‫چیزی که امروز اینجا ‫بهتون پیشنهاد می‌کنم، آقایون،
‫چهره‌ی جنگ‌های مدرن رو تغییر میده.
‫بی‌بو، بی‌رنگ، بی‌صدا،
‫مرگبار.
‫این عامل عصبی با هر چیزی که دنیای ‫مدرن تا حالا به خودش دیده فرق داره.
‫کشتن پروانه‌ها که ماموریت ما نیست، قربان.
‫درسته، ژنرال. کاملا همین‌طوره.
‫اون بدبخت رو بیارید.
‫ببینید، این چیزی که اینجا ‫دارم، اگه غلظتش درست باشه،
‫روی یه سنگر، یه محله،
‫یا حتی کل یه شهر جواب میده.
‫دیگه برای شکست دادن دشمناتون ‫به ارتش نیازی ندارید، ژنرال.
‫فقط به من نیاز دارید.
‫یا دقیق‌تر بگم، به چیزی ‫که من می‌فروشم نیاز دارید.
‫برای اون دسته از شما ‫که می‌خواید سفارش بدید،
‫بهتره همدیگه رو تو همون ‫دو نبش معروف ببینیم،
‫اونجا می‌تونید با آقای ‫اسعد کاشغری تماس بگیرید.
‫نه، نه!
‫و اینم از این.
‫بابا!
‫شرلوک؟
‫نکن!
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.